Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 9 )</h2> <h2 style="text-align: center;">ရိုးသားမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်နေသည့် တောင်ထွဋ်ပေါ်တွင် လူနှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေလျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ရိုးသားသော မျက်နှာထား၊ သံသယတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ရှင်အဆင်ပြေပါ့မလားဆိုတာက ဘာစကားကြီးလဲ။ ကောင်မလေး၊ ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုဆိုတဲ့ ဆေးလုံးကို ကြားဖူးလား “</p> <p> </p> <p>“ မကြားဖူးဘူး “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကန်းပြည်နယ်၏ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးတစ်ဦး၏ သမီးဖြစ်သည့်အလျောက်၊ သူမ အလွယ်တကူ မရရှိနိုင်သည့် ပစ္စည်းဆိုသည်မှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းနေခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် လုချန်ရှန်းပြောသည့် ပစ္စည်းအကြောင်းကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ၊ ဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ နင်မကြားဖူးဘူးဆိုတာကို ပုံမှန်ပါပဲ “</p> <p> </p> <p>“ ရှင်ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ဘယ်သူ့ကိုမှ လက်ဆင့်မကမ်းပေးခဲ့တဲ့ ငါ့ဆရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ သူက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကို နှစ်ယောက်ကိုတောင် မသင်ပေးဘဲ၊ ငါ့ကိုပဲ သင်ပေးခဲ့တာ။ နင်ကသာ အဲ့ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ရမယ်ဆိုရင်၊ နင်က ဓားတာအိုကို နားလည်သွားပြီးတော့ ဓားတာအိုရဲ့ အဆင့်၁ကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ် “</p> <p> </p> <p>“ တကယ်လား “</p> <p> </p> <p>“ စစ်မှန်တယ်၊ ရိုးသားတယ်၊ ဆေးတစ်လုံးကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းပဲကျတယ် “</p> <p> </p> <p>“ တစ်လုံးဝယ်မယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ ချက်ချင်းပြန်ပြောလာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏လက်ထဲတွင် အိတ်တစ်လုံး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ပစ္စည်းတော်တော်များများကို သိုလှောင်ထားနိုင်သည့် မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာ၌ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ လုချန်ရှန်းကို မှင်သက်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် သူမကို ဆွဲဆောင်ရန်၊ ညှိနှိုင်းရန်အတွက် စကားလုံးများစွာ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုတွင်မူ သူမစရသေးခင် အချိန်မှာပင် သူမမှ သဘောတူလာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ ဝယ်လိုက်ပြီလား။ မစဥ်းစားတော့ဘူးလား “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည် “ ရှင့်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက သိပ်မကောင်းဘဲ၊ စိတ်သဘောထားကလည်း နည်းနည်းလေး ထူးဆန်းပြီးတော့ ရှင်နဲ့ ဝေးဝေးနေဖို့ လူတိုင်းက ပြောထားကြတယ်ဆိုပင်မဲ့၊ ရှင့်ရဲ့ စိတ်သဘောထားက အဲ့လောက်ကြီး မဆိုးဘူးလို့ ကျွန်မထင်တယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ဘာတွေ ပြောနေတုန်း၊ ငါ့ကို ချီးကျူးနေတာလား၊ ဆူငေါက်နေတာလားဟ</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ တစ်လုံးကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းပဲလား “</p> <p> </p> <p>“ တစ်သောင်းပဲလားဆိုတာက ဘာစကားကြီးလဲ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အနည်းငယ် နောင်တရသွားခဲ့သည်၊ သူသည် နင့်ယုရှင်း၏ ငွေကြေးအင်အားကို အထင်သေးနေမိခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် စိတ်ခံစားချက်များ အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်၊ လူတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ ဝမ်းနည်းမှုတွေက ချိတ်ဆက်မနေဘူးပဲ</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် လုချန်ရှန်းသည် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ အဲ့တာက ဘယ်အချိန်ရမှာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ပို့ပေးမယ် “</p> <p> </p> <p>“ သဘောတူတယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သော ကျိုးချင်ယုအတွက် မိုင်သောင်းနှင့်ချီ၍ ခရီးထွက်လာခဲ့ရသည်၊ ထို့ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သမျှ ကြိုးစားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှန်း ထွက်သွားခဲ့သည့်နောက်တွင် လုချန်ရှန်းသည် သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေသည့် အိတ်ကို ကြည့်ကာ၊ ဆေးမီးဖိုအခန်းဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဆေးမီးဖိုအခန်းအတွင်းသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် ယဲ့တျန်ရီက ပေါက်ကွဲသွားသော ဆေးမီးဖိုနှစ်လုံးနှင့် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ထိုင်နေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို မင်းက ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးကို သန့်စင်နေတာလား “</p> <p> </p> <p>“ ဘာကို ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုးလဲ။ ငါက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးအတွက် နှလုံးသား သန့်စင်မှုဆေးကို သန့်စင်နေတာ “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာဆိုရင် ဆေးမီးဖိုတွေက ဘာလို့ ပေါက်ကွဲသွားရတာလဲ “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါလည်း မသိဘူး၊ သန့်စင်ရေး အဆင့်မှားသွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ပါဝင်ပစ္စည်းမှာ ပြဿနာ ရှိနေတာများလားပဲ “</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် လုပ်ငန်းစဥ်ကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ ပြန်လည်တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုချန်ရှန်းသည် ၎င်းကို ငေးကြည့်ကာ၊ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ နှစ်ခုလုံး မှားနေတဲ့ဟာကို။ နှလုံးသား သန့်စင်မှုမြက်က အရေးအကြီးဆုံး ပါဝင်ပစ္စည်းပဲ။ ဗဟိုချက်ကို ဖွဲ့စည်းနေတဲ့ အချိန်မှာ ထည့်ဖို့လိုအပ်တယ်၊ အဲ့လိုမှမဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဆေးမီးနဲ့ တိုက်ပြီးတော့ ဆေးမီးဖို ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ မီးကလည်း တော်တော်ကြီးကို များနေတယ် “</p> <p> </p> <p>“ မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ “ ယဲ့တျန်ရီ အံ့ဩသွားခဲ့သည်။ သူသည် လုပ်ငန်းစဥ်တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့သွားပုံရကာ၊ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ၊ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ မင်းက ဆေးပညာကိုလည်း သိတာပဲလား “</p> <p> </p> <p>“ နည်းနည်းပါးပါးပါပဲ “</p> <p> </p> <p>“ ဒါဆိုရင် မင်း ……… “</p> <p> </p> <p>“ အို့၊ ကျွန်တော်က ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်ဘက်ကို ခဏခဏ လမ်းလျှောက်ထွက်ပြီးတော့၊ တစ်ခါတစ်လေမှာ တောင်ထွဋ်သခင် ပြောတာကို ကြားခဲ့ဖူးလို့ပါဗျာ “</p> <p> </p> <p>“ မင်းက ဆေးတိမ်တိုက်ဘက်ကို လမ်းလျှောက်ထွက်တယ်လား “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီ အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်သည် ဆေးတာအိုကို ကိုယ်စားပြုနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ တောင်ထွဋ်သခင်က တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမနေဘူးဆိုပါက၊ သူကိုယ်တိုင် ၎င်းကို လုပ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် တစ်ချိန်က ဆေးတိမ်တိုက် တောင်ထွဋ်သခင်သည် သူ၏ စွမ်းရည်ကို သတိပြုမိသွားခဲ့ဖူးသည်၊ သို့သော် သူ၏ဆရာဖြစ်သူသည် သူ့ကို ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ဆီသို့ ဆွဲခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် ဆေးပညာဆိုင်ရာ ဆေးကောင်းများစွာကို သန့်စင်ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ စကားများများစားစား ထပ်မပြောဘဲ၊ ပေါက်ကွဲထားသည့် ဆေးမီးဖိုတစ်လုံးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ၊ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသည့် ဆေးပြာတစ်ချို့ကို သူ၏လက်ဖြင့် ဖယ်ရှားကာ၊ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီကမူ ပါဝင်ပစ္စည်းများကို သံသယတို့ဖြင့် ထုတ်ယူကာ၊ ကြိုးစားကြည့်ရန် ပြင်ဆင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ သူ၏အခန်းအတွင်းသို့ ပြန်ရောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မည်းနက်နေသော လက်နှစ်ဖက်သည် လက်မအရွယ် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လှိမ့်ထုတ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ရတော့မယ် “</p> <p> </p> <p>သူသည် ၎င်းကို ကြည့်ရင်းဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် လက်စည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်၊ ကြီးမားသော ဓားချီတစ်ခုသည် အခန်းအတွင်းတွင် ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်ကာ၊ ဓားအရိပ်တစ်ခု လင်းလက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သူ၏မူလ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သည်၊ သူသည် ၎င်း၏ အစအနကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ ဆေးလုံးအတွင်းတွင် ချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးကို အပြီးသတ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ၏ ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုမှာလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် နင့်ယုရှင်းထံမှ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ ရယူရန်အတွက် ထိုအမည်ကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းမှာ အလိမ်အညာ ဟုတ်မနေခဲ့ပေ။ ဆေးအတွင်းတွင် သူ၏မူလဓားရည်ရွယ်ချက် အပိုင်းအစတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းက နင့်ယုရှင်း၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည့်နောက်တွင်၊ အားဖြည့်ပေးခံရကာ၊ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အမြစ်တွယ်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနည်းလမ်းဖြင့် သူမသည် ဓားတာအို နားလည်သွားကာ၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အဆင့်၁သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမက မည်မျှ ဝေးဝေးသွားနိုင်မလဲဆိုသည်ကမူ သူမ၏ ကံကြမ္မာနှင့် စွမ်းရည်အပေါ်တွင် မူတည်နေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း ထိုနည်းလမ်းကို ကံအားလျော်စွာဖြင့် တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းထံတွင် မည်သည့်ဘေးထွက် ဆိုးကျိုးမျှ ရှိမနေခဲ့‌ပေ။ ၎င်းက သူ့ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို စားသုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ၎င်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အချိန်တစ်ချို့ယူရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို လိုအပ်နေသောကြောင့် သူ့ထံတွင် ရွေးချယ်စရာ ရှိမနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်သည် စိတ်ဝိညာဥ် ချီ အများအပြား လိုအပ်နေလျက်ရှိပြီး၊ အူတိုင် ဖွဲ့စည်းခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်နောက်တွင် ၎င်းက ပိုမိုဆိုးရွားလာမည် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူကသာ နည်းလမ်းတစ်ခုကို မစဥ်းစားထားဘူးဆိုပါက၊ သူသည် မျောက်နှစ်ရောက်သည့် အချိန်မှ အဆင့်ထိုးဖောက်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>( အလွယ်ပြောရရင်တော့ အချိန်တော်တော်ကြာမှ အဆင့်တက်မယ်လို့ ပြောတာပါ )</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ အားလုံးကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် လှဲလျောင်းနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုနှစ်သောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားရသောကြောင့် သူသည် သူက သူဌေးကြီးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ ယခုလက်ရှိ တာဝန်များကို ပြီးဆုံးသွားစေပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည် ထပ်မံ၍ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တွေးမိသွားသောအချိန်တွင် သူသည် ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း၌ သူသည် နေ့လည်အထိ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ အိမ်တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည့် အချိန်၌၊ အရှေ့တွင် ရပ်နေသည့် နင့်ယုရှင်းကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီမ၊ နင်က ………. “</p> <p> </p> <p>“ ဒီမနက် ပို့ပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ နေ့လည်တောင် ရောက်နေပြီလေ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ အနည်းငယ် စောဒကတက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် တစ်ညလုံး စောင့်နေခဲ့ပြီး၊ မနက်မိုးလင်းလာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုလူမှာ မထသေးဘဲ ဆက်အိပ်နေသည်ကို သိရှိခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ ဆောတီး၊ ငါပေါ့သွားမိတာပါ။ မနေ့ညက ညနက်တဲ့အထိ ဆေးလုံး သန့်စင်နေခဲ့ရတာလေ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် ဆေးလုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ၎င်းကို ကြည့်ကာ သံသယဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက စားလို့ကော ရရဲ့လား “</p> <p> </p> <p>“ စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲ့တာကို စားလိုက်တာနဲ့၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို သန့်စင်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါအာမခံတယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် တံတွေးမျိုချကာ ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ဒီဟာကို ဘာတွေနဲ့ သန့်စင်ခဲ့တာလဲ “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းသည် တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက တော်တော်ကြီးကို တန်ဖိုးကြီးတယ်။ ငါက ဆေးလေးတစ်လုံး သန့်စင်ဖို့အတွက် အချိန်အတော်ကြာ စုဆောင်းခဲ့ရတာဟ။ တကယ်လို့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကြောင့်သာ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ ငါက အဲ့တာကို ထုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီဆေးအတွက် နင့်ဆီကနေ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေတောင် မယူခဲ့ရဘူး၊ ငါတောင် နည်းနည်းလေး ဆုံးရှုံးသွားသေးတယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် နာကျင်နေသော အမူအရာမျိုးဖြင့် စကားပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ခတ်သွားပြီး၊ ဤစီနီယာအစ်ကိုက အပြင်ကမ္ဘာမှ ကောလဟာလများနှင့် မတူဘူးဟု ပိုပို၍ ခံစားသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှန်းမှ ချက်ချင်း ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်မ အားနာမနေတော့ဘူးနော် ”</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ ပြောလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် သူမ၏အခန်းဆီသို့ လှည့်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ချက်ချင်းကြောင်အသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စကားတွေ အများကြီး ပြောခဲ့တာတောင်မှ၊ ကျေးဇူးတရားကို မပြဘဲ၊ ဒီလိုမျိုး ထွက်ပြေးသွားတယ်ပေါ့</p> <p> </p> <p>“ ဟူး၊ ဒီနေ့ခေတ် ကောင်မလေးတွေကို လှည့်စားရတာက မလွယ်ဘူးပဲ‌၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရဖို့က ပိုပိုပြီးတော့ ခက်လာပြီ “</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် အလွန်တရာ စိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ဦးခေါင်းကို ခါရမ်းကာ အသာအယာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ သူ့ထံတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အတော်များများရှိနေသောကြောင့် ကျင့်ကြံရေးအတွက် နေရာတစ်ခု ရှာရန်သာ လိုအပ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် ဆေးမီးဖို အခန်းထံမှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်သံ ထပ်မံ၍ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းထံသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ပြီးသွားပြီလား “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ပြီးသွားပြီ “ ယဲ့တျန်ရီမှ အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းတယ်။ စီနီယာအစ်ကို ဆက်ပြီးတော့ အလုပ်ရှုပ်နေလိုက်တော့ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ထိုစကားကို ပြောကာ၊ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့တျန်ရီမှ သူ့ကို တားဆီးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီလေး၊ ငါမင်းနဲ့ စကားပြောချင်တယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားခဲ့ပြီး၊ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသည့် သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကို ကြည့်ကာ၊ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ကိစ္စရှိလို့လား၊ စီနီယာအစ်ကို “</p> <p> </p> <p>“ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကို အကဲခတ်ကြည့်ရသလောက်အရဆိုရင်တော့၊ မင်းရဲ့ စိတ်သဘောထားမှာ အားနည်းချက်တစ်ချို့ ရှိနေနိုင်ပင်မဲ့၊ မင်းက တော်တော်လေးကို ထူးချွန်တယ်။ မင်းက စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ ဓားတာအို ပြဿနာကို မြင်နိုင်ပြီးတော့၊ တစ်ခါကြားလိုက်ရရုံနဲ့ ဆေးသန့်စင်ရတဲ့ လုပ်ငန်းစဥ်ကို မှတ်မိနေတယ်၊ အဲ့တာတွေက မင်းက တော်တော်လေး ထူးချွန်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သူ၏ပါးစပ်ကို ဖွင့်ကာ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယဲ့တျန်ရီမှ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ဆရာက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ဒီမှာ မရှိဘဲ၊ စီနီယာအစ်ကိုကလည်း ကျင့်ကြံရေးနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတော့ မင်းကို ဆုံးမဖို့ လျစ်လျူရှုထားမိတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အခုအချိန်ကနေစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ငါကြီးကြပ်ပေးမယ်။ အချိန်ယူလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ မင်းက သေချာပေါက်ကို တစ်ခုခု အောင်မြင်မှာပဲ “</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော် ……… “</p> <p> </p> <p>“ ထပ်ပြောနေဖို့ မလိုဘူး၊ ငါဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီ “ ယဲ့တျန်ရီသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော အမူအရာမျိုးဖြင့် စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ကန်းယွင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေက သိပ်မကြာခင် အချိန်မှာ ဖွင့်တော့မယ်။ အချိန်ကျလာရင် မင်းက ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ် “</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ အဲ့လိုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူးဗျာ။ ကျွန်တော်က ……. “</p> <p> </p> <p>“ ဘာကိုမှ စိုးရိမ်နေဖို့ မလိုဘူး။ ကောင်းကောင်းနားနေလိုက်။ မနက်ဖြန်ကနေစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ပုံစံကျကျ ငါကြီးကြပ်ပေးမယ် “</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် ကျိုးချင်ယုကို ရှာဖွေရန် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့လိုမျိုး ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလားဟ “</p> <p> </p> <p> </p>


Save