Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါက တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံရဲ့ တတိယမင်းသမီးပဲ၊ ငါ့ကို ငွေပေးစမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“အညံ့ခံရမယ် ဟုတ်လား... အရူးမှတ်နေတာလား မင်းသမီးရဲ့...”</p> <p> </p> <p>ထွက်ပြေးနေသော အမျိုးသမီးသည် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဖြူနုသော လက်ချောင်းလေးကို ကိုက်ခဲကာ နတ်ဆိုးသွေးကို အသုံးပြု၍ လေထဲတွင် မန္တန်ရေးဆွဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် တောက်ပသော ကြက်သွေးရောင် အတောင်ပံ တစ်စုံမှာ ကျောဘက်တွင် ဖွဲ့တည်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်…”</p> <p> </p> <p>အတောင်ပံများကို ခတ်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ အရှိန်မှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြန်ဆန်သွား၏။</p> <p> </p> <p>‘တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ သွေးမျိုးဆက် မန္တန်ပဲ... ငါ ဒါကို ရအောင်ယူမှ ဖြစ်မယ်…’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ဝါးချင်း ရိုက်လိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုပ်တို့ကို ဝင်တိုက်ခွင့် ပြုပါဦး...”</p> <p> </p> <p>နျူတာ့လီသည် သူ၏ လေးလံသော ဦးခေါင်းကို ရမ်းခါလိုက်ရာ၊ မီတာ ငါးမီတာခန့် ရှည်လျားသော နွားချိုကြီး နှစ်ခုမှာ လေထုကို ပိုင်းဖြတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ အကုန်လုံး ပေါင်းတိုက်ရင်တောင် အဲဒီ နတ်ဆိုးဘုရင် ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီနေ့တော့ ငါ ကိုယ်တိုင် လှုပ်ရှားမှ ဖြစ်တော့မယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးနေသော အမျိုးသမီးသည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့၏။ အထူးသဖြင့် တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားသော ကြောက်မက်ဖွယ် မြွေပုံသဏ္ဌာန် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ဖြူရော်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးက ချက်ချင်းပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မက တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ တတိယမင်းသမီးပါ... ရှင်တို့ ကျွန်မကို ကယ်တင်ပေးပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ စစ်ကူတွေ ရှာပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်... ရတနာတွေ အများကြီး ပေးပါ့မယ်.....”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း ကြောင်အသွားရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘာလို့ ဒီစကားလုံးတွေက နားထဲမှာ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>‘ငါက ချင်ရှီဟွမ် ပါ... ငါ့ဆီ ငွေလွှဲစမ်း...’ ဆိုတဲ့ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုမျိုးလား။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုလိမ်လည်မှု ဟာသကို သတိရသွားပြီး မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>[ TL Note - ဒီဟာသလေးကို နည်းနည်း ရှင်းပြပါရစေ။ တရုတ်ပြည်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ဖုန်းစာတို လိမ်လည်မှု တစ်ခု ရှိပါတယ်။ လူလိမ်တွေက 'ငါက ဧကရာဇ် ချင်ရှီဟွမ်ပါ၊ တကယ်တော့ ငါ မသေသေးပါဘူး၊ ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ ထိန်းချုပ်ခံထားရလို့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလောက် အရင်လွှဲပေးပါ၊ အာဏာပြန်ရတဲ့အခါ ကျရင် မင်းကို ရတနာတွေ အများကြီး ပြန်ပေးမယ်၊ စစ်သူကြီး ခန့်မယ်' ဆိုပြီး ငွေလိမ်တောင်းကြတာပါတဲ့။ ]</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့က လူက လိမ်နေတာများလား။ ဘယ်လို မင်းသမီးမျိုးကများ အခုမှတွေ့တဲ့ သူစိမ်းတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖွင့်ပြောပြီး အဖမ်းခံရမှာ မကြောက်ဘဲ နေပါ့မလဲ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အဝေးမှ လိုက်လာသော နတ်ဆိုးဘုရင်ကို ကြည့်ရင်း၊ ထိုအမျိုးသမီးမှာ တကယ့် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ တတိယမင်းသမီး ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန် မြင့်မားသည်ဟု  ယဲ့ဖုန်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မဟုတ်ရင်တော့ သာမန်လူ တစ်ယောက်ကို နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးက ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် လိုက်ဖမ်းနေမှာလဲ။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်း လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သူတစ်ပါး ကိစ္စထဲမှာ ဝင်မရှုပ်ဖို့  အကြံပေးပါရစေ... မဟုတ်ရင်တော့ ငါတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ ဧကရာဇ်သစ်ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပြီး၊ မင်းတို့ မြေမြှုပ်ဖို့ နေရာတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးနော်.....”</p> <p> </p> <p>ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းသရဖူ ဆင်မြန်းထားသော ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ယဲ့ဖုန်း ခြေထောက်အောက်က အရိုးစုမိစ္ဆာကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်ဟန်ပင်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ ကြာအောင် စွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ ထိုအရိုးစုမိစ္ဆာမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အလောင်းကောင် တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့တွင် အစွမ်းထက်သော နောက်ခံတစ်ခု ရှိနိုင်သည်ဟု ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်  ထင်သော်လည်း၊ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ဧကရာဇ်သစ် ရှိနေသဖြင့် သူ လုံးဝ မကြောက်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းအပြင် သူသည် အမိန့်အရ လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး ဤနေရာမှာလည်း တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ နယ်နိမိတ်အတွင်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူစိမ်းတွေက ဘာအတွက် ပြဿနာ ရှာရဲရမည်လဲ။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့် အလောင်းကောင်ကြောင့်လား။ ဒါပေမဲ့ ဒီလူတွေထဲမှာ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရောက်နေတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မပါဘူးလေ။ ဧကရာဇ် တစ်ပိုင်း အဆင့် အလောင်းကောင် ရှိနေရင်တောင်မှ၊ အဲဒီရဲ့ စွမ်းအား ဆယ်ပုံတစ်ပုံကိုတောင် ထုတ်နိုင်ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိရင်း ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်မှာ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“အို... တော်တော်လေးကို မာန်တက်နေတာပဲလား...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း စကားပင် မပြောရသေး၊ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို လာရောက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သဖြင့် သူ ချက်ချင်းပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စကို ဒီနေ့ ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်... ငါ ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ ဖြစ်ရမယ်... မင်းတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ ဧကရာဇ်သစ် ရောက်လာရင်တောင် ဒါကို မတားနိုင်ဘူး.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်ပြီး သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို ထုတ်ဖော်နေ၏။ အရိုးစုမိစ္ဆာ၏ အတောင်ပံများကို ပြင်းထန်စွာ ခတ်စေလိုက်ရာ၊ လေထုထဲတွင် လှိုင်းထန်သော လေပြင်းများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ တတိယမင်းသမီးကို လိုက်ဖမ်းနေသော နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များမှာ ရုတ်တရက် ကြီးမားသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရရှာ၏။</p> <p> </p> <p>“တော်တော် ရဲတင်းတဲ့ ကောင်ပဲ... ကြယ်ခုနစ်ပွင့် မြေကမ္ဘာမိစ္ဆာ လက်ဝါး.....”</p> <p> </p> <p>ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် နီရဲသော ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မှာ တဖျပ်ဖျပ် လက်လာတော့၏။၊ မီတာ ရာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီး  ဖြစ်တည်လာကာ ယဲ့ဖုန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့ဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်လေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါများ ကျဆင်းလာသဖြင့် တတိယမင်းသမီးပင်လျှင် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်သွားရပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံး လေးလံကာ လေထဲတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>‘အားလုံး ပြီးသွားပြီ.....’</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသော ခံစားချက်ကြီး တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး၊ သူမ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ရုံတင်မကဘဲ ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူများကိုပါ ဒုက္ခပေးမိပြီဟု ယူဆလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မြေကမ္ဘာထိုးဖောက်လက်သီး.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ၊ ဧရာမ လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရှိနေသော ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင် သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း တုန်ခါသွားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်တော့ သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ သက်စောင့်အားများမှာ ဖျတ်လတ်စွာ လွင့်စင်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက ဘယ်လို မန္တန်မျိုးလဲ... ဘာလို့ ငါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးအနှစ်သာရ စွမ်းအားတွေကို အာရုံမခံနိုင်ရတာလဲ... ဖြစ်နိုင်တာကတော့... ဒီလူက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရဲ့ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာလား...”</p> <p> </p> <p>ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နှလုံးသားမှာ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် ယဲ့ဖုန်းကို လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါလာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ပြုတ်ကျသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ဖြင့် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါးမှာ နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့ရ၏။ ယဲ့ဖုန်းသည်လည်း အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားမိ၏။ သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့အပေါ် ..သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေသော နတ်ဆိုးသားရဲ မည်သူ့ကိုမဆို သူ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်၍ မရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြားနေ သဘောထားရှိပြီး သူက အနိုင်တိုက်နိုင်သူ သို့မဟုတ် သူ့အပေါ် ကောင်းမွန်သော သဘောထားရှိသူများကိုသာ နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် အတွက် ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များအဖြစ် သိမ်းဆည်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့လည်း... ကျဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ကောင်ကနေ လက်နက်သွန်းလုပ်ဖို့ ကုန်ကြမ်းတွေ အများကြီး ရနိုင်တာပဲလေ... အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်တွေ သွန်းလုပ်ဖို့ သုံးလို့ရတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ယဲ့ဖုန်းက ခပ်ရေးရေး ပြုံးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“မြေကမ္ဘာထိုးဖောက်လက်သီး... ဒါက ဘယ်လို မန္တန်လဲဟင်...”</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဖင်းအန်းမှာ ထိုတိုက်ကွက်ကို အလွန် ကျင့်ချင်နေသဖြင့် အားကျစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ခုလေးတင် ကိုယ့်ဘာသာ လျှောက်ပြောလိုက်တာလေ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက မျက်နှာပြောင်ပြောင်နှင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ့အမြင်တွင်တော့ အသံ တစ်သံမှ မထွက်ဘဲ လက်သီးထိုးရတာက သိက္ခာမရှိသလို ခံစားရသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ တစ်ခုခုကို အော်မပြောလျှင်၊ ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်ကို ဘယ်လိုလုပ် မြှင့်တင်၍ ရပါ့မည်လဲ။</p> <p>မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>“ဗျာ.....”</p> <p> </p> <p>တပည့်များအားလုံး ဆွံ့အသွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကိုယ့်ဘာသာ လျှောက်ပြောလိုက်တဲ့လား။ ဂိုဏ်းချုပ် ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကတော့ တကယ့်ကို ထူးခြားပါပေရဲ့။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်သားပဲ... ဒီ နတ်ဆိုးသားရဲ တွေကတော့ မသေသေးဘူးပဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လေထဲတွင် ကြောင်အနက်နေသော တတိယမင်းသမီးနှင့်၊ ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်၏ လက်အောက်ငယ်သား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များမှာ ခုနလေးတင် သူတို့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိနေခဲ့ကြသူများ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်၍ မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“အသုံးမဝင်တဲ့ ကောင်တွေဆိုတော့လည်း... မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သွေးတွေကိုပဲ ငါ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>စကားအဆုံး၌၊ ယဲ့ဖုန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။ ထို နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ် များမှာ အသနားခံရန်ပင် အချိန်မရလိုက်။ မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူတို့၏ လည်ပင်းများကို ညှစ်ထားသလို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက်၊ အက်ခနဲ အသံများနှင့်အတူ နေရာမှာတင် အသက်ပျောက်သွားကြတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟူး.....”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ တတိယမင်းသမီးမှာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိ၏။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်မဲ့စွာ လဲလျောင်းနေသော ကျောက်မျက်သရဖူ နတ်ဆိုးဘုရင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်၊ တံတွေးတစ်လုပ်ကို မနည်း မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ယခုတစ်ခေါက်တွင်တော့ တကယ့် ပညာရှင်အစစ်အမှန်နှင့် တွေ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် စီနီယာ... စီနီယာ့ကို ကြည့်ရတာ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ထူးခြားလှပါတယ်... လောကမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံး ဆရာကြီး ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်ရှင်... စီနီယာက ကျွန်မ အိပ်မက်ထဲက ဆရာနဲ့တောင် တူနေသလိုပဲ... ဆရာ... တပည့်မလေးရဲ့ ဂါရဝကို ခံယူပါဦးရှင်.....”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ တတိယမင်းသမီးမှာ ယဲ့ဖုန်းရှေ့တွင် ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ တစ်ခုခုကို တောင်းခံနေသည့်နှယ်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း လုံးဝကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝတ်စုံတွေ စုတ်ပြဲပြီး မျက်နှာမှာ ဖုန်တွေ ပေကျံနေတဲ့ ဒီမိန်းကလေးက၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားကို မြင်တာနဲ့တင် သူ့တပည့် ဖြစ်ချင်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>တတိယမင်းသမီးက ခေါင်းမော့ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျွန်မက တပည့်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဂါရဝပြုနေတာလေ... ပုံမှန်ဆိုရင် ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပြီးရင်... တပည့်အဖြစ် လက်ခံတဲ့အတွက် လက်ဆောင်တစ်ခုခု ပေးရမှာ မဟုတ်ဘူးလားဟင်... ဥပမာ - ကျွန်မ ကစားဖို့အတွက် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်လက်လောက် ဆိုရင်တော့ သိပ်ကောင်းမှာပဲ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p>“....”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းမှာ ရယ်ရမလို စိတ်တိုရမလို ဖြစ်သွားရ၏။ ဒီ မိုက်မဲတဲ့ မိန်းကလေးကတော့ အခွင့်အရေး ယူတတ်လွန်းလှချေလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အထွတ်အထိပ် အဆင့် ဝိညာဉ်လက်နက် ဟုတ်လား။ အဲဒါတွေက လမ်းဘေးက မုန်လာဥတွေလို ပေါများနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။</p> <p> </p> <p>‘စနစ်... သူက ဂိုဏ်းထဲဝင်ဖို့ သတ်မှတ်ချက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီလား...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက အနည်းငယ် စိတ်တိုနေသော်လည်း စိတ်ထဲမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တီ..တီ... သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလို့ ရပါတယ်”</p> <p> </p> <p>စနစ်က ဖျတ်လတ်စွာ အကြောင်းပြန်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ကြောင်အသွားရပြန်သည်။ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ တတိယမင်းသမီးမှာ ဓာတ်ကြီးငါးပါး စုစည်းခြင်း အဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေသူ ဖြစ်ရာ၊ သူမသည် အနည်းဆုံး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ရမှာ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ဒါဆို မင်းသမီးရဲ့ အသက်ကလည်း တပည့်သစ် လက်ခံတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ထဲမှာ ပါနေသေးတာလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသံသယနှင့်အတူ ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း အသက် ဘယ်လောက်လဲ...”</p> <p> </p> <p>တတိယမင်းသမီး၏ မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းသွားပြီး ပြန်ပြောလာ၏။</p> <p> </p> <p>“အို... ဆရာရယ်... ဆရာကလည်း သိသိကြီးနဲ့... မိန်းကလေး တစ်ယောက်ရဲ့ အသက်ကို ဒီလိုပဲ လျှောက်မမေးသင့်ဘူးလေရှင်... ကျွန်မ ဒီနှစ်မှ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ် ရှိသေးတာပါ.....”</p> <p> </p> <p>သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ကျီဇီလင်း၊ ဝမ်ဖင်းအန်း၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး ဟူသော တပည့်လေးဦးမှာလည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေကြွက်ကလေးသည် လူတိုင်း၏ အမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ မှိုကြီးတစ်လုံးကို ပိုက်လျက် ပါးစပ်ကို ဟကာ ကျယ်လောင်လှသော “အာ...” အသံကြီး တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အာ.....”</p> <p> </p> <p>နျူတာ့လီ၊ ရူးသွပ်ဆင်ကြီး နှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ များမှာမူ သုံးစက္ကန့်ခန့် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက်၊ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ပေါ့ပျက်ပျက်နှင့် “အာ...” ဟု အော်လိုက်ကြပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက သူတို့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ တွန့်ချိုးသွားတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ဒီ ဝိညာဉ်သားရဲ တွေကတော့ တကယ့်ကို ထုံအတဲ့ ကောင်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> ယဲ့ဖုန်းက လက်ဖြင့် မျက်နှာကို အုပ်ကာ တတိယမင်းသမီး ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ကြည့်ပြီးတော့... ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ငါက ဝန်လေးပေမယ့်လည်း မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ စာရင်းသွင်းထားတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် လက်ခံပေးမယ်... ကဲ... မင်းရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ပေးတော့...”</p> <p> </p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်.. ကလောင်၊ မှင်တံနှင့် ဂိုဏ်းဝင်မှတ်တမ်း ကို ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဆရာကလည်း အရမ်း လောတာပဲနော်... လူတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှေ့မှာ... ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားတွေနဲ့ ကိုယ်အလေးချိန်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ပြောပြလို့ ဖြစ်ပါ့မလဲရှင်... တကယ်ပဲ ရှက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ.....”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ တတိယမင်းသမီးက ပါးပြင်လေးများ နီမြန်းလျက် တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save