ထိုနေ့ညတွင် မည်သည့်ကိစ္စမှ မဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပေ၊ လုချန်ရှန်းသည် နောက်တစ်ရက်တွင် တစ်နေ့လုံး မပေါ်လာခဲ့ပေ။
နင့်ယုရှင်းသည် ထိုနေရာတွင် စောင့်ဆိုင်းနေရင်းဖြင့် အတွေးယာဥ်ကြောအတွင်းသို့ အချိန်ကြာ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းသည် တတိယမြောက်နေ့၏ မနက်ခင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ စီနီယာအစ်ကိုလု “
လုချန်ရှန်းသည် လက်ဆန့်တန်းလာခဲ့ကာ၊ ဆေးပုလင်းနှစ်လုံး ပေးလာခဲ့သည်။
“ နင့်ကို ဓားဂူဆီ ခေါ်သွားပေးမယ် “
“ အင်းးး “
ဆေးပုလင်းများကို လက်ခံခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် သူ့အနောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။
နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရောက်ရှိလာမှုကြောင့် ဂိုဏ်းသည် ယခင်နှစ်ရက်အတွင်းတွင် ခါတိုင်းထပ် ပိုမိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေခဲ့သည်။
ဓားဂူမှာ လူသူကင်းမဲ့လေ့ရှိသောကြောင့်၊ ကျင့်ကြံရေးနှင့် အဆင့်ထိုးဖောက်မှုများအတွက် အလွန်တရာ သင့်တော်နေခဲ့သည်။
ဓားဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် နင့်ယုရှင်းသည် လုချန်ရှန်း၏ ညွှန်ကြားမှုအတိုင်း ဆေးတစ်လုံး သောက်ကာ ၎င်းကို စတင်၍ သန့်စင်နေတော့သည်။
ဆေးလုံးများသည် သူမ၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ကာ၊ သူမကို ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော နယ်ပယ်ဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လေသည်။
သူမ၏ ကျင့်ကြံရေးနှင့် ရုပ်ခန္ဓာစွမ်းအားက တိုးတက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ သူမသည် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည့် ဓားစွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ သူမကိုယ်သူမ ပြင်ဆင်ကာ၊ ဓားပညာ အဆင့်၂သို့ အရောက်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာမှစ၍ အချိန်ယူကာ ဖြေရှင်းရမည့် အခက်အခဲလေးများ ပေါ်ပေါက်လာမည် ဖြစ်သည်။
ဤကာလအတွင်း၌ လုချန်ရှန်းသည် လုပ်စရာမရှိသောကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပျင်းရိစွာ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားဂူ၏ အပြင်ဘက်တွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦးသည် ယခင်က လုချန်ရှန်းကို ရန်စစော်ကားခဲ့သည့် လူငယ် ဖြစ်သည်။
သူနှင့်အတူး ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်း တပည့် တစ်ဦးပါနေခဲ့ပြီး၊ သူသည် သူ့အား ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ နေရာများဆီသို့ လိုက်လံမိတ်ဆက်ပေးနေပုံရသည်။
“ ညီအစ်ကို ဝမ်မင်၊ ဒါက ငါ့ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဓားဂူပဲ “ ဟုကန်းယွင်ဂိုဏ်း တပည့်မှ ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအချိန်၌ ဝမ်မင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်၊ သူ၏အကြည့်ကမူ မပြောင်းမလဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။
“ ဆိုတော့ ဓားဂူဆိုတာက ဒီဟာပေါ့။ ကျိုးချင်ယုက ဒီမှာ အမြဲကျင့်ကြံနေတာမလား “
“ စီနီယာအစ်ကိုကျိုးက ဒီကို ခဏခဏ လာတတ်ပါတယ် “
“ ဒါဆိုရင်လည်း သွားကြည့်ကြစို့ “
ဝမ်မင်သည် စကားပြောဆိုရင်းဖြင့် ရှေ့တက်သွားတော့သည်။
ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ သို့သော် သူသည် မည်သည့်စကားမှ ထုတ်မပြောလိုက်ပေ။
ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်သည် သူတို့၏ တောင်းဆိုမှုများကို တတ်နိုင်သမျှ ဖြည့်ဆည်းပေးရန်နှင့် သူတို့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ဆက်ဆံရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်ချက်များသာ မပါဝင်လာသေးသရွေ့ ဓားဂူသို့ သွားခြင်းက ကိစ္စကြီးတစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့် သူသည် နှုတ်ဆိတ်နေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။
သို့ရာ၌ ဓားဂူအတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် လုချန်ရှန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် သူအံ့ဩသွားခဲ့သည်။
“ လုချန်ရှန်း၊ ငါနဲ့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးမလား “ ဝမ်မင်သည် လှောင်ပြုံးပြုံး၍ စကားစပြောလိုက်သည်။
အတွင်းစည်းတပည့်သည် အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်သွားခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းသည် သူ့ကို လှည့်ကြည့်ကာ၊ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော လေသံမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ငါကံဆိုးနေတယ် ထင်တယ် “
“ ဟမ့်၊ လျှာစောင်းကတော့ ထက်နေတာပဲ “
“ မင်း နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပင်မဲ့၊ ဒါပင်မဲ့ ဟိုတစ်နေ့က ငါ့ကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ဆေးပင်ကို ခိုးသွားတယ်။ အခုရော ဘာလိုချင်နေပြန်ပြီလဲ။ ငါ့ကို လာလှောင်နေတာလား “
လုချန်ရှန်း၏ စကားသည် ဝမ်မင်ကို မျက်နှာပျက်သွားစေခဲ့သည်။
ထိုဆေးပင်အကြောင်း တွေးမိရုံဖြင့်ပင် သူဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူသည် လုချန်ရှန်းကြောင့် ထပ်ခါတလဲလဲ ပါးရိုက်ခံခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ သူ့ရှေ့မှ လူကြောင့်သာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ထိုလူ့ကို တစ်ချိန်လုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ဤနေရာသို့ လိုက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပြဿနာဖြစ်တော့မည်ဟု အနံ့ရသွားသောအခါတွင် အတွင်းစည်းတပည့်မှ အလောတကြီး စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ ညီအစ်ကိုဝမ်မင်၊ သွားကြတာပေါ့ကွာ၊ စီနီယာအစ်ကို ချန်ရှန်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးကို မနှောင့်ယှက်ပဲ နေကြစို့ “
“ ထွက်သွားရမှာလား။ ဟက် “
သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ အေးစက်စက် ရယ်သံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ၏မျက်လုံးများ အတွင်းတွင် အေးစက်စက် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဓားဂူအတွင်းရှိ ဓားစွမ်းအင်များ စတင်၍ လှုပ်ခတ်လာခဲ့ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လာခဲ့သည်။
“ ငါနှစ်ရက်လုံးလုံး စောင့်နေခဲ့တာက ဒီနေ့၊ ဒီအချိန်အတွက်ပဲ။ ဘာကိစ္စ ငါထွက်သွားရမှာလဲ “
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော အခါတွင် အတွင်းစည်းတပည့်၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဝမ်မင်ကို ဧည့်ခံရန် တာဝန်အပေးခံလိုက်ရခြင်းသည် သူက ဉာဏ်ပြေးသည့် လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို သက်သေပြနေခဲ့သည်။ သူသည် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်လာမလဲဆိုသည်ကို ချက်ချင်းနားလည်သွားကာ၊ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ၊ ဓားဂူအပြင်ဘက်သို့ လှည့်ပြေးသွားတော့သည်။
လုချန်ရှန်းကမူ ဝမ်မင်ကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည် “ မင်းက ငါ့ကို ဒီနေရာမှာ တိုက်ခိုက်ဖို့ လုပ်နေတာလား “
ကျွီ ကျွီ
ဓားအော်သံ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ ဝမ်မင်၏ လက်ချောင်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားစွမ်းအင်တို့မှာလည်း အလိုက်သင့် လိုက်ပါ ရွေ့လျားလာခဲ့သည်။
“ ဒီနေရာက တကယ်ထူးခြားတာပဲ။ ထောက်လှမ်းမှုတွေကို ပိတ်ဆို့ပေးနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ မင်းကို ဒီနေရာမှာ သတ်လိုက်မယ်ဆိုရင်တောင်မှ၊ သူတို့က ဘာကိုမှ သိရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဓားဂူမှာ မထင်မှတ်ထားတဲ့ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုခု ပေါ်လာပြီးတော့ မင်းသေသွားတယ်လို့ပဲ သူတို့က ပြောကြလိမ့်မယ်။ သူတို့က မင်းအတွက်ကြောင့်နဲ့ နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အာခံရဲလိမ့်မယ်လို့ ငါမယုံဘူး “
သူ၏စကားများမှာ ရန်စနေသည့် အရိပ်အငွေ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းမှ အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ မင်းက ဒီလောက်ကြီးအထိတောင် တွက်ချက်ထားတယ်လား “
သူသည် မည်သို့မျှ မအံ့ဩသွားခဲ့ပေ။
တစ်ဖက်လူက သူ့အား ဂိုဏ်းသို့ စရောက်လာခဲ့သည့် အချိန်ကတည်းက စောင့်ကြည့်နေသည်ဆိုသည်ကို သူသိနေခဲ့သည်။
ထိုကောင်က သူ့အား မကျေမချမ်း ဖြစ်နေသည်ဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သော်လည်း၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း အတွင်းမှာပင် အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလာရဲလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဝှစ်
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝမ်မင်မှ သူ၏လက်ကို မြှောက်လာခဲ့ရာ၊ သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက် ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဓားဂူတစ်ခုလုံးတွင် ရှိနေသည့် ဓားစွမ်းအင်များကို ရွေ့လျားသွားစေခဲ့သည်။
“ ဓားပညာ အဆင့်၄ “ ဟုလုချန်ရှန်းမှ ပြောလိုက်သည်။
ဝမ်မင်သည် ဘဝင်ခိုက်နေသော အမူအရာမျိုးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဒီနေ့ဓားဂူမှာ ဖြစ်လာမဲ့ ဖရိုဖရဲဖြစ်ရပ်အတွက် ငါတို့လုပ်နိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး “
လုချန်ရှန်းမှာလည်း သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည် “ ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ ဓားဂူမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့မိဘူး “
“ ဟားဟား၊ ကြည့်ရတာတော့ မင်းက မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ကြိုပြီးတော့ ပြင်ဆင်လိုက်တဲ့ပုံပဲ “
လုချန်ရှန်းသည် ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ၊ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ မင်းလည်း ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတစ်ချို့ လုပ်သင့်တယ် “
“ စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါလုပ်ပြီးသားပါ “
ထိုစကားလုံးများ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ဓားစွမ်းအင် ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှိနေသည့် ကျောက်နံရံများသည် အစက်အပျောက်များ ထသွားကာ၊ ဓားရာများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဓားရည်ရွယ်ချက် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဓားစွမ်းအင်များက အလိုက်သင့် လိုက်ပါလှုပ်ရှားလာခဲ့ပြီး၊ ချက်ချင်း မုန်တိုင်းထန်သွားစေခဲ့သည်။
“ သေ “
ဝမ်မင်၏ အသံ ပဲ့တင်ထပ် ပျံ့လွင့်လာခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ လုချန်ရှန်းမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေစဲပင်။ သူ၏လက်ကို မြှောက်၍ လက်ညှိုးလိုက်ရာ၊ မှော်စွမ်းအားတစ်ခုသည် နင့်ယုရှင်း၏ ဘေးတစ်ဖက်သို့ ကျရောက်သွားကာ၊ အလင်းအကာအရံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေတော့သည်။
ထို့နောက်တွင် သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထပ်မြှောက်လိုက်ရာ၊ ပေါက်ထွက်လာနေသည့် ဓားစွမ်းအင်က လေထုအတွင်းတွင် အေးခဲရပ်တန့်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။
“ ဘာဖြစ်နေတာလဲဟ “
ဝမ်မင်၏ စိတ်နှလုံးသား လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်၊ သူထိန်းချုပ်နေသည့် ဓားစွမ်းအင်က ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ရပ်တန့်သွားသည့် ဓားစွမ်းအင်သည် အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီး၊ အသံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ ဓားစွမ်းအင်သည် ဓားစွမ်းအင် ဖြစ်နေစဲပင် ဖြစ်သည်၊ သို့သော် ထိန်းချုပ်မှုကင်းမဲ့သွားကာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလာခဲ့သည်။
ရွှမ် ရွှမ်
များပြားလွန်းလှသော ဓားစွမ်အင်များသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ထောင်တက်သွားခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းသည် ဝမ်မင်ကို အေးအေးဆေးဆေး ကြည့်ရှုကာ၊ တိတ်တဆိတ် စူးစမ်းလေ့လာနေခဲ့သည်။
“ ဓားပညာ အဆင့်၈လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ “
ဝမ်မင်သည် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ထိုလူ့ထံမှ ပေါက်ထွက်လာသည့် ဓားစွမ်းအင်ကို အာရုံခံမိသွားကာ၊ အသက်ခုနစ်နှစ်(သို့)ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ငေးကြည့်နေမိခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လွန်စွာကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားပညာအဆင့် ဖြစ်သည်။
ဓားပညာသည် လေ့ကျင့်ရ ခက်ခဲလွန်းလှသည်။ အဆင့်၈ကို မဆိုထားနှင့်၊ အဆင့်၇ကပင် မရေမတွက်နိုင်လောက်သည်အထိ များပြားလွန်းလှသော ပါရမီရှင်များကို ဖိနှိပ်ရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်တွင် ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးအထိ ရောက်ရှိရန်အတွက်၊ မည်ကဲ့သို့သော အရည်အချင်းနှင့် ဇွဲမျိုးလိုအပ်လဲဆိုသည်ကို သူမသိပေ။
နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွင်းမှာပင်၊ အနည်းငယ်မျှသော လူနည်းစုကသာလျှင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြသည်၊ သူတို့ကပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် နှစ်ရာနှင့်ချီ၍ အချိန်ယူရလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခု၌ သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် အသက်နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်သေးသည့် လူငယ်လေးမှာလည်း ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူသည် လုချန်ရှန်း မင်းလည်းပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်ဟု မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ပြောခဲ့ရလဲဆိုသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။
“ မဟုတ်ဘူး “
ဓားစွမ်းအင် ပေါက်ထွက်လာကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ အော်မြည်လာမှုနှင့်အတူ၊ စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်လာခဲ့သည်။
သွေးထွက်ခြင်း(သို့) အော်သံပေါ်ထွက်လာခြင်းတို့ မရှိဘဲ၊ လူတစ်ဦးသည် ဓားစွမ်းအင်၏ နှိပ်စက်မှု ဆင်းသက်လာသည့် အချိန်တွင်၊ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ၎င်းတို့အားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဝမ်မင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ၊ လက်စွပ်တစ်ကွင်းနှင့် အိတ်တစ်လုံးသာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်နေခဲ့သည်။
သူသည် ထိုပစ္စည်းများကို ကောက်ယူလိုက်သည်၊ ၎င်းတို့ထဲတွင် ကြက်သွေးရောင် ဝိညာဥ်မြက်ပါ ပါဝင်နေခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် သူသည် နင့်ယုရှင်းထံသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်သွားကာ၊ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး၊ ဓားဂူကို လျစ်လျူရှုထားကာကာ ဓားစွမ်းအင်က ကောင်းကင်ဘုံကို လှုပ်ခါသွားစေ၍၊ ဤနေရာရှိ လှုပ်ခတ်မှုအား တစ်ခြားလူများက သတိပြုမိသွားစေခြင်းကို မတားဆီးလိုက်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲနှင့် မိုးပြာတိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကပင် ထိုဖြစ်ရပ်ကြောင့် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားကာ၊ ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ကြောက်ခမမ်းလိလိ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။