Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  (၁၁၇)     </h2> <h2 style="text-align: center;">အံ့ဖွယ်ကုသရေးဒြပ်စင်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ရှင်းရှားကို သူ၏ ဝှီးချဲပေါ်သို့ တင်ပေးပြီးနောက် မိုဖန်သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမူးဝေလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>ယဲ့ရှင်းရှားက ထိုအခြင်းအရာကို သတိပြုမိသွားကာ<br />  "ဘာဖြစ်လို့လဲဟင်" မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p>"စိတ်မပူပါနဲ့... နည်းနည်း ခေါင်းမူးသွားလို့ပါ..." မိုဖန်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သော်လည်း သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ အနည်းငယ် အဆင်မပြေ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် တော်ဝင်ငရဲစမ်းရေတွင်းမှ ထွက်လာကတည်းက အနားယူခြင်း လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ဂရုမစိုက်နိုင်ခဲ့သော ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေသည့်အပြင် စိတ်အာရုံ စူးစိုက်မှုမှာလည်း ကုန်ခမ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p>သူသည် ယဲ့ရှင်းရှားကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာချင်သော်လည်း ယခုလက်ရှိ အခြေအနေအရ မှော်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား လိုအပ်သည့် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်အတတ်ကို အသုံးမပြုနိုင်တော့ပေ။ ဤအချက်က မိုဖန်ကို အတော်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စေသည်။</p> <p>"အစ်ကို့လက်မောင်းမှာ သွေးတွေ အများကြီး ထွက်နေတယ်... သွေးထွက်လွန်နေပြီပဲ" ယဲ့ရှင်းရှားသည် မိုဖန်၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာကြီးကို လျင်မြန်စွာပင် တွေ့ရှိသွား၏။</p> <p>ထိုဒဏ်ရာကို အဝတ်စတစ်ခုဖြင့် အကြမ်းဖျင်း ပတ်ထားသော်လည်း သွေးထွက်ခြင်းမှာမူ ရပ်တန့်မသွားပေ။</p> <p>"ဩော်... ဒါက စောစောက အမှောင်သားရဲတွေကို ရှင်းနေတုန်းက..." မိုဖန်သည် ယခုမှပင် သတိထားမိတော့၏။ သူ၏ ဒဏ်ရာမှာ အတော်ပင် နာကျင်နေသည်။</p> <p>"ဒီမှာ တင်ထားလိုက်ပါ" ယဲ့ရှင်းရှားသည် မိုဖန်၏ ဒဏ်ရာရထားသော လက်မောင်းကို သူ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ တင်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p>သူတို့ကြားတွင် ပိုးသားစကတ်လေး ခံနေသော်လည်း မိုဖန်သည် ယဲ့ရှင်းရှား၏ ချောမွေ့လှသော ပေါင်သားအထိအတွေ့ကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ မတော်တဆ ထိမိသွားချိန်တွင် သူမ၏ လှပသော ခြေထောက်များ၏ နူးညံ့အိစက်မှုကို သတိပြုမိလိုက်၏။ ထိုအချိန်တွင် နာကျင်မှုနှင့် သွေးထွက်သံယို ဖြစ်နေမှုများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲမှ ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ယဲ့ရှင်းရှား၏ ပေါင်သားများမှာ အမာရွတ်ဟူ၍ မရှိပေ။ သူ ထိုင်နေချိန်တွင် အခြားသော မိန်းကလေးများကဲ့သို့ပင် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသည်။ ထို့ပြင် စကတ်လေး ဝတ်ဆင်ထားချိန်တွင် သူသည် နုနယ်လှသော အနုပညာလက်ရာတစ်ခုကဲ့သို့ အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်လှသော အသားအရည်ရှိပေသည်။ </p> <p>သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ အလွန်ပင် လှပလွန်းလှသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံက သူ၏ အရေးကြီးဆုံးအရာကို ပြန်လည် သိမ်းယူသွားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ </p> <p>သူသည် ဆရာဝန်များနှင့် ပုံမှန် မပြသခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဆရာဝန်များပင်လျှင် သူ၏ ပြဿနာကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ </p> <p>မိုဖန်တစ်ယောက် ဤထူးခြားသော ပြုစုမှုကို ခံယူနေစဉ်မှာပင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခုသည် ယဲ့ရှင်းရှား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p>ဖြူစင်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယဲ့ရှင်းရှား၏ နုနယ်လှသော လက်ချောင်းထိပ်လေးများတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထူးခြားသော ဝင်းလက်မှုဖြင့် ရေကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ စီးဆင်းနေ၏။ ထိုဖြူစင်သော အလင်းတန်းများသည် ယဲ့ရှင်းရှား၏ လက်ဖဝါးလေးများအတွင်းသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းသွားပေသည်။</p> <p>သူသည် လှပသော မျက်လုံးလေးများကို မှိတ်ထားရင်း မိုဖန်၏ ဒဏ်ရာကြီးပေါ်သို့ သူ၏ လက်ကို တင်လိုက်သည်။</p> <p>ယားကျိကျိ ခံစားချက်တစ်ခု ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လာ၏။ မိုဖန်သည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာကြီးမှာ ဖြူစင်သော အလင်းတန်းများကြောင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုသခံနေရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ အသက်ဝင်နေသော ဝိညာဉ်လေးများအုပ်စုကဲ့သို့ပင် မိုဖန်၏ ဒဏ်ရာရထားသော အသားစများပေါ်တွင် စုဝေးနေကြပြီး ပြတ်တောက်သွားသော သွေးကြောများကို ပြန်လည် ဆက်သွယ်ပေးနေ၏။ မိုဖန်ကို ကုသပေးနေစဉ်အတွင်း သူသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကိုလည်း တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေသည်။</p> <p>"ဒါက..." ဤအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော မိုဖန်သည် အတော်ပင် အံ့ဩသွားရသည်။</p> <p>သူ၏ လက်မောင်းပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာမှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ကျက်သွားသည်။ တံတောင်ဆစ်အနီးရှိ ဒဏ်ရာနှင့် ပခုံးပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာလည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာ၏။</p> <p>ဤကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ... ဒဏ်ရာကို ဇစ်တစ်ခုကဲ့သို့ မြင်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကုသခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဇစ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲပိတ်ပေးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။ ထို့ပြင် ဇစ်ကို ဆွဲပိတ်ပြီးချိန်တွင် ဒဏ်ရာမှာ လုံးဝ မမြင်ရတော့ဘဲ နဂိုအတိုင်း ကောင်းမွန်သော အသားစများကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့တော့၏။</p> <p>ဤသည်မှာ ကုသရေးဒြပ်စင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ မိုဖန်သည် မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ယဲ့ရှင်းရှားကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။ သူမ အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အံ့ဩမှုများ လှိုင်းထနေတော့သည်။</p> <p>ရှင်းရှားသည် ကုသရေးဒြပ်စင် မှော်ဆရာမတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို သူ လုံးဝ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။ သူသည် ပိုမြို့ တစ်မြို့လုံးတွင် ပထမဆုံးအကြိမ် နိုးကြားမှုမှာပင် ဤဒြပ်စင်ကို ရရှိခဲ့သော ပထမဆုံးသူ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>လူအများစုမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် နိုးကြားမှုတွင် အခြေခံဒြပ်စင်များ ဖြစ်ကြသော လေ၊ မီး၊ ရေ၊ ရေခဲ၊ လျှပ်စီး၊ အလင်း သို့မဟုတ် မြေကြီး ဒြပ်စင်များကိုသာ ရရှိကြပေသည်။ သို့သော် လူသားများကြားတွင် ခြွင်းချက်များ ရှိစမြဲ ဖြစ်၏။ အခြေခံဒြပ်စင်များအပြင် အဖြူရောင်မှော်အတတ်၊ အနက်ရောင်မှော်အတတ်  နှင့် နယ်ပယ်မှော်အတတ် များလည်း ရှိပေသေးသည်။</p> <p>ကုသရေးဒြပ်စင်သည် အဖြူရောင်မှော်အတတ်တွင် ပါဝင်ပေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ကုသရေးမှော်ကို တတ်ကျွမ်းသော အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာများကိုသာ တွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။ ယဲ့ရှင်းရှားကဲ့သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် ၎င်းကို နိုးကြားနိုင်သူမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပေသည်။ ကုသခြင်း၏ နွေးထွေးလှသော အလင်းတန်းများအောက်တွင် သူ၏ ငိုက်မြည်းချင်သော ခံစားချက်များမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။ ၎င်းမှာ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးရုံသာမက ကုန်ခမ်းသွားသော သွေးများကိုပါ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် မိုဖန်သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားရပေသည်။ သူ၏ ချစ်လှစွာသော ရှင်းရှားလေးတွင် ဤကဲ့သို့ နှိုင်းယှဉ်၍မရသော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည် သူ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။ အကယ်၍ သူ့ကို ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ခိုလှုံရာစခန်းများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ဆိုပါက ယဲ့ရှင်းရှားသည် ချက်ချင်းပင် အလွန်အရေးကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သော ယဲ့ရှင်းရှား၏ စွမ်းဆောင်ရည်ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည့် ဆေးဝါး သို့မဟုတ် နည်းလမ်းဟူ၍ မရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>"ရှင်းရှား... မင်းရဲ့ ကုသခြင်းစွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ ပြင်းထန်သလဲ။ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က လည်ပင်း လှီးဖြတ်ခံရပြီးပြီးချင်း မင်းက ကုသပေးမယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ကယ်နိုင်မလား"  မိုဖန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p><br /> ယဲ့ရှင်းရှားက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "အသက်က ချက်ချင်း ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုရင်တော့ ကုသခြင်းက အသုံးမဝင်တော့ဘူး အစ်ကို" ဖြေကြားလိုက်သည်။</p> <p>"ဩော်... အင်း... ဒါတောင်မှ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ ကောင်းနေပါပြီ" မိုဖန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p>တောရိုင်းထဲတွင် မှော်သားရဲများနှင့် မကြာခဏ တိုက်ခိုက်နေရသော ဝါရင့်မုဆိုးများ သိထားသည့် အချက်တစ်ခု ရှိပေသည်။ သင့်ကို အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်သည်မှာ မှော်သားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး မဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စုပုံနေသော ဒဏ်ရာများပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဒဏ်ရာများမှ သွေးထွက်ခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်းနှင့် ပိုမိုဆိုးရွားလာခြင်းတို့မှာ အချိန်မီ မကုသနိုင်ပါက သင့်အသက်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း နှုတ်ယူနေခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။ ဝါရင့်မုဆိုး အများစုမှာ ရိက္ခာနှင့် ရေအပြင် ဆေးဝါးများကိုလည်း ယူဆောင်သွားတတ်ကြပေသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဆေးဝါးများ၏ အာနိသင်မှာ အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေရသော မုဆိုးများအတွက် မမှီနိုင်ပေ။</p> <p>အကယ်၍ အဖွဲ့ထဲတွင် ကုသရေးမှော်ဆရာတစ်ဦး ပါဝင်မည်ဆိုပါက ဤပြဿနာမှာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် ၎င်းသည် ခုခံရေး မှော်ပစ္စည်းများထက်ပင် ပို၍ အသုံးဝင်ပေသည်။ ၎င်းသည် အဖွဲ့များ၏ သေဆုံးနှုန်းကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေနိုင်ပြီး အထူးသဖြင့် ခရီးရှည်သွားရသော အဖွဲ့များအတွက် ပို၍ အရေးကြီးပေသည်။</p> <p>"တခြား ဒဏ်ရာတွေ ရှိသေးလားဟင်" ယဲ့ရှင်းရှားသည် မိုဖန်ကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ဖဝါးလေးများသည် မိုဖန်၏ အသားပေါ်သို့ မထိမိဘဲ အပေါ်မှနေ၍ ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သေးငယ်သော ဒဏ်ရာများ၊ အညိုအမည်း စွဲနေမှုများနှင့် ပွန်းပဲ့ဒဏ်ရာများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဤအံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် မိုဖန်ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းဆောင်ရည်မျိုးကို လိုချင်မိသွားရ၏။</p> <p>သိပ်မကြာခင်မှာပင် မိုဖန်သည် လုံးဝ နေကောင်းသွားပေသည်။ သူ၏ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်သတ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်မူ အညိုအမည်းစွဲနေခြင်းမျိုး မရှိဘဲ အမာရွတ်ဟူသမျှပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>"ဟားဟား... ငါ့ရဲ့ ရှင်းရှားလေးက ဒီလောက်တောင် တော်တာပဲလား...ငါတို့ အမာရွတ်ဖျောက်တဲ့ ဆေးခန်းလေးတစ်ခု ဖွင့်လိုက်ရင်တောင် ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရနိုင်မှာပဲနော်..." မိုဖန်က မပြောဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p>ယဲ့ရှင်းရှားက သူ့ကို မျက်စောင်းလေး တစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်။</p> <p>မိုဖန်လည်း သူ၏ ပြောစကားမှာ အနည်းငယ် ကလေးဆန်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါတွင် သူတို့နှစ်ဦးလုံးမှာ ထူးချွန်လှသော မှော်ဆရာများ ဖြစ်နေကြပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p>ဒဏ်ရာများ ပျောက်ကွယ်သွားသဖြင့် မိုဖန်သည် အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားရသည်။ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ချိန်တွင် သူ၏ နဗျူလာအတွင်းရှိ မှော်စွမ်းအင်များမှာလည်း အနည်းငယ် ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပြီးသား ဖြစ်နေသည်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p>ဤသို့ဆိုလျှင် သူသည် အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်အတတ်ကို ဆက်လက် အသုံးပြုနိုင်သေးသည် ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သို့ဖြစ်ရာ မှော်သားရဲများသည် သူ့ကို တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၇) ပြီး<br />  ***</p>


Save