Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးနှင့် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ထိုမျက်လုံးအိမ်အတွင်းဝယ် မည်သည့် ခံစားချက်အရိပ်အယောင်မျှ ကိန်းအောင်းနေခြင်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အကြည့်မှာ အေးစက်လှပြီး ကြည့်ရသူတိုင်း၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ဖုန်မှုန့်တိမ်တိုက်များနှင့် လေပြင်းမုန်တိုင်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး မြေပြင်ကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို ငါ မှတ်ထားမယ်.....”</p> <p> </p> <p>ပုံရိပ်ယောင် တံခါးပေါက် နောက်ကွယ်မှနေ၍ အေးစက်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော အသံကြီး တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပုံရိပ်ယောင် တံခါးပေါက်မှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုဒေါင်လိုက် မျက်လုံးကြီးပေါ်တွင် သွေးကြောမျှင်များ ယှက်သန်းလာသည်ကို ယဲ့ဖုန်း မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ၎င်းမှာ ဒေါသထွက်နေပုံရပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်လာကာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းပစ်ချင်နေသည့်နှယ်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီလူကတော့ ထိပ်တန်း မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... အနည်းဆုံးတော့ နွယ်ပင်မီးခိုးရောင် နတ်ဆိုးမိစ္ဆာ နဲ့ အဆင့်တူလောက်ရှိမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ပိုတောင် သန်မာဦးမလားပဲ... ဟင်းလင်းပြင်ချိုးဖျက် အဆင့် ကိုတောင် ခြေတစ်ဖက် လှမ်းထားနိုင်လောက်တယ်...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ လေးနက်တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်မျိုးမှာ လောလောဆယ်တွင် သူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် တပည့်ပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ထပ်မံ စုဆောင်းရဦးမည်၊ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း နတ်ဆိုးဘုရင် နှင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို စည်းရုံးရပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ကြီးမားသော ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်များစွာဆီသို့ သွားရောက်ကာ လုံလောက်သော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကို စုပ်ယူရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ သူ၏ စွမ်းအားမှာ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုန်း.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရုံဖြင့် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းအိုကြီးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု နှင့် ဤရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်ကြားရှိ ချိတ်ဆက်မှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရုပ်တု မရှိတော့ပါက ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု အနေဖြင့် ဤကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လိုလျှင် အချိန်နှင့် အင်အားများစွာ ထပ်မံ အကုန်အခံရပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>‘ပေဟယ် ဧကရာဇ်... ဒါဆိုရင် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ကို ချန်ထားခဲ့တဲ့ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ ဘွဲ့အမည်က ပေဟယ် ဧကရာဇ်ပေါ့လေ...’</p> <p> </p> <p>စောစောက ပိုးကောင်ဘီလူးကြီး ပြောသွားသော စကားကို ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း ယဲ့ဖုန်းသည် ပေဟယ်၏ ဘွဲ့အမည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိလိုက်ရခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပေဟယ် ဧကရာဇ်.....</p> <p> </p> <p>“ဧကရာဇ်” ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို အသုံးပြုနိုင်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ များသောအားဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ချိုးဖျက် အဆင့် ပညာရှင်များသာ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော တပည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အားပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ... ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု ရဲ့ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ကျင့်ကြံသူလောက်ကို ကြောက်နေကြတာလားကွ...”</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ၊ ကျီဇီလင်းသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ရှေ့သို့ လက်ညှိုးညွှန်ကာ တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် ပြန်ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်မတို့ကို ကြောက်အောင်လုပ်တာ အဲဒီ မျိုးနွယ်စု မဟုတ်ပါဘူး... ဂိုဏ်းချုပ် ကိုယ်တိုင်ပါရှင်...”</p> <p> </p> <p>“ဟင်.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အံ့အားသင့်သွားပြီး မြေပြင်သို့ ပြန်လည် ငုံ့ကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ခုနလေးတင် သူ “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ကို ထုတ်ဖော်စဉ်က အစွမ်းကုန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ သူသည် လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားသော ဧရာမ ခြေရာကြီး တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ အိုင်ကြီး တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် ထိုတိုက်ကွက်၏ နောက်ဆက်တွဲ အားလှိုင်းကြောင့် မီတာ ဒါဇင်ချီ ကျယ်ပြီး မိုင်ပေါင်း ရာချီ ရှည်လျားသော အက်ကွဲကြောင်းကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ကြည့်ရတာ... ဒီတိုက်ကွက်က တကယ့်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ.....’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ဆိုသည်မှာ မန္တန်တစ်ခုထက် သာလွန်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အနှစ်သာရများ ကိန်းအောင်းနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို နားလည်သူ…မည်သူမဆို ထုတ်ဖော်နိုင်လေ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းမှာမူ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ စွမ်းအား၊ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား နှင့် အခြားသော စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ၊ မိမိ၏ စွမ်းအားထက် များစွာ သာလွန်သော ကောင်းကင်ဘုံ တန်ခိုးများကို ဆွဲယူအသုံးချခဲ့သဖြင့် မူလနတ်ဘုရား အဆင့် အလယ်အလတ် နယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် ခြေစုံပစ် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းတည်းနှင့်ပင် ပိုးကောင်ဘီလူးကြီးကို အစပျောက် ချေမှုန်းရန် လုံလောက်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ‘ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း’ ကို ပိုပြီးတော့တောင် ကျင့်ချင်လာပြီဗျာ... ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဟင်...” ဝမ်ဖင်းအန်းက အားကျစိတ်ဖြင့် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချောင်ကျားရှီးက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p>“နှမြောစရာပဲ... ကျွန်တော်တော့ ဒါကို ကျင့်လို့ မရဘူး ထင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ၊ ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ရေးရေး ပြုံးပြပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီ ‘ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း’ ဆိုတာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလိုအပ်တဲ့ နက်နဲတဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုပဲ... ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ စွမ်းအားတွေကို နားလည်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ပဲ လိုတာ... နားလည်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ဒါကို အသုံးပြုနိုင်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လားဟင်...” ချောင်ကျားရှီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက သူ၏ သိချင်စိတ်ကို ခေါင်းညိတ် အတည်ပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ချောင်ကျားရှီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက စတင် ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလျှို့ဝှက်သိုင်းက အင်မတန်မှ နက်နဲတယ်... ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဓိက အဆင့်ကြီး ခုနစ်ခုကို ခြုံငုံထားတာလေ... ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်တိုင်းမှာ ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြီး မြင့်တက်လာမှာပဲ... နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ သာမန်လူ တစ်ယောက်တောင် ကျောက်တုံးကြီးတွေကို နင်းခြေ ဖျက်ဆီးနိုင်မှာပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>တပည့်များမှာ ဘေးတွင် ရပ်လျက် အသေအချာ နားထောင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>မြေကြွက်ကလေးမှာ ဝမ်ဖင်းအန်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး၊  လက်သည်းလေးများဖြင့် မှိုကြီး တစ်လုံးကို ကိုင်ကာ ကိုက်စားရင်း နားထောင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခေတ္တအကြာတွင် ၎င်းမှာ လုံးဝ နားမလည်ကြောင်း သိရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီရှိသည့် ကျီဇီလင်းပင်လျှင် ယဲ့ဖုန်း၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် ပဉ္စမမြောက် စာကြောင်းအထိသာ နားလည်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး စာကြောင်းနှစ်ကြောင်းမှာမူ သူမ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် ကိုယ့်ဘာသာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်း၊ ချောင်ကျားရှီး နှင့် လုံထျန်းရှင်း တို့မှာမူ ပထမ စာကြောင်းသုံးကြောင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုသာ နားလည်ကြသဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် ခေါင်းကိုသာ ကုပ်နေကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>‘နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ဆိုတဲ့အတိုင်း ခက်ခဲတာကတော့ အမှန်ပဲ... ငါကိုယ်တိုင် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်အထိ နားလည်ထားပြီးတော့၊ ငါ့ရဲ့ နားလည်မှုအတိုင်း ရှင်းပြနေတာတောင် ငါ့တပည့်တွေကို နားလည်အောင် မလုပ်နိုင်သေးဘူးပဲ...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း တွေးတောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>တပည့်များ “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်ရန်မှာ ရေရှည် ရှင်းပြမှုနှင့် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုအပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ညတည်းနှင့်တော့ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်သည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ မိုးသောက်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် အရိုးစုမိစ္ဆာ ၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် တပည့်များနှင့်အတူ အရှေ့ဘက်ဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုပ်တို့ တကယ်ပဲ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ကို သွားကြမှာလားဟင်...” ကျီဇီလင်းသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိသွားသဖြင့် မစိုးရိမ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်လေ...” ယဲ့ဖုန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ ယခုတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘာပါနည်း။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များကို ပိုမို စည်းရုံးရန်နှင့်၊ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များနှင့် မိစ္ဆာချီ များကို စုပ်ယူရန် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ဆိုသည်မှာ ကြယ်သုံးပွင့်အဆင့် ရှိသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတို့၏ စည်ကားလှသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်၏။ ထိုနေရာတွင် နတ်ဆိုးသားရဲများမှာ သဲဗွက်ပမာ ပေါများလှပြီး၊ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များမှာလည်း လမ်းဘေးခွေးများပမာ တွေ့ရလွယ်သဖြင့်၊ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူတို့အဖွဲ့မှာ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးများ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာတွင် စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များ စတင် ပေါက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဆက်လက် ပျံသန်းသွားသည့် အခါတွင်တော့၊ ရှေ့ဘက်ရှိ နယ်မြေမှာ မိုင်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ မြေဩဇာ ကောင်းမွန်လှပြီး ထပ်ဆင့်နေသော တောင်ကုန်း တောင်စွယ်များ၊ မိုးမျှော် ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးများနှင့် ကောင်းကင်တွင် ဝဲပျံနေသော ရောင်စုံ တိမ်တိုက်များမှာ ကြည့်မဝလောက်အောင် လှပလွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>‌၎င်းက တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ပင်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ ချိုင့်ဝှမ်း တစ်ခုအတွင်းဝယ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် နှစ်ကောင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ နှစ်ကောင်စလုံးမှာ သူတို့၏ ဧရာမ မူလရုပ်သွင်များကို အသွင်ပြောင်းထားကြ၏။ တစ်ကောင်မှာ မီတာ (၁၀) ခန့် မြင့်သော  ဆင်ရိုင်းကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ ကျန်တစ်ကောင်မှာမူ (၉) မီတာခန့် မြင့်သော အသားအရေ စိမ်းဖန့်ဖန့်နှင့် နွားသိုးကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်ကာ၊ နှစ်ကောင်စလုံးမှာ ခွန်အားကြီးမားလှသော သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့က ငါ့အပိုင်ပဲ.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဝါးချက် တစ်ချက်တည်းနှင့်တင် သူတို့နှစ်ကောင်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြားပြားဝပ်သွားရသည်။ ခန့်ညားထည်ဝါလှသော သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များကြောင့် ထိုသတ္တဝါနှစ်ကောင်မှာ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားကြရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ကို နောက်ပစ်လျက် အရှိန်အဝါ ပြင်းပြင်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါက မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ... ငါ့ဂိုဏ်းကို ဝင်ပြီး ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တွေ ဖြစ်ချင်လား...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဆရာကြီး... ကျုပ်တို့ရဲ့ ဒူးတွေကို ယူလိုက်ပါတော့ဗျာ.....”</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးသားရဲ နှစ်ကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး အညံ့ခံကြောင်း ပြသလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူတို့၏ နဖူးမှ သွေးတစ်စက်စီကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ၏ စွမ်းအားဖြင့် သူတို့ကို ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့မှာ အမည်တွေ ရှိလား...” ယဲ့ဖုန်း မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ကို သတင်းပို့ပါတယ်... ကျွန်တော့်အမည်က ရူးသွပ်ဆင်ကြီး ပါ...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်ကတော့ နွားစိမ်း ပါ... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် က ကျွန်တော့်ကို နျူတာ့လီလို့လည်း ခေါ်လို့ ရပါတယ်..”</p> <p> </p> <p>အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် နှစ်ကောင်မှာ သူတို့၏ အမည်များကို ပြောပြလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် နှစ်ကောင်ကို ရရှိလိုက်သည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဝမ်းသာစရာ ကိစ္စတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>‘အခု နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် က ဝိညာဉ်သားရဲ (၁၀၀) အထိ ထားလို့ ရတယ်လေ... အကယ်၍ ကျန်တဲ့ ကောင်တွေကလည်း နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်တွေချည်းပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ ကြံ့ခိုင်မှုက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ထဲကို တစ်ဟုန်ထိုး တိုးဝင်သွားမှာပဲ...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် အနာဂတ်အတွက် စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက်များ မက်နေမိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကဲ... ဆက်သွားကြစို့.....”</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သူတို့အဖွဲ့မှာ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ အစွန်အဖျား နယ်မြေများကို လှည့်လည် စူးစမ်းကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေ့တစ်ဝက်ပင် မပြည့်သေးသော အချိန်အတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် နောက်ထပ် ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ (၅) ကောင်ကို ထပ်မံ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ မိုးပြာရောင်မြွေ၊ ယောင်မှားအိပ်မက် ပင့်ကူ၊ ကြာနီမီးတောက် ကြက်ဖ၊ ဟင်းလင်းပြင် သံအရိုး နဂါးနှင့် အာဏာရှင် ကြေးခေါင်း မျောက်ဝံ တို့ပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အမည်များမှာ ခန့်ညားသယောင် ရှိသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်တွင်မူ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် အဆင့်များသာ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>အသန်မာဆုံးမှာ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ဖြစ်သည့် အာဏာရှင် ကြေးခေါင်း မျောက်ဝံ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိသော သူများမှာမူ အလယ်အလတ် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များသာ ဖြစ်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရူးသွပ်ဆင်ကြီး၊ နျူတာ့လီ နှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များမှာ သူတို့၏ ဧရာမ မူလရုပ်သွင်များဖြင့် အရိုးစုမိစ္ဆာ ၏ ကျောပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းကို သက်တော်စောင့်များပမာ ဝိုင်းရံထားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းသွားကြသည်။ သူတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရိုင်းဆန်လှသည့် အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ နတ်ဆိုးသားရဲ အများအပြားမှာ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကုန်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>‘ငါကတော့ လူပြက်အုပ်စု တစ်စုကို ဦးဆောင်ပြီး ရွာထဲဝင်နေတဲ့အတိုင်းပဲ... လမ်းတစ်လျှောက်မှာလည်း ရှုပ်ပွနေတာပဲ... ကြည့်ရတာ တော်တော်တော့ အရုပ်ဆိုးတယ်ဟေး...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ဖြင့် နဖူးကို အုပ်ကာ၊ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ရူးသွပ်ဆင်ကြီး၊ နျူတာ့လီ နှင့် အခြားသော ဝိညာဉ်သားရဲ များမှာ ဖြတ်သွားဖြတ်လာ နတ်ဆိုးသားရဲ များကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသဖြင့် ထိုသတ္တဝါများမှာ သေမတတ် ကြောက်နေကြရရှာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>‘သောက်ကျိုးနည်း... သူတို့က ဟိုကောင်တွေကို ခြောက်နေတာကိုး...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် မိုင်ပေါင်း ရာချီ ဝေးကွာသော နေရာ၌ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်တစ်ဦးက ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဆင်နွှဲနေသည့်နှယ်။</p> <p> </p> <p>“အုန်း.....”</p> <p> </p> <p>တောင်ထိပ်တစ်ခုမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ပျက်စီးသွားသဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကြည့်စမ်း... တစ်ယောက်ယောက်က အလိုက်ခံနေရတာပဲ... ပြီးတော့ သူ့နောက်မှာ လိုက်နေတာက အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင် ဖြစ်ရမယ်.....”</p> <p> </p> <p>မျက်လုံးထက်မြက်လှသော လုံထျန်းရှင်းက အဝေးသို့ ညွှန်ပြရင်း အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံး အမြန် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး၊ ဝတ်စုံများမှာလည်း စုတ်ပြဲလောင်ကျွမ်းနေသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူမသည် မီးတောက်များအထက်တွင် ရပ်လျက် အသက်လုကာ အစွမ်းကုန် ပြေးလွှားနေရှာသည်။</p> <p> </p> <p>သူမထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သန်မာလှပြီး ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဓိကအားဖြင့် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသဖြင့်၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာ လူအသွင်ပြောင်းထားသော နတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း အထင်အရှားပင်။ သူမ၏ မူလရုပ်သွင်မှာ မည်သို့ ဖြစ်မည်ကိုမူ လောလောဆယ်တွင် ခွဲခြား၍ မရနိုင်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ နောက်တွင်မူ အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်း ပြေးစရာ မြေ မရှိတော့ဘူး... အခုချက်ချင်း အညံ့ခံစမ်း.....”</p> <p> </p> <p>ထိုသူများ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများ စီခြယ်ထားသော ကျောက်စိမ်းသရဖူကို ဆင်မြန်းထားသည့် ခန့်ညားသော အမျိုးသားတစ်ဦးမှာ လက်ကို နောက်ပစ်လျက် လိုက်ပါလာသည်။ သူ၏ ကိုယ်မှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် (၁) အထွတ်အထိပ်နှင့် ယှဉ်နိုင်သော ခမ်းနားလှသည့် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင် ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေလောက်သည့် အေးစက်သော အသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။ မိုင်ပေါင်း ရာချီ ပတ်လည်ရှိ တိမ်တိုက်များ လွင့်စင်သွားပြီး မြင်ကွင်းမှာ ရုတ်တရက် ပိုမို ကျယ်ပြန့်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save