BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 18 )</h2>

<h2 style="text-align: center;">ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းရေ၊ ကျေးဇူးပဲကွာ</h2>

တစ်ခဏ အကြာတွင် လုချန်ရှန်းသည် တိုက်ပွဲမြေပြင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

မီးပင်လယ် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ လူတော်တော်များများသည် လှုပ်ခတ်မှုများကို သတိပြုမိသွားကာ၊ ဤနေရာသို့ အလောတကြီး ပြေးလာနေကြသည်။

သူတို့သည် အကြောင်းအရင်းကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားကြသည်၊ မီးတောက်တွေ အချိန်မှီ ထွက်လာခဲ့ပြီးတော့ ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားပန်းတွေကို ပြာချသွားတာပဲ

သူတို့သည် ဤကိစ္စနောက်တွင် မည်သူရှိနေလဲဆိုသည်ကို မသိဘဲ၊ မျှော်စင်တစ်ခုကိုသာ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း၊ မျှော်စင်နှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့် သဲလွန်စကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ မျှော်စင်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ရောက်လာခဲ့သော်လည်း၊ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့်အတွက် လူတိုင်း ကြောက်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားကြရသည်။

လုချန်ရှန်းက တောအုပ်အတွင်းမှ ခေါင်းပြူထွက်လာခဲ့သော်လည်း၊ အကြီးအကဲများသည် သူ့ကို လျစ်လျူထားခဲ့သည်။

သူ၏စီနီယာအစ်ကို နှစ်ယောက်ကသာလျှင် သူအဆင်ပြေနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါတွင် သက်ပြင်းတချချ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

လော့ရှန်လင်းသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားခဲ့ရသောအချိန်တွင် ဤနေရာသို့ အလောတကြီး ပြေးလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမသည် လုချန်ရှန်းကို ရှာမတွေ့သောကြောင့် လွန်စွာစိုးရိမ်ပူပန်သွားကာ၊ မျက်ရည်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရရှိဘူးဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် သူမသည် သူ့အနားသို့ ပြေးလာခဲ့ကာ၊ မအောင့်ထားနိုင်တော့ဘဲ၊ မျက်ရည်တရွှဲရွှဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်း၊ ရှင်ဘယ်သွားနေတာလဲ။ ဒီမှာ ပြဿနာဖြစ်နေတယ်လို့ ကျွန်မကြားခဲ့ရတယ်၊  ကျွန်မ သေလောက်အောင် ကြောက်သွားခဲ့ရတာ “

လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ စီနီယာအစ်ကိုတွေနဲ့ အကြီးအကဲတွေ ရှိနေတဲ့ဟာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် ဒုက္ခရောက်နိုင်မှာလဲ “

“ အရမ်းစိုးရိမ်ဖို့ကောင်းတယ်။ ဒီလိုနေရာတွေကို ထပ်မလာနဲ့တော့ “

လော့ရှန်လင်းသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှု လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုက သူမကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ဟု ခံစားနေခဲ့ရသည်။

အကြီးအကဲများမှာလည်း သက်ပြင်းတချချ ဖြစ်သွားကြသည်။ မျက်နှာသာပေးတာကလည်း လွန်လွန်းပါတယ်ကွာ၊ ငါတို့က တပည့်တွေကို ဒီအတိုင်း မပစ်ထားပါဘူးဟ

ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းမှ လူများလည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အဘိုးအိုသည် အားလုံးကို ငေးမောကြည့်ရှုလာခဲ့သော်လည်း၊ မည်သို့မျှ အမူအရာ မပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေ။

လုချန်ရှန်းမှာလည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ နေနေခဲ့သည်။ တစ်ချို့သည် သားရဲများကို တိုက်ခိုက်နေရင်းဖြင့် ဒဏ်ရာတစ်ချို့ ရရှိသွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း မထိမခိုက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် ရှီဖုန်းတစ်ဦးတည်းကသာလျှင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အရာအားလုံးကို ကောင်းမွန်စွာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ နောက်သုံးရက်အကြာတွင် သားရဲလှိုင်းကို အပြည့်အဝ မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းသည် အိမ်ပြန်ခရီးစဥ်ကို စတင်နေကြတော့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် အေးအေးလူလူ ရှိနေစဲဖြစ်ပြီး၊ အားလုံးနှင့်အတူ ကန်းယွင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သားရဲအလောင်းများကို ချက်ချင်းရောင်းချလိုက်သည်။

၎င်းတို့က ဈေးသိပ်မရသော်လည်း၊ အရေအတွက် များပြားနေသောကြောင့်၊ ၎င်းတို့ကို ရောင်းချခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနီးပါးအထိ ရရှိခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ပြောင်းလဲဝတ်ဆင်ကာ၊ ကွေ့ရှန်ယွမ်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဤနေရာက ပြည့်တန်ဆာအိမ်အဖြစ် ဗန်းပြလုပ်ကိုင်ကာ၊ အမျိုးမျိုးသော စီးပွားရေးများ၊ အရောင်းအဝယ်များနှင့် ငွေပေးငွေယူ ကိစ္စများ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ချန်းလော့မျှော်စင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ယခုတွင် ၎င်းက ပူနွေးသော အာလူးတစ်လုံး ဖြစ်နေပြီး၊ သူသည် ၎င်းကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ရောင်းထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်၊ ထိုကဲ့သို့သာ မဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းက သူ၏လက်ထဲတွင် ဆက်ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းသည် ပြဿနာ အများအပြားကို သယ်ဆောင်လာမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် အနည်းငယ် ထိခိုက်ပျက်စီးနေသည့် မျှော်စင်ကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ၄သောင်းနီးပါးဖြင့် ရောင်းချနိုင်ခဲ့လေသည်။

သူသည် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အများအပြား ရရှိရုံတင် မဟုတ်ဘဲ၊ ဤပြဿနာကိုပါ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤနေရာတွင် ပစ္စည်းများ ရောင်းချရခြင်း၏ အားသာချက်တစ်ခုမှာ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်နေပါစေ၊ ၎င်းက မည်သည့်နေရာမှ ရရှိလာလဲဆိုသည်ကို မည်သူကမှ မမေးကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ငွေနှင့် ပစ္စည်းကို တိုက်ရိုက်ဖလှယ်ကာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မည်သို့မျှ မနှောင့်ယှက်ကြပေ။

လုချန်ရှန်းသည် ဤတစ်ကြိမ် ခရီးစဥ်တွင် အကျိုးအမြတ် ကြီးကြီးမားမား ရရှိခဲ့သည်။ ယခု၌ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရှစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေပြီး၊ ၎င်းသည် သူ့အား အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်၉သို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမှန်းဆမိနေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် စိတ်ခံစားချက်ကောင်းနေသောကြောင့်၊ သီချင်းညည်းကာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်သွားနေခဲ့သည်။

သူသည် ငွေများကို လာပို့ပေးသည့် ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းကို ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။

အဲ့ဒီမျှော်စင်သာ မရှိဘူးဆိုရင်၊ ငွေကို ကုန်းရုန်းပြီးတော့ ရှာနေရမှာကွာ

သို့ရာတွင် သူသည် ထိုလူသုံးဦး၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေသေးသည်၊ ယခုချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်မည်ဆိုပါက၊ ပြဿနာတက်သွားနိုင်သောကြောင့် သူသည် ထိုလူသုံးဦးက ဂိုဏ်းမှ ထွက်သွားသည့် အချိန်မှသာလျှင် စတင်၍ လှုပ်ရှားမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ လူသုံးဦးသည် တအံ့တဩဖြစ်နေသော အမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သည် ဤကိစ္စနောက်တွင် ရှိနေခဲ့သည့် လူများဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့သည် ကျိုးချင်ယုကိုသာလျှင် မဟုတ်ဘဲ၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ မည်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရရှိသွားအောင် မပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့က မေးမြန်းချင်ကြသော်လည်း၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်တစ်ခုလုံးက နှုတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသည်။

“ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ကျွန်တော်တို့ကို မိသွားတာများလား “

လီချန်ဖုန်းမှ စကားစပြောလာခဲ့သည်။ သူသည် အဘယ့်ကြောင့် မည်သူမှ မထိခိုက်သွားရလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပုံရိပ်ယောင် နတ်ဘုရားပန်းများ မီးလောင်သွားခဲ့ကာ၊ ချန်းလော့မျှော်စင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး၊ ရုပ်သေးနှင့်ပင် အဆက်အသွယ် ပြတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ တစ်ယောက်ယောက်က ကြားဝင်စွက်ဖက်လာပြီးတော့၊ အရာအားလုံးကို နှောင့်ယှက်သွားတာများလား “ လူအိုကြီးမှ မေးမြန်းလာခဲ့သည်၊ သူသည် ရန်လိုနေသော အမူအရာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေတော့သည်။

ရှီဖုန်းမှ စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ လုချန်ရှန်းက သေချာပေါက် သိနေတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို သွားဖမ်းလိုက်မယ်၊ သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်ကို တိုက်ရိုက်ရှာကြတာပေါ့ “

“ မဟုတ်ဘူး “

“ သူက အထင်ကြီးဖို့ မကောင်းပင်မဲ့၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်က လူတိုင်းက သူ့ကို ကောင်းကောင်းဆက်ဆံကြတယ်။ တကယ်လို့ ငါတို့က သူ့ကို ထိလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ ပြဿနာတက်သွားနိုင်တယ် “

“ အဲ့တာဆို ကျွန်တော်တို့က ဘာလုပ်ကြမလဲ “

လူအိုကြီးသည် တစ်ခဏခန့် တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့ပြီးမှ၊ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ ကိစ္စတွေက ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီဆိုတော့၊ ငါတို့က ရေလိုက်ငါးလိုက် နေဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က အစီအစဥ်ကို ဖျက်စီးသွားပြီးတော့ ချန်းလော့မျှော်စင်ကို ယူသွားမယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ အဲ့တာက ချန်းလော့ဂိုဏ်းက နှစ်ထောင်နဲ့ချီပြီးတော့ သန့်စင်ထားတဲ့ မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ။ အမှတ်အသားကို အချိန်တိုအတွင်း ဖျက်စီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်နည်းနည်းလောက် ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင်၊ သူတို့က လာရှာကြလိမ့်မယ် “

“ အဲ့အချိန်မှာ ချန်းလော့မျှော်စင်က ကန်းယွင်ဂိုဏ်းထဲမှာ ရှိနေသေးသရွေ့၊ သူတို့က အဲ့ကိစ္စကို ဖြေရှင်းရခက်သွားလိမ့်မယ်။ အဲ့တာက ငါတို့အတွက် အကျိုးရှိနေသေးတယ် “

လူအိုကြီး၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို နားထောင်ခဲ့ရပြီးသည့်နောက်တွင်၊ ရှီဖုန်းသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အခြေအနေက မည်ကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပါစေ(သို့) အပြောင်းအလဲ မည်မျှပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါစေ၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းက ထိုကိစ္စကို မည်သို့မျှ ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုလူသုံးဦး၏ မျက်လုံးများအတွင်းတွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခု ထပ်မံ၍ ဖြစ်တည်လာခဲ့ပြန်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ချန်းလော့မျှော်စင်က ရောင်းစားခံလိုက်ရကာ၊ ကန်းယွင်မြို့၏ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဆိုသည်ကို မသိကြပေ။

သူတို့သည် မည်သူက ကြားဝင်စွက်ဖက်သွားလဲဆိုသည်ကို သိချင်နေကြသည်။

ကန်းယွင်ပြည်နယ်တွင် အနည်းငယ်မျှသော လူတစ်စုကသာလျှင် အသံတစ်သံပင် မထွက်ဘဲ၊ ထိုရတနာကို အလွယ်တကူ ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်နိုင်သည့် လူများမှာ ထိုနေ့က ထိုနေရာတွင် ရှိမနေခဲ့ကြပေ၊ ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းရည်မျိုးကို မည်သူက ပိုင်ဆိုင်ထားလဲဆိုသည်မှာ မှန်းဆရခက်ခဲနေခဲ့သည်။

“ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းက အဲ့ဒီအဘိုးကြီးများလား “

ထိုလူသုံးဦးစလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

လီချန်ဖုန်းမှ မေးမြန်းလိုက်သည် “ အဲ့တာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က ဘာလုပ်ကြမလဲ “

“ ငါ သတင်းပြန်ပို့ထားပြီးပြီ။ အခုလက်ရှိအချိန်မှာတော့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်သေးဘူး။ ချန်းလော့ဂိုဏ်းက သူတို့ကို ပြဿနာရှာလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ ကန်းယွင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်မဲ့အချိန်က နီးနေပြီ။ ငါတို့က အဲ့ဒီအချိန်အထိ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်နေဖို့ပဲ လိုအပ်တယ် “

လီချန်ဖုန်းမှ ဆက်လက်၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ ကန်းယွင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို အသက်သုံးဆယ်အောက်က လူတွေပဲ ဝင်လို့ရတာလေဗျ။ ကျိုးချင်ယုကို ဘယ်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲဗျ “

“ သူ့ကို ကိုင်တွယ်မဲ့လူတွေက လမ်းမှာ ရောက်နေပြီ။ တကယ်လို့ သူက အူတိုင်ဖွဲ့စည်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ငါတို့အတွက် ပိုခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ ငါတို့ ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်းတစ်ခုပဲ လှုပ်ရှားနေတာ မဟုတ်ဘူး “

လူအိုကြီး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

ချန်းလော့ဂိုဏ်း၏ တိုက်ခိုက်မှုပါ ပါဝင်လာခဲ့မည်ဆိုပါက၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းကို ချေမှုန်းရန်အတွက် အနည်းငယ်မျှသာ အားစိုက်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုစဥ် လုချန်ရှန်းသည် ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေသည်ကို အတည်ပြုခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ နေရာဆီသို့ သွားကာ၊ တင်ပျဥ်ခွေထိုင်နေတော့သည်။

သူအရှေ့တွင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အပုံကြီး ရှိနေခဲ့သည်၊ သို့သော် လက်တံဆိပ်များကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သောအခါတွင်၊ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဝိညာဥ်စွမ်းအားများသည် စည်းတံဆိပ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် သွေးနှင့် အရိုးများမှတစ်ဆင့် စီးဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ မှော်စွမ်းအားကြိုးများအဖြစ် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏မှော်စွမ်းအား မြင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ၊ သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုအားကောင်းလာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူ၏အသွေးအသားနှင့် အရိုးအားလုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားခဲ့ပြီး၊ နာကျင်မှုတစ်ခုမှာ သူ့ကို ဖုံးလွှမ်းလာကာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့ရောက်ရှိသွားပြီး၊ ထိုဖြစ်စဥ်အတိုင်း ထပ်ခါတလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့သည်။

သူ၏နဖူးပေါ်တွင် ချွေးသီးလုံးများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း အဆက်မပြတ် တုန်ရင်နေလျက်ရှိသည်။

၎င်းမှာ အဆင့်တူတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ဝိညာဥ်စွမ်းအား အမြောက်အများ လိုအပ်နေခဲ့သည်။

သူကျင့်ကြံလိုက်သည့် အချိန်တိုင်းတွင်၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် စုဆောင်းရန်အတွက် သူ၏ဦးနှောက်ကို အပြင်းအထန် အသုံးချရပြီး၊ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ သူသည် အလွန်နာကျင်ခံစားရလွန်းသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်မည်ဟု တွေးတောခဲ့သည့် အချိန်များ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သူ၏ရုပ်ခန္ဓာသည် အဆိုပါ နှိပ်စက်မှုအောက်တွင်၊ ပြောင်းလဲတိုးတက်လာခဲ့ပြီး၊ သီးသန့်ကျင့်ကြံမှု မပြုလုပ်ဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ ၎င်းက ရုပ်ခန္ဓာ ကျင့်ကြံသူများထပ် မည်သို့မျှ အားနည်းမနေခဲ့ပေ။

ဗွီ

တစ်ခဏ အကြာတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ရှစ်သောင်းနီးပါး သုံးစွဲခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ သူသည် အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်၉သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏အသွေးအသားများ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရသည့်အလား ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သူသည် သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကို ထင်းရှူးပင်အိုကြီးအောက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ၊ တိတ်တဆိတ် လှဲလျောင်းနေတော့သည်။

ဒီနေရာမှာ ရက်ပိုင်းလောက်နေဦးမယ်ကွာ

သို့ရာတွင် သူအားလပ်မနေခဲ့ပေ။ သူ၏နယ်ပယ်ကို ခိုင်မာအောင်ကို ပြုလုပ်နေသည့် အချိန်တွင် သူသည် ဤနယ်ပယ်နှင့် သက်ဆိုင်သည့် အတွေးအမြင် အသစ်များကို ဉာဏ်အလင်းရနေခဲ့သည်။

သူသည် နာကျင်မှုနှင့် ပျော်ရွှင်မှု နှစ်ခုစလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားနေခဲ့ရပြီး၊ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး စုစည်းမည်ဟု တွေးတောစဥ်းစားနေခဲ့သည်။

မွေးရာပါ ဝိညာဥ်အဆင့်သို့ ရောက်သွားမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ အဆင့်ထိုးဖောက်မှုတစ်ခုချင်းစီတိုင်းတွင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျင့်ကြံရာတွင် ခံစားရသည့် နာကျင်မှုက လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဝိညာဥ်စွမ်းအား လိုအပ်ချက်ကမူ အဆင့်ပိုမြင့်လာလေလေ၊ ပိုမိုများပြားလာလေလေ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ ဘာလို့လဲကွာ “

အဆုံးတွင် အတွေးအားလုံးသည် သက်မကြီးနှင့်အတူ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

Book List