BIT

Title

Show in VIP/Series

Status (Active / Inactive)

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ( 30 )</h2>

<h2 style="text-align: center;">မင်းက ဟန်တောင်မဆောင်နိုင်တော့ဘူးလား</h2>

လုချန်ရှန်းသည် တင်ပျဥ်ခွေထိုင်နေလျက်ရှိပြီး၊ သူ၏ကျင့်ကြံရေးမှာလည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့ရာ၌ ဤအချိန် အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများ အတွင်းတွင် မကျေနပ်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာလည်း လှောင်ပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးနေခဲ့သည်။

“ လုချန်ရှန်း၊ မင်း အသက်ရှင်နေသေးတာပဲ၊ ကောင်းတယ် “ စကားပြောလာသူမှာ ရှီဖုန်းပင် ဖြစ်သည်၊ သူသည် လှောင်ပြုံးပြုံးနေရင်းဖြင့် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

“ စီနီယာအစ်ကိုရှီ၊ ဘယ်လောင်တောင် တိုက်ဆိုင်လိုက်လဲဗျာ “

လုချန်ရှန်းသည် မျက်လုံးများ ဖွင့်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ၏အသံမှာ အလွန်ပင် အေးဆးတည်ငြိမ်နေခဲ့သည်၊ သူသည် ထိုလူ၏ ရောက်ရှိလာမှုကို အာရုံခံမိပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ တိုက်ဆိုင်တာလား “

ရှီဖုန်း ပြုံးသွားခဲ့သည်၊ သူ့ဘေးတွင် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီး၊ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းသည် မထီမဲ့မြင့်ပြုနေသော မျက်လုံးများကိုသာ ဆင်မြန်းထားခဲ့သည်၊ သူတို့သည် လုချန်းရှန်ကို ပုရွတ်ဆိတ်တစ်ကောင်ဟုသာ မှတ်ယူထားပုံရသည်။

“တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား “

လုချန်ရှန်းသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရှီဖုန်းမှ အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ ငါကြားတာတော့ ကျိုးချင်ယုက မင်းကို တော်တော်လေး ဂရုစိုက်တယ်ဆို “

“ ဘာပြောချင်တာလဲ “

“ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းရဲ့ စီနီယာအစ်ကိုနဲ့ သွားတွေ့ဖို့အတွက် မင်းကိုပါ ခေါ်သွားချင်လို့ “ ဟု ရှီဖုန်းမှ ပြန်ပြောလာခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းမှ ထပ်မံ၍ မေးမြန်းလိုက်သည် “ မင်းတို့က ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ “

“ ဘာတွေ သောက်စကားများနေတာလဲ။ နာနာခံခံနဲ့ လိုက်လာခဲ့လိုက်။ ငါတို့ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာက မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တယ် “ တစ်စုံတစ်ဦးမှ အော်ငေါက်လာခဲ့သည်။

တစ်ခြားလူတစ်ဦးမှ အပြုံးဖြင့် စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ ဘာလို့ လေကုန်ခံနေရတာလဲ။ သူ့ခြေလက်တွေကို ရိုက်ချိုးပြီးတော့ ခေါ်သွားလိုက်လေ ”

လူတစ်စုသည် အထင်တသေး ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လာခဲ့သည်။

ရှီဖုန်းသည် ၎င်းတို့ကို မည်သို့မျှ မတားဆီးခဲ့ပေ၊ သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေသည့် လူကို ကြည့်နေသည့် အချိန်၌ သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုများ ဖြစ်တည်နေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ စကားပြန်ပြောလိုက်သည် “  ငါမေးနေရင်၊ လိမ်လိမ်မာမာနဲ့ ပြန်ဖြေသင့်တယ်။ ပြဿနာမရှာချင်စမ်းနဲ့ “

“ ဟားဟားဟား “

“ မင်းဘာပြောလိုက်တယ် “ လူတစ်ဦးမှ လှောင်ပြောင်‌ပြောဆိုလာခဲ့သည် “ သေရတော့မှာကိုတောင် ဆောင့်ကြွားဆောင့်ကြွား လုပ်နေရဲသေးတာလား။ မင်းက ကိုယ့်အဆင့်ကိုယ် မသိတဲ့ကောင်ပဲ “

“ လုချန်ရှန်း၊ ပြဿနာရှာနေတဲ့လူက မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နေတယ်လို့ ငါထင်တယ် “ ရှီဖုန်းမှ လှောင်ပြောင်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတစ်ဦးသည် ရှေ့တိုးကာ၊ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူချဥ်းကပ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားခဲ့သည်၊ သူ၏လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ထိုနေရာမှာပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး၊ သူ့အပေါ်သို့ ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့သည်၊ သူ၏မျက်လုံးများ အတွင်းတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အငွေ့အသက်များ ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။

သူ စကားပြောချင်နေခဲ့သော်လည်း၊ အရာအားလုံးက သူ၏ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် မရှိတော့ဘူးဆိုသည်ကိုသာ သိရှိသွားခဲ့သည်။

“ ဘာဖြစ်တာလဲဟ “

လူတစ်ချို့သည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဆိုသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်၊ ရှီဖုန်းမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ အားလုံးသည် မည်သို့မျှ တွေဝေတုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ၊ စတင်၍ လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သို့ရာတွင် ဤတစ်ကြိမ်၌ သူတို့အားလုံး၏ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လူတိုင်းကို လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်၊ သူတို့သည် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ မြေပြင်နှင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်ဆောင့်မိသွားကြသည်။

“ ဘာကြီး “

ရှီဖုန်း မှင်သက်သွားခဲ့သည်၊ သူသည် ရုန်းကန်ရန်ပင် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။ လုချန်ရှန်းမှ သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ ရှီဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလိုအလျောက် မျောလွင့်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်အတွင်းတွင် သူ၏ မျက်လုံးများ အဆက်မပြတ် ပြူးကျယ်နေပြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှု အရိပ်အငွေ့များ စွန်းထင်းနေခဲ့သည်။ သူသည် သူ့အရှေ့တွင် ရှိနေသည့်လူကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ မင်း၊ မင်း ……. “

“ ငါမင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်၊ စကားကို ကောင်းကောင်းပြောစမ်း “ ဟု လုချန်ရှန်းမှ ပြောလိုက်သည်။

“ ဖွီ “ ရှီဖုန်း၏ အသံပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး၊ သွေးများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်၊ ထို့နောက် မီးလျှံများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ၊ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းသွားစေခဲ့သည်၊ ဖုန်မှုန့်များသာလျှင် ကျန်နေခဲ့သည်။

သူသည် အဓိပ္ပါယ် မရှိသော အရာများကို မကြားချင်ပေ။ စကားမပြောဘူးဆိုပါက၊ အသတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် နောက်လူတစ်ဦးကို ကြည့်ကာ စကားထပ်ပြောလိုက်သည် “ သူက အခွင့်အရေး ပေးတာကို ကျေးဇူးမတင်ဘူး၊ မင်းကရော ဘယ်လိုလဲ “

အမေးခံလိုက်ရသည့် လူသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကာ၊ အလောတကြီး ပြန်ပြောလာခဲ့သည် “ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့တယ်၊ အဲ့တာက ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ် နေရာတစ်ခုပါ။ လူတိုင်းက အဲ့ထဲကို ဝင်ချင်နေကြတယ်၊ ဒါပင်မဲ့ ကျိုးချင်ယုက လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ထားပြီးတော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဝင်ခွင့်မပေးဘူး။ သူတို့က မင်းနဲ့ ယဲ့တျန်ရီကို ဖမ်းပြီးတော့၊ ကျိုးချင်ယုကို ခြိမ်းခြောက်ချင်နေကြတာ “

ဘုမ်း ဘုမ်း ဘုမ်း

ထိုစကားကို ကြားခဲ့ရပြီးသည့်နောက်တွင် လုချန်ရှန်းမှ သူ၏လက်ကို ဝေ့ရမ်းလိုက်ရာ၊ လူတိုင်း ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်ကာ၊ ထပ်မံ၍ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

“ အမွေအနှစ် နယ်မြေလား “

၎င်းမှာ သူတစ်ခါမှ မကြားခဲ့ဖူးသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ထထွက်သွားတော့သည်။

မိုင်ရာနှင့်ချီ၍ ကျော်ဖြတ်လာခဲ့ပြီးသည့်နောက်၌၊ သူ၏ မျက်လုံးများ အရှေ့တွင် တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

တောင်တန်းအလွန်တွင် နတ်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်နေခဲ့သည်၊ ထူးခြားသော စွမ်းအင်လှိုင်း ပေါ်ထွက်နေခဲ့ပြီး၊ ၎င်း၏ တာအိုစည်းချက်က ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တာအိုစည်းချက်နှင့် ထပ်တူကျနေခဲ့သည်။

၎င်းတို့သာလျှင် မဟုတ်ဘဲ၊ သူသည် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည့် ရင်းနှီးသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကိုပါ အာရုံခံမိသွားခဲ့သည်၊ ၎င်းက ကန်းယွင်ကားချပ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် လုံဝတူညီနေခဲ့သည်။

“ အဲ့တာက တကယ်ကြီးကို ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်နယ်မြေ ဖြစ်နေတာလားဟ “ လုချန်ရှန်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

ကန်းယွင်ဂိုဏ်းသည် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ဂိုဏ်း ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်၊ ၎င်းက ကန်းယွင်ကားချပ်ကိုပင် ချန်ထားနိုင်သောကြောင့်၊ အမွေအနှစ်တစ်ချို့ကို ချန်ထားခဲ့ခြင်းက ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့ရာတွင် သူသည် ကန်းယွင်ကားချပ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် တူညီသော အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိနေသောကြောင့်၊ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ကားချပ်က ငါ့ဆီမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလားဟ

ကျိုးချင်ယုသည် တောင်တန်း၏ အရှေ့တွင် သူ၏ဓားနှင့်အတူ မတ်တပ်ရပ်နေလျက်ရှိသည်။ ယခုသူမြင်တွေ့နေရသည့် အရာမှာ ဓားချီဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်နယ်မြေပင် ဖြစ်သည်၊ ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တစ်ခြားသော တပည့်တပန်းများက ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေကာ၊ မည်သူ့ကိုမှ ချဥ်းကပ်ခွင့်မပေးချေ။

သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင် နေရာတွင်လည်း၊ ပုံရိပ်များစွာ မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်၊ ၎င်းတို့ကို ရွှမ်ချန်က ဦးဆောင်နေလျက်ရှိပြီး၊ စုမူယွဲ့မှာလည်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ပညာရှင် တော်တော်များများက သူမကို အဖော်ပြုပေးနေလျက်ရှိပြီး၊ သူမကို ကာကွယ်ပေးနေကြသည်။ အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့စလုံးသည် တစ်ဖက်ကိုတစ်ဖက် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ရွှမ်ချန်မှ စကားစပြောလာခဲ့သည် “ ကျိုးချင်ယု၊ သဘောတူညီချက်အရ ငါတို့က အခွင့်အလမ်းရှာဖို့အတွက် ဒီနေရာကို ဝင်နိုင်တယ်။ လမ်းလာပိတ်နေတယ်ဆိုတော့ မင်းက ဘာသဘောလဲ။ သဘောတူညီချက်ကို ဖောက်ဖျက်ချင်နေတာလား “

လူတစ်စုမှာ ရန်လိုနေကြပြီး၊ လောဘတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့်၊ ခန်းမကြီးကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော စိတ်အားထက်သန်မှုများမှာ ငြှိမ်းသက်ရ ခက်လှပေသည်။

ကျိုးချင်ယုကမူ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ မည်သို့မျှ မလှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပေ။

“ အခွင့်အလမ်းဆိုတာက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်အပေါ်မှာ မူတည်တယ်၊ တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင်၊ အဲ့တာက မင်းဟာပဲ “

သူ၏စကာလုံးများက စိတ်ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေပုံရသည်၊ သို့သော် သူတို့သည် အားကောင်းသော ယုံကြည်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

စုမူယွဲ့မှာလည်း စကားဝင်ပြောလာခဲ့သည် “ စီနီယာအစ်ကိုကျိုး၊ ဒီလိုအခွင့်အလမ်းမျိုးကို ရှင်တစ်ယောက်တည်း လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့ အဲ့လိုမျိုး လုပ်နေရတာလဲ။ ကျွန်မကို ဝင်ခွင့်ပေးပါ၊ ကျွန်မက ရှင်တို့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်ကို မထိဘူး၊ အဲ့လိုဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ “

ရွှမ်

ဓားအူသံ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ သူ၏တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်သည်။

ကန်းယွင်ဂိုဏ်း၏ တပည့်များကလည်း သူတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသည်။

သဘောတူညီချက်အရ သူတို့သည် သူတို့ ရရှိထားသည့် မည်သည့်အခွင့်အလမ်းကိုမဆို ယူဆောင်သွားနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထို့နည်းတူစွာပင် အခွင့်အလမ်းဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ကျန်နေခဲ့သည့် လူကသာလျှင် ရရှိနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျိုးချင်ယုကသာ ခွင့်မပြုဘူးဆိုပါက၊ သူတို့ထံတွင် တစ်ခြားသော နည်းလမ်းများ ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

စုမူယွဲ့မှာလည်း ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ချန်မှ စကားထပ်ပြောလာခဲ့သည် “ မင်းက ငါတို့အားလုံးနဲ့ ရန်သူလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်နဲ့တူတယ် “

“ အဲ့တော့ “

ဤအချိန်တွင် သူ၏စကားလုံးများမှာ ခိုင်မာ၊ ပြတ်သားနေခဲ့သည်၊ ကျိုးချင်ယု၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပြီး၊ အရာအားလုံးကို မည်သို့မျှ ကြောက်လန့်မနေခဲ့ပေ။

ရွှမ်ချန်၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားခဲ့သည်။

“ မင်းရဲ့ ခေါင်းမာမှုကြောင့် မင်းရဲ့ ကန်းယွင်ဂိုဏ်းဆီ ကပ်ဘေးတွေ ရောက်သွားစေမှာကို မကြောက်ဘူးလား။ မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီတွေက မင်းလောက် မသန်မာဘူးနော် “

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါတွင်၊ ကျိုးချင်ယု၏ အမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယဲ့တျန်ရီက အားမနည်းသောကြောင့် သူသည် သူ့ကို မည်သို့မျှ မစိုးရိမ်ပေ၊ သို့သော် လုချန်ရှန်းအကြောင်း တွေးမိသွားသောအခါတွင် သူသည် ပို၍ စိုးရိမ်ပူပန်သွားခဲ့သည်။

သူသည် တစ်ခဏခန့် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

အခြေအနေမှာ ရှေ့မတိုးသာ နောက်မဆုတ်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်၊ စုမူယွဲ့မှာလည်း မည်သည့်စကားမှ ထပ်မပြောလာတော့ပေ၊ သူမ၏ စွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှမ်ချန်မှာလည်း လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“ တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်နဲ့တူတယ် “

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရွှမ်ချန်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်၊ သူ၏ မှော်စွမ်းအား မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် စည်းတံဆိပ်များကို ဖွဲ့စည်းနေရာ၊ စွမ်းအင်လှိုင်းများ ဆက်တိုက်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ကျိုးချင်ယုကို တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး၊ စုမူယွဲ့မှာလည်း သူနှင့်အတူ လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။ ထိုလူနှစ်ဦး ချဥ်းကပ်လာသောကြောင့်၊ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ထွက်လာခဲ့သည်။

လူသုံးဦးသည် ကောင်းကင်အောက်တွင် တိုက်ခိုက်နေလျက်ရှိပြီး၊ ဓားစွမ်းအင်များ ဖြတ်သန်းနေကာ၊ မန္တာန်မျိုးစုံ ပေါ်ထွက်လာနေခဲ့သည်။

လုချန်ရှန်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေရင်းဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့သည်။

သူ့ကို အသုံးပြုကာ၊ ကျိုးချင်ယုကို ခြိမ်းခြောက်ရန် စဥ်းစားခြင်းမှာ အမှန်ပင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလွန်းလှသည်။

နှစ်ယောက်တစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ကြားဝင်စွက်ဖက်ရန် မတွေးထားခဲ့ပေ။ လူငယ်များသည် အတွေ့အကြုံများကို အမြဲတမ်း လိုအပ်သည်၊ ထို့အပြင် သူသည် ကျိုးချင်ယုက မရှုံးဘူးဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ သူအနိုင်မရဘူးဆိုလျှင်တောင်မှ၊ သူအန္တရာယ်ဖြစ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူသည် ကျိုးချင်ယု၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ပွဲသိမ်းတိုက်ကွက်တစ်ခု ချန်ပေးထားခဲ့သည်၊ ပုံမှန်အခြေအနေအောက်တွင် ၎င်းကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း၊ အကြပ်အတည်း ကာလအတွင်းတွင် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် လုံလောက်နေမည် ဖြစ်သည်။

အူတိုင်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်၉ ပညာရှင်ကပင် သူ့ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရှိအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ခန်းမကြီးကို ငေးကြည့်ကာ၊ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားကို ပျံ့လွင့်စေကာ၊ တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်၊ သူသည် ၎င်းကို သူကိုယ်တိုင် သွားရောက်စစ်ဆေးမလားဆိုသည်ကို တွေဝေသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် သူသည် ခန်းမအပြင်ဘက်တွင် တစ်ယောက်ယောက်က တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်သွားသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းက ကျောက်ယန်ဖြစ်သည်။ သူသည် အထူးနည်းလမ်းတစ်ချို့ကို အသုံးပြုကာ လူတိုင်းကို ကျော်ဖြတ်သွားပြီး၊ ကျိုးချင်ယု၊ ရွှမ်ချန်နှင့် စုမူယွဲ့တို့ကို တိုက်ခိုက်ရင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်သွားစေခဲ့သည်၊ ထိုစဥ် သူကိုယ်တိုင်က အကျိုးအမြတ်များကို ရိတ်သိမ်းရန် ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။

“နတ်ကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လူတွေက ဒီလောက်တောင် အရှက်မရှိကြတာလားဟ။ ငါ့အလှည့်တောင် မရောက်သေးတာကို၊ မင်းက လှုပ်ရှားနေပြီပေါ့လေ “

၎င်းကို တွေးမိသွားသောအချိန်၌၊ လုချန်ရှန်း၏ ဘေးဘက်တွင် အနက်ရောင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ခန်းမအတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်က သူသန့်စင်ထားခဲ့သည့် ရုပ်သေးပင် ဖြစ်သည်။

Book List