Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၈) </h2> <h2 style="text-align: center;">တာ့လျန် နန်းတော်သို့ ဆင်းသက်ခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">တောင်တန်း မြစ်ဝှမ်းများကို နင်းချေသော ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဧရာမ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲ အုပ်စုတစ်စုမှာ ဝေဝါးနေသော လူသားပုံရိပ်အချို့ကို ဝန်းရံလျက် ရှိနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို ဦးဆောင်လာသော လူငယ်မှာ ထူးခြားသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အငွေ့အသက်ကို တစ်စက်မျှပင် ထုတ်မပြထားသော်လည်း နားလည်ရခက်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများနှင့် လောကပြင်ပမှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုးမှာ သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူငယ်၏ ဘေးတွင်မူ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ဝတ်စုံများမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး လှပသော မျက်နှာလေးမှာလည်း ဖုန်များ ပေကျံနေသဖြင့် လမ်းပျောက်နေသော ကြောင်ကလေးတစ်ကောင်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ သို့သော်လည်း ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးမှာ သူမကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါ တတိယမင်းသမီးပဲ..”</p> <p> </p> <p>“ဒီ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိတဲ့ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးက မင်းသမီး ရှာလာတဲ့ စစ်ကူလားဟင်”</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“တတိယမင်းသမီး... နင်ပါလား..”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ အစပိုင်းတွင် ကြောင်အသွားသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာထက်၌ ရက်စက်သော အပြုံးနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ စေလွှတ်လိုက်သော လက်အောက်ငယ်သားများမှာ ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ တတိယမင်းသမီးမှာ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာကြီးကို စီးနင်းကာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိုလက်အောက်ငယ်သားများ၏ ကံကြမ္မာမှာ မည်သို့ရှိမည်ကို အထင်အရှား သက်သေပြနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့အားလုံး အသက်ပျောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ဤဆုံးရှုံးမှုကြောင့် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ နှမြောတသ ဖြစ်သွားရသော်လည်း၊ ၎င်းထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော ဒေါသတရားများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော ဆန္ဒများမှာ သူမ၏ စိတ်အတွင်းဝယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့၏။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဖန်း ပြန်လာတာလား...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ သည် သူမ၏ မျိုးနွယ်စုဝင် အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ တားဆီးမှုကို ခံထားရသဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မတက်နိုင်ဘဲ ရှိနေစဉ်၊ အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသော လျန်ဝမ်ဖန်း ကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူမ၏ မျက်နှာတွင် အစပိုင်း၌ ဝမ်းသာရိပ်များ ယှက်သန်းသွားသော်လည်း၊ နောက်တစ်ခဏတွင်တော့ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မြန်မြန်ပြေးတော့... နင်က အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..”</p> <p> </p> <p>ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာမှာ အစွမ်းထက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဤမျှသာ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ရှေ့တွင်မူ၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ဆိုသည်မှာ ဘာမှ မဟုတ်ဘဲ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အစပျောက်သွားနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“ဟဲဟဲ... နင် လွတ်မယ် ထင်နေတာလား”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က လှောင်ပြောင်လိုက်ရင်း အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ လေထဲရှိ လျန်ဝမ်ဖန်း ဆီသို့ ဦးတည် တိုက်ခိုက်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် တာ့လျန် ဧကရီ ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာတင် တတိယမင်းသမီး လျန်ဝမ်ဖန်း ကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ သည် သူမ၏ လူမျိုးစုဝင်များကို ကိုယ်ပိုင် သားသမီးများကဲ့သို့ ချစ်ခင်သူ ဖြစ်သလို၊ သူမ၏ သမီးတော်များကိုလည်း အလွန်ပင် ဂရုစိုက်သူ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ပါရမီ ထူးချွန်လှသော တတိယမင်းသမီး လျန်ဝမ်ဖန်း ကို နောက်ထပ် ဧကရီ တစ်ပါး ဖြစ်လာစေရန် သူမ ကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်ပေးနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ တာ့လျန် ဧကရီ အနေဖြင့် သူမ၏ သမီးတော် နှိပ်စက်ခံရသည်ကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း အသေအချာ သိရှိထား၏။ သူမသည် ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကာ ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားမည်မှာ ဧကန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် တာ့လျန် ဧကရီ ကို အပြတ်ရှင်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“နင် တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ..”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ တွက်ချက်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ တာ့လျန် ဧကရီ ၏ အရှိန်အဝါများမှာ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာပြီး ဘေးရှိ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များကို လွင့်စဉ်သွားစေကာ ဝင်္ကပါ ကို ဖောက်ထွက်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်များက လက်ကွက်များကို အလျင်အမြန် ဖော်လိုက်ပြီး သူမ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မိုင်တစ်ထောင် ရေခဲတံဆိပ်..”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ ၏ လွှမ်းမိုးထားသော အရှိန်အဝါများနှင့်အတူ၊ သူမ လက်ကွက်ဖော်ပြီးသည်နှင့် နောက်ကျောဘက်တွင် ဧရာမ မုန်တိုင်းကြီး တစ်ခု စုစည်းသွားကာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ဆီသို့ တရှိန်ထိုး တိုးဝင်သွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“နင် နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီပေါ့..”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး၊ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးကို ဖျတ်လတ်စွာ ဝှေ့ယမ်းလျက် တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ ပူပြင်းလှသော ဓားအရှိန်အဝါမှာ ရေခဲများကို ထွင်းဖောက်ကာ တာ့လျန် ဧကရီ ထံသို့ ရုတ်ချည်းပင် ကျရောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ မှာ ထိုတိုက်ကွက်ကြောင့် နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး၊ မူလရှိနေခဲ့သော ဒဏ်ရာများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာကာ အကာအကွယ် အမြှေးပါးပေါ်သို့ ဘုန်းခနဲ ကျရောက်သွားရရှာသည်။ သူမသည် သွေးများကိုပါ အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဧကရီ..”</p> <p> </p> <p>နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များ၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဧကရီ ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံပင် ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုအမှန်တရားကြောင့် သူတို့အားလုံးမှာ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့စွာဖြင့် တုန်လှုပ်နေကြရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“မယ်တော် ဧကရီ..”</p> <p> </p> <p>ပထမမင်းသမီး နှင့် ဒုတိယမင်းသမီး တို့မှာလည်း ဝင်္ကပါ အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး တာ့လျန် ဧကရီ ကို ဝိုင်းဝန်း ထိန်းမပေးကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ... ကျွန်မရဲ့ မယ်တော်ကို ကယ်ပေးပါဦးရှင်..”</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်မှနေ၍ တတိယမင်းသမီး၏ ရင်ကွဲမတတ် စူးရှ</p> <p>သော အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံမှာ အလွန်အမင်း ကျယ်လောင်လှသည် မဟုတ်သော်လည်း၊ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိရန်မှာမူ လုံလောက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>ဆရာ …။</p> <p> </p> <p>တတိယမင်းသမီးက ဆရာ တစ်ယောက် ရှာထားခဲ့တာလား။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ အလိုအလျောက်ပင် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်နေသော ခန့်ညားထည်ဝါသော လူငယ်လေးဆီသို့ မော့ကြည့်မိကြ၏။ ထိုလူငယ်မှာ တတိယမင်းသမီး၏ ဆရာ ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာပင်လျှင် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို မယှဉ်နိုင်ပါဘဲနှင့်၊ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း အငွေ့အသက်မျှ ထွက်မနေသော ဤလူသား လူငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ပြန်တိုက်နိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>“ဆရာ ဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် အရိုးစုမိစ္ဆာကြီး၏ ထိပ်သို့ ကပျာကယာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယဲ့ဖုန်း နှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ၏ တည်ငြိမ်လွန်းသော မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်မိသည့် ခဏ၌၊ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ဖော်ပြ၍မရသော မလုံခြုံမှုကို စတင် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ...’</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ နှလုံးသားထဲသို့ အေးစိမ့်သော ခံစားချက်တစ်ခု စိမ့်ဝင်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အရိုးခြောက် ဘဝမှ နတ်ဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သူ ဖြစ်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းကောင်များကို နင်းခြေကာ လက်ရှိ အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သူ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ လက်များမှာ မရေမတွက်နိုင်သော သွေးကြွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤလူငယ်မှာ သူမထက်ပင် ပိုမို များပြားသော သက်ရှိများကို သုတ်သင်ခဲ့ဖူးသူ တစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု သူမ ခံစားနေရခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်တွင်မူ ၎င်းမှာ ယဲ့ဖုန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါ ကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော အရေအတွက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်မည်ဆိုပါက ယဲ့ဖုန်း သည် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို မည်သို့မျှ မယှဉ်နိုင်ပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ငါ မင်းကို အညံ့ခံဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ သူ့အပေါ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မရှိသေးသဖြင့်၊ အကယ်၍သာ သူမကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ပြီး ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အဖြစ် ထားရှိနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ရရှိလာသော ကံကောင်းမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“အညံ့ခံရမယ် ဟုတ်လား... နင့်ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်ရမယ်ပေါ့လေ...”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ မျက်လုံးများမှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီးနောက်၊ သူမ၏ အကြည့်များတွင် ဒေါသတရားများမှာ မီးတောက်များပမာ လောင်မြိုက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က... ဘယ်သူ့အောက်မှာမှ အညံ့မခံဖို့အတွက် အသည်းအသန် ကျင့်ကြံလာခဲ့တာ... အခု နင်က ငါ့ကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ချင်တယ် ဟုတ်လား... အိပ်မက်ယောင်နေလိုက်စမ်း..”</p> <p> </p> <p>ထက်ရှလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဆန္ဒများမှာ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ကာ၊ အထက်မှနေ၍ အရှိန်ဖြင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နီရဲသော ကောင်းကင် ရေခဲဓားချက်..”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးမှာ သဘာဝတရား၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက်၊ လေးလံလှသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဝဲဂယက်တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အောက်သို့ တရှိန်ထိုး ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘နှမြောစရာပဲ...’</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည့် ခဏ၌၊ ယဲ့ဖုန်းသည် သူမအား ယဉ်ပါးအောင် လုပ်၍ မရတော့မှန်း သိရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးကတည်းက၊ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးတက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သိသာသည်မှာ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကိုယ်တိုင်မှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်လှသည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာမူ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားအလင်းတန်းမှာ မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသူများကိုပင် ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ဝဲပျံထွက်လာပြီးနောက်၊ ခဏအတွင်းမှာပင် ထက်ရှသော တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သည့် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု အဖြစ် စုစည်းသွားတော့၏။ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီး၏ ဝဲဂယက်ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ပစ်မှတ်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အုန်း.....”</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>“ဟင်.....”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူမ၏ ဒေါသတရားများဖြင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်သော တိုက်ကွက်တစ်ခု မဟုတ်ပါလော။ တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် သူမ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင်ပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ခုခံရမည့် အရာမျိုးပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူမရှေ့မှ လူသားမှာမူ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ညှိုးဖြင့် ညွှန်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ သူမ၏ တိုက်ကွက်ကို မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားစေသော ချီအလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့မှု၊ အားကိုးရာမဲ့မှု နှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှု အစရှိသော ခံစားချက်များမှာ သူမ၏ စိတ်အတွင်းဝယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ သည် သူမ၏ ရှေ့မှ လူသားအား မယှဉ်နိုင်မှန်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့်၊ အဝေးသို့ သုတ်ခြေတင်ကာ ထွက်ပြေးလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ၊ ပထမမင်းသမီး၊ ဒုတိယမင်းသမီး၊ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စု ဝင်များနှင့် တာ့လျန် နန်းမြို့တော် မှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာမူ အံ့သြမှင်သက်နေကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>စောစောကမှ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်နေခဲ့သော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာ ယခုအခါတွင်တော့ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်လျက် အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးနေရပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မျက်စိဖြင့် တပ်အပ် မမြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် မည်သူမျှ ယုံကြည်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်း လွတ်မယ် ထင်နေတာလား... အချိန်နှောင်းသွားပြီ..”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လေထဲသို့ ခုန်ပျံတက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မှာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ကို ပိုင်းဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း၊ သူမအား လုံးဝ ဥဿုံ ချေမှုန်းပစ်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်းသည် “ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း” ကို အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်လှမ်း - ချီကျင့်ကြံ၊ စကြဝဠာ နိုးထ။”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပထမဆုံး ခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်သည့် ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ လောကအတွင်းရှိ အဆုံးမဲ့သော ဘုန်းတန်ခိုးများကို သူ့ထံသို့ စုစည်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ သူမ ကိုယ်တိုင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျက်ဝန်းများတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“နင်.. ငါ့ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ အိပ်မက် မက်မနေနဲ့..”</p> <p> </p> <p>“ငါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ က... အပိုင်းပိုင်း အပြတ်ခံရရင် ခံရမယ်... နင့်လက်ထဲမှာတော့...”</p> <p> </p> <p>“ရွှပ်.....”</p> <p> </p> <p>လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ ထက်ရှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ မေးစေ့ကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်သဖြင့် သူမ၏ စကားသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ယဲ့ဖုန်းသည် တစ်ဆက်တည်း ခုနစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်၌ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ၏ မိုင်တစ်ထောင် ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါနေသဖြင့်၊ တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် ဦးရေပြားများ ထုံသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“ခုနစ်လှမ်း - ကောင်းကင် အရှင်မြတ်၊ စကြဝဠာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း..”</p> <p> </p> <p>စကားလုံးများကို ပြောဆိုလိုက်သည့် ခဏ၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းသည် ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ခြေဖဝါးတွင် စုစည်းလျက် အစွမ်းကုန် နင်းချလိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း.....”</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖြူဖွေးသော မြူခိုးများအဖြစ် ပြိုကွဲပျက်စီးသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး</p> <p> လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ ရိုက်ခတ်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေတော့သည်။ ယဲ့ဖုန်းသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၃) မျှင်ကို အသုံးပြု၍ ထိုစွမ်းအင်များကို နောက်ဆုံး၌ စုစည်းလိုက်ပြီး၊ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားရှိသော ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဤသည်ကား အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ တန်ဖိုးမှာ အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ဦး၏ အမြုတေထက် မလျော့ပါချေ။</p> <p> </p> <p>“ဝေါ.....”</p> <p> </p> <p>ဤခြေလှမ်း၏ စွမ်းပကားမှာ ဆက်လက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး၊ ကုန်းပြင်မြင့်အနီးရှိ မြစ်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားရာ၊ တစ်ကီလိုမီတာခန့် ရှည်လျားပြီး မီတာ တစ်ရာခန့် နက်ရှိုင်းသော ခြေရာကြီး တစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ ကြည့်လျှင်မူ ဧရာမ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်က မြစ်အတွင်းသို့ နင်းချလိုက်သဖြင့် ထူးခြားသော အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်နှင့်ပင် တူနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ မြစ်ရေများမှာ ထိုခြေရာအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားကြပြီး၊ ၎င်းမှာ ထူးခြားလှသော အိုင်ကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရှုနေကြသော လူအုပ်ကြီးမှာမူ ဆွံ့အလျက် မှင်သက်နေကြရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ ပင်လျှင် မယှဉ်နိုင်သော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ မှာမူ၊ ယဲ့ဖုန်း ၏ ခြေတစ်ချက် နင်းရုံမျှဖြင့် အစပျောက်သွားခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မမြင်တွေ့ခဲ့ရလျှင် ဘယ်သူကများ ယုံကြည်နိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်လေးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save