Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 15 )</h2> <h2 style="text-align: center;">အကူအညီတောင်းတဲ့ အချိန်မှာ ကျယ်ကျယ်အော်မှ ရမယ်နော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အရာအားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ လော့ထျန်းမှ စကားပြောလာခဲ့ရာ၊ အားလုံးသည် လက်သီးလက်မောင်းတန်းကာ၊ အော်ဟစ်ကြုံးဝါးလာကြသည်။ ပုံရိပ်အများအပြားသည် လေထုအတွင်းသို့ ခုန်တက်ကာ၊ ဓားများကို စီး၍ ပျံသန်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အဝေးမှ လှမ်းကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက၊ များပြားလွန်းလှသော ဓားအင်မော်တယ်များက ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ မြို့ကောင်းကင်ယံတွင် သက်တံ့များစွာ ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အဆိုပါ မြင်ကွင်းသည် ကန်းယွင်မြို့တစ်မြို့လုံးကို နိုးနိုးကြားကြား ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>များပြားလွန်းလှသော မျက်လုံးများသည် အားကျမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် ထိုနေရာကို မော့ကြည့်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချို့သော ရှေးလူကြီးများသည် သူတို့၏ ကလေးဘဝများတွင် ထိုမြင်ကွင်းအား မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်ကို မှတ်မိသွားကြသည်၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းသည် သားရဲလှိုင်းကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရန် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်းချမ်းသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ သူ၏ဓားကို စီးရန် ပျင်းရိလွန်းနေသဖြင့်၊ သူ့ကို သယ်ဆောင်ပေးမည့် ယဲ့တျန်ရီအနောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုက သူ့ဆီသို့ လာရန် ခေါ်ခဲ့သေးသည်၊ သို့သော် သူ၏စီနီယာအစ်ကိုကြီးက လွန်စွာတောက်ပလွန်းနေသောကြောင့်၊ သူ့နောက်သို့ လိုက်သွားမည်ဆိုပါက၊ များပြားလွန်းလှသော အာရုံများကို ဆွဲဆောင်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ယဲ့တျန်ရီနှင့်အတူ သိုသိုသိပ်သိပ် နေနေခြင်းကပင် ပိုကောင်းပေသည်။</p> <p> </p> <p>မိုင်သုံးထောင်အထိ သွားလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်၌ အားလုံးသည် တောင်တန်းတစ်ခု၏ အရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ခမ်းနားထည်ဝါသော တောင်တစ်သောင်းကို မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်တွေ့နေခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အရှေ့တွင် လမ်းကြားတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး၊ အဝေးတစ်နေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်တစ်ခု လှိုက်တက်လာနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သားရဲလှိုင်းသည် သူတို့ထံသို့ ချီတက်လာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းအတွင်းမှ သက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ဦး ထွက်လာခဲ့ကာ၊ လော့ထျန်းကို ကြည့်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂိုဏ်းချုပ်၊ သားရဲလှိုင်းပေါ်လာပါပြီ၊ နောက်တစ်နာရီအတွင်းမှာ ဒီကို ရောက်လာပါတော့မယ် “</p> <p> </p> <p>လော့ထျန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေ ဘယ်မှာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ ရှိပါတယ် “</p> <p> </p> <p>“ သားရဲလှိုင်းကို ခုခံကြ၊ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်ကြ၊ သက်ရှိအားလုံးကို ကာကွယ်ကြ “</p> <p> </p> <p>“ ဟုတ် “</p> <p> </p> <p>တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ်ပြင်တို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြားလိုက်ရသောအချိန်တွင်၊ လူငယ်လေးများသည် စိတ်ဓာတ်များ တက်ကြွသွားကာ၊ နတ်ဆိုးနှင့် သားရဲများကို သုတ်သင်လိုစိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သားရဲလှိုင်း ချဥ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသေးသည်။</p> <p> </p> <p>လမ်းကြားအတွင်းသို့ ခြေချလိုက်သည့် အချိန်တွင်၊ သားရဲများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းသည် အေးစက်စက်(သို့) ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်များတို့ဖြင့် စွန်းထင်းနေသော မျက်လုံးများနှင့် ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အသွင်အပြင်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ၊ ဟိန်းဟောက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>“ တပည့်အားလုံး ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံမယ်။ အကြီးအကဲတွေနောက်ကို လိုက်ပြီးတော့ အဖွဲ့ခုနစ်ခုအဖြစ် ခွဲထွက်ကြ၊ သတ် “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အဖွဲ့အားလုံး ခွဲထွက်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုသည် လက်နောက်ပစ်၍ ရပ်နေခဲ့ကာ၊ အရာအားလုံးကို မပူပန်သည့်အလား အရှေ့သို့ အေးအေးလူလူ ငေးကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ၊ ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ လူသုံးဦးရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အကြီးအကဲတစ်ဦးမှ စကားစပြောလာခဲ့သည် “ ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းက တာအိုရောင်းရင်းတို့ “</p> <p> </p> <p>“ တာအိုရောင်းရင်း “</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲမှ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြောဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအကြီးအကဲမှ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ ငါ့ရဲ့ ဆေးတောင်ထွဋ်က ဆေးပညာကိုပဲ အထူးပြု လေ့ထားတယ်။ အဲ့တာကြောင့် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အထောက်အပံ့ကို တောင်းဆိုပါတယ်၊ တာအိုရောင်းရင်းတို့ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်မှာလည်း ထိုလူများက ကျိုးချင်ယုနောက်သို့ လိုက်နေသည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့ပြီး၊ သူတို့ကို စောင့်ကြည့်ချင်သောကြောင့် လူခွဲထားရန် စီစဥ်ထားခဲ့ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းမှ လူများသည် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ၊ သူတို့၏ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း ပြုလုပ်လာခဲ့သောကြောင့် လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြရသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူများက ဆင်ခြေပေးလာမည်ဟု ထင်နေခဲ့ပြီး၊ ဤမျှ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ သူတို့က အံ့ဩစရာ ကိစ္စကြီးတစ်ခုခုကို ပြင်ဆင်ထားကြတာလာများလား “</p> <p> </p> <p>ငါ့အစ်ကိုကြီးက တော်တော်လေးကို ရိုးသားလွန်းတာကြောင့်၊ အဲ့ကောင်တွေကို ငါစောင့်ကြည့်နေမှဖြစ်မယ်</p> <p> </p> <p>ထိုစဥ် လော့ရှန်လင်းသည် သူ့ထံသို့ အလောတကြီး ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း “</p> <p> </p> <p>“ ဘာဖြစ်လို့လဲ “</p> <p> </p> <p>သူမ ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။ ခုနကပဲ ထွက်သွားတာ အခုပြန်ရောက်လာပြန်ပြီလားဟ</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းသည် လေးလေးနက်နက် ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ခုနတုန်းက ပြောဖို့ မေ့သွားတာ ရှိနေလို့ “</p> <p> </p> <p>“ ဘာကြီးလဲ “</p> <p> </p> <p>“ တကယ်လို့ ဒုက္ခရောက်နေပြီဆိုရင်၊ ကျယ်ကျယ်အော်ပြီး အကူအညီ လှမ်းတောင်းလိုက်နော်။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ရှင့်အသံကို ကြားရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ အဖေကလည်း ရှင့်ကို အချိန်မှီလာကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး “</p> <p> </p> <p>ခွီ ဟားဟားဟား ……..</p> <p> </p> <p>လူပေါင်းများစွာ အော်ဟစ်ရယ်မောနေကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ ဒီစကားကို ပြောချင်လို့ ရောက်လာတာပေါ့လို့</p> <p> </p> <p>လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာလေကွာ၊ ငါ့မျက်နှာ ဘယ်နားသွားထားရမတုန်း</p> <p> </p> <p>အော်ပြီးတော့ အကူအညီတောင်းရမှာလား</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် လော့ရှန်လင်း၏ ဆိုလိုရင်းကို ကောင်းစွာနားလည်နေသောကြောင့်၊ လေးလေးနက်နက် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ကျေးဇူးပဲ။ ငါသေချာပေါက် ကျယ်ကျယ်အော်လိုက်မယ် “</p> <p> </p> <p>“ ကောင်းတယ် “</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းသည် စိတ်သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချကာ၊ သူမ၏နေရာဆီသို့ ပြန်လှည့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် ဤနေရာတွင် ဆက်နေချင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမက သူ့ကိုကာကွယ်ပေးနေမည်ဆိုပါက သူအရှက်ရသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ၏ အဖေမှ ပြောခဲ့သောကြောင့်၊ ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ လှည့်ပြန်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လုချန်ရှန်းမှ သူမကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ခဏ‌စောင့်ဦး “</p> <p> </p> <p>“ ဘာဖြစ်လို့လဲ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း၏ လက်ထဲတွင် အဝတ်အိတ်တစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဒါကို လုံလုံခြုံခြုံ သိမ်းထားပြီးတော့ ကိုယ်နဲ့မကွာ အမြဲဆောင်ထား “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ဘာကြီးလဲ “ လော့ရှန်လင်းသည် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့ထဲမှာ နင့်ကို လုံခြုံအောင် လုပ်ပေးမဲ့ အဆောင်တစ်ခု ရှိတယ် “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>( တစ်ခုခုပေါ်နေတယ်ဆိုတာမျိုးပါ၊ ရင်ဘတ်သာညာ ဘလာဘလာ )</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင်၊ ရှက်သွေးဖြန်းသွားခဲ့ပြီး၊ စာအုပ်ကို ယူလိုက်ကာ၊ သူမ၏ရင်ဘက်နှင့် ၎င်းကို ကပ်ထားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကာ၊ လှည့်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အားလုံးသည် မရယ်မိအောင် ကြိုးစားပန်းစား ချုပ်တည်းနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမြဲလိုလို လေးလေးနက်နက်ရှိနေခဲ့သည့် ယဲ့တျန်းရီကပင် အသာအယာ ပြုံးနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယု တစ်ဦးတည်းကသာလျှင် မပြောင်းမလဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုမှ သူ၏လက်ကိုမြှောက်လိုက်ရာ၊ ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ မီတာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည့် နွားရိုင်းသားရဲကို ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သားရဲလှိုင်း စတင်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုသည် ဦးဆောင်၍ လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ ဓားရှည်တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဓားကို လွှဲရမ်းလိုက်ချိန်တွင်၊ ဓားစွမ်းအင်သည် ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ၊ တောင်များကိုပင် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်၊ သူသည် အရှေ့သို့ တစ်ဦးတည်း ပြေးတက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဘက်ပေါင်းစုံမှ လှုပ်ခတ်မှုများစွာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး၊ မှော်စွမ်းအင်များနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများ ချက်ချင်းပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ အကြီးအကဲများကမူ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များကို အဝေးသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေခဲ့ပြီး၊ ချီစုစည်းခြင်း၏ အဆင့်၈(သို့) အဆင့်၉ကို သားရဲကောင်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်မှာပင် မည်သို့မျှ ကြောက်လန့်မနေခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဓားအလင်းတန်း ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အားလုံး၏ မျက်လုံးများအောက်မှာပင်၊ သားရဲများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ခုတ်ပိုင်းခံလိုက်ရကာ၊ အသွေးအသားများ နေရာအနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးများ ပြိုလဲသွားကာ၊ မြေပြင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လှုပ်ခါသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးချင်ယုသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု မရှိဘဲ၊ အရှေ့တွင် ရပ်တည်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် ဓားအင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဓားကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ဘက်ပေါင်းစုံသို့ လှုပ်ရှားသွားလာနေခဲ့သည်။ သူ၏သတ္တိက အလွန်တရာ ကြီးမားနေသောကြောင့်၊ ဘက်ပေါင်းစုံမှ အကြီးအကဲများကပင် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူသည် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်နှင့် နီးကပ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ သူကသာ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားမည်ဆိုပါက၊ မည်မျှ အံ့ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်နည်း</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းကမူ အဆိုပါ ဖြစ်ရပ်များကို အေးအေးလူလူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် လမ်းလွဲလာသော သားရဲကောင်များ(သို့) ထွက်ပြေးလာသည့် သားရဲကောင်များကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် လူတစ်အုပ်နောက်သို့ လိုက်သွားကာ၊ ထိုလူအုပ်၏ အနောက်တွင် နေနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတစ်စုသည် သူ၏အရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်နေလျက်ရှိသည်၊ သို့သော် သူသည် ၎င်းကို စောင့်ကြည့်မနေခဲ့ပေ။ သူ၏စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ထောက်လှမ်းနိုင်သောကြောင့် မျက်လုံးများဖြင့် လိုက်ကြည့်နေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့အစား သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ၊ သားရဲအလောင်းများကို လိုက်ကောက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း နယ်ပယ်မှ သားရဲတစ်ကောင်၏ အလောင်းသာဆိုပါက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းဖြင့် ရောင်းချနိုင်ပေသည်၊ ချီစုစည်းခြင်းနယ်ပယ် သားရဲကောင်များကမူ သုံးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိသာ ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်မှ သားရဲကောင်များသည် လွန်စွာတန်ဖိုးကြီးသည့် သားရဲအူတိုင်များကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းမှ လူတစ်ဦးသည် ဆေးသန့်စင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့ကို လိုက်လံစုဆောင်းမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ကို ကောက်ယူရခြင်းမှာ အကျိုးအမြတ်များကို ရိတ်သိမ်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သတ်ဖြတ်မှုနှုန်းထားက အလွန်တရာ နှေးကွေးလွန်းနေသည်ဟုပင် စောဒကတက်နေခဲ့သည်။ လူကဲ့ရဲ့ခံရမည်ကို မကြောက်ဘူးဆိုပါက၊ သူကိုယ်တိုင်အပြေးလေးသွားကောက်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက အန္တရာယ်ကျရောက်နေမည်ဆိုပါက၊ သူတို့၏ အသက်များ ဆုံးရှုံးရခြင်းကို ကာကွယ်တားဆီးရန်အလို့ငှာ ကြားဝင်စွက်ဖက်ရန်အတွက် တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချို့လူများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိသွားကာ၊ ကူရာကယ်ရာမဲ့နေသကဲ့သို့ ခံစားသွားကြရလေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် မည်သူကမှ ထုတ်မပြောလာခဲ့ပေ။ သူတို့သည် သူ၏စွမ်းရည်များက အကူအညီ များစွာပေးနိုင်မည် မဟုတ်ဘူးဟုသာ မြင်နေကြသောကြောင့်၊ သူပြဿနာ မရှာသေးသရွေ့၊ အပြင်မထွက်သွားသရွေ့ သူ့စိတ်ကြိုက်လုပ်ခွင့်ပေးထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက ဤသားရဲလှိုင်းကို တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့သည် ဤတပည့်များ မရှိဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ၎င်းကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ကြပေသည်။ သူတို့ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာရခြင်းမှာ လေ့ကျင့်ရေးအတွက်သာလျှင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်းကိုယ်တိုင်မှာလည်း သူက ဤခရီးစဥ်တွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ ရရှိကာ၊ အမြတ်ထွက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး လွယ်ကူချောမွေ့နေခဲ့ပြီး၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ငါးရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤငါးရက်တာ ကာလအတွင်းတွင် မထင်မှတ်ထားသည့် ဖြစ်ရပ်များ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမှ မပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် သားရဲအလောင်းများ စုဆောင်းခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်နေလျက်ရှိသည်၊ သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏စိတ်ထဲတွင် သံသယများ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ငါက ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းက အဲ့လူတွေကို အထင်လွဲနေတာများလား “</p> <p> </p> <p>သို့ရာ၌ ၎င်းကို သူတွေးတောစဥ်းစားနေသည့် အချိန်မှာပင်၊ လေထုအတွင်းတွင် အချိန်အတော်ကြာ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည့် ချဥ်စူးစူး သွေးရနံ့များနေရာတွင် မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save