Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 11 )</h2> <h2 style="text-align: center;">သစ္စာရှိသော အရောင်းသမား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း၏ စကားလုံးများသည် နင့်ယုရှန်းကို ချက်ချင်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ဖခင်သည် ကန်းပြည်နယ်၏ အချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ပြီး၊ ငွေကြေးလုံးဝပြတ်လပ်မနေခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ငွေသုံးစွဲခြင်းက သူမ၏ ဓားပညာကို တိုးတက်စေနိုင်ပြီး၊ သူမသည် ၎င်းက အလွယ်ကူ၊ အရိုးရှင်းဆုံး နည်းလမ်းဟု ထင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကိုလု၊ ရှင့်ဆီမှာ အဖြေတစ်ခု တကယ်ရှိတာလား “</p> <p> </p> <p>“ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ဒါပင်မဲ့ ဈေးကတော့ နည်းနည်းလေး မြင့်နေနိုင်တယ် “ လုချန်ရှန်းသည် အခက်တွေ့နေသော ဟန်အမူအရာမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှန်းမှ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ ဘယ်လောက်လိုလို့လဲ “</p> <p> </p> <p>“ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းနဲ့သုံးတုံး “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က အတွေ့အကြုံများကြောင့် သူသည် မြင့်မားသော ဈေးနှုန်းကို ရဲရဲတင်းတင်း သတ်မှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်ထွဋ်သခင် တစ်ဦးကပင် တစ်လလျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အခုတစ်ရာကျော်မျှသာ ရရှိတတ်ပြီး၊ ထိုပမာဏသည် သူတို့၏ ဆယ်နှစ်တာ လစာထပ်ပင် ပိုများနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ညှိနှိုင်းရန် လမ်းဖွင့်ပေးထားခဲ့ပြီး၊ အနိမ့်ဆုံးအနေဖြင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၁၄၀၀၀(သို့) ၁၅၀၀၀မျှ ရရှိရန် ရည်မှန်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် နင့်မိသားစု၏ အင်အားကို အထင်သေးမိနေစဲဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည်  တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ၊ သူမ၏လက်စွပ်အတွင်းမှ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် အိတ်တစ်လုံးကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်ယူလိုက်သည်။ အတွင်းတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းကျော်အထိ ပါဝင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဒါက ……… “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အတွေးယာဥ်ကြောအတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ဒီကောင်မလေးက တော်တော်ကြီးကို မာနကြီးလွန်းတာပဲ၊ ဈေးဆစ်ဖို့တောင် မကြိုးစားဘူး</p> <p> </p> <p>“ နင်တို့ နင့်မိသားစုဆီမှာ ငွေဘယ်လောက်တောင် ရှိနေတာလဲ။ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း ပေးရတာကို မျက်တောင်တောင် မခတ်ဘူးပေါ့ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ တကယ်လို့ ငွေသုံးပြီးတော့ ဓားပညာကို တိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် နှစ်သောင်းလောက်က ဘာမို့လို့လဲ “</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးကို လက်ခံခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ လုချန်ရှန်းသည် ကံမကောင်းဘူးဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းက စွမ်းရည်တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းမွန်သော မွေးဖွားခြင်းသည် လူတစ်ဦး၏ ကျန်ရှိနေသော ဘဝသက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးကို တိုက်ရိုက်ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်ပေသည်။</p> <p>( နောက်ခံတောင့်တဲ့ မိသားစုဆီမှာ မွေးမလာတဲ့အတွက် ကံမကောင်းဘူးလို့ ခံစားသွားရတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ )</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှန်းမှ ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုလု၊ ကျွန်မတို့က ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့စာအုပ်တွေ ဖတ်နေဖို့ မလိုအပ်ဘူး။ တကယ်လို့ အဲ့တာတွေကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင်၊ အမှတ်တရအဖြစ် သိမ်ထားလိုက်၊ အခုတော့ နားနားလောက် သွားနားလိုက်၊ မနက်ဖြန် မနက်မှ ငါ့ကို လာရှာလိုက် “</p> <p> </p> <p>“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို “</p> <p> </p> <p>ကျေးဇူးတင်ရမဲ့လူက ငါပါ</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှရှ ရှူသွင်းနေတော့သည်။ သူသည် သူမထံမှ ငွေကို အလွယ်တကူ ရရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ကိစ္စများက ထိုအတိုင်းသာ ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ သူမကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်သရွေ့၊ ငွေ ၁သိန်း(သို့) ၂သိန်း ရရှိရန်မှာ ကိစ္စကြီးတစ်ခု ဟုတ်မနေတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် သူမကို သတိပေးလိုက်သည် “ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်၊ နင်ကတိပေးဖို့ လိုအပ်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဘာကြီးလဲ “</p> <p> </p> <p>“ ငါတို့ကြားက ကိစ္စကို ဘယ်သူမှ သိလို့မရဘူးနော်။ အဓိကကတော့ ငါ့ရဲ့ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို တိုးတက်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် ငါ့ဆရာရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းဆီက အကူအညီကို လိုအပ်လို့ပဲ။ သူက လူတွေက ဒီအကြောင်း သိနေတာကို မကြိုက်ဘူး။ မင်းကလည်း ငါ့ကို သစ္စာဖောက်လို့ မရဘူးနော်၊ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် စီနီယာအစ်ကိုက မင်းကို ကြိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး “</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းပြီ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် လေးနက်စွာ ကတိပေးလာခဲ့ပြီး၊ ထပ်ခါတလဲလဲ အာမခံခဲ့ပြီးသည့်နောက်မှသာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယခင်က ဓားနှလုံးသား သန့်စင်မှုဆေးနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယတစ်ချို့ ရှိနေခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့်သံသယမှ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကျိုးချင်ယုကပင် ၎င်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူမသည် လုချန်ရှန်းကို ယုံကြည်ရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်၊ ၎င်းက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်၊ အကယ်၍ အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကန်းယွင်မြို့သို့ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတို့နှင့် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဆေးဆိုင်သို့သွားကာ၊ ဝိညာဥ်ကျောက်၃ခုကို ဆေးဝယ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ပြီး၊ ကျန်ရှိနေသည့် နှစ်သောင်းကမူ သူ၏လုပ်အားခ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းက ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက၊ သူ၏ဘဝက သာယာစိုပြေလာခဲ့ပြီး၊ တစ်နေ့လျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်းတိတိ ရရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ သူ၏လပေါင်းများစွာ ရရှိမှုထပ်ပင် ပိုမိုများပြားနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် နင့်ယုရှင်းကို ပြီးပြည့်စုံသော အဆင့်မြှင့်တင်ပေးမှု ပေးသင့်၊ မပေးသင့်ဆိုသည်ကို စဥ်းစားနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမကို ဓားပညာ အဆင့်၄နဲ့ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၉ကို ရောက်သွားစေပြီးတော့၊ သူမဆီကနေ ၁သိန်းလောက် တောင်းလိုက်တာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ်မလား</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း၏အမြင်တွင် ချီစုစည်းမှု အဆင့်၉ဖြစ်စေ၊ ဓားတာအို အဆင့်၄ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အရာကမှ ခက်ခဲမနေခဲ့ပေ။ လူတစ်ဦး၏ စွမ်းရည်က အလွန်တရာ မဆိုးရွားသေးသရွေ့၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ အလွယ်တကူ အောင်မြင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးဆုံး အစ်ကိုကြီးသည် သူ၏လမ်းညွှန်မှုများကြောင့်ပင် ယခုလက်ရှိ အောင်မြင်မှုများကို တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို သူဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျိုးချင်ယု၏ လမ်းကြောင်းမှာ ပိုမိုချောမွေ့လွယ်ကူနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ထိုအကြောင်းကို ပိုတွေးလေလေ၊ ပို၍ အဓိပ္ပါယ်ရှိလေလေဟု ခံစားသွားခဲ့ရသည်။ သူသည် လှည့်ပြန်ကာသွားကာ၊ အစီအစဥ်တစ်ခု ရေးဆွဲရန် ပြင်လိုက်သည်၊ သို့သော် သူခေါင်းလှည့်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပုံရိပ်အများအပြားက သူ့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ လုချန်ရှန်း “</p> <p> </p> <p>အေးစက်ကာ မ‌ကျေမနပ်ဖြစ်နေသော အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ရှီဖုန်းဖြစ်နေသည်ဆိုသည်ကို မြင်တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်၌ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် အကြီးအကဲတစ်ဦးပါ သူနှင့်အတူ ပါလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အော်၊ ညီအစ်ကိုရှီကိုး။ အရင်ရက်တွေတုန်းက မင်းဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ မင်းက ဘာလို့ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့ပုံ ပေါ်နေရတာလဲဟ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အပြုံးဖြင့် စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်တစ်ဦးကို ခေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့်သာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာမှာ သူလုပ်လိုသမျှ အရာတိုင်းကို လုပ်နိုင်သည့် ကန်းယွင်မြို့၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှီဖုန်းဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် လူအိုကြီးသည် တဟားဟားရယ်မောကာ စကားစပြောလာခဲ့သည် “ ဆိုတော့ မင်းက ဓားအင်မော်တယ်လေးရဲ့ ဂျူနီယာညီပေါ့၊ မိတ်ဆွေလေး။ မင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်ထက်မြက်ပြီးတော့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မျိုးဆက်ကနေလာတာပဲ “</p> <p> </p> <p>“ အဘိုးက ကြင်နာလွန်းနေပါပြီဗျာ “ လုချန်ရှန်းသည် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် သတိတကြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှီဖုန်း၏ အမူအရာကမူ ပိုပို၍ဆိုးရွားလာခဲ့သည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ဟန်ဆောင်မျက်နှာများကို သည်းမခံနိုင်ပေ။ ၎င်းမှာ သူ့ကို အုပ်စုဖွဲ့ကာ ဝိုင်းရိုက်ခဲ့သည့် အချိန်ကကဲ့သို့ မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခု အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း ပညာရှင်ရှိနေတော့၊ နှိမ့်နှိမ့်ချချ ပြုမူနေတယ်ပေါ့လေ</p> <p> </p> <p>သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် လူငယ်မှာလည်း အသာအယာ ရယ်မောနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ မိတ်ဆွေလေး၊ မင်းက အရမ်းနှိမ့်ချလွန်းနေတာပဲ “ လူအိုကြီးသည် အပြုံးဖြင့် စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည် “ ဒီကလူကြီးမင်းက ဘာကိစ္စရှိလို့ ကျုပ်ရဲ့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို ရောက်လာရတာလဲဗျ “</p> <p> </p> <p>“ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို တောင်တန်းကြီးတွေက ကျောထောနောက်ခံပေးထားပြီးတော့၊ ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်ကြာတိုင်းမှာ သားရဲလှိုင်းက တိုက်ခိုက်လာလေ့ရှိတယ်လေ။ ငါတို့က ဒီကဖြတ်သွားရင်းနဲ့ ကူညီပေးဖို့ တွေးထားကြတာလေ၊ ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီးတော့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုကို မြင်ချင်တာလည်း ပါတာပေါ့ကွာ “</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော်သိပြီ “ လုချန်ရှန်းသည် ထိုလူစုကို သံသယတို့ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ကို နှောင့်ယှက်မနေတော့ဘူးဗျာ၊ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိနေသေးလို့ သွားပြီနော် “</p> <p> </p> <p>သူသည် စကားပြောနေရင်းဖြင့် ထိုလူသုံးဦးကို ဆက်လက်၍ ကြည့်ရှုနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းထွက်သွားသည့်နောက်တွင် လူအိုကြီးမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ချီစုစည်းခြင်း အဆင့်၃၊ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သာမန်ပါပဲ၊ ကောလဟာလတွေနဲ့ အများကြီးသိပ်မကွာဘူး “</p> <p> </p> <p>“ အကြီးအကဲ၊ သူအရူးလုပ်တာကို မခံရစေနဲ့နော်။ အဲ့လူက လုံးဝအရှက်မရှိဘူး။ အရင် …….. “</p> <p> </p> <p>ရှီဖုန်းသည် သူခံစားခဲ့ရသည့် အရာများကို ပြန်၍ပြောပြနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ငါတို့က ဘာလို့ ဒီကိုရောက်လာရလဲဆိုတာကို မမေ့နဲ့။ အသေးအမွှားကိစ္စလေးကြောင့် ငါတို့အစီအစဥ်တွေကို မပျက်စီးစေနဲ့ “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ်ကဲ့ “</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုလေးတင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် စကားဝိုင်းကို ပြန်လည်တွေးတောစဥ်းစားကာ၊ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အရင်တုန်းက ဒီကောင်တွေက သူတို့ရဲ့ ညစ်ပတ်တဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဖို့အတွက် တစ်ယောက်ယောက်ကို အသုံးချဖို့ စီစဥ်နေခဲ့တာလေ။ အခုတော့ ဘာကိစ္စ ဖော်ရွေကြင်နာနေကြတာတုန်းဟ</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်တွေက ဘာတွေ လုပ်နေကြတာလဲ</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ဂရုစိုက်မနေခဲ့ပေ။ ဂိုဏ်းသည် သားရဲလှိုင်းနှင့် ပတ်သက်၍ နေသားကျနေပြီးသားဖြစ်ကာ၊ အတွေ့အကြုံများ ကြွယ်ဝနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီလူလေးနှစ်ယောက်သုံးယောက်လောက်နဲ့တော့၊ ဘာပြဿနာမှ မဖြစ်လာနိုင်ပါဘူးကွာ</p> <p> </p> <p>ငါတို့ဂိုဏ်းက သောက်ပေါမှ မဟုတ်တာ၊ မျက်စိရှိတဲ့လူတိုင်း ဒါကိုမြင်နိုင်တယ်</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဒီလိုအသေးအမွှား ကိစ္စလေးတွေက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရတာလောက် အရေးမကြီးပါဘူးကွာ</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် ဆေးမီးဖိုးအခန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားတော့သည်။ သူသည် ကတိတည်သောကြောင့် ယဲ့တျန်ရီ ပြန်မရောက်လာခင် အချိန်တွင်၊ နင့်ယုရှင်း၏ ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုမျှလောက် ယုံကြည်စိတ်ချရမှု မရှိဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ချမ်းသာသော အမျိုးသမီးများဆီမှ ငွေများကို မည်ကဲ့သို့ လိမ်လည်နိုင်ဦးမည်နည်း</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ငွေမလိမ်နိုင်ဘူးဆိုပါက၊ အဆင့်မတက်နိုင်ဘဲ၊ ကျင့်ကြံမှု၏ နှိပ်စက်မှုကို ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်ပါလေ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်ကို နယ်ပယ်ကို အရောက်သွားဖို့အတွက် သူမဆီကနေ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် ရှာဖွေရမယ်</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် လုချန်ရှန်းသည် အစီအစဥ်အတိုင်း တံခါးဝတွင် စောင့်နေကာ၊ နင့်ယုရှင်းကို ဆေးပုလင်းတစ်လုံး ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး၊ ဆေးလုံးများ၏ နွေးထွေးမှုကို ခံစားသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စီနီယာအစ်ကို “</p> <p> </p> <p>“ ငွေနဲ့ ပစ္စည်းဥစ္စာ …….. အခုဆိုရင် ငါတို့က မိသားစုတွေ ဖြစ်နေပြီလေ၊ ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူးဟာ “ လုချန်ရှန်းသည် သူ၏လက်ဝေ့ရမ်းကာ စကားပြောနေခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ဒီတစ်ခေါက် သုံးနည်းကတော့ နည်းနည်းလေး မတူဘူး၊ အဲ့တာကို ဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဂူနဲ့ တွဲသုံးဖို့လိုအပ်တယ်။ ငါနင့်ကို ခေါ်သွားပေးမယ် “</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် လုချန်ရှန်းသည် အရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့ပြီး၊ သူ့အနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့ကာ၊ ဂိုဏ်း၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုချန်ရှန်းကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် သူမသည် သူက ကောလဟာလများနှင့် မတူဘူးဆိုသည်ကို ပိုပို၍ ခံစားလာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော ဂရုစိုက်မှုမျိုးနှင့် တာဝန်သိစိတ်တို့သည် အကျင့်ပျက်နေသည့် လူတစ်ဦးထံတွင် မရှိနိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ အမှန်တကယ် ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆေးလုံးများက အလုပ်မဖြစ်ဘူးဆိုပါက၊ သူသည် သူမထံမှ ငွေညှစ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့ခေတ်တွင် ဤမျှနုံအကာ၊ လှည့်စားရလွယ်ကူသည့် အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ရှားပါးနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save