Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၇၄၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ တိုက်ခိုက်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ချူးယွင်ဖန်းသည် ပေါင်းထိုင်မြို့မှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ပစ်မှတ်ထားမှုကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် အာရုံကြောများ တင်းမာသွားသည်။ သူ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံဆင့်အရ စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူမှလွဲလျှင် မည်သူမျှ ဤသို့သော ဖိအားမျိုး မပေးနိုင်ပေ။ ချူးယွင်ဖန်း ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ မူလတွင် ရတနာတစ်ထောင်ခန်းမဌာနခွဲသို့ ပုံမှန်အရှိန်ဖြင့် ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယခုမူ စိတ်ကူးပြောင်းလဲလာကာ ကျောပြင်မှ လျှပ်စီးတောင်ပံတစ်စုံ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ ပြီးနောက် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် အသွင်ပြောင်း၍ ဌာနခွဲရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလေသည်။</p> <p> </p> <p>စောင့်ကြည့်နေသူသည် ချူးယွင်ဖန်းက ရိပ်မိသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အခါ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ချီတက်လာခဲ့ရာ ခဏအတွင်း သူ့အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုအခါမှသာ ချူးယွင်ဖန်းသည် ထိုလူကို သဲသဲကွဲကွဲ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အသက် ၂၇-၂၈ ခန့်ရှိမည့် တက်ကြွနေသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်၍ ဇိမ်ခံဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဒီလောက် မြန်မြန် ပြေးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ လွတ်သွားတော့မလို့"</p> <p>ထိုလူငယ်က လှောင်ပြုံးပြုံးလျက် သူ၏ နတ်အာရုံဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းကို တားဆီးလိုက်သည်။ ချူးယွင်ဖန်း ထွက်မပြေးနိုင်အောင် တားဆီးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p>"ခမ်းနားလှချည်လား၊ ကျုပ်ကို သတ်ဖို့ စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင် လွှတ်လိုက်တယ်ပေါ့။ ခန့်မှန်းကြည့်ရအောင် ဝမ်ယီဖန်းလား၊ လီရှန်ယွမ်လား"</p> <p>ချူးယွင်ဖန်းသည် စကားပြောနေစဉ် ထိုလူငယ်ကို စေ့စေ့ကြည့်နေလိုက်သည်။ ဝမ်ယီဖန်း အမည်ကို ပြောလိုက်သည့်အခါ လူငယ်၏ မျက်နှာတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အမြွက်များ ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း လီရှန်ယွမ် အမည်ကို ပြောလိုက်ချိန်တွင်မူ ရူးသွပ်သော ယုံကြည်မှုများ ပေါ်လွင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤလူငယ်သည် လီရှန်ယွမ်၏ နောက်လိုက်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချူးယွင်ဖန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် လီရှန်ယွမ်၏ နောက်လိုက် ဖြစ်နေသောကြောင့် ချူးယွင်ဖန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကြယ်ကြွေကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် စကြဝဠာအဆင့်ဟူသည် အကြီးအကဲများနှင့် ရာထူးတူညီသည့် မြင့်မြတ်သော အစစ်အမှန်တပည့်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းငယ်များရှိ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်များပင် ဤမျှ ကျင့်ကြံဆင့် မမြင့်မားနိုင်ပေ။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် မည်သို့သောလူမျိုးမဆို မာန်မာနကြီးကြမည်ဖြစ်သော်လည်း လီရှန်ယွမ်သည် ထိုစကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူကိုပင် သူ၏ နောက်လိုက်အဖြစ် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝမ်ယီဖန်းဆိုတာ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်သာသာပါ၊ ကျုပ်ကို အမိန့်ပေးဖို့ သူမှာ အရည်အချင်းရှိလို့လား" လူငယ်က လှောင်ရယ်ကာ ဆိုသည်။</p> <p>"ချူးယွင်ဖန်း၊ မင်းက သိပ်ထောင်လွှားနေတယ်လို့ ကျုပ် ကြားထားတယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းက ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်လိုပဲ။ တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့သူတွေကို မင်း မမြင်ဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား။ ဒီနေ့တော့ ကျုပ်ဆိုတဲ့ ကုန်းစွန်းလျန်က သံမဏိလှံဂိုဏ်းကိုယ်စား မင်းကို သတ်ပြီး သင်ခန်းစာပေးလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကုန်းစွန်းလျန်ဆိုသည့် လူငယ်သည် အလွန်မောက်မာသူဖြစ်ရာ ချူးယွင်ဖန်းထံ မည်သည်ကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားပေ။ သူ၏ အမြင်တွင် စကြဝဠာအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးသော ချူးယွင်ဖန်းသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာဖြစ်သောကြောင့် ဂရုစိုက်နေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"သံမဏိလှံဂိုဏ်းတဲ့လား"</p> <p>ချူးယွင်ဖန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထိုဂိုဏ်းသည် ကြီးမြတ်သောတရှတွင် ကျော်ကြားသည့် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြယ်ကြွေကောင်းကင်ဂိုဏ်းကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကွာခြားသော်လည်း သံမဏိလှံဂိုဏ်းသည်လည်း အလွန်အင်အားကြီးမားပေသည်။ ထို့ပြင် သံမဏိလှံဂိုဏ်း၏ တပည့်အများအပြားသည် ကြီးမြတ်သော တရှ၏စစ်တပ်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေကြသဖြင့် စစ်တပ်အတွင်း ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေးကွန်ရက်ရှိကြသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးသမားများဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ် လှံအောက်မှာ သေရတာက မင်းအတွက် ဂုဏ်ယူထိုက်စရာပါ။ ကျုပ် မင်းနဲ့ အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘူး၊ မင်းရဲ့ဦးခေါင်းကို ယူပြီး သခင်ကြီးဟွန်ထျန်ဆီ သွားသတင်းပို့ရဦးမယ်" ကုန်းစွန်းလျန်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟားဟား" ချူးယွင်ဖန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘာကို ရယ်တာလဲ" ကုန်းစွန်းလျန်က သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်က ခင်ဗျားကို ရယ်နေတာ။ စကြဝဠာအဆင့်ကို ရောက်နေပေမယ့် ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ အဓိပ္ပာယ်အစစ်အမှန်ကို ခင်ဗျား နားမလည်သေးဘူး။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာ စကြဝဠာကို ပြောင်းပြန်လှန်ဖို့၊ ကံကြမ္မာကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့နဲ့ ဘောင်မဲ့လွတ်လပ်ဖို့ပဲ။ ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားကတော့ လီရှန်ယွမ်ရဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်နေတယ်" ချူးယွင်ဖန်းက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာသိလို့လဲ။ ရေတွင်းထဲက ဖားတစ်ကောင်ဖြစ်တဲ့ မင်းက သခင်ကြီးဟွန်ထျန်ရဲ့ ကြီးမြတ်မှုကို ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် ကျုပ်က မီးတောက်ငယ်တစ်ခုသာသာရှိသေးတာ"</p> <p> </p> <p>ကုန်းစွန်းလျန် ချူးယွင်ဖန်း၏ စကားကြောင့် ဒေါသမထွက်သည့်အပြင် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကုန်းစွန်းလျန်၏ မျက်နှာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ ပြောင်းလဲလာ၍ ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p>"စကားအပိုတွေ မပြောနဲ့တော့၊ မင်းကို သတ်ပြီးရင် မင်းဆီက ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုဆေးက ကျုပ်အပိုင်ပဲ" ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ကုန်းစွန်းလျန်၏ မျက်လုံးများတွင် လောဘရိပ်များ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထိုဆေးလုံးသည် စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက်ပင် အလွန်အရေးပါသည့် ဆေးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်က ခင်ဗျားကို တကယ့် လူစွမ်းကောင်းလို့ ထင်နေတာ၊ ခင်ဗျား ဒီကို ရောက်နေတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား။ လက်စသတ်တော့ စီနီယာယီရှိနေတုန်းက ထွက်မလာရဲလို့ အခုမှ ထွက်လာရဲတာပေါ့လေ" ချူးယွင်ဖန်းက ပြက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းစွန်းလျန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားကာ မျက်နှာကြွက်သားများပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏စကားများသည် မှန်ကန်ပေသည်။ လီရှန်ယွမ်သည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် အလွန်စေ့စပ်သူဖြစ်သဖြင့် တင်းမိိသားစုကို သိမ်းသွင်းရာ၌ ရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းကိုသာ အသုံးပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ကုန်းစွန်းလျန်သည် လီရှန်ယွမ် စီစဉ်ထားသည့် လျှို့ဝှက်လက်နက်ဖြစ်သည်။ မူလက ယွမ်ထျန်းဟွာတစ်ယောက်တည်းဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ယွမ်ထျန်းဟွာသည် ချူးယွင်ဖန်း လက်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းစွန်းလျန်သည် မိမိထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သည့် စကြဝဠာအဆင့် ယီယွင်ယောင်ရှိနေစဉ် ထွက်မလာရဲခဲ့ပေ။ စကြဝဠာအဆင့် ကျင့်ကြံသူအချင်းချင်းတွင်ပင် ခွန်အားကွာခြားချက်ရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် ယခုကဲ့သို့ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသည့် အခြေအနေရောက်မှသာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း သေချင်နေပြီပဲ"</p> <p>ကုန်းစွန်းလျန် အလွန်ဒေါသထွက်သွားသည်။ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တောက်ပသော ငွေရောင်လှံတစ်ခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လှံကို ထိုးလိုက်သည့်အခါ ကောင်းကင်ယံတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော လှံရိပ်များအဖြစ် ကွဲထွက်သွား၍ မိုးသီးမိုးပေါက်များအလား ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းသည် ခဏအတွင်း ချူးယွင်ဖန်းကို ထိုးစိုက်မည့်ဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကုန်းစွန်းလျန်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ ထွက်ပြေးပေါက်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းသည် ထိုလှံရိပ်များကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ရွံ့ဘဲ ရင်ဆိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ ချူးယွင်ဖန်း၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ဆေးမီးဖိုတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာ၍ ချာချာလည်လျက် ရောင်စုံအလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်လာသည်။ လှံရိပ်များ ဆေးမီးဖိုပေါ် ကျရောက်လာသော်လည်း ဆေးမီးဖိုကို တစ်လက်မမျှ မရွေ့လျားနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘုံး ဘုံး ဘုံး ဘုံး</p> <p> </p> <p>ချူးယွင်ဖန်းဆီသို့ လှံရိပ်များ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ထိုအခါ ပေါက်ကွဲမှုများကြားမှ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လူရိပ်တစ်ခု အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"ချီးပဲ၊ ငါ အရမ်း ပေါ့ဆသွားတယ်" ကုန်းစွန်းလျန် သတိဝင်လာသည်။ သူသည် ချူးယွင်ဖန်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်နိုင်မည်ဟု အလွန်အမင်း ယုံကြည်နေသဖြင့် မည်သည့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ထိုလစ်ဟင်းမှုကို အသုံးချ၍ ရှေ့တည့်တည့်မှ ထွက်ပြေးသွားခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချူးယွင်ဖန်းသည် လျှပ်စီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးသွားကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ ကုန်းစွန်းလျန်က ဒေါသပုံထ၍ နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်လံဖမ်းဆီးလေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် တစ်ခုကိုတစ်ခု လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြသည်။ ပေါင်းထိုင်မြို့သည် ရတနာတစ်ထောင်ခန်းမ ဌာနခွဲနှင့် မဝေးလှသဖြင့် ခဏအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ရတနာတစ်ထောင်ခန်းမ​၏ ဌာနခွဲအတွင်းသို့ အမြန်ပြေးဝင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save