နောက်နှစ်ရက်အကြာ၌၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ ကောင်းကင်ယံတွင် နတ်အလင်းတန်းများ လင်းလက်တောက်ပလာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ထက်တွင် ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ အလင်းတန်းပေါင်းများစွာ ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းလုံးလေးများ ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ငြိမ်သက်နေသည့် ကန်ရေပြင်ထဲသို့ ကျောက်ခဲတစ်လုံး ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။
လူတိုင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ အပေါ်သို့ မော့ကြည့်ကာ၊ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားကြသည်။
အင်မော်တယ်များ ဆင်းသက်လာသည့် မြင်ကွင်းကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဘုံ အလင်းတန်းဖြင့် လင်းထိန်နေခဲ့သည်။
သူတို့သည် ကန်းယွင်လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖွင့်လာပြီဆိုသည်ကို သိနေခဲ့သည်။
အဆိုပါ လှိုင်းလုံးများအလွန်တွင် နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တည်နေရာဖြစ်သည်၊ ၎င်းသည် အန္တိမ မဟာဆရာသခင် တစ်ဦးက လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာ အကြာက သန့်စင်ခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ လုချန်ရှန်းမှာလည်း ယဲ့တျန်ရီအနောက်မှ လိုက်လာခဲ့သည်။
လော့ထျန်းပါ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
“ အားလုံးပဲ၊ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာပါပြီ။ မင်းတို့တွေ မင်းတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ ဒါပင်မဲ့ ငါမင်းတို့ကို သတိပေးချင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်၊ အသက်သုံးဆယ်အောက်က လူတွေပဲ အထဲကို ဝင်လို့ရတယ်၊ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်၊ မင်းတို့ ဖျက်စီးခံလိုက်ရလိမ့်မယ် “
၎င်းကို လူတိုင်းသိထားခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ထပ်မံ၍ သတိပေးလိုက်သေးသည်။
၎င်းသည် လူတစ်ချို့က အခွင့်အရေး ယူ၍ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် အသက်များ ဆုံးရှံးသွားရမည်ကို တားဆီးခြင်းဖြစ်သည်။
လူတိုင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလာခဲ့သည်၊ သူတို့သည် သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာနေရာများတွင် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ရပ်နေကြသည်။
လုချန်ရှန်း၏ စိတ်စွမ်းအား ပျံ့လွင့်လာခဲ့ပြီး၊ တအံ့တဩဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ ဒီတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ် လူပိုများနေခဲ့သည်။
၎င်းတို့အနက် လူတော်တော်များများမှာ ကန်းပြည်နယ်အနှံ့မှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ ရွှမ်ချန်နှင့် နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ကျောက်ယန်တို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချီသိပ်သည်းခြင်းနယ်ပယ်၏ ပညာရှင်များ ဖြစ်သည်။
ချီသိပ်သည်းခြင်း အဆင့်၇နှင့် အဆင့်၈တွင် ရှိနေသည့် လူတစ်ချို့ပါ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ မည်သူကမှ အားနည်းမနေခဲ့ပေ။
ထိုလူများအနက် သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
လဖြူရောင် ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ ခါးအထိ ရေတံခွန်ကဲ့သို့ ကျဆင်းနေသော အနက်ရောင် ဆံသားပိုင်ရှင် အမျိုးသမီးသည် အပြင်ဘက်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားကာ၊ သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။
သူမ၏ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်သည် သူမက အဖိုးတန် အလှလေးတစ်ဦးဖြစ်သည်ဟု သက်သေပြနေခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်း၏ မျက်လုံးများ အတွင်းတွင်မူ မည်သည့်စိတ်ခံစားချက်မှ ရှိမနေခဲ့ပေ၊ သူသည် အံ့ဩရုံသာ အံ့ဩနေခြင်း ဖြစ်သည်။
“ သူမက ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေရတာလဲ။ သူမကလည်း ကန်းယွင်ကားချပ်အတွက် ရောက်လာခဲ့တာလား “
လုချန်ရှန်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။ သူမသည် ကွေ့ရှန်ယွမ်မှ စုမူယွဲ့ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအမျိုးသီးက ထူးကဲလှသည်၊ သို့သော် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးက ဤကဲ့သို့ ဝေးလံခေါင်သီသော နေရာအတွင်းသို့ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ရောက်လာရလဲဆိုသည်ကို မသိပေ။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူမထံတွင် ထင်ရှားသော နောက်ခံအင်အားစုတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။
လုချန်ရှန်းကို ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ကျိုးချင်ယုကို မမြင်ရခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ အမူအရာကို သတိပြုမိသွားသောအခါတွင် ယဲ့တျန်ရီမှ စကားပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုက နောက်ကျမှဝင်မှာ “
“ အဲ့လိုလား “
သူတို့ စကားပြောနေသည့် အချိန်မှာပင် လှိုင်းတလိပ်လိပ် တက်လာခဲ့ပြီး၊ လော့ထျန်း၏ အသံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
“ ဝင်ကြတော့ “
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပုံရိပ်အများအပြားသည် ကောင်းကင်ထက်သို့ ခုန်တက်သွားကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ဝင်သွားကြတော့သည်။
“ ချန်ရှန်း၊ တကယ်လို့ အန္တရာယ် တစ်ခုခုနဲ့ ကြုံရတယ်ဆိုရင်၊ စီနီယာအစ်မကို လာရှာလိုက်။ စီနီယာအစ်မက မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ် “
မလှမ်းမကမ်းမှ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသည့် အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းမှာ လုချန်ရှန်း၏ စီနီယာအစ်မ လျူချင်ချန်းဖြစ်သည်။
“ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်မ “ ဟု လုချန်ရှန်းမှ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ယဲ့တျန်ရီမှာလည်း အပြုံးဖြင့် စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ မင်းဆီမှာ အဆက်အသွယ်ကောင်းလေးတွေ ရှိတာပဲဟ “
“ ကိုယ့်ကို ဆက်ဆံစေချင်တဲ့ ပုံစံမျိုးနဲ့ တစ်ခြားလူတွေကို ဆက်ဆံလိုက်လို့ပါ “
“ ဒီအဆောင် စာရွက်ကို ယူလိုက်။ အဲ့တာက ငါနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုရဲ့ နေရာတွေကို အာရုံခံပေးနိုင်တယ်။ တကယ်လို့ အန္တရာယ်တစ်ခုခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတယ်ဆိုရင်၊ အဲ့တာကို မီးရှို့လိုက်၊ ငါတို့က မင်းကို လာရှာမယ် “ ယဲ့တျန်ရီသည် အဆောင် စာရွက်တစ်ခုကို ပေးရင်းဖြင့် ညွှန်ကြားလာခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းမှ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့်နောက်တွင် လူတိုင်းက ကျပန်းနေရာများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားကြမည် ဖြစ်သည်။
အားလုံး ဝင်နေကြပြီဖြစ်သောကြောင့်၊ လုချန်ရှန်းမှာလည်း စတင်၍ လှုပ်ရှားနေတော့သည်။
ရှီဖုန်းသည် အဝေးမှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးသည့်နောက်တွင် သူသည်လည်း လိုက်ဝင်သွားခဲ့သည်၊ သူသည် ထိုကိစ္စကို မလွှတ်ချနိုင်သေးဘဲ၊ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသေးသည်။
မကြာခင်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ဗလာကျင်းသွားခဲ့ပြီး၊ တောင်ထွဋ်သခင်များ၊ အကြီးအကဲများနှင့် အထဲသို့ ဝင်သွားသူများ၏ အဖော်များသာ ကျန်နေခဲ့သည်။
ရွှမ်ထျန်းဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲများလည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်၊ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် အောင်မြင်မှုက သူတို့၏ လက်ခုပ်ထဲတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ တပြုံးပြုံး ဖြစ်နေကြသည်။
အဘိုးအိုတစ်ဦးမှာလည်း ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်၊ သူသည် ကွေ့ရှန်ယွမ်မှ လူဖြစ်သည်။
မုန့်လန်မှာလည်း ဘေးတစ်ဖက်တွင် တိတ်တဆိတ် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။
သူသည် လော့ရှန်လင်းကို နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ခေါ်သွားရန်အတွက် ဤကိစ္စ ပြီးဆုံးမည့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကြသည်။ သူတို့က ကန်းယွင်ကားချပ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်ကို စွန့်လွှတ်ထားသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာနေပြီ ဖြစ်သည်၊ ထို့ကဲ့သို့သာ မဟုတ်ဘူးဆိုပါက သူတို့သည် တစ်ခြားလူများကို ဝင်ခွင့်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလျက်ရှိသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ သူတို့အားလုံး၏ အရှေ့တွင် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ တောင်တန်းများ၊ စီးဆင်းနေသော ရေများ၊ အပင်များနှင့် အစိမ်းရောက် ကျောက်တုံးများ စသည်ဖြင့်၊ အရာအားလုံးသည် အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် စစ်မှန်နေပြီး၊ အပြင်ကမ္ဘာနှင့် ခွဲခြား၍ မရနိုင်လောက်သည်အထိ ထပ်တူညီနေခဲ့သည်။
၎င်းသည် အစစ်အမှန် ကမ္ဘာငယ်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံတွင် တိမ်တိုက်များ မျောလွင့်နေကာ၊ ခမ်းနားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနေလျက်ရှိသည်။
အထဲသို့ရောက်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် လူတိုင်းလိုလိုက စတင်၍ လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည်။
ကန်းယွင်ကားချပ်က မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေလဲဆိုသည်ကို မည်သူမှ မသိကြပေ။ လူတော်တော်များများက ကံစမ်းနေကြရုံသာလျှင် ဖြစ်သည်၊ ထို့အပြင် ဤနေရာ၏ ဝိညာဥ်ချီက အလွန်တရာ ကြွယ်ဝအားကောင်းနေသောကြောင့်၊ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံရ အကောင်းဆုံးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လူတစ်ချို့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြပြီး၊ နည်းလမ်းပေါင်းစုံသုံး၍ စမ်းသပ်ကြည့်နေကြတော့သည်။
သို့ရာတွင် လုချန်ရှန်းကမူ အားလုံးနှင့် ကွဲပြားနေခဲ့သည်။ ဒီနေရာ၏ ကြွယ်ဝသော ဝိညာဥ်ချီကို ခံစားလိုက်ရသော အချိန်၌ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြီးမားသော အပြုံးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒီလောက်တောင် သိပ်သည်းတဲ့ ဝိညာဥ်ချီက ကျင့်ကြံဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်ခရီးစဥ် ငါ့ကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်လောက် သက်သာသွားစေမလဲ မသိဘူး။
ထို့နောက်၌ သူ၏လက်ထဲတွင် မှော်စွမ်းအားတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ အစီအရင်ပြားနှင့် အစီအရင် အလံများစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းတို့မှာ ဝိညာဥ်စုစည်းရေး အစီအရင်အတွက် လိုအပ်သော အရာများဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ကို ဝေ့ရမ်းလိုက်ရာ၊ အစီအရင်ပြား ကျဆင်းသွားခဲ့ပြီး၊ အစီအရင် အလံတို့မှာ ဘက်ပေါင်းစုံသို့ ပျံ့လွင့်ကာ၊ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဝိညာဥ်ချီများသည် ဤနေရာတွင် မြန်မြန်ဆန်ဆန် စုစည်းလာခဲ့သည်။
ဤနေရာတွင် ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်၌၊ သူသည် ကြာကြာ ဆက်မနေတော့ဘဲ၊ ထပ်မံ၍ ရွေ့လျားကာ၊ မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဝိညာဥ်စုစည်းရေး အစီအရင်သည် မိုင်တစ်ရာအတွင်းရှိ ဧရိယာအတွင်းမှ ဝိညာဥ်ချီ ၈၀%ကို တစ်ရက်အတွင်း စုစည်းပေးနိုင်လေသည်။ သူသည် မိုင်တစ်ရာအကွာတိုင်းတွင် အစီအရင်တစ်ခုစီ ချထားပြီး၊ သုံးကြိမ်ဆက်တိုက် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးသည့်နောက်တွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
၎င်းမှာ သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှု အားလုံးပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အပြင် သူ့ထံတွင် သူသုံးနေကျ သိုလှောင်ရေး မှော်ပစ္စည်းတစ်ခုသာလျှင် ရှိနေတော့သည်။
သူ့ထံတွင် လက်စွဲတော် လက်နက်ပင် ရှိမနေခဲ့ပေ။ သူသည် သူ၏ ပစ္စည်းအားလုံးကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးများအတွက် ရောင်းချခဲ့ရလေသည်။
သူက အစီအရင်သုံးခုသာလျှင် တည်ဆောက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ပါဝင်ပစ္စည်းများက လွန်စွာဈေးကြီးပြီး သူမတတ်နိုင်သောကြောင့်သာလျှင် သုံးခုတည်းသာ တည်ဆောက်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် မည်သည့်အခွင့်အလမ်း(သို့) မည်သည့်မှော်ရတနာအတွက်မှ မပြိုင်ဆိုင်ဘဲ၊ ဝိညာဥ်ချီကိုသာလျှင် တတ်နိုင်သမျှ စုပ်ယူဝါးမြိုမည် ဖြစ်သည်။
သူသည် အထီးကျန် တောင်ထွဋ်ပေါ်တွင် ဝိညာဥ်ချီများ စုစည်းလာမည့်အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေတော့သည်။
သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် အာရုံခံမိကာ၊ သံသယဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အမြင်အာရုံအတွင်းသို့ စာလိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းသည် အလွန်တရာ မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက်ရိုက်ချလာခဲ့သည်။
အားပြင်းသော သက်ရောက်မှုသည် သူ့ကို ဟန်ချက်ပျက်သွားစေပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ခါသွားစေကာ၊ တောင်ထွဋ်ပေါ်မှ ဇောက်ထိုးကျသွားစေခဲ့သည်။
ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံနှင့်အတူ၊ သူသည် မြေပြင်နှင့် တိုက်မိသွားကာ၊ တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုကို အလိုအလျောက် ဖန်တီးမိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ မြေပြင်အတွင်းသို့ ကျွံဝင်သွားပြီး၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကသာလျှင် တွင်းပေါက်အတွင်းတွင် ကျန်နေခဲ့သည်။
အရာအားလုံးက အလွန်မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သောကြောင့် သူအငိုက်မိသွားခဲ့သည်။ လုချန်ရှန်း၏ နယ်ပယ်ဖြင့်ပင် ၎င်းကို မခုခံနိုင်သလောက်နီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
အကယ်၍ သူကသာ ကပ်ဘေးတစ်သောင်း အင်မော်တယ် ခန္ဓာကိုယ်၏ နှိပ်စက်မှုနှင့် ပြင်ဆင်ပေးမှုများကို မခံထားခဲ့ရဘူးဆိုပါက၊ အဆိုပါ တိုက်ခိုက်မှုသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်အတွက် လုံလောက်သည်ထပ်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည်။
“ ဘယ်ခွေးသူတောင်းစားက ငါ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာလဲကွ “
လုချန်ရှန်းမှ ဟိန်းဟောက်ရင်းဖြင့်၊ သူ၏ဦးခေါင်းကို မြေပြင်အတွင်းမှ ပြန်ထုတ်ရန် ရုန်းကန်နေတော့သည်။ မှော်စွမ်းအား ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ အစွမ်းထက် စွမ်းလှိုင်းများ ထုတ်လွှတ်ကာ၊ သူ၏ စိတ်စွမ်းအား ပျံ့လွင့်သွားပြီး၊ သူ့အား ချုံခိုတိုက်ခိုက်သည့် လူကို ရှာဖွေနေတော့သည်။
သို့သော် သူသည် မည်သည့်အရာကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး၊ မည်သည့်မူမမှန်မှုမှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ အဆိုပါ စာလိပ်တစ်ခုတည်းသာ ရှိနေခဲ့သည်။
“ ဘယ်သူမှ မရှိဘူးလား “
လုချန်ရှန်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်၊ သူသည် စာလိပ်ကို ကြည့်ကာ ဆွဲယူလိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို စစ်ဆေးကြည့်နေရင်းဖြင့် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည် “ ငါက ဒီဟာကြောင့် ပြုတ်ကျလာတာလား “
သူသည် တအံ့တဩ ဖြစ်နေခဲ့ကာ၊ အဆိုပါ စာလိပ်ကို ဖြန့်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုခု ဖြစ်နေနိုင်သည်ဟုသာ ထင်နေခဲ့သော်လည်း၊ သူသည် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် ချက်ချင်း အေးခဲတောင့်တင်းသွားခဲ့သည်။
စာလိပ်အတွင်းတွင် တောင်အများအပြား ပါဝင်သည့် ခမ်းနားသော ပန်းချီကားတစ်ချပ်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တိမ်သားတိမ်စိုင်တို့မှာ အဆိုပါ တောင်များအကြားတွင် လှည့်လည်သွားလာနေလျက်ရှိသည်။
၎င်းက ပန်းချီကားတစ်ချပ်မျှသာဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ သဘာဝကျနေခဲ့သည်၊ ခမ်းနားကာ အားကောင်းသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ နေရာတိုင်းတွင် ၎င်း၏ ထူးခြားသော သဘာဝတရားကို ပြသနေကာ၊ ၎င်း၏ စွမ်းအင်လှိုင်းတို့မှာလည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းနေခဲ့သည်။
လုချန်ရှန်းသည် ၎င်းတို့ကို ကြည့်ရှုနေရင်းဖြင့် အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
“ ဒါက ကန်းယွင်ကားချပ်လား။ ဒီကောင်က ငါ့ခေါင်းကို လာတိုက်သွားတာလား “