Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း -  (၁၂၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">( ကြယ်တာရာ လမ်းညွှန်ချက်များ )</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပါမောက္ခအိုကြီးသည် မိုဖန်အား အထူးဝင်ခွင့်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာတစ်ခုမျှ ပြောမပြခဲ့ပေ။</p> <p>မိုဖန်နှင့် သူ၏မိသားစုသည် ပိုမြို့မှ စီစဉ်ပေးထားသော နေရာချထားရေးစခန်းလိပ်စာအတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုနေရာတွင် လူပေါင်းတစ်ထောင်ခန့် ရှိနေကာ ရပ်ကွက်အသေးစားလေးတစ်ခုစာမျှ ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p>ထိုရပ်ကွက်၏ အခြေအနေကို အကျဉ်းချုပ်ဖော်ပြရလျှင် ကျဉ်းကျဉ်းကျပ်ကျပ်နှင့် နွေးထွေးသည် ဆိုရပေမည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် အဆောက်အဦး တည်ဆောက်ပုံမှာလည်း အတော်ပင် ညံ့ဖျင်းလှပြီး အထပ်များအကြား အမြင့်မှာ အတော်ပင် နိမ့်လှပေသည်။ ထိုနေရာများတွင် နေထိုင်ရခြင်းမှာ သေတ္တာအကြီးစားလေးတစ်ခုထဲတွင် နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။</p> <p>သို့သော် မိုကျားရှင်းပြောသည့်အတိုင်း နေစရာနေရာရှိနေသရွေ့ ပြဿနာမရှိပေ။ မိုဖန်လည်း ဘာမျှ ကန့်ကွက်စရာ မရှိခဲ့ပေ။</p> <p>ရှင်းရှား၏ အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးနောက် ရပ်ကွက်အသင်းက သူတို့ကို ပထမထပ်တွင် နေရာချပေးခဲ့သည်။ မိုဖန်သည် မူလက ပွင့်လန်းနေသော ပန်းမန်များအလား တောက်ပနေမည့် မြင့်မားသော အဆောက်အဦးကြီးများကို မြင်တွေ့ရမည် ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ ထိုပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပျက်စီးသွားသော ပိုမြို့ထက်ပင် ပို၍ ခြောက်ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။</p> <p>ဤနေရာမှာ ရှန်ဟိုင်း၏ အလွန်ဝေးလံသော ကျေးလက်ဒေသတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ အရင်ရောက်နှင့်နေသော အိမ်နီးချင်းများ၏ ပြောပြချက်အရ ဘတ်စ်ကားစီး၍ မြေအောက်ရထားဘူတာသို့ ရောက်ရန် မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့် ကြာမြင့်ပြီး၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ရှန်ဟိုင်းမြို့လယ်သို့ ရောက်ရန် နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် ကြာဦးမည် ဖြစ်၏။</p> <p>ဆိုလိုသည်မှာ ရှန်ဟိုင်းသို့ သွားရန် တစ်နာရီ၊ ပြန်လာရန် တစ်နာရီ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ချီးပဲ...ငါ့မှာ ပိုက်ဆံသာ ရှိရင် ဒီကနေ အခုချက်ချင်း ထွက်သွားတယ်! အစိုးရက ငါတို့ကို လှပတဲ့ မြို့ထဲမှာ နေရာပေးမယ်လို့ ငါ ဘယ်လိုများ တွေးလိုက်မိပါလိမ့်။ အခုတော့ သူတို့က ငါတို့ကို ပိုမြို့ရဲ့ တစ်ဝက်လောက်တောင် မကောင်းတဲ့ ဒီနေရာမှာ လာထားတယ်...”</p> <p>“ပိုက်ဆံ... ငါ ပိုက်ဆံရှာဖို့ လိုတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာတစ်ယောက်ပဲ။ ပိုက်ဆံရှာရတာ လွယ်ကူမှာပါ၊ ပိုက်ဆံရတာနဲ့ ငါ ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့မယ်။ ဘယ်နေရာမှာပဲ အိမ်ငှားငှား၊ လူသူကင်းမဲ့တဲ့ ရှန်ဟိုင်းကျေးလက်ထက်တော့ ပိုကောင်းမှာပဲ။ ညဘက်ဆိုရင် ဒီမှာ မှော်သားရဲတွေတောင် ထွက်လာမလား မသိဘူး...”</p> <p>မိုကျားရှင်းက စိတ်ထဲမထားပေ။ သူသည် အလုပ်အမြန်ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး သူ၏ အလုပ်ဟောင်းဖြစ်သော ကားဆရာအလုပ်သို့ပင် ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခဲ့ပေသည်။</p> <p>ရှင်းရှားမှာ ကျောင်းပြန်တက်ရန် အစီအစဉ်မရှိပေ။ ရှန်ဟိုင်း၏ ထိုဒေသတွင် မှော်ကျောင်းများ ရှိပုံမရသလို၊ မြို့ထဲသို့ သွားလာရသည်မှာလည်း အလွန်အဆင်မပြေပေ။ ထို့ကြောင့် ရှင်းရားသည် အိမ်တွင်သာ ကိုယ်တိုင်လေ့လာပြီး နောက်နှစ်တွင် အထက်တန်းကျောင်းဝင်စာမေးပွဲ ဖြေဆိုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>အမှန်စင်စစ် ကုသရေးမှော်ဆရာတစ်ဦးမှာ ဆေးရုံများတွင် အလွန်ပင် လိုအပ် ပေသည်။ သို့သော် မိုဖန်သည် ရှင်းရှားကို လူမှုပတ်ဝန်းကျင်ထဲသို့ ဤမျှစောစော မဝင်စေလိုပေ။ သူကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးရှိသူအတွက် သာယာလှပသော ရှုခင်းများရှိသည့် ပန်းခြံတစ်ခုတွင် အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်ရသည်မှာ ပို၍ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>မိုကျားရှင်း၏ အလုပ်အသစ်မှာ စတင်၍ အလုပ်များလာခဲ့ပေပြီ။ ရှင်းရှားမှာလည်း အိမ်တွင် ကိုယ်တိုင်စာကျက်ပြီး ကျင့်ကြံနေ၏။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နေထိုင်မှုပုံစံအသစ်နှင့် အသားကျနေပြီမှာ ထင်ရှားပေသည်။</p> <p>မိုဖန်လည်း အလုပ်များနေပေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အမြောက်အများ မရှိသော်လည်း သာမန်နေထိုင်မှုပုံစံအတွက်မူ ပြဿနာမရှိပေ။ သို့သော် ပို၍ကောင်းမွန်သော ဘဝသို့ ပြောင်းလဲရန်အတွက်မူ ယွမ်ငွေ သိန်းနှင့်ချီ၍ လိုအပ်ပြီး ၎င်းမှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့ပြင် မိုဖန်သည် ထိုယွမ်ငွေ သိန်းဂဏန်းကို ကြယ်တာရာ လမ်းညွှန်ချက် ဝယ်ယူ အသုံးပြုရန် စီစဉ်ထားပေသည်။</p> <p>မိုဖန်အတွက် ထို လမ်းညွှန်ချက် များသည် အလွန်အရေးကြီးလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ နက်ဗျူလာအတွင်း၌ ကြယ်စင် ပေါင်း ၄၉ လုံး ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p>အတိတ်ကာလတွင် မိုဖန်သည် အခြေခံအဆင့်မှော်ကို အသုံးပြုရန် ကြယ်စင် ခုနှစ် လုံးကိုသာ ချိတ်ဆက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p>သို့သော် အလယ်အလတ်အဆင့်မှော်၏ ခက်ခဲမှုမှာ အခြေခံအဆင့်ထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားပေသည်။</p> <p>ပထမဦးစွာ မိုဖန်သည် သူ၏ ကြယ်စင်များကို အထူးကြယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ချိတ်ဆက်ရန် လိုအပ်ပေသည်။ ကြယ်လမ်းကြောင်းများကို ချိတ်ဆက်ပြီးနောက် ၎င်းသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်တာရာပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော်၏ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကာ ထိုအဆင့်ရှိ မှော်အတတ်များကို အသုံးပြုနိုင်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာသစ်တစ်ဦးအတွက် ကြယ်စင် ၄၉ လုံးအား အမှားအယွင်းမရှိ ချိတ်ဆက်ရန်မှာ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကဲ့သို့ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် ကြယ်တာရာပုံရိပ်၏ ပုံစံကို မမှတ်မိနိုင်သလို၊ သူတို့၏ စိတ်အာရုံမှာလည်း အာရုံစူးစိုက်မှု အချိန်ကြာမြင့်ခြင်းကို မခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။</p> <p> ကြယ်တာရာ လမ်းညွှန်ချက် ဆိုသည်မှာ မှော်လိပ်စာ တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အသုံးပြုပုံမှာ ဆရာမ ထန်ယွဲ့ပေးခဲ့သော စာအုပ်များ နှင့် ဆင်တူပေသည်။</p> <p> </p> <p>စာအုပ်များသည် ကြယ်အားလုံးကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်ရလျှင် ကြယ်တာရာပုံရိပ်ဆိုသည်မှာ အကြောင်းအရေများစွာ ပါဝင်သော စာလုံးတစ်လုံးနှင့် တူပြီး၊ ကြယ်တာရာလမ်းညွှန်ချက်မှာမူ ထိုစာလုံး၏ အစိတ်အပိုင်းများ နှင့် တူပေသည်၊ ၎င်းမှာ အခြေခံအစိတ်အပိုင်းများအတွက် လေ့ကျင့်ရေးစာအုပ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p>အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာသစ်များသည် ၎င်းတို့ကို လမ်းညွှန်ရန်နှင့် ထိန်းညှိရန် အသုံးပြုကြသည်၊ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် မှော်စွမ်းအား မထုတ်လွှတ်နိုင်သော ပုံစံမကျသည့် ကြယ်တာရာပုံရိပ်များကိုသာ ဖန်တီးမိပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကြယ်တာရာလမ်းညွှန်ချက် တစ်ခုလျှင် ယွမ်ငွေ ငါးသောင်း ကျသင့်ပေသည်။</p> <p>မိုဖန်သည် နှစ်ခု ဝယ်ယူခဲ့၏၊ တစ်ခုမှာ မီးဒြပ်စင်အတွက်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခုမှာ လျှပ်စီးဒြပ်စင်အတွက် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် သူ မုဆိုးအဖွဲ့တွင် ရှိစဉ်က ရှာဖွေခဲ့သော ယွမ်ငွေ တစ်သောင်းကျော်မှာ ထိုမှော်လေ့ကျင့်ရေးစာအုပ်ကို ဝယ်ယူရာတွင် အကုန်အစင် သုံးစွဲလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p>အခြေခံအဆင့် မှော်ဆရာများအနေဖြင့် ရွယ်တူများကြားတွင် ထူးချွန်ရန်အတွက် မိသားစုကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ကလေးများအတွက် ငွေကြေးများစွာ အသုံးပြုကြပေသည်။ သို့သော် အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ၎င်းမှာ ငွေကုန်ကြေးကျ များလှပေသည်။ ကြယ်စင်များကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အထောက်အကူပြုမည့် ကိရိယာတစ်ခုတည်းကိုပင် ယွမ်ငွေ ငါးသောင်း ကျသင့်ရာ၊ ၎င်းမှာ ဈေးပေါသော ကားတစ်စီး၏ ဈေးနှုန်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ၎င်းတို့ မကြာမီ ပြောင်းရွှေ့ရန်အတွက် ပိုက်ဆံမရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။ သူသည် ဤခြောက်ကပ်သော နေရာတွင်သာ အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်တော့မည် ဖြစ်၏။ သူသည် မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ပိုက်ဆံရှာမည်နည်း။</p> <p>မှော်သားရဲများကို သတ်ခြင်းသည်သာ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်မည်မှာ သေချာလှပေသည်။ မှော်သားရဲများကို သတ်ရန်အတွက်မူ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော် မရှိဘဲနှင့် အတော်ပင် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော မီးလက်သီးချက်ကြီး ကျရောက်သွားသည်ကို တွေးမိရုံဖြင့်ပင် မိုဖန်တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်လှုပ်ရှားလာရပေသည်။ </p> <p>“မှော်သားရဲတွေလား...သူတို့က ငါ့အိတ်ကပ်ထဲက ငွေစက္ကူတွေ ဖြစ်လာကြမှာပါ”</p> <p>ထို့ပြင် မိုဖန်သည် လျှပ်စီးဒြပ်စင်၏ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော်ကို အသုံးမပြုရသေးပေ။ ဆရာမ ထန်ယွဲ့ပေးခဲ့သော ကြယ်တာရာပုံရိပ်များမှာ မီးဒြပ်စင်အတွက်သာ ဖြစ်၏။ အလယ်အလတ်အဆင့် မီးလက်သီးကပင် ဤမျှ ပြင်းထန်လှလျှင်၊ အစွမ်းထက်ဆုံး ဒြပ်စင်ဖြစ်သည့် လျှပ်စီးဒြပ်စင်က ကောင်းကင်ယံကို မည်သို့ ရိုက်ခတ်မည်နည်း သူ သိလိုလှပေသည်။</p> <p>“လေ့ကျင့်ရမယ်...လေ့ကျင့်ရမယ် ငါ အမြန်ဆုံး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် လေ့ကျင့်ရမယ်။ ငါသာ ဒါကို မတတ်မြောက်ဘူးဆိုရင် အိမ်ပြင်ကို မထွက်ဘူးလို့ ကျိန်ဆိုတယ်...”</p> <p>မိုဖန်သည် အလွန်ပင် စိတ်အားထက်သန်နေပေသည်။ သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီး တစ်ရက်မျှပင် အချိန်မဖြုန်းလိုပေ။</p> <p>ကျင့်ကြံခြင်း မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပေသည်။ မိုဖန်၏ လက်ရှိတွက်ချက်မှုအရ သူ၏ မှော်စွမ်းအင်မှာ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော် သုံးကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက်တွင် မူးဝေလာမည့် အခြေအနေတွင် ရှိပေသည်။ အကယ်၍ ရှင်းရှား၏ ကုသရေးမှော်သာ မရှိလျှင် သူသည် မီးလက်သီးကို အသုံးပြုပြီးနောက် မေ့လဲသွားနိုင်ပေသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံပြီးနောက်တွင် သူသည် ထိန်းချုပ်ခြင်း အား လေ့ကျင့်သည်။ သူ၏ ကြယ်စင် ၄၉ လုံးမှာ ရိုးရှင်းသော ကြယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် မဟုတ်တော့ဘဲ၊ များစွာ ပို၍ ရှုပ်ထွေးသော ကြယ်တာရာပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးရမည် ဖြစ်၏။ နားမထောင်ဘဲ ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ပျံ့လွင့်နေသော ကြယ်စင်များကို မြင်ရသောအခါ မိုဖန် ခေါင်းကိုက်လာရပေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဤအရာကို မလုပ်နိုင်သည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p>"ဆွဲသီးလေး.. မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်နော်... မင်းသာ ငါ့ကို လေ့ကျင့်ဖို့ မကူညီဘူးဆိုရင် မင်းကို ရောင်းစားပစ်မယ်...ကြယ်မှုန်မှော်ရတနာ တစ်ခုရဲ့ ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးက ကောင်းကင်အထိ မြင့်နေတာ၊ တော်ဝင်ငရဲ စမ်းရေကို သောက်ပြီး ဘယ်နှဆင့်တောင် တက်သွားမှန်းမသိတဲ့ မင်းလို ရတနာမျိုးဆိုရင် ပိုတောင် ဈေးကြီးဦးမှာ"</p> <p>တော်ဝင်ငရဲ စမ်းရေကို စုပ်ယူပြီးနောက် ဆွဲသီးမှာ မည်မျှအထိ အဆင့်တက်သွားသည်ကို မိုဖန် မသိပေ။ လက်ရှိတွင် သူသည် ၎င်း၏ အဆင့်အတန်းကို ခန့်မှန်းရန်ပင် မတတ်နိုင်ပေ။</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ၎င်းမှာ ယခင်က သေးငယ်လှသော ကြယ်မှုန်မှော်ရတနာနှင့် လုံးဝ မတူတော့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၂၂ ပြီး<br />  ***</p>


Save