Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၂၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်၊ အစားမက်သော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">ထူးဆန်းစွာ ဟန်ချက်ညီနေသော အမည်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“ဒီလူက ဘယ်သူများပါလိမ့်... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပဲ... ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာတောင် အဲဒီ ခြေတစ်ချက် နင်းတာကို တောင့်ခံနိုင်ပါ့မလား မသိဘူး...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားလျက်၊ အဖြူရောင် အရိုးဓားရှည်ကြောင့် ရရှိထားသော ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် များပြားလှသော သက်စောင့်အားများကို အသုံးပြုနေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒါ ညီမလေးရဲ့ ဆရာ မဟုတ်ဘူးလားဟင်...”</p> <p> </p> <p>“ခုနလေးတင် ညီမလေးက သူ့ကို ဆရာလို့ ကိုယ်တိုင် ခေါ်နေတာပဲ... အမှန်ဖြစ်မှာပါ...”</p> <p> </p> <p>ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ တီးတိုး တိုင်ပင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီသည် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သူက ရှောင်ဖန်းရဲ့ ဆရာဆိုတာ ငါသိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီလူက ငါတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံက မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်... မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်က ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟင်.....”</p> <p> </p> <p>“ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ရဲ့ ကောင်းချီးကို ရထားပြီး၊ ကမ္ဘာဦး အနှစ်သာရတွေ ရရှိထားလို့ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ့် အဲဒီနိုင်ငံလား...”</p> <p> </p> <p>“ငါ ကြားတာတော့... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် နိုင်ငံတော်သာ ကြယ်လေးပွင့်အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်၊ ဧရာမ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါတွေကို တည်ဆောက်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိလာမှာတဲ့... အဲဒီကျရင် ငါတို့လည်း ငွေပေးပြီးတော့ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးရဲ့ နေရာအနှံ့ကို သွားလို့ရပြီပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီးသည် အလွန်ပင် ကျယ်ပြောလှ၏။</p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်သော အင်အားစုများနှင့် နိုင်ငံများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မိုင်ပေါင်း ကုဋေချီ၍ ဝေးကွာလှသဖြင့်၊ ပျံသန်းခြင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် သွားလာနေပါက အချိန်များစွာ အလဟဿ ဖြစ်ရသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဧရာမ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါများ ရှိနေမည်ဆိုပါက အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး၏ မည်သည့်နေရာသို့မဆို ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းမှာမူ ထို နှင်းယုန် မင်းသမီးလေးနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို သတိမမူမိပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကောင်းကင်ယံ အမြင့်တွင် ပျံဝဲနေရင်း၊ လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒါရှိနေရင် ငါ ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု သွန်းလုပ်လို့ ရပြီ... မဟုတ်သေးဘူး... အရင်ဆုံး သွန်းလုပ်ရေးအိုး ကို စွမ်းအင်တွေ အပြည့်ဖြည့်ပြီး ဝိညာဉ်ရတနာ အဖြစ် မြှင့်တင်ရဦးမယ်... မဟုတ်ရင်တော့ ငါ ဒါကို သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် နတ်ဆိုးအမြုတေကို အသာအယာ မြှောက်ကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ လူအုပ်ကြီး၏ အမျိုးမျိုးသော အကြည့်များနှင့် ဆုံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“‘ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခုနစ်လှမ်း’ က တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ.....”</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များမှာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဧရာမ ခြေရာကြီးဆီသို့ ကျရောက်သွားရာ၊ ၎င်းမှာ မြစ်နှင့် ဆက်သွယ်ထားသော အိုင်ကြီးတစ်ခုပမာ ရေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ပင် သာယာလှပနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဝှစ်.....”</p> <p> </p> <p>သူသည် အရိုးစုမိစ္ဆာ၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ပြန်လည် ဆင်းသက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝါး... ဆရာ... ဆရာက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲဗျာ... တပည့်မလေးကတော့ ဆရာ့ကို အသက်ထက်မက ကြည်ညိုသွားပြီ... ဆရာ့ရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖက်ခွင့်ပြုပါဦးရှင်.....”</p> <p> </p> <p>ဘေးအန္တရာယ်များ ကင်းစင်သွားပြီဖြစ်ရာ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းသည် သူမ၏ မူလစရိုက်အတိုင်း ယဲ့ဖုန်း၏ ခြေထောက်ကို အတင်းဖက်ကာ၊ သူ မည်သို့ပင် ခါထုတ်ပါစေ လုံးဝ လက်မလွှတ်ဘဲ နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီမိန်းကလေးကတော့... ရှဲ့ကျားရင်လိုပဲ မျက်နှာပြောင်လှချေလား... အားတဲ့အချိန်ကျရင် ဒီနှစ်ယောက်ကို ‘အဆိပ်ကို အဆိပ်နဲ့ ဖြေ’ ခိုင်းမှ ဖြစ်တော့မယ်...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လျန်ဝမ်ဖန်း၏ လက်များကို အတင်းဖြုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ခြေထောက်ကို ထပ်ဖက်ဦးမလား... သတိထားနော်... မင်းကို နံရံကြည့်ပြီး နှစ်ပေါင်း သုံးရာလောက် ပြစ်ဒဏ်ပေးလိုက်မယ်...”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားမှ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းမှာ ချက်ချင်းပင် နှုတ်ခမ်းလေး စူကာ ဘေးသို့ ဆုတ်သွား၏။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဗိုက်ရှေ့တွင် ယှဉ်လျက်၊ မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ဆင်မြန်းကာ တည်ငြိမ်သော မင်းသမီးလေး အသွင် ဖမ်းလိုက်သည်။ စောစောက မျက်နှာပြောင်ခဲ့သော ပုံစံနှင့် လုံးဝကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။</p> <p> </p> <p>‘သောက်ကျိုးနည်း... တကယ့်ကို သရုပ်ဆောင်ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေးပဲ...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း မျက်လုံးလှန်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ကျီဇီလင်း၊ ဝမ်ဖင်းအန်း၊ လုံထျန်းရှင်း နှင့် ချောင်ကျားရှီး တို့မှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြန်ကြည့်မိလိုက်ကြ၏။ သူတို့၏ ဂျူနီယာ ညီမလေးမှာ ဤမျှလောက်အထိ ဉာဏ်များလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ကြပေ။</p> <p> </p> <p>“အာ.....”</p> <p> </p> <p>မြေကြွက်ကလေးမှာမူ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် သူ ကိုင်ထားသော မှိုများမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့၏။ ထိုအချိန်မှာပင် နျူတာ့လီက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် နင်းမိသွားသဖြင့် နှမြောတသစွာဖြင့် ‘အာ’ ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဆွေတော်... ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ရှင်.....”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီ၊ ပထမမင်းသမီး၊ ဒုတိယမင်းသမီး နှင့် နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုမှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များစွာမှာ ရှေ့သို့ တိုးလာကြပြီး၊ ယဲ့ဖုန်းအား လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလျက် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“မယ်တော် ဧကရီ... အစ်မတို့... အားလုံး နေကောင်းကြရဲ့လားဟင်...”</p> <p> </p> <p>လျန်ဝမ်ဖန်းသည် သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးတွင် စိုးရိမ်မှုများ ပြည့်နှက်လျက် သူတို့ဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လျန်ဝမ်ဖန်း၏ စုတ်ပြဲနေသော ဝတ်စုံများနှင့် ဖုန်များ ပေကျံနေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ၊ တာ့လျန် ဧကရီမှာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဖန်း... သမီး တကယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပဲနော်...”</p> <p> </p> <p>“မယ်တော်... ဒါက သမီးရဲ့ ဆရာ... မြူခိုးဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် ပါရှင်... ဒါတွေကတော့ စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မတွေပါ...”</p> <p> </p> <p>လျန်ဝမ်ဖန်းက အလျင်အမြန်ပင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် ရှင်က နာမည်ကျော် မြူခိုးဂိုဏ်းချုပ် ယဲ့ဖုန်း ပေါ့လေ... ရှင့်ရဲ့ အမည်သတင်းကို ကြားနေရတာ ကြာပါပြီရှင်...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီက ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဧကရီက ကျွန်တော်တို့ မြူခိုးဂိုဏ်း အကြောင်း သိထားလို့လားခင်ဗျ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>“တောင်ပိုင်းမြစ်ဝှမ်း ဒေသ ရဲ့ သတင်းတွေက ကျွန်မဆီကို မကြာသေးခင်ကမှ ရောက်လာတာပါ... ရှင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းက ခရိုင်ဘုရင်မြို့တော် က မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိတဲ့ နတ်ဆိုးမိစ္ဆာတွေကို သုတ်သင်ခဲ့တယ်ဆိုတာ တကယ့်ကို အားကျစရာပါပဲရှင်...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံတစ်ခုကို အုပ်စိုးသူပီပီ သူမတွင် ကိုယ်ပိုင် သတင်းကွန်ရက်များ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>မိုင်ပေါင်း သောင်းချီဝေးသော အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံငယ်လေးများ၏ သတင်းအသေးအဖွဲများကို သူမ ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ နွယ်ပင်ဘီလူးကြီး ပေါ်လာခြင်း၊ ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ကျောင်းယန် ပေါ်ထွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအင်များ နိုးထလာခြင်း ကဲ့သို့သော သတင်းကြီးများကိုမူ သူမ ကောင်းကောင်း သိရှိထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ကြွပါရှင်... နန်းတော်ထဲမှာ ခေတ္တ အနားယူကြတာပေါ့...”</p> <p>ဟု တာ့လျန် ဧကရီက ဖိတ်ကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာကြပြီး တာ့လျန် နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဧည့်သည်တော်များကို သူတို့၏ အဆင့်အတန်းအလိုက် နေရာချပေးထားပါသည်။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီသည် ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသော်လည်း အဓိက ထိုင်ခုံတွင်ပင် ဆက်လက် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။ မျက်နှာ ဖြူရော်နေသော်ငြား ၎င်းက သူမ၏ ဂုဏ်သရေရှိပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော အသွင်အပြင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာ တစ်ဖက်တွင် ထိုင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာမူ ဧည့်သည်တော် ထိုင်ခုံများတွင် ထိုင်နေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း ထိုင်နေသော ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတိပြုမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူမသည် အလွန်ပင် ငယ်ရွယ်ပုံရပြီး ကျက်သရေရှိသော ခန္ဓာကောက်ကြောင်းရှိကာ၊ ထိုင်ခုံတွင် မတ်မတ် ထိုင်နေသည်။ သူမသည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ မကြည့်ဘဲ နေသော်လည်း၊ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာမူ စားပွဲပေါ်ရှိ အရသာရှိလှသော အစားအစာများကို တစ်ခါတစ်ရံ တိတ်တဆိတ် ခိုးကြည့်နေပြီး နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>ကြည့်ရတာ သူမကတော့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ရဲ့ အစားမက်သော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ ကူညီပေးခဲ့တဲ့အတွက်  တကယ်ပဲ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ရှင်... ရှင်သာ ရောက်မလာခဲ့ရင် ကျွန်မတို့ နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုတင်မကဘဲ... တာ့လျန် နန်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးပါ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သုတ်သင်ခံရမှာ သေချာပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီက ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုး စစ်မြေပြင် အနီးတွင် အမြဲ ပုန်းအောင်းနေလေ့ရှိသော အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီက၊ ယနေ့တွင်မှ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် ဆီသို့ ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး သူမကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍သာ ယဲ့ဖုန်း ရောက်မလာခဲ့လျှင် သူမမှာ အမှန်တကယ်ပင် အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>“လျန်ဝမ်ဖန်း က ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်းကို ဝင်လိုက်ပြီဆိုတော့... ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ဝင်ကူညီရမှာပေါ့ဗျာ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြန်လည် ပြောကြားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခါ၊ တာ့လျန် ဧကရီက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့ က ကျွန်မကိုတင်မကဘဲ တာ့လျန် နန်းမြို့တော် တစ်ခုလုံးကိုပါ ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့... ရှင့်အပေါ်မှာ ကျေးဇူးကြွေး အများကြီး တင်သွားပါပြီ... ဘယ်လိုများ ပြန်ပြီး ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပေးပါဦးရှင်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လျန်ဝမ်ဖန်း အတွက်ကြောင့်သာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောနေသော်လည်း၊ တာ့လျန် ဧကရီ၏ အမြင်တွင်မူ လုံလောက်သော ကျေးဇူးဆပ်မှုကို မပြုလုပ်ပါက ကျေးဇူးကန်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်းပင် စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>သူ တကယ် ပြောချင်နေတာကတော့ ‘ခင်ဗျားကိုပါ ကျွန်တော့် လက်အောက်ထဲ ထည့်ပြီး... ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်း နတ်ဆိုးသားရဲဆောင် ရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်လိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ...’ ဟူ၍ပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍သာ သူ ထိုသို့ ပြောလိုက်မည်ဆိုပါက ယနေ့တွင် တိုက်ပွဲကြီး တစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပွားတော့မည်ကို ယဲ့ဖုန်း ကောင်းကောင်း သိရှိထား၏။</p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ တွေးတောပြီးနောက်တွင်တော့ ယဲ့ဖုန်းက နောက်ဆုံး၌ ဖွင့်ဟလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်လာတာက တပည့်သစ်တွေနဲ့... ဂိုဏ်းစောင့် ဝိညာဉ်သားရဲ တွေ စုဆောင်းဖို့ပါ... တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွင်းမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ မြူခိုးဂိုဏ်းနဲ့ ကံပါတဲ့သူတွေ ရှိမလားဆိုတာပဲ သိချင်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“သြော်... ဒါဆိုရင် ဂိုဏ်းချုပ်က တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းချင်တာပေါ့လေ... နားလည်ပါပြီရှင်... ဒီနေ့ကစပြီး ရှင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းက ကျွန်မတို့ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွင်းမှာ တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းချင်တယ်ဆိုရင်... ကျမက ပထမဆုံး ထောက်ခံပေးမယ့်သူ ဖြစ်ပါစေမယ်... ရှင့်မှာ ဘာတောင်းဆိုချက်တွေ ရှိရှိ... လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောနိုင်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီက ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမအတွက်မူ တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံမှ တစ်စုံတစ်ယောက် မြူခိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက၊ ဤအင်အားစု နှစ်ခုကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို ပိုမို ခိုင်မာစေမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ အတွက်မူ ယဲ့ဖုန်း ကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့် မိတ်ဆွေတစ်ဦး ရှိနေခြင်းက မတောင်းဘဲရသည့် ကံထူးမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>“ဧကရီက အဲဒီလို ပြောမှတော့... ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော် ဒီနေ့ကစပြီး တာ့လျန် နန်းမြို့တော် အတွင်းမှာ တပည့်သစ်တွေ စတင် စုဆောင်းပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အလွန်ပင် ကျေနပ်သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် ဧကရီမှာ ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသဖြင့် အချိန်ဆွဲရန် မသင့်တော်ပေ။ သူမသည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ စကားအနည်းငယ် ပြောကြားပြီးနောက်၊ ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်အတွက် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နှင်းယုန် မျိုးနွယ်စုမှ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိသော အကြီးအကဲ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှာလည်း ယဲ့ဖုန်းနှင့် ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်ခွာသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့သည်  မျိုးဆက်သစ် လူငယ်များကို ခေါ်ဆောင်လာကာ ယဲ့ဖုန်း ပြောဆိုသော “ကံပါသူများ” ဖြစ်နိုင်၊ မဖြစ်နိုင်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ကြံစည်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ မင်းသမီး သုံးပါးနှင့် နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ တို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ၏ ဖျတ်လတ်လှသော လှုပ်ရှားမှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် စားပွဲပေါ်ရှိ အစားအစာ အားလုံးကို သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ထို့နောက် လက်ချောင်းလေးများကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်ပြီး၊ သူမ၏ လက်များကို ဝတ်ရုံလက်စွပ်များအတွင်းသို့ ထည့်ကာ၊ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမျိုးသမီးငယ်လေးတစ်ဦးအသွင်ဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ဝမ်ရို၊ ဝမ်ယွိ၊ ဝမ်ဖန်း... ကျွန်မ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ မှာ အရေးကြီးကိစ္စလေးတွေ ရှိနေလို့ အရင် သွားနှင့်ပါတော့မယ်ရှင်.....”</p> <p> </p> <p>နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံသည် လူတိုင်းကို ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ခန်းမဆောင်အတွင်းမှ သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ ခြေလှမ်းများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>“နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ က တော်တော် အလုပ်ရှုပ်တာပဲနော်...” ပထမမင်းသမီးက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမမင်းသမီးနှင့် ဒုတိယမင်းသမီးတို့၏ အမည်များကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏ၌၊ ယဲ့ဖုန်းမှာ ပါးစပ်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ကိုပင် ထွေးထုတ်မိမလို ဖြစ်သွားရပြီး အံ့သြတကြီး မေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“ရှောင်ဖန်း... မင်းတို့ ညီအစ်မ သုံးယောက်ရဲ့ နာမည်က လျန်ဝမ်ရို၊ လျန်ဝမ်ယွိ၊ လျန်ဝမ်ဖန်းတဲ့လား...”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်ရှင်.....”</p> <p> </p> <p>“ဒီနာမည်တွေကို နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ က သေသေချာချာ တွက်ချက်ပြီးတော့ ကိုယ်တိုင် ပေးထားတာလေ... ကြားတဲ့သူတိုင်းကလည်း တကယ့်ကို အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့ နာမည်တွေလို့ ချီးကျူးကြတာပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ်ယဲ့... ရှင်ကကော ဘယ်လို ထင်လဲဟင်...”</p> <p> </p> <p>တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ၏ မင်းသမီး သုံးပါးစလုံးမှာ ယဲ့ဖုန်းကို ဝိုင်းဝန်း မေးမြန်းလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကြောင့် ယဲ့ဖုန်းမှာ စကားပင် မပြောနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အမဲသား နှစ်ပွဲ၊ ငါး နှစ်ပွဲ၊ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ... တကယ့်ကို အပေးအယူ မျှတတဲ့ နာမည်တွေပါလား။ ဘာများ ထပ်ပြောနေစရာ လိုဦးမှာလဲဗျာ။</p> <p> </p> <p>ထွက်ခွာသွားသော နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်းမှာ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ကာ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သာမန် ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းသာ ရှိသော ဤ အစားမက်သည့် အမျိုးသမီးမှာ၊ မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ၏ နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်လာခဲ့သနည်းဆိုသည်ကိုမူ သူ အမှန်တကယ်ပင် စူးစမ်းချင်စိတ် ပြင်းပြနေမိနေ၏။</p> <p> </p> <p>[ ( Translator's Note) -</p> <p>၁။ ဝမ်ရို- အသား နှင့် အသံထွက်ဆင်တူသည်။</p> <p>၂။ ဝမ်ယွိ - ငါး နှင့် အသံထွက်ဆင်တူသည်။</p> <p>၃။ ဝမ်ဖန်း - ခေါက်ဆွဲ နှင့် အသံထွက်ဆင်တူပါသည်။</p> <p>၄။ လျန် - နှစ် ဟု အဓိပ္ပာယ်ပါရသည်။</p> <p> </p> <p>ညီအစ်မ သုံးဦး၏ အမည်များမှာ အမဲသား နှစ်ပွဲ၊ ငါး နှစ်ပွဲ၊ ခေါက်ဆွဲ နှစ်ပွဲ ဟူသော အဓိပ္ပာယ်များနှင့် အသံထွက်များစွာ ဆင်တူနေသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းအတွက် ဟာသဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။]</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save