Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၄၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်ဘုရား ယောင်ဆောင်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>~ဆုမို ခေါင်းကို အသာအယာ ငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကျန်းနှင့် ခေါင်းဆောင်လီတို့ ပြောလာမည့် စကားများကို သူ ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်ပါ၏။</p> <p> </p> <p>`သံမဏိသွေး နဂါးလှံ` ဟု ကျော်ကြားသော `ယန်ရီဇီ`  သည် အာမခံဌာနအတွက် အားထားရသော သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်သည်။ သူ့အပေါ် မှီခိုနေသော အာမခံအဖွဲ့မှူးများထဲတွင် သူ့ဂုဏ်သတင်းကို အသုံးချပြီး ကိုယ်ကျိုးရှာလိုသူများလည်း ပါဝင်နေမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ ထိုသစ်ပင်ကြီး ရုတ်တရက် လဲပြိုသွားပြီ ဖြစ်ရာ... မျောက်အုပ်ကြီး ကစဉ့်ကလျား ထွက်ပြေးရမည့် အခြေအနေ မဟုတ်သေးသော်ငြား... ဒီသစ်ပင်ကို အမှီပြုပြီး အသက်ဆက်နေရသူများအတွက်တော့ သူတို့၏ အနာဂတ် မရေမရာ ဖြစ်သွားသည့်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိလာကြသည်မှာ သဘာဝပင်။</p> <p> </p> <p>ဒါက လူ့သဘာဝပါပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> ဆုမို ဒီလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ကြိုတင် တွေးတောထားပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို အံ့ဩသွားစေသည်ကတော့ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး ဖြစ်သည့် ကျန်းနှင့် လီ တို့က သူ့ကို ဒီကိစ္စ လာတိုင်ပင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုမို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီကိစ္စအတွက်... ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ပဲ ကြားဝင် ဖြေရှင်းပေးဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်... အစ်မယွင်က အခုအချိန်မှာ တကယ်ကို စိတ်နဲ့လူနဲ့ မကပ်နိုင်သေးဘူး... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက စနစ်တကျ ရှိရမယ်... လွန်လွန်ကျွံကျွံ မဖြစ်စေနဲ့... အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အခြေအနေ တည်ငြိမ်ဖို့ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“နောက်ရက်နည်းနည်း ကြာရင် အစ်မယွင် ကိုယ်တိုင် ထွက်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် လူတွေရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ ပြန်ဆွဲတင်နိုင်မှာပါ...”</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကျန်းနှင့် ခေါင်းဆောင်လီတို့ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပြိုင်တူ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းဆောင်ဆုရဲ့ အမိန့်အတိုင်းပါပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ပြန်လှည့်ကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး ခေါင်းဆောင်လီက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုထင်လဲ...”</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းဆောင်ဆုက တကယ့်ကို ဒုခေါင်းဆောင် အတွက် စဉ်းစားပေးတာပဲ... သူ့နေရာကို ကျော်မတက်ဘဲ အာမခံဌာန တစ်ခုလုံးရဲ့ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းပေးချင်တာ... တကယ်ကို သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကျန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းဆောင်ဆု နာမည်ကြီးလာကတည်းက ဇီယန်အာမခံဌာနရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက တရိပ်ရိပ် တက်လာတာလေ...”</p> <p> </p> <p>“အခု ခေါင်းဆောင်ယန်က ရုတ်တရက် ဒီလို ဖြစ်သွားတော့... သံမဏိသွေး အာမခံဌာနကလည်း မကြာခင် ဆု မျိုးရိုးအောက် ရောက်သွားတော့မယ့် ပုံပဲ...”</p> <p> </p> <p>“အခု မြင်ရသလောက်တော့ ခေါင်းဆောင်ဆုက တကယ်ပဲ နာမည်နဲ့လိုက်အောင် တော်ပါတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် လာတုန်းကလည်း ထူးခြားနေပြီသား... အခုဆို သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကို ပိုပြီး ယုံကြည်သွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ...”</p> <p> </p> <p>“အမိန့်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကျန်းက ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p>“ရှေ့လျှောက် အရာအားလုံးကို ဒုခေါင်းဆောင်ယန်ကပဲ ဆုံးဖြတ်ပါလိမ့်မယ်...”</p> <p> </p> <p>“အင်း...”</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်လီ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး လှည့်ထွက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ မသိလိုက်သည်မှာ... အတွင်းခန်းမဆောင် နံရံတွင် မှီရပ်နေသော ဆုမိုသည် သူတို့ ပြောသမျှ စကားများကို အကုန်ကြားလိုက်ရပြီး... ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းကာ နောက်ဖေးဝင်းဘက်သို့ ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားသည်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>ဆုမိုသည် ယန်ရှောင်ယွင်၏ အခန်းသို့ သွားလေ့သွားထ သိပ်မရှိသော်လည်း နေရာကိုတော့ သိသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် ဆုမို အခန်းရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အစေခံမလေးက သူ့ကို မြင်သည်နှင့် အထဲသို့ အရင်ဝင်ပြီး သတင်းပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဆုမိုကို ဝင်ခွင့်ပြု၏။</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင်က အစေခံမလေးကို ထွက်သွားရန် လက်ကာပြလိုက်သည်။ တံခါးပိတ်ပြီးသည်နှင့် သူမက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ခေါင်းဆောင်ကျန်းနဲ့ ခေါင်းဆောင်လီတို့ နင့်ကို ဘာကိစ္စ လာရှာတာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေသေးဘဲ ယန်ရှောင်ယွင်၏ အခန်းကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ အိပ်ဆောင်က သာမန်အခန်းများနှင့် မတူဘဲ ထူးခြားနေသည်။ အခန်းကန့်များကို လုံးဝ ဖွင့်ထားသည်။ ပြတင်းပေါက်နားတွင် စာရေးစားပွဲနှင့် စာအုပ်စင် ရှိ၏။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ပုဆိန်၊ လှံ၊ ချိတ်၊ ခက်ရင်းခွ စသော လက်နက်များ စီစီရီရီ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>အလယ်ကွက်လပ်က သိပ်မကျယ်ဝန်းသော်လည်း သိုင်းကွက်အနုစိတ်များကို လေ့ကျင့်ရန် လုံလောက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုတင်နားတွင် စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများ ရှိသည်။ ဘေးနားတွင် ဗီရိုတစ်လုံး ရှိပြီး နံရံကို မှီလျက် လှံရှည် (၃) လက် ထောင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါကို မြင်တော့ ဆုမို ပြုံးလိုက်မိ၏။ ဒါမှ ယန်ရှောင်ယွင်ရဲ့ အခန်းပီသတာပေါ့။</p> <p> </p> <p>သာမန် မိန်းကလေးတွေရဲ့ အခန်းကို သူ မရောက်ဖူးပေမယ့်... တူရိယာပစ္စည်းတွေ၊ ပန်းချီကားတွေ၊ ပန်းထိုးထားသော အဝတ်တွေ ရှိနေမည်ဟု မှန်းဆကြည့်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>စာအုပ်စင်ပေါ်မှာလည်း ဝတ္ထုတွေ၊ ပုံပြင်စာအုပ်တွေ ရှိနေမှာပေါ့။ တစ်ခါတလေ ပြတင်းပေါက်ကို မှီပြီး အိမ်ထောင်ဖက်ကောင်း ရှာရခက်သည့် အကြောင်း ညည်းတွားနေကြမှာပေါ့...</p> <p> </p> <p>ဒီလို ပုံမှန် အသုံးအဆောင်တွေက ဒီအခန်းထဲက ပုဆိန်တွေ၊ ခက်ရင်းခွတွေနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် တခြားစီ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆုမို စိတ်ကူးယဉ်တာကို ရပ်လိုက်၏။ စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်ကာ ရေနွေးတစ်ခွက် ငှဲ့လိုက်ပြီးမှ စကားစပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“အာမခံဌာနထဲက လူတွေ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်... တချို့က ထွက်ဖို့တောင် စဉ်းစားနေကြပြီတဲ့...”</p> <p> </p> <p>“...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အဲဒါက ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထ ရှိတဲ့ သဘာဝပါပဲ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ အဲဒီ ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်ရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က ကျွန်တော့်ကို လာစမ်းသပ်တာ ဖြစ်လောက်တယ်...”</p> <p> </p> <p>“ဟေ...”</p> <p> </p> <p>ယန်ရှောင်ယွင် အံ့ဩသွားသည်။ “ဘယ်လိုမျိုးလဲ...”</p> <p> </p> <p>“သူတို့ အဓိက သိချင်တာက သူတို့အပေါ် ကျွန်တော့်ရဲ့ သဘောထားပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမို ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်ပြောင်းရင် မူးမတ်တွေပါ ပြောင်းလဲတတ်တာ သဘာဝပဲလေ... သံမဏိသွေး အာမခံဌာနထဲက ဝါရင့်အဖွဲ့ဝင်တွေက ဦးလေးယန်နဲ့ လက်တွဲလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ... အာမခံဌာနရဲ့ အတွင်းရေးတွေ၊ အစ်မနဲ့ ဦးလေးယန်အကြောင်းကို ကောင်းကောင်း သိကြတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အခု `ဦးလေးယန် သေဆုံးမှု` နဲ့ အစ်မနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပတ်သက်မှုအရ... သံမဏိသွေး အာမခံဌာနက ဇီယန်အာမခံဌာနနဲ့ ပိုပြီး နီးစပ်သွားမှာ သေချာတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်ကျရင် သံမဏိသွေး အာမခံဌာနက ယန် မျိုးရိုး နာမည်ခံထားပေမယ့်... အစ်မက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆု မျိုးရိုးကို ယူလိုက်ရတော့မှာလေ...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ သဘောထားက အရမ်း အရေးကြီးတယ်...”</p> <p> </p> <p>“သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် အမြင်တွေ၊ အတွေးတွေ ရှိကြတယ်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်က သူတို့အပေါ် သဘောထား မကောင်းရင်၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ကို ဆက်မသုံးချင်ဘူး ဆိုရင်... သူတို့ တခြားနေရာကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ လွယ်ကူသွားမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ခုနက ကျွန်တော့်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက အဆင်ပြေပါတယ်... အခု သူတို့က ဒုခေါင်းဆောင်ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြပြီ...”</p> <p> </p> <p>ဒါကို ကြားတော့ ယန်ရှောင်ယွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ခမျာလည်း ခက်ရှာပါတယ်... ဘဝတစ်ဝက်လောက် အာမခံဌာနမှာ မြှုပ်နှံထားတာ... အခုလို ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်သွားတော့ စိတ်လှုပ်ရှားကြမှာပေါ့...”</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့် အခု လက်ရှိ အခြေအနေက လူတွေရဲ့ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ပဲ...”</p> <p> </p> <p>“အစ်မ အခုချက်ချင်း ထွက်ပြလို့ မဖြစ်သေးဘူး... အခုအချိန်မှာ အစ်မက စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ ပုံစံ ဖြစ်နေရမယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်မရဲ့ သတ္တိကောင်းတဲ့ စိတ်ဓာတ်အရ (၂) ရက် (၃) ရက်လောက် နေရင် ပြန်ပြီး အားတင်းနိုင်သွားပြီလို့ ယူဆလို့ရတယ်...”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီအချိန်ကျရင် ကိစ္စတွေလည်း အတော်အတန် ငြိမ်သက်သွားလောက်ပြီ... အဲဒီကျမှ အစ်မ ထွက်လာပြီး လူတွေကို စုစည်း၊ အင်အားတွေကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းလိုက်ရင် အားလုံး မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်သွားမှာပါ... ပြီးရင်တော့ `ဦးလေးယန်` ရဲ့ ရုပ်အလောင်း ပြန်ရောက်လာမယ့်အချိန်ကို စောင့်ရုံပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဆုမိုက စကားကို တစ်ဆက်တည်း ပြောလိုက်ပြီး ရေနွေးနှစ်ခွက် ငှဲ့ကာ တစ်ခွက်ကို ယန်ရှောင်ယွင်အား ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save