Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 26 )</h2> <h2 style="text-align: center;">ဈေးမြှင့်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကန်းယွင်ဂိုဏ်းမှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာရှည်သည်အထိ အေးချမ်းတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းမှာလည်း ဆေးမီးဖိုအခန်းအတွင်းမှ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်၊ ကြက်သွေးရောင် ဝိညာဥ်ဆေးကို သန့်စင်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်၊ သူသည် မွေးရာပါ ဝိညာဥ်အဆင့်သို့ သွားရန်အတွက် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများကိုသာ စုဆောင်းရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်မှစ၍ သူသည် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်၊ ညှဥ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရမည်ကို တွေးပူနေရန် မလိုဘဲ၊ အကြိမ်ရေ အကန့်အသတ် မရှိဘဲ ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံရေးမှာလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများအကြောင်း စဥ်းစားခြင်းမှာ သူ့ကို ခေါင်းကိုက်သွားစေခဲ့သည်၊ မွေးရာပါ ဝိညာဥ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး သုံးသိန်း၊ ပမာဏမှာ ပိုပို၍ ကြီးမားလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလက်ရှိ အချိန်၌ သူ့လက်ထဲတွင် လေးသောင်းရှိနေခဲ့သည်၊ နင့်ယုရှင်း၏ တစ်သိန်းက မည်သည့်အချိန်မှ ရောက်ရှိလာမလဲဆိုသည်ကို သူ မသိပေ။ ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစည်းလိုက်မည်ဆိုလျှင်တောင်မှ၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းမျှသာ ရှိဦးမည် ဖြစ်သည်၊ ကျန်သည့်အရာများကို မည်သည့်တွင်းမှ သွားနှိုက်ရမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အတွေးများနေခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည် သူသိသမျှ လူများအနက် နင့်ယုရှင်း တစ်ဦးတည်းထံတွင်သာ ငွေရှိသည်ကို နားလည်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူမက သူ့ကို တော်တော်များများ ပေးထားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ သူသည် နွားမကြီးတစ်ကောင်တည်းထံမှ နို့ဆက်ညှစ်နေ၍ မဖြစ်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသာလျှင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် နင့်ယုရှင်းက ဤကာလအတွင်းတွင် ကျိုးချင်ယုကို သွားမရှာဘူးဆိုသည်ကို သတိပြုမိနေခဲ့သည်၊ ထို့အပြင် သူမသည် ကျင့်ကြံနေခြင်းမှအပ ကျန်သည့်အချိန်များ၌ ကျောက်တုံးစားပွဲပေါ်တွင်သာ ထိုင်၍ အတွေးနက်နေလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းသည် ကျိုးချင်ယုအတွက် ရောက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် ကြိုးစားအားထုတ်၍ ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး၊ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည်၊ ၎င်းကြောင့်ပင် စီးပွားရေး အခွင့်အလမ်းများ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူမသာ လက်လျှော့သွားမည်ဆိုပါက၊ သူ၏စီးပွားရေး ကျဆုံးသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နင့်မိသားစုဝင်တစ်ဦးက ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများ လာပို့နေသည်ဆိုသည်ကို မေးမြန်းစုံစမ်းရင်းဖြင့် သိရှိခဲ့ရသည်၊ ကြည့်ရတာတော့ ဒီငွေတွေအတွက်တော့ ပူနေစရာမလိုတော့ဘူးပဲ</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာညီမလေးနင့်၊ နင်က စီနီယာအစ်ကို့ကို ဘာလို့ သွားမရှာရတာလဲ။ သူအလုပ်ရှုပ်နေလို့လား “ လုချန်ရှန်းသည် ရှေ့သို့ တက်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ ခေါင်းခါပြလာခဲ့သည် “ မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်မက သူ့ကို ထပ်ပြီးတော့ မနှောင့်ယှက်ချင်တော့လို့ပါ “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ဘာစကားကြီးလဲ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း မှင်သက်သွားခဲ့သည်၊ သူမက စိတ်ပြောင်းသွားတာလားဟ</p> <p> </p> <p>လူနှစ်ဦးသည် တစ်ခဏခန့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်၊ ထို့နောက်တွင် နင့်ယုရှင်းမှ ရုတ်တရက် စကားစပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုလု၊ ကျွန်မဒီမှာ ရှိနေတာက တော်တော်လေးကြာနေပြီ၊ ဒါပင်မဲ့ ရှင်နဲ့ ကျင့်ကြံရေး အကြောင်းကို မဆွေးနွေးဖူးသေးဘူးနော် “</p> <p> </p> <p>“ ငါတို့က တစ်ချိန်လုံး ဆွေးနွေးခဲ့တယ်မဟုတ်ဘူးလား “</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာက ရှင်က ကျွန်မကို သင်ပေးနေတာလေ၊ မတူပါဘူး “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် အံ့ဩသွားကာ စကားပြန်ပြောလိုက်သည် “ အဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက ဆရာနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေချည်းပဲလေ၊ ငါနင့်ကို မသင်ပေးနိုင်ပါဘူးဟာ “</p> <p> </p> <p>“ ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို၊ ကျင့်ကြံရေးအပေါ်မှာ ရှိတဲ့ ရှင့်ရဲ့အမြင်က ဘာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ နင့်ရဲ့ စိတ်နှလုံးသားနှင့် ပင်ကိုယ်စရိုက်အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှ ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလာခဲ့သည် “ ရှင်က အဲ့တာကို ဘယ်လိုနားလည်ခဲ့တာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ နင်ကျင့်ကြံချင်တဲ့ အချိန်ကျရင် ကျင့်ကြံလိုက်၊ စိတ်မပါဘူးဆိုရင် မကျင့်ကြံနဲ့။ တကယ်လို့ နင့်ဆီမှာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခုခု ရှိတယ်ဆိုရင်၊ အဲ့ပန်းတိုင်ဆီ အရောက်သွားပါ။ တကယ်လို့ နင့်ဆီမှာ မရှိဘူးဆိုရင်၊ အဲ့တာက နင့်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေအပေါ်ကို မူတည်သွားပြီ။ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ကျင့်ကြံတာက အကျိုးသက်ရောက်မှု သိပ်မရှိဘူး။ စွဲလမ်းတာက လမ်းလွဲစေတတ်လို့ လူတွေက ပြောတတ်ကြတယ်၊ ဒါပင်မဲ့ တစ်ခါတစ်လေမှာတော့ စွဲလမ်းတာက လူတစ်ဦး၏ တာအိုစိတ်နှလုံးသားကို ယာယီအားကောင်းသွားစေနိုင်တယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဒါဆိုရင် စီနီယာအစ်ကို၊ အခုလက်ရှိ အချိန်မှာ ရှင်စိတ်မပါဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ်၊ ရှင့်ဆီမှာ ရည်မှန်းချက် တစ်ခုခု မရှိဘူးလား “</p> <p> </p> <p>“ ငါက …… “ လုချန်ရှန်းသည် ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်သော်လည်း၊ မည်ကဲ့သို့ တုံ့ပြန်ရမလဲဆိုသည်ကို ဝေခွဲမရဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ထံတွင် ငွေမှလွဲ၍ အရာအားလုံး ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဟူးးး “</p> <p> </p> <p>၎င်းကို တွေးမိသွားသောအချိန်တွင် သူသည် သက်မကြီး ချကာ၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ဂျူနီယာညီမလေး၊ ငါနင့်ကို တကယ်အားကျတယ်။ ငါလည်း နင့်မိသားစုမှာ မွေးဖွားခဲ့ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ “</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်၊ အကြောင်းပြချက်တစ်ချို့ကြောင့် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားကာ ပါးပြင်ပေါ်တွင် ရှက်သွေးလေးများ ဖြာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဥ် ကန်းယွင်ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ သူမစုံစမ်းမစစ်ဆေးရသေးခင် အချိန်မှာပင်၊ ကောင်းကင်ထက်သို့ ပုံရိပ်များစွာ ထောင်တက်လာခဲ့ကာ၊ ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်ထံသို့ ဦးတည်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအချိန်တွင်၊ လင်းပေါ်သည် သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လော့ရှန်လင်းတို့နှင့်အတူ ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဂျူနီယာသိုင်းပညာဦးလေး လင်းပေါ်၊ စီနီယာအစ်ကို့ကို လာတွေ့တာလား “ လုချန်ရှန်းသည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ၊ မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ်မှ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည် “ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ရှာနေတာလေ၊ ငါက သူ့ကို ခေါ်လာပေးရုံပါပဲ “</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော့်ကို ရှာနေတာလား “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် ထိုအမျိုးသားကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူသည် ချက်ချင်းရှေ့တက်ကာ စကားပြောလာခဲ့သည် “ဒီမိတ်‌ဆွေငယ်လေးက ချန်ရှန်းပဲဖြစ်ရမယ် “</p> <p> </p> <p>“ ကျွန်တော်ပါပဲ။ ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ “</p> <p> </p> <p>“ ငါက နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မုန့်လန်ပါ။ အရင်က ဖြစ်ရပ်အတွက် မိတ်ဆွေလေးကို တောင်းပန်ဖို့အတွက် ငါရောက်လာခဲ့တာပါ “ ထိုလူမှ ချိုသာစွာ ပြောဆိုလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်းသည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တပ်ဖွဲ့တွေ လွှတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ငါ့ကို တောင်းပန်ဖို့ တကယ်ကြီး လူလွှတ်ပေးလိုက်တယ်ပေါ့</p> <p> </p> <p>မုန့်လန်မှ စကားဆက်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါ့ဂိုဏ်းက လူတွေရဲ့ ပေါ့လျော့မှုကြောင့် မိတ်ဆွေလေးက ဒဏ်ရာရလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အဲ့ကိစ္စအတွက် ငါတော်တော်ကြီးကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရတယ် “</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော အချိန်တွင် လုချန်ရှန်းသည် ထိုလူ့ကို စိုက်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်လောက်သည်အထိ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်တစ်ခုလုံးသည် တစ်ခဏခန့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ အဲ့တာပဲလား။ တောင်းပန်တာလေးပဲလား “ လုချန်ရှန်းမှ စကားထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ်သည် တဟားဟား ရယ်မောနေတော့သည်၊ မင်းတို့က လုချန်ရှန်းကိုမှ သွားထိတာကိုးကွာ။ သွေးမအန်ရဘဲနဲ့ ဒီကိစ္စ ပြီးမှာမဟုတ်ဘူး</p> <p> </p> <p>မုန့်လန်သည် သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားကာ၊ အိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ဒါက နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက မိတ်ဆွေလေးကို ပေးတဲ့ နစ်နာကြေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ငါတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ “</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းလေးများသည် အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ၎င်းကို ယူကာ၊ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တကယ်ကြီးကို တွေးတောတတ်တာပဲ ……. ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်လေးပဲပေါ့ “</p> <p> </p> <p>“ ဟမ် “</p> <p> </p> <p>အလျော့ပေးလိုက်တော့မည့် အချိန်တွင် သူ၏အသံနေ အသံထားမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်လန် မှင်သက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ နှစ်ထောင်လေးပဲဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဟ</p> <p> </p> <p>နှစ်ထောင်က နည်းလွန်းနေတာလား</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပိုင်တပည့် တစ်ဦးသည် တစ်လလျှင် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ဆယ်ခုမျှသာ ရလေ့ရှိပြီး၊ တောင်ထွဋ်သခင်တစ်ဦးကပင် တစ်ရာကျော်ရုံမျှသာ ရရှိတတ်သည်၊ နှစ်ထောင်ဆိုသည်မှာ နှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါး ထိုက်တန်လှသော အရာဖြစ်သည်၊ မင်းက အဲ့တာကို မ‌ကျေနပ်သေးဘူးလားဟ</p> <p> </p> <p>“ မိတ်ဆွေလေးက ဒီလျော်ကြေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိဘူးလား “ ဟုမုန့်လန်မှ မေးမြန်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်ရှန်း ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ ဒီလောက်တောင် နည်းလွန်းနေတဲ့ဟာကို ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ကျေနပ်မှုရှိရမှာလဲဟ။ သူတောင်းစားတစ်ယောက်ကို လှူနေသလိုကြီးပဲ</p> <p> </p> <p>ငါက ဓားဂူမှာ တော်တော်ကြီးကို အန္တရာယ်များလွန်းတဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာလေ။ ငါ့ရဲ့ အသက်က နှစ်ထောင်ပဲတန်တာလားဟ</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် သူသည် ချိုချိုသာသာ ဆက်ပြောနေသေးသည် “ ကောင်းပြီလေ၊ စီနီယာ၊ ကျွန်တော်က နည်းလွန်းနေတယ်လို့ ပြောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပင်မဲ့ အဲ့အချိန်တုန်းက ဝမ်မင်က ကျွန်တော့်ကိုပဲ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခဲ့အောင် လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟော့ဒီက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂျူနီယာ ညီမလေးကိုပါ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော်တို့က အဲ့မှာ သေလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာဗျ၊ အဲ့တာကြောင့် ……… “</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ် ဆွံ့အသွားကာ၊ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နင့်ယုရှင်းမှာလည်း တအံ့တဩ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မုန့်လန်သည် ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကာ၊ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ပါဝင်သည့် နောက်ထပ်အိတ်တစ်လုံးကို လွှဲပြောင်းပေးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ ငါတို့ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ မိတ်ဆွေလေး “ မုန့်လန်မှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လုချန်ရှန်းကို ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။ သူတို့က ဤမျှသာ ပေးလာခဲ့သောကြောင့်၊ သူလုပ်နိုင်သည့် အရာမရှိပေ။ အကယ်၍ သူကသာ ထပ်တောင်းလိုက်မည်ဆိုပါက၊ သူက အလွန်လောဘကြီးရာ ရောက်သွားမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏လက်ကို ဝေ့ရမ်းပြကာ၊ အေးအေးလူလူ ပြန်ပြောလိုက်သည် “ ကောင်းပြီလေ၊ ဒီတစ်လမ်းပဲ ရှိတော့တာပေါ့ဗျာ “</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ် ပြုံးသွားခဲ့သည်။ မင်းက သုံးထောင်တောင် မြတ်သွားပြီလေ၊ မင်းက ဘာတွေထပ်လိုချင်နေသေးတာလား</p> <p> </p> <p>မုန့်လန်မှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ မိတ်ဆွေလေး၊ မင်းရဲ့ နားလည်ပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ……. “</p> <p> </p> <p>“ တစ်ခုရှိသေးတယ် “</p> <p> </p> <p>“ ဘာကြီးလဲ “</p> <p> </p> <p>လော့ရှန်လင်းသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုချန်ရှန်း၊ ပြောချင်တာရှိရင် ပြောလိုက်လေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မတို့က ရှင်စိတ်ကျေနပ်သွားရအောင် လုပ်ပေးမှာပါ၊ ရှင်ခံစားခဲ့ရတာကို အချည်းနှီး ဖြစ်ခွင့်မပေးဘူး “</p> <p> </p> <p>သူမသည် မာန်ပါပါဖြင့် စကားဝင်ပြောလာခဲ့ပြီး၊ မုန့်လန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊ လူများကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်မှာ မုန့်လန်က သူမကို လွန်စွာလေးစားနေပြီး၊ သူမ၏ စကားတိုင်းကို နားထောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါတွင် လုချန်ရှန်းမှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာ၊ ခင်ဗျားလည်း တွေ့ပါတယ်ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့က ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်သွားတာ မရှိဘူးဆိုပင်မဲ့၊ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် တန်ဖိုးကြီးတစ်ခု ပေးခဲ့ရတယ်လေ။ ပျက်စီးသွားတဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် ပြန်မလျော်သင့်ဘူးလားဗျ။ နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက ကြီးကျယ်တဲ့ လုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုပဲလေ၊ အဲ့တာတွေက ခင်ဗျားတို့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူးဗျာ။ ဒါပင်မဲ့ ကျွန်တော်တို့အတွက်ကတော့ အဲ့တာတွေက အသက်နဲ့ ကံကြမ္မာပဲလေ “</p> <p> </p> <p>“ အမှန်ပဲ “ မုန့်လန်သည် ၎င်းက ကြောင်းကျိုးဆီလျောသည်ဟု ခံစားသွားရကာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့သည်။ သူသည် ထိုနေ့က လှုပ်ခတ်မှုက မည်မျှ ကြီးမားလဲဆိုသည်ကို ကြားသိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ရှင်သန်နိုင်ခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းသပ်သပ်ပင် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကာကွယ်ရေး နည်းလမ်းတစ်ချို့ ရှိနေသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းပေါ်သည် ပြုံးစိစိသာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ စကားဝင်မပြောလာခဲ့ပေ။ သူသည် အစကတည်းက မှန်းဆမိနေခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူ့ကို အထင်သေးမိနေသေးသည်။ နတ်ကောင်းကောင်ဂိုဏ်းကတော့ ကောင်းကောင်းကြီးတော့ အနွှာခံရတော့မဲ့ပုံပဲ</p> <p> </p> <p>သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်းသည် ယခင်က ချင်းယွင်တောင်ထွဋ်၏ စာရင်းကိစ္စကို တာဝန်ယူခဲ့ဖူးပြီး၊ ပိုလျှံနေသည့် အရာအားလုံးကို ယူဆောင်သွားခဲ့သည်၊ ထို့ကြောင့် သူ့ထံတွင် ရတနာပစ္စည်းတစ်ချို့ ရှိကောင်း ရှိနေနိုင်ပေသည်၊ ရေတွက်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနီးပါး ရှိနေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုချန်ရှန်းသည် သူ့ဘေးနားတွင် ရှိနေသည့် နင့်ယုရှင်းကို ငေးကြည့်ကာ စကားပြန်ပြောလိုက်သည် “ ပြီးတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး၊ သူမရဲ့ အဖေက ကန်းပြည်နယ်ရဲ့ အချမ်းသာဆုံး သူဌေးကြီးလေ၊ သူမရဲ့ ပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော့်ထပ်တောင် ပိုပြီးတော့ တန်ဖိုးကြီးသေးတယ်။ ဒီလိုလုပ်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ၊ ကျွန်တော်က အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး၊ စီနီယာရာ။ ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းပဲပေးပါ၊ ပိုပေးချင်တယ်ဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ် “</p> <p> </p> <p>မုန့်လန် : “ … “</p> <p> </p> <p>သုံးသောင်းဟု ကြားသိလိုက်ရသည့် အချိန်တွင် လင်းပေါ်မှာလည်း အငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။ ၎င်းမှာ ဂိုဏ်း၏ တစ်နှစ်စာဝင်ငွေဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် မတန်တဆ ဈေးတင်ကာ လိမ်လည်လိုက်သည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p>


Save