Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၅၁</h2> <h2 style="text-align: center;">အကူအညီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းက ထိုလူများကိုကြည့်၍ အေးစက်ခက်ထန်စွာ နှာမှုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုယဲ့... ဒီအမှိုက်တွေကို ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့။ သူတို့က အထက်စီးဆန်ဆန်သာ ဟန်ရေးပြနေကြတာ။ တကယ်တမ်းကျတော့ သူတို့မိသားစုရဲ့အာဏာလေးကို အားကိုးပြီး ကြွားလုံးထုတ်နေကြတာ။ ကိုယ်ပိုင်အရည်အချင်းဆိုတာ တစ်စက်လေးတောင်မရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက အနေအထိုင် သိုသိပ်သော်လည်း ယန်ချွမ်းကမူ ထိုကဲ့သို့ ဝင့်ကြွားတတ်သည့် စရိုက်မျိုးရှိသည်ဖြစ်ရာ ဤလူတစ်သိုက်ကို အမြင်မကြည်လျှင် ဆဲဆိုတတ်ပြီး အကယ်၍ တစ်ဖက်က အညံ့မခံလျှင် ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>မိုတုမြို့၏ အထက်တန်းလွှာအသိုင်းအဝိုင်းတွင် ယဲ့ချန်းကလွဲ၍ ယန်ချွမ်း အခြားမည်သူ့ကိုမှ မကြောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းထံမှ ဆဲဆိုခံရသဖြင့် ထိုလူများ၏ မျက်နှာများမှာ နီရဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယန်ချွမ်းရှေ့တွင် သူတို့အနေနှင့် သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အစောတုန်းက ယဲ့ချန်းရှေ့တွင် ဟိတ်ဟန်ထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ သူတို့အားလုံးမှာ ငကြောက်များ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကလေးတွေပဲဟာကို။ ငါလည်း သူတို့နဲ့ အချေအတင်ပြောမနေပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဌေးသားများ : "..."</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏အမူအရာမှာ လူကြီးတစ်ယောက်က လူငယ်တစ်သိုက်ကို ဆုံးမစကားပြောနေသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းသည် ဤသူဌေးသားများကို ဘယ်တုန်းကမှ မနှစ်သက်ခဲ့သဖြင့် သူတို့ကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ပြောဆိုရာတွင် ယဉ်ကျေးမနေပေ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုယဲ့က သဘောထားကြီးပါတယ်။ ကျွန်တော်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လေ။ အဘိုးက အစ်ကို့ကို စောင့်နေတယ်"</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်တွင်ရှိသော လူများမှာ မိုတုမြို့ရှိ အသေးအဖွဲလူများသာဖြစ်ပြီး တကယ့် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ အတွင်းဘက်ရှိ ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲတွင် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းက ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အဘိုးက အစ်ကိုရောက်လာမှ ဧည့်ခံပွဲစမယ်ဆိုပြီး စောင့်နေတာ။ အစ်ကို ဝင်မလာသေးတာတွေ့လို့ ကျွန်တော့်ကို ထွက်ပြီး ကြိုခိုင်းလိုက်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ထိုစကားကိုကြားသော် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲသို့ ယန်ချွမ်းနောက်က လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ထိုသူဌေးသားများအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အသက်ငယ်ငယ်လေးနှင့် ယန်မိသားစုက ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခံနေရသော ယဲ့ချန်းဆိုသည်မှာ မည်သူလေလဲ။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် ယန်ချွမ်းမှာ ကပ်ဖားနေသလို အမူအရာမျိုး လုပ်နေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရခြင်းမှာ အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း လူတိုင်းသိသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့တွင် ဤအရည်အချင်း လုံးဝမရှိသော်လည်း ယဲ့ချန်းကိုမူ ယန်ချွမ်းကိုယ်တိုင်က အထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသူဌေးသားများမှာ မိုတုမြို့တွင် အတော်အတန် အရာရောက်သည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အရေးမပါလှပေ။</p> <p> </p> <p>တကယ့်ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်များမှာ ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့ကတော့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရရန် အရည်အချင်း လုံးဝမပြည့်မီပေ။</p> <p> </p> <p>"ကျစ်... သူက ဘာများထူးခြားနေလို့လဲ။ ဝမ်ယိကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"အလကားကောင်"</p> <p> </p> <p>တချို့က အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏မျက်လုံးထဲတွင် မနာလိုဝန်တိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မကျေမနပ် ရေရွတ်ရုံသာတတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က ယဲ့ချန်းကို မြင်သောအခါ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"သမားတော်ယဲ့... နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲယန်ခမျာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းမှာ တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်အားလုံးကို မှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သိထားရမည့်အချက်မှာ ကြွရောက်လာသော ဧည့်သည်များအားလုံးကို အကြီးအကဲယန်က ထိုင်လျက် နှုတ်ဆက်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့ချန်းတစ်ယောက်တည်းကိုသာ မတ်တတ်ရပ်၍ ကြိုဆိုခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ယဲ့ချန်းသည် အကြီးအကဲယန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အရေးပါသောနေရာတစ်ခု ရယူထားကြောင်း ရည်ညွှန်းနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်မိသားစု၏ အခြားမိသားစုဝင်များအားလုံးကလည်း ယဲ့ချန်းအပေါ် အလွန် ရိုသေလေးစားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူနှင့် ယန်ချွမ်း၏ ဆက်ဆံရေးကြောင့် ယဲ့ချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲယန်... ခင်ဗျားက အရမ်း ယဉ်ကျေးလွန်းနေပါပြီ။ ခင်ဗျားကို အရှေ့ပင်လယ်လိုကျယ်ပြောတဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ တောင်ပိုင်းတောင်တန်းလို ရှည်လျားတဲ့ သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောရင်း ယဲ့ချန်းက ပြင်ဆင်ထားသော လက်ဆောင်ကို ထုတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလက်ဆောင်မှာ ယဲ့ချန်း အလကားရထားသော ထန်ဟူ၏ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပင်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်မှာ ထိုပန်းချီကားကိုကြည့်ပြီး လုံးဝဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်ဝယ် ဧည့်သည်အားလုံး အလွန် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ ကြိုဆိုမှုကိုခံရခြင်းမှာ သူတို့၏အရည်အချင်းထက် ကျော်လွန်သော အဆင့်အတန်းတစ်ခုကို ညွှန်ပြနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော ဤလူငယ်လေးက သူတို့၏ စပ်စုချင်စိတ်ကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်က အကြီးအကဲယန်ပြောဖူးသည့် အလွန်အရေးကြီးသော ဧည့်သည်များ ဖြစ်နေလေမလား။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်ဝယ် ယဲ့ချန်းဘေးနားရှိ စုဝမ်ယိပင် အလွန်အံ့သြနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ(မ)၏အဆင့်အတန်းအရ သူ(မ)သည် အပြင်ဘက်တွင်သာ နေခွင့်ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ကျေးဇူးကြောင့်သာ သူ(မ) ဗီအိုင်ပီနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့ချန်းအပေါ်ထားသော ယန်မိသားစု၏ သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ယဲ့ချန်းသည် ယန်မိသားစုကို ယခင်က တစ်ခုခုကူညီပေးခဲ့ဖူးမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ(မ) နားလည်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးခင်က စုဝမ်ယိ၏ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းမှာ အလွန်ချောမွေ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကုမ္ပဏီတော်တော်များများမှာ ယာရှီလုပ်ငန်းစုဟု သိလိုက်သည်နှင့် မီးစိမ်းတန်းပြလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တော့ ဤအရာအားလုံးက ယဲ့ချန်းကြောင့်ဖြစ်ကြောင်း စုဝမ်ယိ နားလည်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယနေ့ ယန်မိသားစုတွင်မူ စုဝမ်ယိသည် မိုတုမြို့ရှိ ယဲ့ချန်း၏အဆင့်အတန်းကို လုံးဝသဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခန်းထဲတွင် စားပွဲစုစုပေါင်း ဆယ်လုံးရှိ၏။</p> <p> </p> <p>စားပွဲတစ်လုံးစီတွင် ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ထိုင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ယောက်က အကြီးအကဲယန်၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်ချလိုက်သောအခါ ဧည့်သည်အားလုံး ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သူတိုင်းမှာ အနည်းဆုံး ဘီလျံနာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဤကဲ့သို့ဆက်ဆံခံနေရသဖြင့် ယဲ့ချန်း၏ နောက်ခံကို ပိုသိချင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပုဂ္ဂိုလ်များမှာ မိုတုမြို့၏ စီးပွားရေးလောကတွင် အတော်အတန် အရာရောက်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ထိုလူငယ်လေး ရရှိသော ကြိုဆိုမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ စပ်စုချင်နေကြသော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်သည့်အတွက် မျက်နှာပေါ်မှာတော့ ဘာအရိပ်အယောင်မှ ထုတ်မပြချေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ ဘေးနားတွင် ထိုင်လိုက်ခြင်းအားဖြင့် ယဲ့ချန်းသည် ဧည့်ခံပွဲတွင် လူအများ၏အာရုံစိုက်မှုကို အခံရဆုံးလူ ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ ကုသမှုကြောင့် အကြီးအကဲယန်မှာ ပြန်ကျန်းမာလာခဲ့ပြီး မျက်လုံးများကလည်း တောက်ပကာ စိတ်အားထက်သန်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လူအမြောက်အများက စပ်စုချင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းနေကြောင်း ယခင်က သူတို့အားလုံး ကြားထားကြသည်။ အချို့က သူမရှိသည့်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ယန်မိသားစု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများကို သိမ်းပိုက်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အကြီးအကဲယန်က ရုတ်တရက်ဆေးရုံဆင်းလာခဲ့သည်။ သူ ပြန်ကျန်းမာလာသော သတင်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဧည့်ခံပွဲစတင်ချိန်တွင် အကြီးအကဲယန်က ပြုံးတုံ့တုံ့ဖြင့် စကားဆိုလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူငယ်လေးကို မင်းတို့အားလုံး သိချင်မှသိကြလိမ့်မယ်။ ဒီမိတ်ဆွေလေးက ငါ့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ။ ဆရာယဲ့သာမရှိရင် ငါ  အခုလောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ။ ဒီသက်ရှည်ကျန်းမာရေးဧည့်ခံပွဲရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က သမားတော်ယဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပဲ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း ရုတ်တရက် နားလည်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်ဝယ် အကြီးအကဲယန်က ရုတ်တရက်မတ်တတ်ထရပ်ပြီး သူ့ဘေးရှိ ယဲ့ချန်းကို ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဆရာယဲ့... ဒီခွက်က ဆရာ့အတွက် ဂုဏ်ပြုတာပါ"</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက် အခန်းထဲဝယ် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က ယဲ့ချန်းကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ အရက်ခွက်ဖြင့် ဂုဏ်ပြုလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မထင်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က အသက်ရှစ်ဆယ်ကျော်နေပြီဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကလည်း မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲယန်... ခင်ဗျားက သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က သူ့ခွက်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ယဲ့ချန်းလည်း မော့သောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာယဲ့... ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ ယန်မိသားစုရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပါ။ အခုအချိန်ကစပြီး ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ ပြောသာပြောပါ။ ကျွန်တော်တို့ယန်မိသားစုက အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခါသမယတွင် အကြီးအကဲယန်က ကတိပြုလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဘာကိုရည်ညွှန်းလေသလဲ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းအပေါ်ထားသော အကြီးအကဲယန်၏ အလေးထားမှုကို ပြသနေပေသည်။</p> <p> </p> <p>သိထားရမည့်အချက်မှာ ယဲ့ချန်းကို အကြီးအကဲယန်ပေးသော ကတိမျိုးမှာ သူ့မြေးဖြစ်သူ ယန်ချွမ်းပင် မရနိုင်သည့် ကတိမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က နှလုံးသားထဲမှ စစ်မှန်စွာပြောခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းသာ မရှိခဲ့လျှင်၊ သူသာ ပြိုလဲသွားခဲ့လျှင် ယန်မိသားစုကို အခြားမိသားစုများက ပစ်မှတ်ထားလာမည်မှာ သေချာပေသည်။ ထိုအခါ ယန်မိသားစုလည်း ဒုတိယအဆင့် မိသားစုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကျဆင်းသွားနိုင်ခြေ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>ယခုမူ အကြီးအကဲယန် ရှိနေသေးသဖြင့် စီစဉ်စရာများကိုစီစဉ်ရန် အချိန်နည်းနည်း ပိုရသွားသည်။ ယန်မိသားစုအတွက် လမ်းခင်းပေးရန် သုံးနှစ်ဆိုလျှင်ပင် လုံလောက်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် အကြီးအကဲယန်က ယဲ့ချန်း၏စွမ်းဆောင်ရည်များကို ကောင်းကောင်းသိထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အကြီးအကဲယန်၏ စကားများမှာ ယန်မိသားစုအပေါ် ပြုခဲ့ဖူး​သော ယဲ့ချန်း၏ကျေးဇူးကို လူတိုင်းသိစေရန် ကြေညာလိုက်ရုံသာမက ယဲ့ချန်း၏အကူအညီကိုလည်း မျှော်လင့်လိုခြင်းဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်၏ စကားများကို ကြားသော် တက်ရောက်လာသော ဧည့်သည်များလည်း ယဲ့ချန်းကို အမြင်သစ်တစ်မျိုးဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း ပြုံးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲယန်... ယန်ချွမ်းနဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေပါ။ ခင်ဗျားကို ကုသပေးတာက အသေးအဖွဲကိစ္စလေးတစ်ခုပါဗျာ။ ခင်ဗျားက သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ"</p> <p> </p> <p>တကယ်တမ်းတွင် ယဲ့ချန်းက အကြီးအကဲယန် သူ့ကို ဤကဲ့သို့ ကတိပြုလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် ဧည့်သည်များစွာ ရှိနေသဖြင့် အကြီးအကဲယန်အနေနှင့် သူ့စကားကို ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်ပေ။ ထို့ပြင် အကြီးအကဲယန်၏ စရိုက်အရ သူပြောထားသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်မည်သာ။</p> <p> </p> <p>အနည်းဆုံးတော့ ယန်မိသားစုထဲတွင် အကူအညီပေးမည့် လူတစ်ယောက်ကို သူ ရလိုက်လေပြီ။ ဤသည်မှာ ယဲ့ချန်းအတွက် စင်စစ်ကြီးမားလှသော အထောက်အပံ့တစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••••</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save