Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ယိရွှမ်၏ နက်နဲမှု (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~“အဆင့် (၅)...”</p> <p> </p> <p>“...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“`ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း`  က အဆင့် (၅) အထိပဲ ရှိတာလေ... နင်က ခဏလေးနဲ့ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားပြီပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အစ်မ သိပ်အံ့သြမနေပါနဲ့... ကျွန်တော် အဆင့် (၅) ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရောက်သွားတာက ကျွန်တော့် ပါရမီကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး... `အတွင်းအား`  ကောင်းနေလို့ပါ...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ အတွင်းအား အခြေအနေနဲ့ဆိုရင် ဘယ်သိုင်းကိုပဲ ကျင့်ကျင့်... သာမန်လူတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြန်မှာပဲလေ...”</p> <p> </p> <p>“...မြန်လွန်းပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါဆိုရင် တစ်ညလုံး ကျင့်ကြံမှ အစပျိုးရုံလောက်ပဲ ရှိသေးတာ... အဲဒီကတည်းက လမ်းခရီးတလျှောက် ညတိုင်း ခိုးကျင့်လာတာ အခုမှ ပထမအဆင့်ကို ဖောက်ထွက်ခါနီးပဲ ရှိသေးတယ်... ဒါတောင် `ဦးလေးဆု`နဲ့ `အဖေ`တို့ ငယ်ငယ်ကထက် ပိုမြန်တယ်လို့ ဝန်ခံရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“နင်ကတော့ ခဏလေး ထိုင်လိုက်တာနဲ့ အဆင့် (၅) ရောက်သွားပြီတဲ့...”</p> <p> </p> <p>“နင့်သိုင်းပညာတွေက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ နားလည်ရခက်လာပြီ... `ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မဟာလျှို့ဝှက်ချက်`  ဆိုတာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် စွမ်းသလား...”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ယန်ရှောင်ယွင် စိတ်ကျေနပ်စေရန်အတွက် `ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မဟာလျှို့ဝှက်ချက်` ဆိုသော သိုင်းပညာတစ်ခုကို လုပ်ကြံဖန်တီး ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းသော လူပုဂ္ဂိုလ်များက သင်ပေးခဲ့သည် ဟူ၍ပေါ့။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင်က ဆုမို ပြောသမျှကို သိပ်သံသယ မဝင်တတ်သူမို့ ယခုအချိန်အထိ ယုံကြည်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ဆုမို ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မဟာလျှို့ဝှက်ချက် ဆိုတာက ဒီလောကမှာ တစ်ခုတည်း ရှိတဲ့အရာ ဖြစ်လောက်တယ်... အနည်းဆုံးတော့ ကျွန်တော် အဲဒါကို ရွတ်ပြလို့ မရသလို ရေးချလို့လည်း မရဘူး... ရေးဖို့ စဉ်းစားလိုက်တာနဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဗလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားရော...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် ထင်တာကတော့... အဆင့်တစ်ခု မရောက်မချင်း ဒီသိုင်းကို တခြားလူတွေကို မျှဝေပေးလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ တခြား သိုင်းပညာတချို့ကိုတော့ အစ်မကို ပြသပေးလို့ ရပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“`နတ်ဘုရား အသွင်ပြောင်း`ကိုတော့ ငါ သင်ပြီးပြီလေ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင်က ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ `ကောင်းကင်ခေါင်းဆောင်`  နဲ့ ရင်ဆိုင်တုန်းက နင် သုံးခဲ့တဲ့ သိုင်းက ဘာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ `ရွှေခေါင်းလောင်း`  လို့ ခေါ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ရွှေခေါင်းလောင်း သိုင်း၏ သိုင်းကျမ်းစာသား အကျဉ်းချုပ်ကို ယန်ရှောင်ယွင်အား ရှင်းပြလိုက်သည်။ သို့သော် သူမက နှစ်ကြောင်းလောက် နားထောင်ပြီးတာနဲ့ ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တော်ပြီ... တော်ပြီ... ဒီနည်းလမ်းက စွမ်းတာတော့ မှန်ပေမယ့် ငါနဲ့ မကိုက်ညီပါဘူး... ရှောင်မို... ဆက်မပြောနဲ့တော့... ငါ စိတ်ဝင်စားသွားရင် `တာ့ရှန် ရွှမ်ထင်း သိုင်းကျမ်း`ကို ကျင့်ကြံရာမှာ အာရုံလွင့်သွားလိမ့်မယ်... နှမ်းစေ့ လိုချင်လို့ ဖရဲသီးကို စွန့်ပစ်လိုက်ရသလို ဖြစ်နေဦးမယ်...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို မနေနိုင်ဘဲ ရယ်လိုက်ပြီး ယန်ရှောင်ယွင်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အစ်မမှာ ဒီလို အတွေးမျိုး ရှိနေတာကပဲ တခြားလူတွေနဲ့ ကွာခြားနေပါပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ရွှေခေါင်းလောင်းက စွမ်းအားကြီးပေမယ့် တကယ်တမ်း ကျွမ်းကျင်အောင် လုပ်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်... ကျွန်တော်က `ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး မဟာလျှို့ဝှက်ချက်` ကြောင့်သာ တိုက်ရိုက် ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့တာ...”</p> <p> </p> <p>“မဟုတ်ရင် ဒီသိုင်းတစ်ခုတည်းနဲ့တင် တစ်သက်လုံး ကျင့်ကြံရမယ့် အလုပ် ဖြစ်သွားမှာ...”</p> <p> </p> <p>“အင်း... ဟုတ်သားပဲ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီသိုင်းက နင်နဲ့ပဲ သင့်တော်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့... `ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်း` က လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေသေးတယ်လို့ နင် ပြောခဲ့တယ်နော်... အဲဒါ အဖေတို့၊ ဦးလေးဆုတို့ သင်ခဲ့တဲ့ မူက မပြည့်စုံလို့များလား...”</p> <p> </p> <p>“ပြောရခက်တယ်... `ဆန်းကြယ်ဂိုဏ်း` သိုင်းပညာ အများစုမှာ `ကိုး` (၉) ဂဏန်းကို အထွတ်အထိပ်လို့ သတ်မှတ်ကြပေမယ့်... တချို့သိုင်းတွေက ဒီပုံစံအတိုင်း မဟုတ်ပြန်ဘူး... ယိရွှမ် နတ်ဘုရားသိုင်းရဲ့ နက်နဲမှုကို တိုင်းတာဖို့ ခက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“အင်း... ဟုတ်ပါရဲ့...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် ခေါင်းငြိမ့်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်တော့... အာမခံဌာနက တပည့်တွေကို လက်ဆင့်ကမ်း သင်ပေးချင်တဲ့ သိုင်းပညာ နောက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟေ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် အံ့အားသင့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး သိုင်းသင်ပေးဖို့ စဉ်းစားရတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>“အချိန်က လူကို မစောင့်ဘူးလေ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးလေးယန် ပြောတာ အစ်မလည်း ကြားတယ်မလား... အဲဒီ မုန်တိုင်းတွေက ကျွန်တော်တို့ဆီ မရောက်လာသေးပေမယ့်... ရောက်လာဖို့က အချိန်မရွေးပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဦးလေးယန်ရဲ့ အတွေးတွေက အရမ်း စိတ်ကူးယဉ်ဆန်လွန်းတယ်... နောက်ဆုံးကျရင် မျှော်လင့်သလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂတ် ရန်သူတွေက သာမန် ဓားပြတွေ၊ `လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့`  လို အဖွဲ့အစည်းတွေလောက်ပဲ မဟုတ်တော့ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“`သုံးပါး အစွန်းရောက် ဂိုဏ်း`  က `ကောင်းကင်ခေါင်းဆောင်` တစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ဒီလောက် သိုင်းပညာ နက်နဲနေပြီ... သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို အဆင့်ရှိတဲ့ ဆရာကြီးတွေ ရှိနေဦးမလဲ ဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရဘူး...”</p> <p> </p> <p>“တကယ်လို့ အဲဒီလူတွေက ကျွန်တော်တို့ရှေ့ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော့်ရဲ့ လက်ရှိ သိုင်းပညာနဲ့ဆိုရင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ မပြောရဲပေမယ့်... မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ရင်တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော် စိုးရိမ်တာက သူတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ အကြံအစည်တွေပဲ...”</p> <p> </p> <p>“အရိပ်မပြ အကောင်မမြင် လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခြေရာခံဖို့၊ ကာကွယ်ဖို့ ဆိုတာ အမြဲတမ်း ခက်ခဲတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့်... ကျွန်တော့် ဘေးနားက လူတွေကို တတ်နိုင်သမျှ သန်မာလာအောင် လုပ်ပေးရမယ်...”</p> <p> </p> <p>“မုန်တိုင်း ရောက်လာတဲ့အခါ... အနည်းဆုံးတော့ ပထမဆုံး တိုက်ခတ်မှုမှာတင် လွင့်စဉ်မသွားအောင်၊ ပထမဆုံး ရိုက်ချက်မှာတင် ကြွေကျမသွားအောင်ပေါ့...”</p> <p> </p> <p>သူ့စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ယန်ရှောင်ယွင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် နင်က အရင်တုန်းက လော့ဖုန်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်မပါခဲ့ဘဲ... အခုမှ စိတ်ပြောင်းသွားတာကိုး...”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီလေ... နင့်မှာ ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် ရှိမှတော့... ငါ သေချာပေါက် ထောက်ခံတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သိုင်းပညာ လက်ဆင့်ကမ်းတယ် ဆိုတာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စလေ... ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားလို့ မရဘူး...”</p> <p> </p> <p>“အစ်မကရော ဘယ်လိုမြင်လဲ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဆုမိုကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နင့်မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသား မဟုတ်လား... အခုမှ ငါ့သဘောထားကို လာမေးနေတာက... ငါ့ရဲ့ ရိုးအတဲ့ အမြင်တွေကို နားထောင်ပြီး လှောင်ချင်လို့မလား...”</p> <p> </p> <p>“ဟာ... ဘယ်ကလာဗျာ... ကျွန်တော် မလုပ်ရဲပါဘူး...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ချက်ချင်း ငြင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း အစ်မစကားကို နားထောင်ဆုံးပါဗျ...”</p> <p> </p> <p>“အပိုတွေ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် မျက်စောင်းထိုးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက တကယ်ကို အရေးကြီးတယ်... ငါ့အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်ကြည့်ပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နင့်မှာ ကိုယ်ပိုင် အမြင်တွေ ရှိပြီးသားပဲလေ... ငါပြောတာ မှားတယ်ထင်ရင် နင့်သဘောအတိုင်း ဆက်လုပ်ပေါ့…”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save