Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၅၅၃</h2> <h2 style="text-align: center;">နိုဘယ်နည်းပညာဆု အမည်စာရင်းတင်သွင်းခံရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွားက စာရွက်ကို သိမ်းထားလိုက်သည်။ သူ့စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာဖြစ်နေသော်လည်း ယဲ့ချန်းက အန္တရာယ်မှ ဘေးကင်းရာသို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်ဟု ပြောထားသောကြောင့် သူ အလွန်စိတ်အေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုယန်... ရုတ်တရက် ရုံးကိစ္စလေးတွေပေါ်လာလို့ အရင်သွားရတော့မယ် ဟားဟား.. မင်းအခြေအနေကို ကြည့်ရတာ နောက်ထပ်အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တောင့်ခံထားနိုင်ဦးမယ့်ပုံပါပဲ။ အားတဲ့အခါ မင်းနဲ့အတူသောက်ဖို့ လာခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဒီအရွယ်ရောက်နေတာတောင် မနားသေးဘူးကိုး။ ကောင်းပြီလေ... သွားစရာရှိတာ သွားပါ"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွား ထွက်သွားသည်နှင့် အကြီးအကဲယန်က တီးတိုးဆိုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာယဲ့... မင်း ဝင်မပါသင့်ဘူး။ အဲဒါက မင်း ဝင်မစွက်ဖက်သင့်တဲ့ ရှုပ်ထွေးလွန်းတဲ့ ပြဿနာကြီးနော်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွား၏စကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့ချန်းလည်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်လည်း ဝင်မပါချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ကျွန်တော်နဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေတော့ မကူညီဘဲ မနေနိုင်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကြီးအကဲဟွားကဲ့သို့ အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်အတွက် သူ့တာဝန်မှာ သေချာပေါက် ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက မှတ်တမ်းစနစ်မှတစ်ဆင့် နောင်အနာဂတ်တွင် သူနှင့် အကြီးအကဲဟွားကြားတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆက်နွှယ်မှုများ ရှိလာမည်ကို တွေ့ထားသောကြောင့် ယခုလို ကူညီပေးရန် ဆန္ဒရှိခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏ဟောကိန်းက မည်မျှတိကျကြောင်း မြင်တွေ့ရပြီးနောက် အခြားထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများလည်း ဝိုင်းအုံလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာယဲ့... ကျွန်တော် အိမ်အသစ် ပြောင်းထားလို့။ နေရာကောင်း ရွေးမိရဲ့လားဆိုတာ ကြည့်ပေးလို့ရမလား"</p> <p> </p> <p>"မစ္စတာယဲ့... ကျွန်တော့်ချွေးမလေး ကိုယ်ဝန်ရှိနေလို့။ ယောက်ျားလေးလား မိန်းကလေးလားဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>လူတိုင်းက ယဲ့ချန်း၏ မျက်နှာဖတ်ပညာကို မှင်တက်သွားကြသဖြင့် အနားသို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းကလည်း ခေါင်းခါပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်... ကျွန်တော်က တစ်လကို တစ်ခါပဲ ဟောပေးနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>အ​ကြောင်းမှာ အနာဂတ်မှတ်တမ်းကို ကြည့်ရန် ငွေကုန်ကြေးကျရှိ၏။ ယဲ့ချန်း ယခုလေးတင် ငွေသုံးလိုက်ရသည့် အကြောင်းအရင်းကလည်း အကြီးအကဲဟွား၏ အထူးအဆင့်အတန်းကြောင့်သာ။</p> <p> </p> <p>ကြွားလုံးထုတ်ရသည်မှာ အဆင်ပြေသော်ငြား ယဲ့ချန်းကမူ ကြွားဝါရန်အတွက် ငွေဖြုန်းဖို့တော့ စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်း၏စကားကို ကြားသောအခါ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများမှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>မွေးနေ့ပွဲ စတင်ချေပြီ။ တက်ရောက်လာသူ အားလုံးကလည်း အသက်အရွယ် ကြီးရင့်သူများ ဖြစ်သောကြောင့် ယဲ့ချန်းနှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် မျိုးဆက်ကွာဟမှု ရှိနေသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲယန်က ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသွားပုံရသဖြင့် ဆိုလာချေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား မစ္စတာယဲ့... လေကောင်းလေသန့်ရှူရအောင် ယန်ချွမ်းကို အပြင်လိုက်ပို့ခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပါပြီ... ဒါဆိုရင် အကြီးအကဲယန်တို့ စကားဆက်ပြောနှင့်ကြပါ"</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်းနှင့် ယဲ့ချန်းတို့လည်း ဗီအိုင်ပီအခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဗီအိုင်ပီအခန်းနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် အပြင်ဘက်ရှိ လေထုက ပိုတက်ကြွပြီး ပျော်စရာကောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်ရှိ လူတိုင်းက လူငယ်များပင်။</p> <p> </p> <p>ဤလူတစ်သိုက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြွားလုံးထုတ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>'ငါက သန်းချီတန်တဲ့ စူပါကားတစ်စီးဝယ်လိုက်ပြီ'</p> <p> </p> <p>'ငါကတော့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံလိုက်ပြီ'</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းခမျာ ဤလူတစ်သိုက်၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး ခေါင်းသာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>သြော်... ဒီလိုနေရာမျိုးတွေက ဘဝင်ရူးတွေ သောင်းကျန်းတဲ့နေရာကိုး။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ယန်ချွမ်းထံသို့ ဖုန်းတစ်ကောလ် ဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုယဲ့... အရင်စားနှင့်လိုက်ပါ။ ကျွန်တော် ရှင်းစရာကိစ္စလေးတစ်ခုရှိလို့"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက တဟားဟားရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သွားလေ။ ငါ့နားမှာ နေပေးစရာမလိုပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ယန်ချွမ်း ထွက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် နောက်ကျောဘက်မှ လှောင်ပြောင်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"သြော်... ဒါက ဝမ်ယိရဲ့ရည်းစား မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... အထဲမှာ အရှက်ကွဲသွားလို့ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတာလား"</p> <p> </p> <p>"အထဲမှာ အရှက်ကွဲပြီး လူကြီးတွေမောင်းထုတ်လိုက်တာပဲဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"တက္ကစီမောင်းတဲ့ကောင်က ဒီလိုနေရာမျိုးကိုဝင်ဖို့ ကြိုးစားတာ ကိုယ့်အရှက်ကိုယ်ခွဲနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... လူဆိုတာ ကိုယ့်နေရာကိုယ် သိရမယ်လေ"</p> <p> </p> <p>ဤလူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှောင်ပြောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"အချစ်... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် စတော့ရှယ်ယာကစားလို့ရတဲ့ ပိုက်ဆံဆယ်ဘီလျံကျော်ကို ရှင့်အကောင့်ထဲ လွှဲလိုက်ပြီနော်"</p> <p> </p> <p>ဤအသံကို ကြားလိုက်ရချိန်ဝယ် ထိုလူတစ်သိုက် အနေခက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက ယဲ့ချန်း၏အနောက်က လျှောက်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>"​သြော်... ပြီးတော့ နောက်တစ်ခါ ရှင့်ရဲ့ ရွက်လှေပေါ်မှာ သွားကစားဖို့ ရဟတ်ယာဉ်ကိုပဲ ထပ်သုံးရအောင်နော်"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ထိုလူများမှာ ပို၍ပင် မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရွက်လှေပေါ်သွားဖို့ ရဟတ်ယာဉ် စီးတယ်တဲ့လား။</p> <p> </p> <p>သူတို့က ဇိမ်ခံကားများဖြင့်သာ ကြွားလုံးထုတ်နေကြခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အခြားလူများကမူ ရဟတ်ယာဉ်များနှင့် ရွက်လှေများကို အသုံးပြုနေကြသည်ဖြစ်ရာ ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် စတော့ရှယ်ယာကစားရုံဖြင့် ငွေဆယ်ဘီလျံကျော် အမြတ်ရနေသည်ဆိုလျှင် ဤလူတစ်သိုက်က မည်သို့ယှဉ်နိုင်တော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက သူတို့၏နတ်ဘုရားမကို လုယူသွားသော တက္ကစီမောင်းသည့် အောက်ခြေလူတန်းစားတစ်ယောက် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူတို့က မုန်းတီးနေခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ယဲ့ချန်းက ဒိတ်ဒိတ်ကြဲသူဌေးကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သဘောပေါက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက ဂရုမစိုက်လေဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ရှင့်တို့ရဲ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေအားလုံးကို ပေါင်းလိုက်ရင်တောင် ယဲ့ချန်းရဲ့ဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် မရှိဘူး။ ဒီတော့ နည်းနည်းလောက်တော့ လေးလေးစားစားပြောဆိုကြပါ"</p> <p> </p> <p>အစောကပင် ကြွားလုံးထုတ်နေခဲ့ကြသော သူဌေးသားများမှာ ရုတ်ခြည်းငြိမ်ကျသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်နေကြသော်ငြား ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက တကယ်သာ ဤမျှအံ့သြဖို့ကောင်းနေမည်ဆိုလျှင် သူ့ကို သွားစော်ကားခြင်းမှာ သူတို့အတွက် ဘာအကျိုးမှရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့မိသားစုက အနည်းငယ် ချမ်းသာကြွယ်ဝကြသော်လည်း သူတို့သည် ဒုတိယအဆင့်မိသားစုများက ဆင်းသက်လာသူများသာ။ ထိပ်တန်းအင်အားကြီးသူတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိလျှင် မိသားစုကို ဘေးအန္တရာယ်ကျရောက်စေမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်းနားလည်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဆူပူခံရပြီးနောက် ဤလူများအားလုံး ဖရိုဖရဲဖြင့် လူစုကွဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟား... ကိုယ်က လက်စွမ်းပြတော့မလို့လုပ်နေတာ။ ကိုယ် ဘာမှမလုပ်ရသေးခင် မင်းက အရင်မောင်းထုတ်လိုက်ပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက ယဲ့ချန်း၏ လက်မောင်းကို ညင်သာစွာဆုပ်ကိုင်ရင်း တီးတိုးဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယဲ့ချန်း... ကျွန်မမသိသေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှင့်မှာ ဘယ်လောက်များရှိနေသေးတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ခန့်မှန်းကြည့်လေ"</p> <p> </p> <p>"မခန့်မှန်းပါဘူး။ ရှင် ကျွန်မအပေါ် ကောင်းနေသရွေ့ လုံလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>စုဝမ်ယိက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချန်းအတွက်မူ စုဝမ်ယိက ဟိတ်ဟန်ထုတ်ချိန်တွင် အလွန်ဩဇာတိက္ကမညောင်းသလို ခံစားရပြီး ကြင်နာယုယချိန်တွင်လည်း နူးညံ့ပြီး ချစ်စရာကောင်းနေချေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>••••••••••••••••••</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save