Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၅၀</h2> <h2 style="text-align: center;"> မင်းနဲ့တန်လို့လား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခေါက် အကြီးအကဲယန်၏ မွေးနေ့ဧည့်ခံပွဲအတွက် ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်များအားလုံးက ပြည်တွင်းအကျော်အမော်များပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လူတိုင်းက ပွဲတက်ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနှင့် စုဝမ်ယိဘက်က ယဲ့ချန်းကို သေသပ်ကျနစွာ ဝတ်ဆင်နိုင်ရန် ကူညီပေးဖို့လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တော့ အကြီးအကဲယန်က ဤဧည့်ခံပွဲကို ယဲ့ချန်းအား မဖြစ်မနေတက်ရောက်စေချင်ရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ယဲ့ချန်းကို လူသိရှင်ကြား ကျေးဇူးတင်ချင်၍သာ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် အကြီးအကဲယန်အနေနှင့် ဤဧည့်ခံပွဲကိုကျင်းပဖို့ အခွင့်အရေးပင် ရချင်မှရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေသဖြင့် ယဲ့ချန်းလည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက် ကုန်တိုက်သို့ သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်တိုက်ထဲမှ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင်မူ ယဲ့ချန်း လုံးဝအသွင်ပြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အစောကအထိ သူသည် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ယောက်နှင့် တူနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ သူသည် ချမ်းသာသောစီအီးအိုတစ်ယောက်အလား ချောမောခန့်ညားပြီး သန့်ပြန့်နေသော သခင်လေးတစ်ပါးနှင့် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ လက်ရှိပုံစံက အလွန်ခန့်ညားလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးများမှာ ယဲ့ချန်းကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်လောင်အောင်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခေါက် ယန်မိသားစု၏ ဧည့်ခံပွဲကို ပုကျန်းကလပ်တွင် ကျင်းပခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ မိုတုမြို့ရှိ အကောင်းဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးကလပ်များထဲမှ တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ဧည့်ခံပွဲကျင်းပရန်အတွက် အနည်းဆုံး သန်းဂဏန်းအထိ ကုန်ကျသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြေကျပြီးသား မိသားစုတစ်စုအနေနှင့် ယန်မိသားစုတွင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။</p> <p> </p> <p>ဤဧည့်ခံပွဲက မိုတုမြို့၏ အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းရှိ လူအားလုံးနီးပါး စုဝေးထားသည့်နှယ်ပင်။</p> <p> </p> <p>ကလပ်အဝင်ဝတွင် ဇိမ်ခံကားများ စုဝေးနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းမှာမူ စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသော အဝင်ဝကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မိသားစုကြီးတစ်ခုဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး။ သူတို့ရဲ့အရှိန်အဝါက အထင်ကြီးချင်စရာပါပဲ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းနှင့် စုဝမ်ယိတို့ ရောက်လာချိန်တွင် ကလပ်ထဲ၌ လူတော်တော်များများ ရောက်နေကြပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ ဧည့်ခံပွဲမှာ လွတ်လပ်စွာ သွားလာပြောဆိုနိုင်သော ပွဲမျိုးဖြစ်သဖြင့် လူများက အုပ်စုငယ်လေးများဖွဲ့၍ စုဝေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ယနေ့ အမျိုးသားဧည့်သည်များက ဝတ်စုံပြည့်ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး အမျိုးသမီးများကမူ ပွဲတက်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ဧည့်ခံပွဲတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အချင်းချင်းကြွားဝါကြသည့် ပွဲတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းနှင့် စုဝမ်ယိတို့ ဝင်လာသောအခါ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်းရရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အလွန်ချောမောခန့်ညားပြီး နတ်ဘုရားမတစ်ပါးအလား လှပတင့်တယ်သော စုဝမ်ယိနှင့် တွဲဖက်ထားသဖြင့် မပေါ်လွင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဤနေရာတွင် သပ်ရပ်လှပစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူကုံထံအသိုင်းအဝိုင်းရှိ အမျိုးသမီးအမြောက်အများရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စုဝမ်ယိ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ထိုအမျိုးသမီးများ၏ အလှတရားများမှာ မှေးမှိန်သွားပြီး စုဝမ်ယိ၏ တောက်ပမှုအောက်တွင် တိုက်စားခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေးစု.. မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ ပိုလှလာတာပဲ"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက စီးပွားရေးလောကတွင် ကျင်လည်နေသူဖြစ်လေရာ လူတော်တော်များများကို သိကျွမ်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိကို အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့်အတူ တွဲတွေ့လိုက်ရသဖြင့် အချို့က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"သူက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိကလည်း ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်မရဲ့ချစ်သူ ယဲ့ချန်းပါ"</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ချစ်သူ ဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိ၏ မိတ်ဆက်စကားကို ကြားသောအခါ ထိုအမျိုးသားက ယဲ့ချန်းကို အထက်အောက်စုန်ချည်ဆန်ချည် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စီးပွားရေးလောက၏ နတ်ဘုရားမတစ်ပါးဖြစ်သော စုဝမ်ယိတွင် ပိုးပန်းသူအများအပြား ရှိသော်လည်း မည်သူကမှ သူ(မ)နှင့် နီးစပ်ခွင့်မရခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိ၏နှလုံးသားကို သိမ်းပိုက်နိုင်သော အမျိုးသားမှာ သာမန်လူတော့ မဖြစ်နိုင်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အတန်ကြာကြည့်ပြီးသည့်တိုင် ဤလူငယ်ကို သူ လုံးဝမမှတ်မိပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းသည် များသောအားဖြင့် သာမန်လိုသာ နေထိုင်တတ်သည်။ တက္ကစီမောင်းသည့်အလုပ်ကလွဲ၍ ဤကဲ့သို့သောအဆင့်မြင့်ပွဲလမ်းသဘင်များသို့ ဘယ်သောအခါမှ မတက်ရောက်ဖူးသဖြင့် အခြားလူများ သူ့ကို မသိသည်မှာ သဘာဝကျသည်။</p> <p> </p> <p>ဧည့်ခံပွဲတွင် လူအအမြောက်အများက စုဝမ်ယိနှင့် ယဲ့ချန်းထံသို့ လာရောက်၍ စကားစမြည် ပြောဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူများမှာ စီးပွားရေးလောကရှိ အထက်တန်းလွှာများပင်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကကျင်းပခဲ့သော ပွဲများတွင်လည်း သူတို့သည် စုဝမ်ယိကို အမြဲ မျက်နှာလိုမျက်နှာရလုပ်ခဲ့ကြသော်ငြား ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ စိတ်ပျက်သွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ စုဝမ်ယိက တွဲဖက်တစ်ယောက်ခေါ်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုလူက သူ(မ)၏ ချစ်သူပင် ဖြစ်နေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟေ့... မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား။ စုဝမ်ယိမှာ ချစ်သူရှိတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလူကို မရင်းနှီးသလိုပဲ။ သူ့နောက်ခံကို မင်းတို့သိကြလား"</p> <p> </p> <p>"ဟေ့... မင်းက စုဝမ်ယိနဲ့ ရင်းနှီးတယ်မလား။ အဲဒီလူရဲ့နောက်ခံကို မင်း သိလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>...</p> <p> </p> <p>ထိုလူတစ်သိုက်မှာ လက်မခံချင်ကြသဖြင့် ယဲ့ချန်း၏နောက်ခံကို စူးစမ်းရှာဖွေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့ချန်းက အလွန်သိုသိုသိပ်သိပ်နေတတ်သူ ဖြစ်၏။ အချိန်အတော်ကြာအောင် မေးမြန်းစုံစမ်းပြီးသည့်တိုင် ယဲ့ချန်း၏ နောက်ခံကို သူတို့ မသိရပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လှောင်ပြုံးပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကို ဘယ်သူမှမသိကြဘူးဆိုတော့ သူက ဒီအတိုင်းရုပ်ချောလို့ပဲနေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒီလူက ရုပ်တော့ဖြောင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့လို အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းက မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ဆွေးနွေးသံများကို ကြားသောအခါ အခြားသူများအားလုံးလည်း သဘောတူကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ စီးပွားရေးလောကရှိ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်မည်ဆိုပါက လူအများအပြားက သူ့ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိဘဲ နေမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် သူတို့ သတိမထားမိခဲ့သည့်အချက်မှာ ယဲ့ချန်းကို သူတို့မသိရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းအရင်းကား ယဲ့ချန်းနှင့် သူတို့က အဆင့်ချင်းမတူသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>မိုတုမြို့ရှိ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များကသာ ယဲ့ချန်းကို မှတ်မိကြမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စုဝမ်ယိ၏ချစ်သူက အရေးမပါသူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းကြားသောအခါ ဤအမျိုးသားများမှာ ဂနာမငြိမ်ဖြစ်လာကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိသည် အလွန်လှပလွန်းလှသဖြင့် သူ(မ)၏ဆွဲဆောင်မှုကို ခုခံရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က စုဝမ်ယိကို လူလွတ်ဟု ထင်ထားခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိသည် အမျိုးသားများနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု အမြဲထားလေ့ရှိသော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူ(မ)တွင် အမည်မသိလူတစ်ယောက်က ချစ်သူအဖြစ် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူများမှာ ယဲ့ချန်းအပေါ် ရန်လိုမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အထင်ပင် သေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မြတ်နိုးရသော နတ်ဘုရားမက ဘာကြောင့်များ အရေးမပါသော လူတစ်ယောက်ကို ချစ်သူအဖြစ် ရွေးချယ်ရသလဲ။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ယိ... လာလေ။ ငါတို့နဲ့ စကားလာပြောလှည့်"</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးတစ်ယောက်က စုဝမ်ယိကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအုပ်စုထဲတွင် မိန်းကလေးများသာ ရှိသောကြောင့် စုဝမ်ယိလည်း အနည်းငယ်နေရခက်သွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ခပ်ဖွဖွပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သွားလေ။ ကိုယ်လည်း ဟိုနားဒီနားလျှောက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိ ထွက်သွားသည်နှင့် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် လူတချို့က သူ့အနား ဝိုင်းလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီတော့ မင်းက ဝမ်ယိရဲ့ချစ်သူပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း ရေခဲမုန့်နှစ်လုတ်မျှသာ စားရသေးသည်။ မလိုမုန်းထားမျက်နှာပေးများနှင့် အမျိုးသားတချို့က သူ့ကို ဝိုင်းထားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူများအားလုံးက ဒီဇိုင်နာဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး သူနှင့် သက်တူရွယ်တူခန့်ရှိကာ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာထက်တွင် မောက်မာလေဟန် အမူအရာများက အပြည့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကလည်း ဤသူဌေးသားများကို ကြည့်ပြီး ဆွံ့အသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဟူး... အခုခေတ် သူဌေးသားလေးတွေ အားလုံးက အရိုက်ခံချင်နေကြတာလား။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်။ ငါက ဝမ်ယိရဲ့ချစ်သူပဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ လက်ရှိစွမ်းဆောင်ရည်အရ ဤသူဌေးသားများ၏ အဖေများပင် သူ့ရှေ့တွင် ရိုရိုသေသေနေရမည်ဖြစ်ရာ သူ့အနေနှင့် ဤငမိုက်သားများကို ဘာကြောင့်ကြောက်ရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ အထင်သေးလေဟန် အကြည့်ကို မြင်သောအခါ သူဌေးသားတစ်ယောက်က လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... မင်းက တော်တော် မာန်တက်နေတာပဲ။ ဘာအလုပ်လုပ်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ဂရုမစိုက်လေဟန် လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သြော်... ငါက တက္ကစီမောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏အဖြေကို ကြားသောအခါ ဤလူများမှာ အစပိုင်းတွင် မှင်တက်သွားကြပြီးနောက် အော်ဟစ်ရယ်မောကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း... မင်းကများ ထုတ်တောင်ပြောရဲတယ်ပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>"တက္ကစီမောင်းတယ်တဲ့။ အထင်ကြီးစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>"တက္ကစီမောင်းတာကိုများ ယုံကြည်မှုရှိရှိနဲ့ လာပြောနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယဲ့ချန်းကသာ ဩဇာအာဏာရှိသော မိသားစုတစ်ခုက သခင်လေးတစ်ယောက်ဖြစ်မည်ဆိုလျှင် သူတို့ လက်ခံရန် စဉ်းစားချင်စဉ်းစားမိလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် တက္ကစီဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်မျှသာ။</p> <p> </p> <p>အစတုန်းက သူတို့အနေနှင့် ယဲ့ချန်း၏ နောက်ခံနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ စုဝမ်ယိ မျက်စိကျရလောက်သည့် အမျိုးသားဆိုသည်မှာ သာမန်လူတော့ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် တက္ကစီမောင်းကြောင်း ယဲ့ချန်းဘက်က ထုတ်ပြောလာချိန်တွင် သူသည် ရုပ်ရည်ကြောင့်သာ စုဝမ်ယိကို ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရုပ်ချောသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်မျှသာ ဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ကောက်ချက်ချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်လေး... ဝမ်ယိကိုစွန့်လွှတ်ဖို့ ငါ မင်းကို အကြံပေးချင်တယ်။ တက္ကစီဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်က သူနဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်... ငါတို့တွေက ဝမ်ယိကို သဘောကျနေကြတာ။ ငါတို့နဲ့ လာပြိုင်နေရင် မင်းအတွက် အဆုံးသတ်ကောင်းနိုင်မယ်များ ထင်နေလား"</p> <p> </p> <p>"မင်း ဆက်ပြီးခေါင်းမာနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ မင်းကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင်လုပ်ပစ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် အေးစက်စက် အသံတစ်သံက ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ဘယ်သူ့ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယန်ချွမ်းက အေးစက်ခက်ထန်သော အမူအရာဖြင့် လျှောက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းကို မြင်သောအခါ ဤလူများလည်း ချက်ချင်း မျက်နှာပြောင်းသွားသည်။ ထိုအမူအရာတွင် အကြောက်တရားနှင့် ရိုသေလေးစားမှုများ ရောယှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးယန်... ထွေထွေထူးထူးမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဒီကောင့်ကို နောက်နေကြတာပါ"</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းကို မြင်သောအခါ အစောပိုင်းက ခက်ထန်ပြခဲ့သူများမှာ အမြန်ကပ်ဖားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းသည် အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ကျော်ကြားသူဖြစ်ပြီး သူ့ကို စော်ကားမိသူများမှာ ဘယ်သောအခါမှ အဆုံးသတ်မလှခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>•••••••••••••••••</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save