Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း - (၁၂၆) </h2> <h2 style="text-align: center;">( ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးဆိုတာ ပိုက်ဆံကို မီးရှို့နေတာပဲ)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>“မီးဝိညာဉ်…”</p> <p>မိုဖန်၏ ခေါင်းထဲတွင် သိလိုသော မေးခွန်းပေါင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာပေသည်။</p> <p>ထိုအရာမှာ ကျောင်းတွင် သင်ကြားပေးခြင်း မရှိသော အယူအဆတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေသည်။</p> <p>မိုဖန်သည် သူနှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ရှိနေသော ဆရာမ ထန်ယွဲ့ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p>ဆရာမ ထန်ယွဲ့တွင် အလွန်နုနယ်သော ဘဲဥပုံမျက်နှာလေး ရှိပြီး၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ လျှပ်စစ်စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ သူ၏ မြင့်မားသော နှာတံမှာ ဆွဲဆောင်မှုရှိလှပြီး သေးငယ်သော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးမှာလည်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ဖြူဝင်းဝါဆိုနေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သူနှင့် ဤမျှ နီးကပ်နေသော်လည်း အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ တစ်ကွက်မျှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။</p> <p>ဆရာမ ထန်ယွဲ့သည် မိုဖန်၏ ကာမဂုဏ်လိုက်စားသော မျက်လုံးများကို သတိထားမိသွားရာ၊ သူက သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ပေသည်။ </p> <p>"တကယ်လို့ မင်းသာ အရင်ခေတ်က ဆရာမကို ဒီလို စော်ကားခဲ့ရင် အရိုက်ခံရလို့ သေနေလောက်ပြီ"</p> <p>"ဆရာမ ထန်ယွဲ့ရယ်... အားနာပါဦး၊ အခု ကျွန်တော့်ကို ဖိထားတာ ဆရာမကိုယ်တိုင်လေ... အရင်ခေတ်က ကျောင်းသားကို ဒီလို ဖြားယောင်းရင် ဝက်ခြင်းတောင်းထဲ ထည့်ပြီး ရေနှစ်ခံရမှာနော်" မိုဖန်က ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p>ထိုလူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ ထန်ယွဲ့သည် သူ၏လက်ဖြင့်ဖိထားသော မိုဖန်ကို နောက်ဆုံးတွင် လွှတ်ပေးလိုက်ပေသည်။</p> <p>မိုဖန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ သစ်ပင်နောက်တွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပေသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှပေသည်။</p> <p>ထန်ယွဲ့မှာ မိုဖန်နှင့် အပိုစကားများ ပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားပေ။ မိုဖန်အနေဖြင့် "ဝိညာဉ်" ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို သေချာပေါက် သိရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ထန်ယွဲ့ သိပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် စံပြဆရာမကောင်း ပီသစွာဖြင့် "လောကကြီးက ဒြပ်စင်တွေကို ထုတ်လုပ်ပေးတယ်။ အဲဒီဒြပ်စင်တွေဟာ သူတို့ တည်ရှိရာ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် မူတည်ပြီး အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုး ကွဲပြားသွားတတ်ကြတယ်။ အချို့သော အထူးဒေသတွေမှာ ဒြပ်စင်တွေဟာ အတော်လေး တက်ကြွနေတတ်ပြီး၊ ရလဒ်အနေနဲ့ မီးဝိညာဉ်ဆိုတာမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာတတ်တာပေါ့။ တကယ်လို့ ဒီလို မီးဝိညာဉ်မျိုးကို မီးမှော်ဆရာတစ်ယောက်က စုပ်ယူပြီး သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီမှော်ဆရာရဲ့ မှော်အတတ်တွေဟာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး ပြင်းထန်သွားလိမ့်မယ်"</p> <p>“အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာမယ်...”</p> <p>မိုဖန် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။</p> <p>မိုဖန် သတိထားမိသည်မှာ မည်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပါစေ၊ အသုံးပြုသည့် မှော်အတတ်များ၏ စွမ်းအားမှာ အခြေခံအားဖြင့် တူညီနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် သူသည် ယခုအခါ အလယ်အလတ်အဆင့် မှော်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူ၏ အခြေခံအဆင့်မှော် အသုံးပြုနိုင်သည့် အရှိန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသော်လည်း၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အခြားသော အခြေခံအဆင့် မှော်ဆရာများနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်၏။</p> <p>ရွှီတာဟွမ်အသုံးပြုသော မီးတောက်ပေါက်ကွဲခြင်း နှင့် မိုဖန် အသုံးပြုသောမီးတောက်ပေါက်ကွဲခြင်းမှာ များစွာ ကွာခြားမှု မရှိပေ။ ၎င်းမှာ မိုဖန်အတွက် ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သူ ယခင်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသော ဝတ္ထုများတွင်မူ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းအားမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်မားလာရမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>မိုဖန်မှာ သူ၏ မှော်စွမ်းအားမှာ မည်သည့်အခါမျှ တိုးတက်လာတော့မည် မဟုတ် ထင်မှတ်နေခဲ့ရာ၊ သူ၏ စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည့် အရာမှာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည် မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။</p> <p>မီးဝိညာဉ်...</p> <p>မှော်ဆရာများသည် မိမိ၏ မှော်စွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ရန်အတွက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှ ထုတ်လုပ်ပေးသော ဒြပ်စင်မျိုးစေ့များကို စုပ်ယူ သန့်စင်ရပေသည်။ ထို့ပြင် ၎င်းက စွမ်းအားကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်မည် ဆိုပါက... ၎င်းမှာ မီးတောက်ပေါက်ကွဲခြင်း ကဲ့သို့သော အခြေခံမှော်ဖြင့်ပင် မျက်လုံးသုံးလုံး မှော်ဝံပုလွေ သို့မဟုတ် မျက်လုံးကြီး ကြွက်လူဝံ များကို တိုက်ရိုက် သတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ မိုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မှော်စွမ်းအင် သိုလှောင်ရန် ကြယ်အစုအဝေး မဟုတ်ဘဲ နက်ဗျူလာ ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ လက်ရှိ မိုဖန်အတွက် အခြေခံမှော် ဆယ်ကြိမ်ခန့် အသုံးပြုခြင်းမှာ သူ့ကို များစွာ မပင်ပန်းစေပေ။ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော်၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းမှာ အမှန်ပင် ပြင်းထန်လှသော်လည်း၊ သာမန် အဆင့်နိမ့် သားရဲလေးများကို သတ်ရန်အတွက်မူ ထိုမှော်ကို အသုံးပြုရန် မလိုပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် မှော်စွမ်းအင်နှင့် ခွန်အားများကို အလွန်အကျွံ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အခြေခံအဆင့်မှော်၏ စွမ်းအားမှာ အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် ယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ နိမ့်ကျသော်လည်း၊ မှော်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများမှာမူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ အသုံးဝင်လှပေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် လျှပ်စီးဒြပ်စင်၏ ထုံကျင်စေသော အာနိသင်မှာ မည်သည့် တိုက်ပွဲမျိုးတွင်မဆို အသုံးဝင်ပေသည်။</p> <p>"ဈေးကွက်ထဲမှာ အတွေ့ရအများဆုံး မီးဝိညာဉ်မျိုးတောင်မှ ယွမ် ၂ သန်းအထိ ဈေးပေါက်ပြီး လူတွေ လုဝယ်နေကြတာ။ ဒီရာဇဝတ်ကောင်က ဘာလို့ အန္တရာယ်ကြားထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေရသလဲဆိုတာ ငါ အခုမှ နားလည်တော့တယ်။ ကြည့်ရတာ သူက ဒီမီးဝိညာဉ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုနောက်ကို လိုက်လာတာပဲ" ဆရာမ ထန်ယွဲ့ အခြေအနေကို နားလည်သွားကာ သူ၏ နီမြန်းသော နှုတ်ခမ်းလေးမှာ အနည်းငယ် ပြုံးယောင်သန်းသွားသည်။</p> <p>"နှစ်... နှစ်သန်း ဟုတ်လား။ ဘုရားရေ... အဲဒီလောက်ဆိုရင် ရှန်ဟိုင်းမြို့လယ်မှာ ဗီလာအိမ်ကြီးတစ်လုံး ဝယ်လို့ရတယ်" မိုဖန် မသိစိတ်ဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပေသည်။ ဤဝိညာဉ်မျိုးစေ့မှာ စိန်ထက်ပင် ပို၍ အဖိုးတန်ပေသည်။</p> <p>"စိတ်မကောင်းပါဘူး... အဲဒီလောက်နဲ့တော့ မရသေးဘူး..." ထန်ယွဲ့က မိုဖန်ကို အထင်အမြင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>“ကောင်းပါပြီ... ရှန်ဟိုင်းက အိမ်ခြံမြေဈေးနှုန်းတွေက အလွန်အကျွံကြီးကို မြင့်မားလွန်းနေတာပဲ...”</p> <p>သို့သော်လည်း သေးငယ်သော မီးဝိညာဉ်တစ်ခု၏ ဈေးနှုန်းမှာ ဤမျှအထိ ရှိနေခြင်းက မိုဖန်ကို များစွာ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ဤအရာက မီးမှော်စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပေသည်။ အခြေခံအဆင့်မှော်တင်မကဘဲ အလယ်အလတ်အဆင့်မှော်၏ စွမ်းအားမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်မားသွားမည် ဖြစ်၏။</p> <p>မီးလက်သီး၏  ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအားကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင်၊ အကယ်၍ မီးလက်သီး၏ စွမ်းအားမှာ နှစ်ဆ တိုးလာမည်ဆိုပါက သာမန်မှော်သားရဲများကို တိုက်ရိုက်သတ်နိုင်ရုံသာမက စစ်သည်အဆင့် မှော်သားရဲများပင် ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>"ဪ... ဒါနဲ့၊ ဟိုကောင်မလေး မူနင်းရွှဲ မှာ မွေးရာပါ တစ်ခုခု ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် မှတ်မိနေတယ်..." မိုဖန် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားကာ အမြန် မေးမြန်းသည်။</p> <p>မိုဖန် ဤလောကသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် သူ ဖြည့်ဆည်းရမည့် ဗဟုသုတများစွာ ရှိနေပေသည်။</p> <p>"အင်း... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ထွက်တဲ့ အထူးဒြပ်စင်မျိုးစေ့တွေအပြင်၊ အချို့သော မြင့်မြတ်တဲ့ မိသားစုကြီးတွေက လူတွေမှာ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ တစ်မျိုးမျိုး ပါလာတတ်ကြတယ်။ ဒီလိုလူတွေဟာ သာမန်လူတွေထက် နှစ်အနည်းငယ် စောပြီး မှော်နှိုးထတတ်ကြသလို၊ သူတို့ရဲ့ ဒြပ်စင်ဟာလည်း တခြားလူတွေထက် တစ်ဆင့် ပိုပြီး အစွမ်းထက်နေတတ်တယ်။ မူနင်းရွှဲ ဆိုရင် မွေးရာပါ ဖန်သားရေခဲမျိုးစေ့ ရှိတာ။ အဲဒါက ရေခဲဝိညာဉ်မျိုးစေ့တွေထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး အမျိုးအစားထဲမှာ ပါဝင်တယ်။ စွမ်းအားက သာမန်ထက် ၂.၅ ဆ ပိုပြီး ပြင်းထန်တယ်။ သူမက ရေခဲဖုံးလွှမ်းခြင်း ကို သုံးလိုက်ရင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဧရိယာအတွင်းက ဘယ်သူ့ကိုမဆို ၂ စက္ကန့်အတွင်း ခဲသွားစေနိုင်တယ်။ မှော်သားရဲအုပ်စုတွေကို ရင်ဆိုင်တဲ့အခါ သူမက အင်အားနည်းနည်းနဲ့ ထိရောက်မှု အများကြီး ရနိုင်တာပေါ့။ အဲဒါကို မှော်သားရဲတွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို နှေးကွေးစေတဲ့ မြေဒြပ်စင်ရဲ့ မြေပြင်လှိုင်း နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် မှော်သားရဲပေါင်းများစွာကို အလွယ်တကူ ခဲပစ်နိုင်လိမ့်မယ်" ဆရာမ ထန်ယွဲ့က မိုဖန်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြပေးပေသည်။</p> <p>မိုဖန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားရ၏။ ထိုမြေခွေးအိုကြီး မူကျားယွမ် က မူနင်းရွှဲ ကို ရတနာတစ်ခုလို ဘာကြောင့် တန်ဖိုးထားရသနည်း၊ တစ်မြို့လုံးက ဘာကြောင့် သူ့ကို နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်မိန်းကလေးလို့ ခေါ်ကြသနည်း၊ ယခုမှ နားလည်ပေသည်။ အခြားသူများထက် ၂.၅ ဆ ပို၍ အစွမ်းထက်သော ထိုကဲ့သို့သော မွေးရာပါ ပါရမီမှာ သူ၏ ရွယ်တူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းစေပေသည်။ ထို့ပြင် သူက အခြားသူများထက် နှစ်အနည်းငယ် စော၍ မှော်နိုးထခဲ့သဖြင့် အားသာချက်မှာ သိသာလွန်းလှပေသည်။ </p> <p>"သာမန်လူတွေကတော့ တကယ်ကို ယှဉ်လို့မရဘူးပဲ..." မိုဖန် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။</p> <p>ထန်ယွဲ့က ပြုံးလျက် မိုဖန်ကို ပြောပေသည်။ "မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီကလည်း ကြောက်စရာကောင်းတာပါပဲ။ မင်းမှာ တခြားလူတွေထက် ဒြပ်စင်တစ်ခု ပိုရှိနေတာပဲလေ။ နှိုင်းယှဉ်ရမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ဒြပ်စင်နှစ်မျိုးက မူနင်းရွှဲထက်တောင် ပိုပြီး အလားအလာ ကောင်းပါသေးတယ်။ ဒြပ်စင်မျိုးစေ့ အဆင့်အတန်းဆိုတာကတော့ လောကကြီးက ထွက်တဲ့ မျိုးစေ့တွေကို စုပ်ယူပြီး မြှင့်တင်လို့ ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒြပ်စင်တစ်ခု ပိုရှိနေဖို့ဆိုတာကတော့ ရှာဖွေလို့ပဲ ရနိုင်ပြီး တောင်းဆိုလို့ မရတဲ့အရာမျိုးပဲလေ"</p> <p>"ဆရာမ ထန်ယွဲ့... ဆရာမ အဲဒီလို ပြောပေးလို့ ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီ"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ အားနည်းချက်လည်း ရှိတာပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက မင်းရဲ့ ရွယ်တူတွေထက် အရင်းအမြစ်တွေ ပိုပြီး သုံးစွဲရမှာမို့လို့ပဲ။ အကယ်၍ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မမြှင့်တင်နိုင်ဘဲ အရင်းအမြစ်တွေ မရှိဘူးဆိုရင် မင်းဟာ အသုံးမကျတဲ့လူနဲ့ ဘာမှ ခြားနားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြောရရင် မင်းရဲ့ မွေးရာပါ ပါရမီက ပိုက်ဆံနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို မီးရှို့နေတာပဲ"</p> <p>မိုဖန်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ တွန့်သွားရသည်။</p> <p>“ဆရာမ ထန်ယွဲ့ရယ်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာကို ဆားနဲ့ ထပ်မပွတ်တော့ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းတဲ့ ဆရာတပည့်တွေအဖြစ် ဆက်ရှိနေလို့ ရပါသေးတယ်...”</p> <p>ပိုက်ဆံ မီးရှို့ရသည့် ကိစ္စကိုတော့ မိုဖန် ကိုယ်တိုင် အတွေ့အကြုံ ရှိပြီးသား ဖြစ်ပေသည်။ အခြားသူများက ကြယ်တာရာ လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခု ဝယ်လျှင် ယွမ် ၅ သောင်းသာ ကုန်ကျသော်လည်း၊ မိုဖန် ဝယ်လျှင်မူ မီးဒြပ်စင်နှင့် လျှပ်စီးဒြပ်စင် နှစ်မျိုးစလုံးအတွက် ဝယ်ရသဖြင့် စုစုပေါင်း ယွမ် ၁ သိန်း ကုန်ကျပေသည်။</p> <p>ထို့ပြင် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့များ အကြောင်းကို တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင်လည်း သူသည် မီးဝိညာဉ်မျိုးစေ့တင်မကဘဲ လျှပ်စီးဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကိုလည်း ရယူရန် လိုအပ်ပုံရပေသည်။ မီးဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်ခုက ယွမ် ၂ သန်း ကျသင့်လျှင် လျှပ်စီးဝိညာဉ်မျိုးစေ့က မည်မျှအထိ ဈေးကြီးပါမည်နည်း။</p> <p>“ချီးပဲ...ဒါဆိုရင်တော့ ငါ တစ်သက်လုံး ကျေးလက်ဒေသမှာပဲ နေသွားရတော့မှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း(၁၂၆) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save