Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">မြေအောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော ဧရာမ အရိုးစုကြီးနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်းဖြင့် အရိုးစုမိစ္ဆာကို နှိမ်နင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ ဤမြေကြွက်ကလေးမှာ တကယ့်ကိုပင် ရိုးသားအေးဆေးပြီး ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် လူစိမ်းမကြောက်တတ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ထုံအအနှင့် ချစ်စရာကောင်းသလို၊ အူတူတူနှင့်လည်း ဝဖြိုးလွန်းလှပေ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အသက်မှာမူ သုံးနှစ်သာ ရှိသေး၏။</p> <p> </p> <p>မြေကြွက် တစ်ကောင်အဖို့ ဤအသက်အရွယ်မှာ မငယ်လှသော်လည်း၊ ၎င်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာမူ အလွန်ပင် ဖြူစင်လွန်းနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြေကြွက်ကလေးသည် အဘယ်ကြောင့် အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့် စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားရသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ၏ ထောက်လှမ်းခြင်း စွမ်းရည်အရ ၎င်းသည် အခြားသော သွေးကြောဆိုင်ရာ စွမ်းအားတစ်ခုကို စုပ်ယူမိခဲ့ပြီး ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ပါတဲ့။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မြေကြွက်ကလေးမှာမူ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲဝင်ရမည်ဆိုလျှင်ပင် ၎င်း၏ မာကျောလှသော ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကိုသာ အားကိုးနိုင်ပြီး၊ အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။</p> <p> </p> <p>“ကောင်လေး... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်မာလာရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ညှိုးဖြင့် မြေကြွက်ကလေး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဆွကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်းမှာမူ မြေပြင်မှ ပြန်ထလာပြီးနောက်၊ လုံထျန်းရှင်းနှင့် ချောင်ကျားရှီးတို့၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းလျက် ထိုမြေကြွက်ကလေးကို အသာလေး ပြူကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“သန်မာတယ်.. သန်မာတယ်ဆိုတာ ဘာလဲဟင်... စားလို့ရတဲ့ မြက်ပင် အမျိုးအစားလား...”</p> <p> </p> <p>မြေကြွက်ကလေးက ခေါင်းမော့ကာ၊ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကလေးကို ရှေ့သို့ ပြူထွက်လျက် ဝေခွဲမရသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက မေးခွန်းကို ပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို မင်းနေတဲ့ နေရာကို ငါတို့ကို လိုက်ပြလို့ ရမလား...”</p> <p> </p> <p>“ရတာပေါ့.....”</p> <p> </p> <p>မြေကြွက်ကလေးက ‘ကျွိ’ ခနဲ အော်လိုက်ပြီး မြေတွင်းအဝဆီသို့ ခုန်ဆင်းသွား၏။ လူတိုင်းကို လက်ဟန်ခြေဟန် ပြုလုပ်ပြပြီးနောက် လိုဏ်ဂူလမ်းကြောင်း နက်ရှိုင်းရာဆီသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“နောက်က လိုက်ကြစို့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ပြောလိုက်ပြီးနောက်၊ လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ သူနှင့် တပည့်လေးဦးစလုံးကို အကာအကွယ် အမြှေးပါး တစ်ခုဖြင့် လွှမ်းခြုံကာ မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မြေတွင်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ ဆင်းသက်ပြီးနောက်၊ သူတို့သည် မြေကြွက်ကလေး၏ အိမ်သို့ နောက်ဆုံး၌ ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ မြေအောက် လိုဏ်ဂူတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာမှာ မီးတောင်တစ်ခုနှင့် နီးကပ်နေသလို အလွန်ပင် နွေးထွေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျီဇီလင်းသည် လက်ညှိုးကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို မီးတောက်အဖြစ် အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလင်းပေးလိုက်၏။ ထိုအခါမှသာ မြေကြွက်ကလေးမှာ ဦးခေါင်းခွံကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ခြေပစ်လက်ပစ်နှင့် ဇိမ်ခံကာ လှဲလျောင်းနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် ထိုနေရာတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသည့် အရာမျိုး မရှိဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းမှာမူ ကျောက်နံရံများပေါ်တွင် ပေါက်ရောက်နေသော မှိုများကြောင့် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ထူးခြားတဲ့ သွေးကြောဆိုင်ရာ စွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေတဲ့ မှိုတွေပဲ... ဒီမှာရှိတဲ့ မှိုအများစုကိုတော့ ဒီမြေကြွက်ကလေးက စားပစ်လိုက်ပြီ ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ကျောက်နံရံကို ကြည့်လိုက်ရာ ခြောက်သွေ့နေသော မှိုမြစ်ပွားများစွာကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့်၊ ၎င်းတို့မှာ မြေကြွက်ကလေး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံထားရကြောင်း အထင်အရှားပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မြေကြွက်ကလေးသည် ကျန်ရှိနေသော မှိုအနည်းငယ်ကို ဆွတ်ယူကာ ယဲ့ဖုန်းထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုမှိုများကို ကြည့်ရင်း၊ ၎င်းတို့အတွင်း၌ မြေအောက် နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ ဆင်းသက်လာပြီး ဤကမ္ဘာနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ကိန်းအောင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သာမန် မြေကြွက်ကလေးတစ်ကောင်က ဒီလောက်အထိ ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲသွားတာ မဆန်းပါဘူး... တကယ်တော့ သူက ထူးခြားတဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူမိထားတာကိုး...” ယဲ့ဖုန်းက နှုတ်ခမ်းများ လှုပ်ရွရုံ အသံထွက်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်မိကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ ယဲ့ဖုန်းကဲ့သို့ မထက်မြက်ကြသဖြင့်၊ အခြေခံ ပြဿနာကို မသိရှိနိုင်ကြဘဲ ယဲ့ဖုန်း၏ အတွေးနောက်သို့သာ လိုက်ပါနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဆက်ပြီး ဆင်းကြစို့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် မှိုများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ၊ တပည့်လေးဦးနှင့် မြေကြွက်ကလေးကို ခေါ်ဆောင်၍ မြေအောက်သို့ ဆက်လက် ဆင်းသက်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခေါက်တွင်မူ သူတို့အဖွဲ့မှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် ဆင်းသက်ခဲ့ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက် မိုင်ပေါင်း ရာချီသော နေရာတွင် ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ဧရိယာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး၊ ၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်တော့ ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် ၏ မြေအောက်စမ်းသပ်ကွင်းနှင့် ဆင်တူသော ဧရာမ မြေအောက် လိုဏ်ဂူကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ ဆင်းသက်မိလိုက်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ မိုင်ပေါင်း ရာချီ ကျယ်ဝန်းပြီး မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ မြင့်မားသော စက်ဝိုင်းပုံစံ နယ်မြေကြီးတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>အထက်ရှိ ကျောက်နံရံများမှာ ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်များပမာ နီရဲနေသဖြင့် ဤကမ္ဘာငယ်လေးကို အလင်းပေးထားပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မှိုကဲ့သို့သော သတ္တဝါများကို ရှင်သန်စေနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနယ်မြေ၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ ဧရာမ အရိုးစုကြီး တစ်ခု လဲလျောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ မြွေကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူညီပြီး အလျား တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှိကာ အချင်းမှာမူ မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီ ရှိ၏။ ဦးခေါင်းထိပ်တွင် ဦးချိုတစ်ချောင်း ပါရှိပြီး ကျောဘက်တွင်မူ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြောသော အတောင်ပံတစ်စုံ ပါရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ ဘယ်လို နတ်ဆိုးသားရဲ ကြီးလဲဟင်...”</p> <p> </p> <p>တပည့်များသည် ထိုဧရာမ အရိုးစုကြီးကို ကြည့်ကာ အံ့သြတကြီး မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ကျဆုံးသွားခဲ့တဲ့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ကောင်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ဖွင့်ဟပြောကြားလိုက်ပြီး၊ ထိုသတ္တဝါကြီး၏ နဖူးအလယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော နီရဲသည့် သွေးအနှစ်သာရ မျှင်တန်းလေးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှိုများပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက တကယ့် ရတနာသိုက်ကြီးပဲ.....” ကျီဇီလင်းက မှိုများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီမှိုတွေထဲမှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ရဲ့ သွေးအနှစ်သာရတွေ ပါနေတာဆိုတော့... ဝိညာဉ်သားရဲ တွေရဲ့ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့ တကယ့်ကို သင့်တော်တာပဲ... မြေကြွက်ကလေးက ဘာလို့ ဒီလောက် စွမ်းနေရသလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“မှန်တာပေါ့...” ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးအနှစ်သာရ အများစုမှာ ဤနေရာရှိ မှိုများအတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားကြပြီး၊ အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်မှာမူ မြေကြွက်ကလေး၏ အိမ်ရှိ မှိုများကို အားဖြည့်ပေးခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကြီး ကျဆုံးသွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲဆိုတာ သိလားဟင်...” လုံထျန်းရှင်းက မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းလောက် ရှိပြီ ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ဤရလဒ်ကို တွက်ချက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက်တောင် ကြာနေပြီလား...” ချောင်ကျားရှီးက အံ့သြတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိပြီး၊ အနားသို့ လျှောက်သွားကာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အရိုးစုကို ခပ်ဖွဖွ ထိတွေ့ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် မာကျောနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာနေတာတောင် ဒီလောက်အထိ ခိုင်မာပြီး မပျက်မစီး ရှိနေသေးတာကတော့ တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲ.....” လုံထျန်းရှင်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ငွေရောင်လက်သည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ထည်ကို ကုတ်ခြစ်ကြည့်သော်လည်း အရာပင် မထင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုတာက အမှန်တော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း မြှင့်တင်ပြီး အကန့်အသတ်တွေကို ချိုးဖျက်နေတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲလေ... ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ရောက်ရင်တောင် ကိုယ်ခန္ဓာက အလွန် သန်မာနေပြီ... ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် က နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်ရောက်ရင်တော့ တစ်ကိုယ်လုံးက အဖိုးတန် ကုန်ကြမ်းတွေပဲပေါ့... အခုလို နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ကောင်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကတော့ ရှားပါးတဲ့ ရတနာတွေပဲ... ဂိုဏ်းကို သယ်သွားပြီး အဆင့်မြင့် လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ဖို့ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ထိုသို့ ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အလောင်း၏ နတ်ဘုရားဆန်သော စွမ်းအားများမှာ များစွာ ဆုံးရှုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်ချိန်က မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိခဲ့သော်လည်း၊ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်း ကြာပြီးနောက်တွင်တော့ ဤအရိုးစုမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့် စွမ်းအားလောက်သာ ရှိတော့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အမှန်တကယ် သန့်စင်လိုက်မည်ဆိုပါက၊ အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက် သွန်းလုပ်ရန်အတွက်မူ လုံလောက်နေဆဲ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဒါကို ယူသွားမယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြု၍ ထိုအလောင်းကြီးကို မ,တင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝီ...”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊ အရိုးစုကြီး၏ မျက်ခုံးအလယ်မှ ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာချီ များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အသက်မဲ့နေသော မျက်တွင်းဟောင်းလောင်းကြီး နှစ်ခုမှာ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် တန်ခိုးထွားသော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ နေရာတွင် ရှိနေသူ အားလုံးကို လွင့်စဉ်သွားစေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“သတိထားကြ.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ ဘယ်လက်တွင် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး၊ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ဖြင့် တပည့်လေးဦးနှင့် မြေကြွက်ကလေးကို ကာကွယ်ရန် ခိုင်မာသော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြပြီး မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဂါး.....”</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးများ နီရဲတောက်ပနေသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ အရိုးစုကြီးမှာ အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်။ ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော သွေးရောင် ပုံစံများ ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် (၁) နှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တကယ့် မူလနတ်ဘုရား အဆင့်ရှိသူထက် အနည်းငယ် လျော့နည်းသော်လည်း၊ မော့စ် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကဲ့သို့သော မဟာရိုသေလေးစားရသူတစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူ မည်သူ့ကိုမဆိုမူ အသာလေး နှိမ်နင်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“မိစ္ဆာချီတွေက တော်တော်လေး ထူထပ်တာပဲ.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မြေပြင်ပေါ်က မြို့ဟောင်း အပျက်အစီးမှာ မိစ္ဆာချီတွေ ဘာလို့ နည်းနေရသလဲဆိုတာ အခုမှ ရှင်းသွားတော့တယ်... အဲဒါတွေက မြေအောက် နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာအထိ စိမ့်ဝင်လာပြီး၊ ဒီ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ရဲ့ အရိုးစုထဲမှာ စုစည်းနေခဲ့တာကိုး... ပေါက်ကွဲထွက်လာမယ့် နေ့ကို စောင့်နေကြတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာချီများ ကျူးကျော်လာမှုကြောင့်သာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ချီနှင့် သွေးများမှာ အပြင်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မှိုများကို အကျိုးပြုစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုပ်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲဟင်...” လုံထျန်းရှင်းက မျက်နှာပျက်ပျက်နှင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရိုးစုကြီး၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူ မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။ အကယ်၍ ယဲ့ဖုန်းသာ သူ့ဘေးတွင် မရှိခဲ့လျှင်၊ ထိုဖိအားလှိုင်းကြောင့်ပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်လောက်ကတော့ ငါတို့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... အခုအချိန်မှာ သူ့ကို နှိမ်နင်းဖို့ ငါ့ဆီမှာ နည်းလမ်း အနည်းဆုံး သုံးမျိုးလောက် ရှိပါတယ်...” ယဲ့ဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ နှင့် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” တို့ပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤနည်းလမ်း သုံးမျိုးထဲမှ မည်သည့်အရာကိုမဆို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို နှိမ်နင်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ခုနလေးတင် ငါ့ကို ‘ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း’ သင်ပေးဖို့ ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား... ကဲ... အခု ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို သရုပ်ပြပေးမယ်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်၊ မိစ္ဆာချီများ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရိုးစုကြီးမှာ အရိုးစုမိစ္ဆာ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက်၊ တောင်ကြီးများပမာ လေးလံလှသော ၎င်း၏ အမြီးကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် ရိုက်ချလိုက်င</p> <p>သည်။ နားကွဲမတတ် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဂါး.....”</p> <p>“ရပ်စမ်း.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရာ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ တစ်ဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အရိုးစုမိစ္ဆာကို လေထဲတွင် တံဆိပ်ခတ်လိုက်သဖြင့် ၎င်းမှာ တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်နိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းချင်းစီ လှမ်းလိုက်တိုင်းတွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။ သူသည် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ၏ မန္တန်များကိုလည်း ရွတ်ဆိုလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>“တစ်လှမ်း - ချီကျင့်ကြံ၊ စကြဝဠာ နိုးထ။”</p> <p> </p> <p>“နှစ်လှမ်း - ဓာတ်စုစည်း၊ လေပြင်းတိမ်တိုက် လှုပ်ခတ်။”</p> <p> </p> <p>“သုံးလှမ်း - ဘုရင်အဆင့်၊ ကောင်းကင် မြေကြီး တုန်ခါ။”</p> <p> </p> <p>“လေးလှမ်း - ဧကရာဇ်အဆင့်၊ တရားဓမ္မ နက်နဲ။”</p> <p> </p> <p>“ငါးလှမ်း - အရှင်သခင်၊ ကမ္ဘာအဆက်ဆက် ဖိနှိပ်။”</p> <p> </p> <p>“ခြောက်လှမ်း - သူတော်စင်၊ ကြယ်စုကို နင်းခြေ။”</p> <p> </p> <p>“ခုနစ်လှမ်း - ကောင်းကင် အရှင်မြတ်၊ စကြဝဠာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ဆက်တည်း ခုနစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ သူ့အပေါ်သို့ ကြီးမားလှသော ဖိအား တစ်ခု ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားရှိ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအင်များမှာ သူ့ထံသို့ စုပြုံစီးဝင်လာ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆမတန် မြင့်တက်သွားကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နယ်ပယ်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်လိုက်သော်လည်း အောက်သို့ နင်းမချရသေးခင်မှာပင်၊ တန်ခိုးထွားသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကျဆင်းလာခဲ့၏။ ထိုအခါ၊ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် လူသား တစ်ဦးကဲ့သို့ ကြောက်ရွံ့သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အတွင်းရှိ မိစ္ဆာချီများမှာလည်း ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်ကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>“အား.....”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာချီများမှာ နေရာမှာတင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားပြီး မီးခိုးရောင် မြူတိမ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထိုအခိုက်၊ ယဲ့ဖုန်းက လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ ဖြင့် ဝါးမြိုသန့်စင်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း...”</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာချီများ၏ ထိန်းချုပ်မှု မရှိတော့သော အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးမှာ တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီးနောက် သူမြှောက်ထားသော ခြေထောက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” မှာ တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ထိုခြေလှမ်းကို အစွမ်းကုန် နင်းချလိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ကြောက်စရာကောင်းနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>တကယ့် စွမ်းအားကို မတွက်ချက်နိုင်သော်လည်း၊ သာမန် အလယ်အလတ် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူတစ်ဦးမှာမူ ဤခြေလှမ်းအောက်တွင် သေချာပေါက် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားမည်ဟု ယဲ့ဖုန်း ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save