Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 10 )</h2> <h2 style="text-align: center;">ငွေက အရာရာပဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းကို အိပ်ရာထဲမှ ဆွဲထုတ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယမန်နေ့က ပြောထားခဲ့သည့်အတိုင်းပင် သူသည် သူ၏ဂျူနီယာညီငယ်ကို ကျင့်ကြံရန် ခေါ်ဆောင်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်၊ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ကန်းယွင်ဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့က ကျင့်ကြံမယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဒီလောက်ကြီး အလျင်လိုနေဖို့ မလိုဘူးလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။ နေတောင် မပွင့်သေးဘူးလေ “ လုချန်ရှန်းသည် အိပ်ချင်မူတူးဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် စကားစပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဒီနေ့အတွက် အစီအစဥ်က မနက်ခင်းပဲ၊ တစ်သက်တာအတွက် အစီအစဥ်ကတော့ လုံ့လဝီရိယရှိဖို့ပဲ။ ငါတို့ကျင့်ကြံသူတွေက ဇွဲရှိမှရမယ်။ ဆရာက ဒီမှာ မရှိဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကလည်း ကျင့်ကြံရေးနဲ့ အလုပ်များနေတယ်၊ အဲ့တော့ မင်းအတွက် ငါပဲရှိတော့တယ်။ ဒီနေ့ကစပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို ငါကြီးကြပ်ပေးမယ် “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီမှ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားတော့သည်။ ဆယ်နှစ်တိတိ လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေခဲ့တဲ့ကောင်ကို အခုမှ ပုံစံလာသွင်းနေတာလားဟ</p> <p> </p> <p>“ ဆရာပြန်လာတဲ့ အချိန်အထိ စောင့်နေပြီးတော့၊ သူ့ကို ကြီးကြပ်ခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ ကျွန်တော်က စီနီယာအစ်ကို့ကို ပြဿနာ မပေးချင်ဘူးဗျ “</p> <p> </p> <p>သူသည် ယဲ့တျန်ရီက သူ့ကို သနားသွားမည်ဟု ထင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့စကားကို ကြားလိုက်ရသောအချိန်တွင် ယဲ့တျန်ရီ၏ အမူအရာမှာ လေးလေးနက်နက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီလေး၊ မင်းကို ပြောပြချင်နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ချို့ ရှိနေတယ်၊ ဒါပင်မဲ့ မင်းက အဲ့အကြောင်းကို ပြောလာပြီဆိုတော့ အခုပဲ မင်းကို ပြောပြတော့မယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဘာလဲ။ ဆရာဆုံးသွားပြီလား “ လုချန်ရှန်း၏ အမူအရာ တင်းကြပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီသည် ခေါင်းခါပြလာခဲ့ပြီး၊ တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစား‌နေခဲ့ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ အစကတော့ ငါက ဆရာနဲ့အတူ ခရီးထွက်နေခဲ့တာပဲ၊ ဒါပင်မဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်က ဆရာရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်သွားခဲ့တယ် “</p> <p> </p> <p>“ ပျောက်သွားတာလား “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ်တယ်၊ နှစ်နှစ်လုံးလုံး ငါလိုက်ရှာနေခဲ့ပင်မဲ့၊ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူး။ အဲ့တာကြောင့် ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ ဂိုဏ်းကို ပြန်လာခဲ့ရတာ။ ဒါပင်မဲ့ အဲ့သတင်းပေါက်ကြားလို့တော့ မဖြစ်ဘူး၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ဂိုဏ်းက အဆင့်မြင့် အရာရှိတွေကပဲ အဲ့အကြောင်းကို သိထားကြတယ် “</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီမှာ အလွန်တရာ လေးနက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက လမ်းမပေါ်တွင် ပုံမှန်အတိုင်း လမ်းလျှောက်နေသည့် အချိန်တွင်၊ လူအိုကြီးတစ်ဦးသည် ကောင်းကင်ထက်မှ ရုတ်တရက် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ အရိုးတည်ဆောက်ပုံက ထူးခြားကာ၊ သူက လူတစ်သန်းတွင် တစ်ယောက်သာလျှင် ရှိသည့် ကျင့်ကြံရေး ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ကြိမ်ဖန်များစွာ စည်းရုံးနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် သူ့ကို သူ၏တပည့်အဖြစ် ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်နှင့် တိုက်ရိုက်ချည်နှောင်ခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြီးမားလွန်းလှသော မိသားစုအမွေအနှစ်အား မည်သူဆက်ခံသွားလဲဆိုသည်ကို မသိရခြင်းမှာ နှမြောဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ဤနေရာသို့ ‌ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျင့်ကြံရေးကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ရမည်ဟုသာ တွေးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူ၏ဆရာဖြစ်သူသည် တောင်ပေါ်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တစ်ရက် အကြာတွင်၊ သူ့ကို သူ၏စီနီယာအစ်ကိုထံသို့ ပစ်ပေးကာ ခရီးထွက်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးက မည်ကဲ့သို့ ရှင်သန်နေထိုင်ရမလဲဆိုသည်ကို ဆယ်နှစ်တိတိ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်တိတိ သတိကြီးကြီးထား၍ ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့ကာ၊ အရွယ်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူ့ဆရာ ပျောက်သွားပြီဆိုသည့် စကားကိုသာ ကြားလိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>“ ငါက ဘယ်လို ဓားပြသဘော်ပေါ်ကို ရောက်လာခဲ့တာလဲကွာ “</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်၌ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ခံစားချက်တို့ဖြင့် ရောထွေးသွားခဲ့သည်။ ဆရာရှိတာနဲ့ မရှိတာက ဘာကွာလို့လဲဟ</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီကမူ သူ၏ ပြောင်းလဲမှုကို သတိမပြုမိဘဲ၊ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါကြားတာထားကတော့ ဆရာက ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာတုန်းက ရောက်လာခဲ့တာတဲ့။ သူရောက်လာခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက မှတ်ဉာဏ်ပျောက်နေတဲ့ပုံပဲတဲ့။ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်တုန်းက သူက တစ်ခုခုကို ရုတ်တရက်ကြီး မှတ်မိသွားပြီးတော့ ခရီးထွက်ချင်လာခဲ့တယ်။ ဂိုဏ်းက သူ့ကို စိတ်ပူတဲ့အတွက် ငါ့ကို လိုက်သွားခိုင်းခဲ့ပင်မဲ့ အဆုံးမှာတော့ ဆရာ့ကို ပျောက်သွားတာပါပဲ ……. “</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုစကားကို ပြောနေရင်းဖြင့် ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်နေခဲ့မိသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ သူကလည်း ရိုးသားတဲ့ နှလုံးသားလေးနဲ့ သနားဖို့ကောင်းတဲ့ လူပဲကိုး</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို၊ စကားပြောနေတာကို ရပ်လိုက်တော့။ သေချာလေး ကျင့်ကြံလိုက်ရအောင် “</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုစကားကို နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့်သာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ယဲ့တျန်ရီကမူ ရုတ်တရက် တက်တက်ကြွကြွ ခေါင်းငြိမ့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာ ညီငယ်လေး မင်းမှန်တယ်။ ငါသေချာ လေ့ကျင့်မှဖြစ်မယ်၊ အူတိုင် ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ကို ရောက်ရင် အပြင်ထွက်ပြီးတော့ သူ့ကို သွားရှာမယ်။ အဲ့လူအိုကြီးကို ငါသေချာပေါက် ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ် “</p> <p> </p> <p>“ … “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာ ထပ်မံ၍ ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။ ဆရာက သူ့ဘဝသူ အေးအေးဆေးဆေးဖြတ်သန်းချင်လို့ ထွက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေဟ၊ မင်းက သူ့ကို လိုက်ရှာချင်နေသေးတာလား</p> <p> </p> <p>ပြောကြဆိုကြရင်းဖြင့် သူတို့သည် သူတို့၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည့် တောင်တစ်လုံး၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းမှာ ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့ရပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ မင်းငါ့ကို မနက်စောစောနှိုးခဲ့တာက အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်တွေရဲ့ စမ်းသပ်ကွင်းဆီ ခေါ်လာဖို့လား “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း အတွေးနက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသည် ဂိုဏ်းနှင့် မိုင်ရာဂဏန်းအကွာတွင် ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အပြင်ဂိုဏ်းတပည့်များအတွက် သီးသန့်ပြင်ဆင်ထားသည့် စမ်းသပ်ကွင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခြားလူများ၏ အမြင်တွင်မူ၊ သူက ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃ ကျင့်ကြံရေးကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ကိုယ်ပိုင်တပည့်များနှင့် မယှဥ်နိုင်သော်လည်း၊ သူ၏အထောက်အထားကြောင့် သူ့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာခြင်းမှာ သူ့ကို အရိုအသေမဲ့ရာကျနေခဲ့သည်။ အနိမ့်ဆုံးအနေဖြင့် သူ့ကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များ၏ စမ်းသပ်ကွင်းဆီသို့ ခေါ်သွားသင့်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ယဲ့တျန်ရီမှ လေသံတိုးတိုးလေးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီလေးရာ၊ မင်းဘာမှမသိပါဘူးကွာ၊ ဂိုဏ်းက ဒီနေရာကို အဆင့်မြှင့်ထားတယ်လေ၊ အရင်တုန်းကထပ် အများကြီး ပိုခက်နေပြီ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ စိတ်ဝိညာဥ် သွေးကြောတစ်ခုရှိတာကို ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး၊ စီနီယာအစ်ကိုကတောင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဒီကို လာတတ်တယ် “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အသာအယာ သက်ပြင်းချနေတော့သည်၊ သူသည် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ယမန်နေ့ညက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူသည် ဤနေရာတွင် စိတ်ဝိညာဥ် သွေးကြောတစ်ခုရှိကြောင်းကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သိရှိထားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သူ့ကြောင့်ပင် ခမ်းခြောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီကိုလာတာက ဘာအကျိုးရှိမှာမို့လို့လဲ</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုအကြောင်းများကို ပြောပြရန် ပျင်းရိလွန်းနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာက ထူးခြားမနေသော်လည်း၊ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့ထံတွင်လည်း ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း ရှိနေသောကြောင့် သူသည် ဤနေရာတွင် တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်၌ ယဲ့တျန်ရီသည် လုချန်ရှန်းက စတင်၍ ကျင့်ကြံနေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ဘေးတစ်ဖက်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်းဖြင့် စိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။ မင်းက ကြင်နာပြီးတော့ ကူညီချင်တယ်ဆိုတာကို ငါသိပါတယ်ကွာ</p> <p> </p> <p>တာအို၏ ဖျက်ဆီးမှုနှင့် သေဆုံးမှုများ အချိန်မရွေး ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ကျင့်ကြံရေးလောက၏ ရက်စက်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးသည့် အချိန်ကတည်းက၊ သူသည် သူက တစ်နေရာရာတွင် လူမသိသူမသိ သေဆုံးသွားရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ပေါ့ဆမနေဝံ့ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုနှစ်သောင်း လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခြင်းသည် သူ့ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်၉သို့ အရောက်သွားနိုင်မည့် လမ်းမှာ အလွန်တရာ ရှည်လျားနေခဲ့ပြီး၊ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုတစ်သိန်းမရှိဘူးဆိုပါက၊ သူအဆင့်တက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းရ့ အဆင့်၉ကတောင် ဒီလောက်လိုအပ်နေတယ်ဆိုရင်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် လိုနေလိုက်မလဲ။ ငါက လုယက်ခိုးဝှက်ရတော့မှာလား “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် လွန်စွာစိတ်ညစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူလိုအပ်သည့် ဝိညာဥ်ချီ ပမာဏမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းနေခဲ့သည်။ သူစုပ်ယူဝါးမြိုခဲ့သည့် ဝိညာဥ်ချီသည် လူနှစ်ဦးကို တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားအောင် ထောက်ပံ့ပေးရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထပ်ပင် ပိုနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်ချင်နေခဲ့သည်။ မှတ်တမ်းများအရ၊ ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူက မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျင့်ကြံရာတွင် ကြုံတွေ့ရသည့် နာကျင်မှုမျိုးကို ခံစားရတော့မည် မဟုတ်ဘူးဟု ဆိုထားသည်၊ သို့သော် အဆင့်ထိုးဖောက်မှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့ထံတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ ပြတ်လပ်နေသောကြောင့်၊ မည်သည့်အချိန်မှ မွေးရာပါဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်မလဲဆိုသည်ကို သူမသိပေ။ ထိုအချိန်၌ နင့်ယုရှင်းသည် သူ၏အတွေးထဲသို့ ထပ်မံ၍ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးရဲ့ သမီးဆိုတော့ သူမက တော်တော်ကြီးကို ချမ်းသာလောက်တယ် “</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် ချက်ချင်းအကြံရသွားခဲ့ပြီး၊ ဂိုဏ်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှ ကြာနေခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ နင့်ယုရှင်းမှာလည်း ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနေနိုင်သင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမထံတွင် တိုးတက်မှုရှိ၊ မရှိဆိုသည်ကို သွားကြည့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် တစ်ခဏအကြာတွင် ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ပေါ်သို့ မရပ်မနား ပြေးတက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပြန်‌ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူသည် ကျောက်သားစားပွဲခုံပေါ်တွင် ထိုင်ကာ၊ စာအုပ်နှင့် စာလိပ်များစွာ စုပုံထားပြီး၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေသည့် သူမကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်၊ မအောင်မြင်ဘူးလား။ အဲ့လို မဖြစ်သင့်ဘူးလေ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းတွင် ရှိနေသည့် သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ခံစားမိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် သူ့ကို မော့ကြည့်လာခဲ့ပြီး၊ အသာအယာ သက်ပြင်းချ၍ စကားပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ကျွန်မ အောင်မြင်ခဲ့ပါတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဒါဆိုရင် နင်က ဘာလို့ စိတ်ညစ်နေရသေးတာလဲ။ စီနီယာအစ်ကိုက နင့်ကို လျစ်လျူရှုထားတုန်းပဲလား “</p> <p> </p> <p>“ မဟုတ်ဘူး “ နင့်ယုရှင်းသည် သူမ၏ဦးခေါင်းကို ခါရမ်းပြလာခဲ့သည် “ ဓားရည်ရွယ်ချက် ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကျွန်မအပေါ်မှာ ရှိတဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ သဘောထားက ပိုပြီးတော့ ပျော့ပျောင်းလာခဲ့တယ်။ သူက ဓားတာအိုအကြောင်းတွေကို သေသေချာချာ ရှင်းပြပေးခဲ့ပြီးတော့၊ သူသိထားသမျှ အသိအမြင်တွေနဲ့ မှတ်စုတွေကို ပေးပြီးတော့၊ ရှင်းပြဖို့အတွက် ကျွန်မဆီကို နေ့တိုင်းရောက်လာခဲ့တယ် “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ကောင်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့က ပိုပြီးတော့ နီးစပ်လာပြီလေ။ မင်းက ဘာကို တွေးပူနေရသေးတာလဲ “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို သူသိထားသလောက်အရဆိုပါက၊ သူ၏ အာရုံကို အဆွဲဆောင်နိုင်ဆုံးမှာ ဓားတာအို(သို့) ဓားတာအဆိုဆိုင်ရာ ရှားပါး စာပေမှတ်တမ်းများ(သို့) ဓားတာအိုကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သူများ၏ ရှေးလူတို့၏ မှတ်စုများ(သို့) ဓားတာအို ကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းက အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုလိုနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် စားပွဲခုံကို လက်ညှိုးထိုးပြ၍ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ဒါပင်မဲ့ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ခဲ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင်မှ ကျွန်မက အဲ့ဟာတွေကို နားမလည်သေးဘူး။ အချိန်တွေကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်မက တိုးတက်မှု မရှိသေးဘူးဆိုတာကို သူတွေ့သွားလိမ့်မယ်၊ အဲ့အချိန်ကျရင် သူက ………. “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို နားလည်သွားကာ၊ ထိုစားအုပ်များကို ကောက်ယူဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏခန့် အကြာတွင် သူသည် ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ဒီဟာက နည်းနည်းလေးတော့ ရှုပ်ထွေးတယ်။ ဓားတာအိုရဲ့ အဆင့်၅ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်၆ကို ရောက်မနေဘူးဆိုရင်၊ နားလည်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ပိုတွေးလေလေ၊ ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်သွားလေလေ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ဒါပင်မဲ့ အဲ့တာက ပြဿနာကြီးတစ်ခုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကသာ ဆက်ပြီးတော့ တိုးတက်နေသရွေ့၊ မင်းက အဲ့တာတွေကို နားလည်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့တာဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း သေချာပေါက် တိုးတက်လာပြီးတော့၊ အချစ်ပန်းတွေ ပွင့်လန်းလာလိမ့်မယ် “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်း၏ မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားခဲ့သည်၊ သို့သော် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်မှိန်ဖျော့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့က ဘယ်လိုလုပ်လွယ်မှာလဲ။ ကျွန်မက ဓားတာအို ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူးလေ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်လာနိုင်မှာလဲ “</p> <p> </p> <p>သူမသည် လေလျော့နေသည့် ပူဖောင်းသဖွယ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ တကယ်တော့၊ အဲ့လောက်ကြီး မခက်ပါဘူးဟ “</p> <p> </p> <p>“ တကယ်လား “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှန်း တက်ကြွသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည် “ နင့်ဆီမှာ ပိုက်ဆံသာ ရှိနေသရွေ့ပေါ့ “</p> <p> </p> <p> </p>


Save