Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဥက္ကာခဲ ချိုင့်ဝှမ်းအောက်ရှိ လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် ကြယ်တာရာ နန်းတော်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ယဲ့ဖုန်းသည် အနီးကပ် အကဲခတ်ကြည့်ရာမှ</p> <p>တစ်ဆင့် သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>‘ဒီနတ်ဆိုးသားရဲတွေရဲ့ အရိုးစုတွေက တစ်နေရာမဟုတ် တစ်နေရာမှာ အစိတ်အပိုင်းတွေ လိုနေတာပဲ။ အကယ်၍ ဒါတွေကိုသာ အကုန်ပြန်ဆက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဆယ်မီတာလောက်မြင့်တဲ့ လူရိုးစုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ ဒါက အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ရဲ့ မူလကိုယ်ထည်ပဲ မဟုတ်လား။’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ဆိုသည်မှာ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များနှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များစွာ၏ အရိုးအနှစ်သာရများကို ပေါင်းစပ်ဖန်တီးထားသည့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ချေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ယဲ့ဖုန်းသည် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ၏ ဇာစ်မြစ်ကို စိတ်မဝင်စားပေ။</p> <p> </p> <p>သူ ပို၍ အလေးထားသည်မှာ သူမ၏ ပင်မဂူ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်း ဆိုသည်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂူကို မရှာတွေ့လျှင် ရတနာများကို မည်သို့ ရရှိနိုင်ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>‘ဟင်... ဒီမှာပဲ...’</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ဥက္ကာခဲ ကျရောက်ရာ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မာကျောသော ပုံဆောင်ခဲတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဥက္ကာခဲကျရောက်စဉ်က ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အလွန်မြင့်မားသည့် အပူချိန်ကြောင့် အရည်ပျော်ပြီး ပြန်လည်ခဲသွားသည့် အရာဖြစ်ပုံရကာ၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ရန်အတွက် အလွန်အဖိုးတန်သော ကုန်ကြမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုပုံဆောင်ခဲကို ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ၊ သူ့လက်ထဲရှိ ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံရသလို တုန်ခါလာသည်ကို ယဲ့ဖုန်း တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ်...</p> <p> </p> <p>ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ မြေအောက်သို့ တရှိန်ထိုး ငုပ်လျှိုးဝင်ရောက်သွားတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် မထိတ်လန့်သွားပေ။</p> <p> </p> <p>တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်ကို အသုံးပြု၍ မိမိကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီးနောက်၊ နတ်ဆိုးအမြုတေ၏ နောက်သို့ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလျက် မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြေအောက် မိုင်ပေါင်း ဒါဇင်ချီသော နေရာတွင်မူ၊</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာ၌ ဧရာမ ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>လက်သီးဆုပ်အရွယ် ဥက္ကာခဲလေးများစွာမှာ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် တဖျပ်ဖျပ် လက်နေကြပြီး ကြယ်တာရာပင်လယ်ကြီးလို ဖြစ်ပေါ်နေကြ၏။ ၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော သုံးထပ်အရိုးနန်းတော်ကြီးတစ်ခုကို ဗဟိုပြု၍ လှည့်ပတ်နေကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘယ်သူလဲ...”</p> <p> </p> <p>“အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ ရော ဘယ်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>နန်းတော်အတွင်းမှနေ၍ အံ့သြတကြီး မေးမြန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>“အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ လား... ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ ပြားသွားပြီလေ...” ယဲ့ဖုန်းက အေးဆေးစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“မင်းက ဒီနန်းတော်ကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ ဝိညာဉ်လား... ရှာတွေ့ပြီ...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ဝုန်းခနဲ ခုန်တက်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ငွေဖြူရောင် နတ်ဆိုးအမြုတေကို ဖမ်းယူကာ စနစ်ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူသည် အကာအကွယ် အမြှေးပါးကို အတင်းအဓမ္မ ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး နန်းတော်၏ ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏။ ပလ္လင်၏ ဘေးတွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးစလေးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ထူးဆန်းသော အပင်တစ်ပင် ပေါက်ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် နန်းတော်၏ အောက်ခြေတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီး  ပတ်ပတ်လည်တွင်မူ အဖိုးတန် ရတနာပုံကြီးများ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအပင်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ပို၍ ရှေးကျလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း စွမ်းအားမှာမူ မမြင့်မားလှဘဲ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသလိုသာ ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း... မင်းက သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်လိုက်တာလား...”</p> <p> </p> <p>ထိုထူးဆန်းသော အရိုးပင်ကြီးမှာ တုန်ခါသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပြီး မွေးမြူခဲ့သော အားကိုးရဆုံးသော လက်ရုံးဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာလည်း အဆင့်နိမ့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သို့ပါသော်လည်း ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူ့ရှေ့ရှိ လူငယ်လေး၏ ခြေထောက်အောက်တွင် မှုန့်မှုန့်ညက်ညက် ကြေသွားခဲ့ရသည်ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေရရှာသည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ဝါးချက်အောက်တွင် အသက်ပျောက်သွားမှာကို ကြောက်လန့်သဖြင့် ထိုအရိုးပင်ကြီးမှာ အသဲအသန် အသက်တောင်းတော့သည်။ “ကျွန်တော့်အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်ဆိုရင်... ဂိုဏ်းချုပ် သိချင်တဲ့ သတင်းမှန်သမျှကို အကုန်ပြောပြပါ့မယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟင်...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> ယဲ့ဖုန်း ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ခြိမ်းတောင် မခြိမ်းခြောက်ရသေးပါဘဲနှင့် တစ်ဖက်လူက အညံ့ခံနေပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>တကယ့်ကို အသက်ရှင်ချင်စိတ် ပြင်းပြနေတဲ့ ကောင်ပဲ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း.. ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မှာကို ကာကွယ်တဲ့ အနေနဲ့... မင်းကို အရင်ဆုံး ဖိချေပစ်ဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဤထူးဆန်းသော အပင်မှာ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီနှင့် တစ်သျှူးတည်း ဖြစ်နေသဖြင့် သေချာပေါက် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ၎င်းအား သတ်ပစ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> ယဲ့ဖုန်း လက်ကို မြှောက်လိုက်သည့်အခါ၊ သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား များ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ရွှေရောင် လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးတစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဘုန်းတန်ခိုးမှာ မြင့်မားလှသော တောင်ကြီးတစ်လုံးပမာ လေးလံလှ၏။</p> <p> </p> <p>အက်ကွဲသံများနှင့်အတူ၊ ထိုအရိုးပင်ကြီးမှာ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လေထဲတွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ လူသားမျက်နှာကြီး တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ အကြာကြီး စုစည်းခဲ့ရတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မင်းက ဖျက်ဆီးပစ်ရဲတယ်ပေါ့... သေစမ်း.. ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပဲ ငါ သိမ်းပိုက်တော့မယ်.....”</p> <p> </p> <p>ထို ထိတ်လန့်ဖွယ် လူသားမျက်နှာကြီးမှာ မီးတောက်များဖြင့် လောင်မြိုက်လျက် ယဲ့ဖုန်းဆီသို့ တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက လက်ညှိုးဖြင့် ခပ်ဖွဖွ တောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင်မှာ ဝဲပျံထွက်သွားပြီး မီးလုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ၊ ထိုထူးဆန်းသော လူသားမျက်နှာကြီးအား ပြာဖြစ်သွားသည်အထိ လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အား.....”</p> <p> </p> <p>နန်းတော်အတွင်း၌ စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ချက် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုလူသားမျက်နှာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ပုံရိပ်များစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ထိုလူသားမျက်နှာကြီး၏ ဘဝနောက်ဆုံးပိုင်း အတွေ့အကြုံများပင် ဖြစ်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ဆင်းသက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ မူလက မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ဦး၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ဥက္ကာခဲတစ်ခုကို စီးနင်းကာ ရှန်ကျိုး တိုက်ကြီး ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနေ့က ဤနယ်မြေအတွင်း၌ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် နှစ်ပါး၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း အဆင့်ရှိသူ အချို့နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာတို့သည် ရတနာ တစ်ခုအတွက် အသည်းအသန် တိုက်ခိုက်နေကြစဉ် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားများ လွှမ်းခြုံထားသော ဥက္ကာခဲကြီးမှာ တရှိန်ထိုး ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ရာ၊ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ အပေါ်ယံတွင် အရိုးစုပုံကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့လေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မျက်နှာကြီးမှာ ထိုအရိုးစုပုံကြီးကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။ ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များသာ တတ်မြောက်သည့် “ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်” ကို အသုံးပြုကာ ထိုအရိုးများ၏ အနှစ်သာရကို ထုတ်ယူ၍ အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး သူမအား တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကြီးထွားလာစေရန် ပျိုးထောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီသည် ထိုမျက်နှာကြီး၏ အမိန့်များကို နာခံလျက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ အစွမ်းထက်သော ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်လေ့ ရှိခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>မကြာသေးမီကမှ ထိုမျက်နှာကြီးသည် ရှေးဟောင်း နတ်ဆိုး စစ်မြေပြင် ရှိ ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု က တည်ဆောက်ထားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အမှတ်အသား ပျက်စီးသွားသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှသာ မိမိအတွက် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ထိုမျက်နှာကြီး သိရှိသွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီအား တာ့လျန် ဧကရီကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ နေရာကို သိမ်းပိုက်ရန်နှင့် တာ့လျန် နန်းတော် နှင့် တာ့လျန် နတ်ဆိုးနိုင်ငံ တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အောင်မြင်သွားသည်နှင့် သူသည်လည်း အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် မွေးဖွားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>‘သြော်... ဒါဆိုရင် ငါက ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု ရဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အမှတ်အသားနဲ့ လက်ရှစ်ဖက် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရုပ်တုကို ဖျက်ဆီးလိုက်လို့ ဒီကိစ္စတွေ ဖြစ်လာတာပေါ့လေ...’</p> <p> </p> <p>‘ဒါကို ကြည့်ရင်လည်း ဒီမျက်နှာကြီးက ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု ကို ကြောက်နေတာ သိသာတယ်... တစ်ဖက်လူ ရှိနေသရွေ့ သူ မလှုပ်ရဲခဲ့ဘူးလေ...’</p> <p> </p> <p>‘ကြည့်ရတာ ဟိုအပြင်ကမ္ဘာမှာလည်း ဝိညာဉ်ဝါးမြို မျိုးနွယ်စု က တကယ့်ကို အထင်သေးလို့ မရတဲ့ အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပုံ ရတယ်...’</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုမျက်နှာကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ပုံရိပ်များကို ဖျောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်တော့ လေထဲတွင် ပုံဆောင်ခဲတစ်ခု လွင့်မျောနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သူက လက်လှမ်းပြီး ထိတွေ့လိုက်သည့်အခါ၊ သတင်းအချက်အလက် စီးကြောင်း တစ်ခုမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် စာလုံးရေ သုံးထောင်ခန့် ရှိသော သိုင်းကျမ်း တစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရေးသားထားသည်မှာ…</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဖန်ဆင်းရှင် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်... အရာရာကို အခြေခံအဖြစ် အသုံးပြုကာ လုံးဝ အသစ်စက်စက် ဖြစ်သော သတ္တဝါများကို ဖန်တီးနိုင်သည်။ ဖန်တီးသူသည် အကြွင်းမဲ့ ထိန်းချုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိပြီး၊ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် မြင့်မားပါက လူတစ်ယောက်တည်းဖြင့်ပင် အစွမ်းထက်သော စစ်တပ်ကြီးတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်သည်...”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းက  ဤနတ်ဘုရား စွမ်းရည်၏ မိတ်ဆက်ကို အကြမ်းဖျင်း ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နှမြောစရာ ကောင်းသည်မှာ ၎င်းမှာ နဝမအဆင့် မန္တန်များကို ကျော်လွန်သော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခု ဖြစ်နေသဖြင့်၊ လောလောဆယ်တွင် မြူခိုးဂိုဏ်းမှ မည်သူမျှ ကျင့်ကြံနိုင်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး နန်းတော်အတွင်းရှိ ရတနာပုံများကြားတွင် ရှာဖွေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပုံဆောင်ခဲတွေ... လွင့်ပျံကြယ်တာရာ ပုလဲတွေ...”</p> <p> </p> <p>ဤရတနာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ယဲ့ဖုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားရ၏။</p> <p> </p> <p>အရိုးစုမိစ္ဆာ ဧကရီ၏ ဂူအချို့ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့၊ သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ကို သွန်းလုပ်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများ အားလုံးကို နောက်ဆုံး၌ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် နန်းတော်အတွင်း၌ နတ်ဆိုးအမြုတေ အမြောက်အမြားကိုလည်း တွေ့ရှိလိုက်ရသေး၏။</p> <p> </p> <p>မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ရှိသော နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ နတ်ဆိုးအမြုတေ (၂) ခု။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့် ရှိသော နတ်ဆိုးဘုရင်၏ နတ်ဆိုးအမြုတေ (၂၅) ခု။</p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅) တုံး။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့အပြင် အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများစွာလည်း ပါရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ် တစ်ပါး၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် မမျှော်လင့်ထားသော ဝမ်းသာစရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်ကတော့ အကျိုးအမြတ် တကယ့်ကို ကြီးတာပဲ.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် ရတနာများ အားလုံးကို စနစ်ဟင်းလင်းပြင် အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက်၊ နန်းတော်အတွင်း ဆက်လက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုသော်လည်း၊ ထိုမျက်နှာကြီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်များ လုယူခဲ့ကြသော ရတနာကိုမူ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ဘူး... ဒီနန်းတော်ကြီးကိုယ်တိုင်က ရတနာ ဖြစ်နေတာဟ.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေရင်း လွင့်မျောနေသော နန်းတော်ကြီးနှင့် ၎င်းကို လှည့်ပတ်နေသော ကြယ်ပွင့်ကလေးများကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် စနစ်က ရှင်းပြလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါက ‘ကြယ်တာရာ နန်းတော်’ လို့ အမည်ရတဲ့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ ပဲ ဖြစ်ပါတယ်... အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ် အနေနဲ့ ကြယ်တာရာ နန်းတော် ကို သန့်စင်နိုင်မယ်ဆိုရင်... မူလနတ်ဘုရား အဆင့် ပညာရှင်တွေကိုတောင် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်တဲ့ ကြယ်တာရာ ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပါ...”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “စနစ်... ဒါကို သန့်စင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှိလားဟင်...”</p> <p> </p> <p>သူသည် ကြယ်တာရာ နန်းတော် ကို မည်သို့ သန့်စင်ရမည်ကို မသိရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>“ဂိုဏ်းချုပ် အနေနဲ့ လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို သုံးပြီး သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်နိုင်ပါတယ်...” စနစ်က တိုတိုလေး အကြံပြုလိုက်ပြီးနောက် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လေဝိညာဉ် ပုလဲလုံး ကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ရတနာ ၏ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်၍ ကြယ်တာရာ နန်းတော် နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဝီ…”</p> <p> </p> <p>နန်းတော်တစ်ခုလုံးမှာ အသက်ဝင်လာသလို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း၊ ၎င်းအား သန့်စင်ရန်အတွက်မူ မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် လေဓာတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် (၃) မျှင်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြယ်တာရာ နန်းတော် ၏ ကာကွယ်ရေးကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း၏ အနှစ်သာရ ဗဟိုချက်တွင် မိမိ၏ သွေးအမှတ်အသားကို ထားရှိနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ထစမ်း.....”</p> <p> </p> <p>ယဲ့ဖုန်းသည် နန်းတော်ကြီး၏ အထက်တွင် ရပ်လျက်၊ ဟင်းလင်းပြင် သံလိုက်အိမ်မြှောင် ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> မိမိနှင့် ကြယ်တာရာ နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ဥက္ကာခဲ ချိုင့်ဝှမ်းကြီး၏ အထက်သို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကြယ်တာရာ နန်းတော် ၏ ထိပ်တွင် ရပ်လျက်၊ ထို ခန်းမဆောင်ကြီးအား တာ့လျန် နန်းတော် ရှိရာဘက်သို့ ဦးတည် ပျံသန်းစေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နန်းတော်ကြီးအား မိုင်တစ်ရာကျော် ကျယ်ဝန်းသော ကြယ်တာရာ ပတ်လမ်းကြောင်းကြီး တစ်ခုက ကာကွယ်ထားသည်။ အဝေးမှ ကြည့်လျှင်မူ ဂလက်ဆီကြီးတစ်ခု၏ အထက်တွင် နန်းတော်ကြီးတစ်ခု လွင့်မျောနေသလိုပင် အလွန်ပင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှ၏။</p> <p> </p> <p>မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ အစွမ်းထက် ပညာရှင်များနှင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ကြယ်တာရာ နန်းတော် ပေါ်တွင် ရပ်နေသော ယဲ့ဖုန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် ခဏ၌၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်မင်း တစ်ပါး လူ့ပြည်သို့ ဆင်းသက်လာသည်နှင့်ပင် တူနေသဖြင့် အားလုံးက ဒူးထောက်ကာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဘုရားကြီး ကြွလာပြီဟေ့.....”</p> <p> </p> <p>လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save