Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 5 )</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခဏအကြာတွင် လုချန်ရှန်းမှာ ကန်းယွင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းမများသည် လူအုပ်ကြီးနှင့် စည်ကားနေလျက်ရှိသည်။ လမ်းဘေးဈေးသည်များသည် သူတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို ရောင်းချနေကြပြီး၊ ကလေးတစ်ချို့ကမူ ဟိုဟိုဒီဒီ ပြေးလွှားဆော့ကစားနေကြသည်။ မိန်းမပျိုလေးများမှာလည်း အလှကုန်ပစ္စည်းများနှင့် မိတ်ကပ်များကို ရွေးချယ်နေကြကာ၊ မိန်းမကြီးများကမူ အတင်းပြောနေလျက်ရှိပြီး၊ လူအိုကြီးများက အတိတ်မှ ဖြစ်ရပ်များကို ကြွားဝါပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မီးရှူးမီးပန်းများကိုလည်း နေရာအနှံ့မြင်တွေ့နေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အလျင်လိုမနေဘဲ၊ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်ကာ၊ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ရှိနေသည့် ရှုခင်းများကို အရသာခံ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော တစ်လက နင့်မိသားစုသည် လေ့ကျင့်ရေးအတွက် နင့်ယုရှင်းကို ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ပို့လွှတ်မည်ဟု စာပေးပို့လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုကမူ ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို စိတ်မဝင်စားသောကြောင့် လုချန်ရှန်းကိုသာ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် ကိစ္စများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိမြင်နေခဲ့ကာ၊ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ပြောဆိုနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဒီရက်တွေအတွင်းမှာ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးရဲ့ သမီးကတောင်မှ လက်ထက်ဖို့ အခက်အခဲရှိနေရတယ်လို့ကွာ “</p> <p> </p> <p>“ ခဏလောက် ကျင့်ကြံကြမယ်လို့ ပြောလိုက်တာက၊ မင်းတို့နှစ်‌ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ပိုသိသွားနိုင်မဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲလေ “</p> <p> </p> <p>“ ဒါပင်မဲ့ နေစမ်းပါဦး၊ စီနီယာအစ်ကိုကြီး မင်းက် faကောင်ဖြစ်နေတဲ့ပုံပဲ၊ မိန်းမတွေကို မကြိုက်ဘူးလားဟ “</p> <p> </p> <p>သူသည် ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာကို ကွေ့ရှန်းလော့ဟုခေါ်ဆိုပြီး၊ ၎င်းသည် အနီးအနားတစ်ဝိုက်တွင် အတော်လေး နာမည်ကြီးနေခဲ့ပြီး၊ နင့်မိသားစုသည် ဤနေရာတစ်ခုလုံးကို ငှားရမ်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အင်မော်တယ် ဆရာသခင်၊ ခင်ဗျားရောက်လာပြီပေါ့ “</p> <p> </p> <p>စားသောက်ဆိုင်အတွင်းတွင် မန်နေဂျာမှ သူ့ကို လာနှုတ်ဆက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် အစောင့်အကြပ်ထူထဲနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ နင့်မိသားစု၏ လူများသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အပေါ်ထပ်တွင် ရှိနေသည့် သီးသန့်အခန်းတစ်ခုဆီသို့ မန်နေဂျာအနောက်မှ လိုက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းက တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်၌ အခန်းအတွင်းတွင် အသက် ဆယ့်ခြောက်(သို့) ဆယ့်ခုနစ်အရွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦး ထိုင်နေလျက်ရှိပြီး၊ သူ့အနောက်တွင် အိမ်စေများစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကို မြင်လိုက်ရသောအချိန်တွင် ထိုလူငယ်လေးသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်ကာ၊ စကားပြောလာခဲ့သည် “ ဒါက စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းပဲဖြစ်ရမယ် “</p> <p> </p> <p>“ မင်းက ဘယ်သူလဲ “</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော်က နင့်ယုချန်၊ နင့်ယုရှင်းရဲ့ မောင်ပါ။ ကျွန်တော်က အစ်မနဲ့အတူ ဒီကို လာခဲ့တာ။ အရင်က ခင်ဗျားကို ဆက်သွယ်ခဲ့တဲ့လူကလည်း ကျွန်တော်ပါပဲ “</p> <p> </p> <p>“ အို့၊ မင်းကိုး “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ၊ အထဲသို့ဝင်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ စာပို့ခဲ့ဖူးသောကြောင့်၊ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အတော်လေးရင်းနှီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်သည် သူ့အရှေ့တွင် သိမ်မွေ့စွာ ထိုင်ချလိုက်သည်၊ သူသည် စည်းကမ်းတင်းကြပ်သော မိသားစုတစ်ခုထံမှ ဆင်းသက်လာကာ၊ အလိုလိုက်ခံထားရသည့် ကလေးဆိုးတစ်ဦး ဟုတ်ပုံမရပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ စကားစပြောလိုက်သည် “ ဂျူနီယာညီလေးနင့်၊ အရမ်းကြီး ယဥ်ကျေးနေဖို့ မလိုပါဘူးကွာ။ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ဆီ လာလို့ရနေတဲ့ဟာကို၊ ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လိုက်ရတာလဲဟ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်သည် အပြုံးဖြင့် သူ့ကို စုံချည်ဆန်ချည် ကြည့်ရှုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ဂုဏ်သတင်းကိုသာ မကြားထားဘူးဆိုပါက၊ လူတစ်ဦးသည် သူ၏သဘောထားနှင့် အသွင်အပြင်ကို မြင်သွားရုံဖြင့် သူက ဒဏ္ဍာရီလာ ဓားအင်မော်တယ်လေး ကျိုးချင်ယုဟု ထင်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ထမင်းကျွေးပြီးတော့ အနှောင့်အယှက်ပေးမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ “ ဟု နင့်ယုချန်မှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သူတို့ကို ငေးကြည့်ကာ၊ မည်သည့်စကားမှ ပြောမနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်က သူ့ကို အဖော်ပြုပေးနေသည့် အချိန်တွင်၊ ဟင်းပွဲများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ဂျူနီယာညီလေးနင့်၊ ပြောချင်တာ ရှိရင် ပြောလိုက်လေ။ အခုဆိုရင် ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်နေကြပြီပဲကို၊ ချုံပုတ်ကို ပတ်ရိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူးကွာ “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် နင့်ယုချန်သည် သူ့အနားသို့ တိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကိုချန်ရှန်း၊ ခင်ဗျားက ချင်ယုကို အသိဆုံးပဲလို့ ကျွန်တော်ကြားထားရတယ်။ ဆိုတော့ ကျွန်တော်က တစ်ခုခုကို မေးချင်လို့ပါ “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် လူကို ငေးကြည့်ကာ၊ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုသည်ကို မှန်းဆမိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ဦးနှစ်ဖက်စလုံး စေ့စပ်ပြီးခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် နင့်မိသားစုသည် လူငယ်နှစ်ဦးကို ရင်းနှီးသွားစေချင်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုမှာ ကန်းပြည်နယ်၏ ရှားပါးလူငယ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နှင့် နီးကပ်သောကြောင့်၊ သူ့ကို မလိုချင်သည့် လူဟူ၍ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>တစ်ခြားနယ်ပယ်များတွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်များ ရှိနေတတ်သည်၊ သို့သော် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အဆင့်၆အထိ နားလည်ထားသည့် လူကမူ သူတစ်ဦးတည်းသာလျှင် ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုသည် ကန်းပြည်နယ် လူငယ်မျိုးဆက်များက မော်ကြည့်ရသည့် လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာသည့် အချိန်ကတည်းက တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဘူးချေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း၏ အမြင်တွင်မူ ကျိုးချင်ယုက ထူးချွန်မှုတွင် သူ၏အနောက်၊ ဒုတိယနေရာတွင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် နင့်ယုချန်၏ အမေးကို တုံ့ပြန်လိုက်သည် “ ဂျူနီယာ ညီလေး၊ မေးချင်တာ မေးလေ၊ ငါနားလည်ပါတယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်မှာ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ဖြစ်သွားခဲ့သည် “ ချင်ယုက သူ့ရဲ့ နေ့စဥ်ဘဝမှာ ဘာတွေ လုပ်ရတာကို ကြိုက်တတ်လဲ “</p> <p> </p> <p>“ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ သူ၏လေသံမှာ ခိုင်မာပြတ်သားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးလား “ နင့်ယုချန်သည် တအံ့တဩဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ယုံကြည်မှုရှိရှိ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးကိုမှ အများကြီးပဲ၊ တန်နဲ့ချီတယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်သည် အတွေးယာဥ်ကြောအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ မိုးပြာတိမ်တိုက်ရဲ့ ဓားအင်မော်တယ်လေးက ဓားကြိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလားဟ</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ ရှင်းပြပြောဆိုပေးလာခဲ့သည် “ အဲ့တာက တစ်ခြားလူတွေ မသိနိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးပဲ။ တကယ်လို့ နာမည်ကျော်တဲ့ဓားတွေ ဒါမှမဟုတ် ဓားနည်းစနစ်တွေဆိုရင်လည်း လက်ခံပေးလို့ရပါတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော်သိပြီ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန်သည် ဂရုတစိုက် တွေးတောချိန်ဆနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက ယုတ္တိရှိသည်ဟု ထင်သွားခဲ့သည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏ အမြောက်အများ လိုအပ်လေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထံမှ လုံလုံလောက်လောက် မစုပ်ယူနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုပါက၊ သူတို့သည် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို မှီခိုကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးကို ကြိုက်နှစ်သက်သည်ဆိုသည်မှာ ပုံမှန်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် လုချန်ရှန်းကို ချက်ချင်းကြည့်လာခဲ့သည် “ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ဘူးဆိုရင်၊ ငါပြန်တော့မယ်နော်။ ငါက တောင်ပေါ်မှာပဲ အနေများတယ်၊ အဲ့တာကြောင့် အဲ့ကို တန်းလာခဲ့လို့ရတယ် “</p> <p> </p> <p>“ အစောကြီး ရှိပါသေးတယ်၊ စီနီယာအစ်ကိုရ၊ ဘယ်သွားမလို့လဲ “</p> <p> </p> <p>“ ကွေ့ရှန်ယွမ် “</p> <p> </p> <p>“ ပြည့်တန်ဆာအိမ်လား “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ်တယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် မည်သို့မျှ မဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပေ၊ သူသည် ပြည့်တန်ဆာအိမ်၏ ထိပ်တန်း ပြည့်တန်ဆာတစ်ဦးနှင့် ချိန်းဆိုထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ဂုဏ်သတင်းက သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုချန် စိတ်ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်၊ သူစကားထပ်ပြောတော့မည့် အချိန်တွင်မူ လုချန်ရှန်းက ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ပျောက်ကွယ်သွားသူ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် နောင်တရသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဥ် စားသောက်ဆိုင်အတွင်းရှိ မိန်းမပျိုတစ်ဦးမှာလည်း ထွက်ခွာသွားသော လုချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် လှပသော မျက်နှာနှင့် ကြော့ရှင်းသော အသွင်အပြင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် အသက်ဆယ့်ခုနစ်(သို့) ဆယ့်ရှစ်နှစ်အရွယ် မိန်းမငယ်လေးတစ်ဦးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် နင့်ယုရှင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ယခင်က စကားဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး ကြားသိခဲ့ရပြီး၊ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်က အင်မော်တယ် တောင်တန်းလေ၊ ချင်ယုဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဂျူနီယာညီမျိုး ရှိနေရတာလဲ “</p> <p> </p> <p>ကန်းယွင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လှည်ပတ်မေးမြန်းခဲ့ပြီး၊ လုချန်ရှန်းဆိုသည့် အမည်ကိုသာ ထပ်ခါတလဲလဲ ကြားသိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရရုံဖြင့် ခေါင်းတခါခါ ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အစေခံ အိုကြီးတစ်ဦးမှ စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ မမလေးက ဒါကို ချင်ယုအတွက် လုပ်ပေးနေတာပဲ “ “ သခင်လေး ရောက်လာမယ်ဆိုရင် လုချန်ရှန်းရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက အကျိုးရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ၎င်းက ယုတ္တိရှိသည်ဟု ထင်သွားခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူမသည် စကားထပ်မပြောတော့ဘဲ၊ နောက်တစ်နေ့ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ သွားရာတွင် ယူဆောင်သွားမည့် သူမ၏ ပစ္စည်းများကိုသာ စီစဥ်ပြင်ဆင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဥ် လုချန်ရှန်းကမူ ပြည့်တန်ဆာအိမ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မြင်တွေ့ရသမျှ အရာအားလုံးသည် လှပသော အမျိုးသမီးများနှင့် သီချင်းများသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ လူကြိတ်ကြိတ်တိုး စည်းကားနေလျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>သူအထဲသို့ မဝင်ခင် အချိန်မှာပင်၊ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ကို လာရောက်နှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အင်မော်တယ် ဆရာသခင်၊ မမလေး မူယွဲ့က ခင်ဗျားကို စောင့်နေပါတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းတယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ထိုလူ့နောက်သို့ လိုက်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရေစပ်မှ ပွဲကြည့်စင်နှင့် လသာဆောင်များကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူတို့သည် ပွဲကြည့်စင်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ လက်ရန်းကို မှီထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်၊ သူမက သူ့ကိုကြည့်လာခဲ့သည့် အချိန်တွင်၊ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဆရာလု၊ မတွေ့ရတာကြာပြီနော်။ ရှင်ကျွန်မကို မေ့သွားပြီလား “</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ စုမူယွဲ့ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ နောင်ပြောင်ကျီစယ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သူမထံသို့ လမ်းလျှောက်သွားကာ၊ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ အဲ့တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါလည်း ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ ငါက ဒီရက်တွေအတွင်းမှာ ကျင့်ကြံရေးကို စွဲလမ်းနေခဲ့တာ၊ မင်းကို အမြန်ဆုံး တွေ့နိုင်ဖို့အတွက် တက်လှမ်းခြင်းကို အောင်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေတာ “</p> <p> </p> <p>သူသည် ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စုမူယွဲ့သည် ရယ်ရယ်မောမောဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဆရာလု၊ ဘာလို့ နောင်ပြောင်ကျီစယ်နေရတာလဲ။ ရှင့်လို လွတ်လပ်ပေါ့ပါးတဲ့ လူတစ်ယောက်က ကျင့်ကြံရေးကို ဘယ်လိုလုပ် စွဲလမ်းသွားနိုင်မှာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ မင်းက ငါ့ကို ကောင်းကောင်းသိတာပဲ၊ ငါပိုက်ဆံပြတ်နေပြန်ပြီ “</p> <p> </p> <p>“ ခစ်ခစ် “</p> <p> </p> <p>စုမူယွဲ့သည် တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ သူ၏အရှေ့တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ငါက ဒီကို စီနီယာအစ်ကို့အစား ရောက်လာခဲ့တာ၊ မကြာသေးခင် အချိန်က လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုခုများ ပေါ်လာခဲ့သေးလား “</p> <p> </p> <p>“ ရှင်က ကိစ္စမရှိဘဲ၊ တကယ်မလာဘူးပဲ “ စုမူယွဲ့မှ ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည် “ ဒါပင်မဲ့ ရှင့်ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားတာက တော်တော်လေးကို စိပ်နေတယ်နော် “</p> <p> </p> <p>“ သူက ကျင့်ကြံရေး ဂျပိုးဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတယ်လေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ လိုအပ်တာပေါ့ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း ကူရာကယ်ရာမဲ့နေခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ခန့်က သူသည် ဤနေရာမှ ဖြတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် အထဲသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရကာ၊ ဤပြည့်တန်ဆာနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် ဤလူ့၏ အထောက်အထားက မရိုးရှင်းဘူးဆိုသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အလွန်ရင်းနှီးခဲ့ကြပြီး၊ သူသည် သူမကို ကူညီကာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အများအပြားကို ရှာဖွေပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်ဝိညာဥ်ချီများစွာ လိုနေခဲ့ပြီး၊ ပြင်ပကမ္ဘာကြီးက ၎င်းကို လုံလုံလောက်လောက် မထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည့်အပြင်၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကပါ ရှာဖွေရမလွယ်ကူသောကြောင့်၊ သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေများအတွင်းသို့ လှည့်လည်သွားလာခြင်းဖြင့် သူ၏နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးနေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့နှစ်ဦး စကားကောင်းနေသည့် အချိန်၌၊ အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ ပုံရိပ်အများအပြား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save