Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 4 )</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျွန်တော်က စာနာနာဖတ်တယ်လေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦးသည် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် ယဲ့တျန်ရီမှာလည်း စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ တကယ်လို့ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင်၊ အကြီးအကဲတွေ ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်ဆီကို မသွားဘဲ၊ ဘာလို့ လုချန်ရှန်းဆီ လာနေရတာလဲဟ</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်းကမူ အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဘာကြီး၊ ပြဿနာ ထပ်ပေါ်လာပြန်ပြီလား။ သူက ငါ့ကို နားခွင့် မပေးတော့ဘူးလား “</p> <p> </p> <p>“ ??? “ ယဲ့တျန်ရီ အံ့ဩမှင်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ အဆိုပါ မိန်းမပျိုလေးသည် ရွှန်းလဲ့တောက်ပနေသော မျက်လုံးများဖြင့် လုချန်ရှန်းကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုပါ မိန်းမပျိုလေး၏ အမည်မှာ လော့ရှန်လင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ သမီးလည်းဖြစ်သည်။ သူမသည် လုချန်ရှန်းနှင့် အချိန်ဖြုန်းရန်အတွက် ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း သူမ၏ အကြည့်ကို မြင်တွေ့သွားကာ၊ ကူရာကယ်မဲ့ရာစွာဖြင့် စကားပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဂျူနီယာ ညီမလေး၊ စီနီယာအစ်ကိုဆီမှာ ပြဿနာရှိနေတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်မလား “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ် “</p> <p> </p> <p>“ ဒါဆိုရင်လည်း၊ သူ့ကို မြန်မြန်လာခိုင်းလိုက်လေ “</p> <p> </p> <p>“ သူက လမ်းမှာရောက်နေပြီ၊ ကျွန်မက အရင်ဦးဆုံး လာပြောပြတာ “</p> <p> </p> <p>“ အို့၊ ငါသိပြီ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ သူ့ထံတွင် ဤဂျူနီယာညီမလေးကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် မည်သည့်နည်းလမ်းမှ ရှိမနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမက ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ သမီးဖြစ်နေသောကြောင့်၊ သူမ၏ ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်လည်ပတ်ခြင်းမှာ လူတော်တော်များများ၏ အာရုံများကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့ပြီး၊ သိုသိုသိပ်သိပ် နေချင်သည့် သူ၏သဘောထားနှင့် ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နာမည်ဆိုးထွက်သည်က သူ့အတွက် မထူးဆန်းလှပေ၊ အများဆုံးအနေဖြင့် လူများသည် သူ့အား ဘာမှမဟုတ်တဲ့လူ(သို့) အမှိုက်စသည်ဖြင့် သမုတ်လာကြမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကသာ မကောင်းမှု မကျူးလွန်သေးသရွေ့၊ မည်သူကမှ သူ့ကို အာရုံစိုက်ကြမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူကသာ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ သမီးဖြစ်သူနှင့် ပတ်သတ်မိမည်ဆိုပါက၊ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် ကူရာကယ်ရာမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားသွားရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအကြာတွင် တပည့်အများအပြားသည် ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွဲကာ သူ့ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကူအညီပေးခံနေရသည့် လူသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူ ကျိုးချင်ယုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အရပ်ရှည်ကာ၊ ချောမောနေခဲ့ပြီး၊ အကူအညီ ယူနေရသည့် အချိန်မှာပင် ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီသည် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် အလောတကြီး ရှေ့တက်သွားကာ၊ သူ့ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ကျိုးချင်ယုသည် သူ့ကို တွန်းဖယ်ကာ လုချန်ရှန်းဆီသို့သာ တန်းတန်းမတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီလေး၊ ငါ့ဆီမှာ ပြဿနာတစ်ခု ထပ်ဖြစ်နေပြန်ပြီ “</p> <p> </p> <p>“ စိတ်မပူပါနဲ့ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောလိုက်ကာ၊ ကျိုးချင်ယုကို သူ၏အိမ်အတွင်းသို့ ခေါ်သွားတော့သည်၊ ယဲ့တျန်ရီကမူ နေရာမှာပင် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဟ “ သူသည် လော့ရှန်လင်းကို ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းမှ ပြောပြလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းက သူ့ရဲ့ ပြဿနာကို အဖြေရှာပေးပြီးတော့၊ ကုခွင့်ပေးလိုက်ပါ “</p> <p> </p> <p>“ သူကလား။ ပြဿနာကို အဖြေရှာတာလား။ ကုသတာလား “ ယဲ့တျန်ရီသည် နက်နက်နဲနဲ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည် “ အဲ့တာကြီးက ရယ်စရာမကောင်းဘူးလား။ စီနီယာအစ်ကိုက ရူးသွားပြီနဲ့တူတယ် “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ပြောကာ၊ သူသည် အိမ်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုသည်ကို သူမသိသော်လည်း၊ အဆိုပါ ဂျူနီယာညီငယ် အကြောင်းတွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် သူက မယုံကြည်ရဘူးဟုသာ ခံစားနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လော့ရှန်လင်းသည် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားသော လေသံမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းက အကြိမ်တိုင်းကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့တာချည်းပဲ၊ ပြဿနာဖြစ်လာတာကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပါဘူး “</p> <p> </p> <p>“ အကြိမ်တိုင်းဆိုတဲ့ စကားက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်၊ ငါက ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေးကို တကယ်ကြီး အထင်လွဲနေတာများလား</p> <p> </p> <p>အလုပ်မလုပ်ဘဲ ပျင်းရိနေတတ်တဲ့ ငါ့ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီလေးက ဆေးပညာမှာ တော်တော်ကြီးကို ထူးချွန်နေတာများလား</p> <p> </p> <p>သူတွေးတောစဥ်းစားနေသည့် အချိန်မှာပင်၊ လုချန်ရှန်းသည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အဝေးသို့ ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဟူးး၊ ငါ့ကို အမြဲစိတ်ပူရအောင်လုပ်တယ်။ ကျင့်ကြံရေးကို အလျင်စလို လုပ်စရာလိုလို့လား။ တကယ်လို့ ငါသာ မရှိဘူးဆိုရင်၊ ဒီတောင်ထွဋ်က အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို ကျဆုံးသွားရမှာပဲ “</p> <p> </p> <p>သူသည် တစ်ခြားအခန်းတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်လှမ်းနေရင်းဖြင့် ရေရွတ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီမှ အလောတကြီး လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ကျိုးချင်ယုက အိပ်ရာပေါ်တွင် ထိုင်နေလျက်ရှိပြီး၊ ယခင်က ဖြူဖျော့နေခဲ့သည့် သူ၏ အသားအရည်ကလည်း အနည်းငယ် စိုပြေလာသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲဗျ “</p> <p> </p> <p>“ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါက ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ကျင့်ကြံနေတုန်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဒဏ်ရာရသွားအောင် လုပ်မိသွားတာလေ၊ အဲ့တာကြောင့် ဂျူနီယာညီလေးကို ကြည့်ခိုင်းလိုက်တာ။ သူပြောတာတွေကို လိုက်လုပ်လိုက်တော့ ပြန်ကောင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီလေ “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီ အံ့ဩသွားခဲ့သည် “ သူက ဓားတာအိုကို နားလည်တာလား “</p> <p> </p> <p>မနေ့ကကျတော့ စီနီယာအစ်မရဲ့ အစီအရင်ကို ကူညီပေးတယ်၊ အခုတော့ စီနီယာအစ်ကို့ကို ဓားတာအိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ အကြံပေးနေတယ်ပေါ့၊ သူက အဲ့တာတွေကို တကယ်ကြီး သိနေတာလားဟ</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုသည် တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားကာ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ အများကြီး မဟုတ်ပင်မဲ့ သူက တစ်ချို့အရာလေးတွေကိုတော့ နားလည်ထားတယ်လေ “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့လိုဆိုရင်တောင်မှ သူ့ကို ကုသခွင့်ပေးရဲတယ်ပေါ့ “</p> <p> </p> <p>“ သူက အများကြီး နားမလည်ပင်မဲ့၊ ဂန္တဝင်စာပေတော်တော်များများကို ဖတ်ခဲ့ဖူးတယ်လေ။ ပြဿနာတစ်ခုခု ပေါ်လာတဲ့အချိန်တိုင်းမှာ သူက အဖြေကို စာအုပ်တွေထဲမှာ အမြဲလိုလို ရှာနိုင်ခဲ့တယ် “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီသည် အနည်းငယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအကြာတွင် လုချန်ရှန်းသည် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ မင်းကြုံနေရတဲ့ ပြဿနာနဲ့ဆင်တူတဲ့ ဟာကို ငါဒီစာအုပ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တယ် “</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယု မလှုပ်ရသေးသည့်အချိန်မှာပင်၊ ယဲ့တျန်ရီသည် ၎င်းကို ယူကာ ဂရုတစိုက် စူးစမ်းလေ့လာနေတော့သည်၊ ထို့နောက်တွင် သူသည် မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိဘူးဆိုသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ဒီစာအုပ်ထဲမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို မင်းဘယ်လိုသိတာလဲ “ ဟုယဲ့တျန်ရီမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ဖြေလာခဲ့သည် “ ဘာမှ လုပ်စရာမရှိတဲ့ အချိန်တွေမှာ စာဖတ်တယ်။ အခါအခွင့်သင့်လို့ အဲ့တာကို တွေ့ခဲ့တာပါဗျာ။ စီနီယာအစ်ကိုက အဲ့အကြောင်းကို ပြောလာခဲ့တော့ မှတ်မိသွားတာလေ “</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုကမူ စကားမပြောဘဲ၊ စာအုပ်ကို ယူလိုက်ကာ၊ လှန်လျောကြည့်ရှုရင်းဖြင့် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ကာ၊ သူ့ပြဿနာအတွက် ပြီးပြည့်စုံသော အဖြေကို ရှာတွေ့ပြီဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာ၌ ထပ်မံ၍ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါတွင် ဗလာဖြစ်နေသော စာမျက်နှာများကိုသာ မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ကျန်တဲ့ဟာတွေကရော “</p> <p> </p> <p>“ မသိဘူးလေ၊ အဲ့တာကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့အချိန်တုန်းက၊ အဲ့စာမျက်နှာ နည်းနည်းလေးပဲ ရှိနေတာ “ ဟု လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ ယဲ့တျန်ရီသည် သူ၏လက်ချောင်းများက မှင်များနှင့် ပေကျံနေသကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ….. “</p> <p> </p> <p>“ ရာသီဥတုက စိုထိုင်းလာတော့ မှင်တွေ ပေနေတာ နေမှာပါဗျာ “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ရှင်းပြလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခြားလူများကမူ ထိုအတိုင်းသာ ယုံကြည်သွားကြသည်၊ ယဲ့တျန်ရီတစ်ဦးတည်းကသာလျှင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပင် သူတို့၏ အာရုံများမှာ ကျိုးချင်ယုအပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ စီနီယာတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် သူသည် အလွန်တရာ ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ အသက်သုံးဆယ်မပြည့်ခင် အချိန်မှာပင်၊ သူသည် ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး၊ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် သိပ်မဝေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းမှာလည်း သူ့ကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူသည် ဓားတာအိုကို နားလည်တတ်ကျွမ်းထားပြီး၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်၆သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ကာ၊ ရာစုနှစ်တစ်ခုတွင် မြင်တွေ့ရခဲသည့် ဓားတာအို ပါရမီရှင်ဆိုသည့် ဂုဏ်သတင်းကိုပင် ရယူထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မိုးပြာတိမ်တိုက်၏ ဓားသမားလေးအဖြစ်ပင် ကျော်ကြားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားတာအိုသည် ကျွမ်းကျင်တတ်မြောက်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲပြီး၊ သာမန်ကျင့်ကြံသူများသည် စတင်လေ့ကျင့်ရန်ပင် အခက်တွေ့နေခဲ့ပြီး၊ လူတော်တော်များများသည် သူတို့၏ ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အမြင့်ဆုံးအနေဖြင့် အဆင့်နှစ်အထိသာ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လူတစ်ဦးက ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်၉ကို နားလည်ထားမည်ဆိုပါက၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုကို ရရှိရန် လမ်းပွင့်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ဓားကျင့်ကြံသူတိုင်း၏ တစ်သက်တာ အိမ်မက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွဲ့ပြည်ထောင်တစ်ခုလုံးကပင် ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးကို မွေးမထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုမှာလည်း ချွင်းချက်ဟုတ်မနေခဲ့ပေ၊ ကျင့်ကြံရေးအပြင် သူသည် ဓားနည်းစနစ်ကို နားလည်ရန်အတွက် မည်သို့မျှ အနားမယူဘဲ၊ ကြိုးစားအားထုတ်နေလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>နေ့ရောညပါ မနားမနေ ကြိုးစားနေသောကြောင့် တောင်ပေါ်တွင် တစ်ချိန်လုံးရှိနေသည့် လုချန်ရှန်းကပင် သူ့ကို တစ်လလျှင် နှစ်ကြိမ်ခန့်သာ မြင်တွေ့ရလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ့ကို ဆက်သွယ်လာသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင်လည်း၊ သူဖတ်ခဲ့ဖူးသော စာအုပ်များထဲတွင် သူကြုံတွေ့နေရသည့် ပြဿနာများနှင့် တူညီသော ကိစ္စရပ်များ ရှိ၊ မရှိဆိုသည်ကို မေးမြန်းလေ့ရှိသောကြောင့် သူသည် နေရာမှာပင် အဖြေများကို လုပ်ကြံဖန်တီးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မည်သည့်ပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူးဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအချိန်၌ လုချန်ရှန်းသည် အခန်းအတွင်းမှ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုမှ အလောတကြီး အော်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီလေး “</p> <p> </p> <p>“ ဘာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ နင့် မိသားစုရောက်လာပြီ၊ ကိစ္စတွေကို သွားပြီးတော့ ဖြေရှင်းလိုက်ပါဦး “</p> <p> </p> <p>“ အိုကေလေ “ လုချန်ရှန်းသည် အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောလိုက်ကာ၊ အခန်းအတွင်းမှ ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာ၌ ကျိုးချင်ယု၏ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင်၊ သူသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ခါရမ်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဓားတိုက်ခိုက်ရေးက လက်ပါတဲ့ လူတိုင်း လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူးလား။ အဲ့လောက်တောင် ခက်ခဲနေတာလား “</p> <p> </p> <p>သူသည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်တွင် ကျန်နေခဲ့သည့် ယဲ့တျန်ရီကမူ သူတို့၏ဂျူနီယာညီလေးကိစ္စအကြောင်းကို ကျိုးချင်ယုနှင့် ဆွေးနွေးပြောဆိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စာကောင်းကောင်းဖတ်ထားကာ၊ အမြင်ကျယ်နေမည်ဆိုလျှင်တောင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ပင်မအလုပ်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းသာလျှင် ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်းသာ မရှိဘူးဆိုပါက၊ မည်ကဲ့သို့ လူအလေးစားခံရတော့မည်နည်း</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းကမူ လုချန်ရှန်း၏ အနောက်သို့ ပြေးလိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း၊ ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ။ ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး “</p> <p> </p> <p>လူများလိုက်မှီလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းမှ လျင်မြန်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ကိစ္စတစ်ခုခု ရှိလို့လား၊ ဂျူနီယာညီမလေးလော့ “</p> <p> </p> <p>“ အဆင်ပြေပါတယ်၊ စကားနည်းနည်းလောက် ပြောချင်လို့ပါ “</p> <p> </p> <p>စကားပြောဆိုနေရင်းဖြင့် လော့ရှန်လင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အငွေ့များ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ အို့၊ အချိန်ရမှ ပြောကြတာပေါ့ “</p> <p> </p> <p>“ အခုကတော့ စီနီယာအစ်ကို ပြောထားလို့ ကန်းယွင်မြို့ကို သွားရဦးမယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဘာသွားလုပ်မှာလဲ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်လေ။ နင့်ယုရှင်းက ကန်းယွင်မြို့ကို ရောက်လာတယ်လေ။ သူမကို သွားတွေ့ရမယ် “</p> <p> </p> <p>“ နင့်ယုရှင်းလား။ ကန်းပြည်နယ်က အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးရဲ့ သမီးလား “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ်တယ် “</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်း၏ မျက်ဝန်းများ ကျဥ်းမြောင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ကန်းပြည်နယ်ရှိ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီး၏ သမီးဖြစ်ပြီး၊ သူ၏အဖေသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ တောင်ထွဋ်သခင်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးကာ၊ တပည့်တစ်ဦးနှင့် နင့်ယုရှင်းတို့ကြားတွင် လက်ထက်ပွဲတစ်ခု စီစဥ်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ။ လက်ထက်ပွဲကိစ္စ ဆွေးနွေးမလို့လား</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းသည် အကြပ်အတည်းတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တစ်ဖက်လူက လုချန်ရှန်းအား သဘောကျသွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်သွားကာ၊ စကားထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ မဟုတ်ဘူး၊ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း၊ နင်သွားလို့မရဘူး ………. “</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားပြောဆိုမှု မပြီးဆုံးသေးခင် အချိန်မှာပင် လုချန်ရှန်းသည် မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေကာ၊ ကန်းယွင်မြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save