Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၂၃ )</h2> <h2 style="text-align: center;">လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ သံတမန် ရောက်ရှိလာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>လုချန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးကတည်းက ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်၏ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ရန် လူများကို လုကျန့်ကျီ စေလွှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ မည်သူဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီး ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်ရှိ လူများ လုချန်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို သိသွားမည်ကို သူ အစိုးရိမ်ဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခန်းမထဲသို့ ခုလေးတင် ဝင်လာသော စစ်သည်ကို လုကျန့်ကျီက</p> <p> </p> <p> “ဘာကောလာဟလတွေလဲ”</p> <p> </p> <p>စစ်သည်က ချက်ချင်းပင် တင်ပြလိုက်၏။ “အရင်တုန်းက ချန်ဘုရင်ဟာ ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်ကို သစ္စာဖောက်တာ မဟုတ်ပဲ ကွမ်းရန်ဘုရင်ရဲ့ လုပ်ကြံဇာတ်လမ်းဆင်တာကို ခံခဲ့ရတာလို့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်နေပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကွမ်းရန်ဘုရင်က ချန်ဘုရင်နှင့် ထျန်းရှ နိုင်ငံအရှင်သခင်တို့အကြား အရင်ရန်တိုက်ပေးခဲ့ပြီး ချန်ဘုရင်ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေက ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေကို လှုံ့ဆော်ခဲ့လို့ ချန်ဘုရင်က သူ့ရဲ့ ဇနီးတွေနဲ့ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲ ဝင်သွားရတယ်လို့လည်း ဆိုကြပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>စစ်သည်၏ စကားကို ကြားလျှင် လုကျန့်ကျီ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက မည်သို့သော ကောလာဟလမျိုးနည်း။</p> <p> </p> <p>ဤအရာက လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ထျန်းရှ နတ်ဘုရား နိုင်ငံတော်၏ အရှင်သခင်က ချန်ဘုရင်ကို အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ပစ်မှတ်ထားခဲ့မှန်း သူတို့ မသိခဲ့ကြသော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်းများစွာအတွင်းက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်အချို့မှတစ်ဆင့် ထိုအရာအားလုံး ကွမ်းရန်ဘုရင်နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း လုကျန့်ကျီ ခန့်မှန်းမိပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ထိုအဖြစ်အပျက်မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မည်သူမဆို ဤကိစ္စ ကွမ်းရန်ဘုရင်နှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်ကြလိမ့်မည်ဟု လုကျန့်ကျီ ယုံကြည်ထား၏။</p> <p> </p> <p>လုကျန့်ကျီကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်စေသည့်အချက်က ချန်ဘုရင်၏ အင်အားစုဟောင်းများပင် ကွဲလွင့်ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီးဖြစ်သည့် အခြေအနေတွင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ ကြာပြီးသည့်  အတိတ်က အဖြစ်အပျက်များကို တစ်စုံတစ်ယောက်က အဘယ်ကြောင့် ပြန်လည်ဖော်ထုတ်နေရသနည်း ဟူသောအချက်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စကို လူအများ သိစေမည့် ကောလာဟလတစ်ခု ဖြစ်လာရန်အတွက် နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်မည့်သူ ရှိနေရပေမည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူက ဤကောလာဟလကို မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖြန့်ဝေသနည်းဆိုတာကိုတော့ လုကျန့်ကျီ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်...</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို သိသွားပြီး ထိုစဉ်က သူ့ကို မည်သူ ဒုက္ခပေးခဲ့သည်ကို ဤကောလာဟလဖြင့် အသိပေးကာ ချန်ဘုရင်၏ ဒေါသကို အသုံးချ၍ ကွမ်းရန်ဘုရင်ကို နှိမ်နင်းလိုခြင်းများလား။</p> <p> </p> <p>အမွေးဖြူမြို့ရှိ လူများ ပျောက်ဆုံးနေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ကြည့်လျှင် ချန်ဘုရင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် သတင်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များလှ၏။</p> <p> </p> <p>သူအနေနှင့် လက်ပိုက်ကြည့်မနေသင့်ပဲ ချန်ဘုရင်ထံ သတင်းပေးပို့ကာ သတိထားရန် အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားရမည်ဟု လုကျန့်ကျီ တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ပဲ လုချန်းထံသို့ စာတစ်စောင် အမြန်ရေးသားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အဝေးရှိ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်တွင် ရှိနေသော လုချန်းထံသို့ ထိုစာကို ပို့ဆောင်ရန် ကုန်သည်အဖြစ် ဟန်ဆောင်စေကာ လူတစ်ဦးကို သူ စေလွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းနှင့် လူချင်းမတွေ့မချင်း စာကို မထုတ်ရန်နှင့် အကယ်၍ အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိလာပါက စာကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ရန်လည်း ထိုသူကို သူ အထူးမှာကြားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>…….</p> <p> </p> <p>နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားရာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နောက်ထပ် တစ်နှစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လုချန်း၏ ရင်ခွင်ထဲ၌ ရှောင်ရွှီရင် မှီတွယ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်၏ အဆင့်နယ်ပယ်လည်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အစက တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်းမှ ထွက်လာရန် သူမ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ရှောင်ရွှီရင်ကို လုချန်းက ကျင့်စဉ်တွင် ကူညီပေးနေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူမ ထွက်လာလျှင်လည်း လုပ်စရာရှိမည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ တံခါးပိတ်၍သာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကုတင်ပေါ်၌ လဲလျောင်းလျက် အပေါ်မှ ကုတင်ကန့်လန့်ကာများကို လုချန်း ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> </p> <p> “မောင်လေး... ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သတိပြန်ဝင်လာသော လုချန်းက သူမ၏  ပုခုံးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း</p> <p> </p> <p> “ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ဇနီးများနှင့် သားသမီးများ အကြောင်းကို လုချန်း တွေးနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူ အပြင်သို့ ရောက်နေတာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် လုံးဝ စိတ်မပူပဲ မနေနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲတွင် ကစဉ့်ကလျား သားရဲ တစ်ကောင်ထက်မက ရှိနေမည်ကို သူ စိုးရိမ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ မရှိခိုက်တွင် နောက်ထပ် သားရဲတစ်ကောင် ပေါ်လာပါက သူတို့၏ စွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလားဟု လုချန်း တွေးပူနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအရာများကို စိုးရိမ်နေ၍လည်း အပိုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြေအနေများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးနိုင်ရန်အတွက် သူ၏ စွမ်းအားကို အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူ၏ စွမ်းအားကို မည်မျှပင် ကြိုးစားမြှင့်တင်ပါ စေ အနည်းဆုံး နှစ်သန်းပေါင်း အနည်းငယ်အတွင်း နတ်ဧကရာဇ် နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ရှောင်ရွှီရင်နှင့်အတူ စုံတွဲကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနေသော်လည်း ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာမှုကို သူ မခံစားရသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အတူ တစ်ကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံသည့် အခါမျိုးတွင်လည်း တိုးတက်မှုကို မခံစားရပေ။</p> <p> </p> <p>ဤပြဿနာက သူ၏ အမှားမဟုတ်ကြောင်း လုချန်း သိ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်များသည် အဆင့်မြင့်လာလေလေ ကျင့်စဉ် တိုးတက်မှု ပိုမိုနှေးကွေးလာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများသည် ကောင်းကင်နတ် အဆင့်သို့ ရောက်ရန်အတွက်ပင် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အချိန်ယူခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် အခြားသူများနှင့် မတူပေ။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်သို့ ပြန်နိုင်ရန်အတွက် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာ အချိန်မပေးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>အချိန်ကြာလာလေလေ မရေရာမှုများမှာ ပို ကြီးမားလာလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း သူ၏ ဇနီးများနှင့် သားသမီးများကို စိုးရိမ်နေကြောင်း ရှောင်ရွှီရင် ခပ်ရေးရေး ခံစားမိ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လုချန်းက ဘာမှမဟုတ်ဟု ပြောနေသဖြင့် သူမ ဆက်၍ မမေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စံအိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် လူနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို လုချန်း ရုတ်တရက် အာရုံခံမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုသူတို့သည် နှင်းခဲမြို့၏ မြို့တော်ဝန်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နှင်းခဲမြို့၏ မြို့တော်ဝန်သည် စံအိမ်ထဲသို့ ဝင်မလာပဲ တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် စံအိမ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် လှမ်းပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှုဝမ်က</p> <p> “သံတမန်... လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က နောက်ထပ် အထူးသံတမန်တစ်ယောက် ရောက်လာပြီး သံတမန်နဲ့ တွေ့ဆုံချင်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က နှင်းခဲမြို့သို့ လူအဘယ်ကြောင့် စေလွှတ်ရသနည်းဟု သူ သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အဝတ်အစားများကို လျင်မြန်စွာ လဲလှယ်လိုက်ပြီးနောက် စံအိမ်၏ တံခါးဝသို့ လုချန်း ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှုဝမ်၏ ဘေးတွင် အပြာရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော နတ်မိမယ်လေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်</p> <p> </p> <p> “ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>လုချန်းကို မြင်လျှင် ကျိုးနင် ခဏခန့် တုံ့ဆိုင်းသွား၏။</p> <p> </p> <p>နှင်းခဲမြို့သို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံရပြီးနောက် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ နောက်ထပ် သံတမန်တစ်ဦး ရှိနေကြောင်း မြို့တော်ဝန်ထံမှ ကြားသိရသဖြင့် သူမ တွေ့ဆုံရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နှင်းခဲမြို့တွင် ရှိနေသူမှာ သူတို့ နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က လုချန်းကို</p> <p> </p> <p> “ဂါရဝပြုပါတယ် ချန်းသခင်‌လေး”</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်အတွင်းရှိ ရာထူးနှင့် ဝါစဉ်များမှာ စွမ်းအားအပေါ်တွင် အခြေမခံသော်လည်း စွမ်းအားကြီးမားသူနှင့် စကားပြောဆိုရာတွင် အလွန် ရိုသေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>သူရှေ့မှ အမျိုးသားအပေါ် ကျိုးနင်က အလွန် ရိုသေနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ရှုဝမ် အံ့အားသင့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သည် အမျိုးသားတပည့်များကို လက်မခံဟု သူ အမြဲ ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် လုချန်းကို စမြင်စဉ်က ဤအမျိုးသားသည် ထိုနတ်မိမယ် နှစ်ဦး၏ အဖော်တစ်ဦးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုကြည့်ရသည်က ဤအမျိုးသားသည် ထိုနတ်မိမယ် နှစ်ဦး၏ အဖော်မျှသာ မဟုတ်ပဲ အခြားသော အဆင့်အတန်းများလည်း ရှိနေပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း</p> <p> </p> <p> “ခင်ဗျားကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က ရိုသေစွာပင်</p> <p> </p> <p> “ကျွန်မ နာမည်က ကျိုးနင် ပါ”</p> <p> </p> <p>လုချန်း</p> <p> “အစ်မ ကျိုး... နှင်းခဲမြို့ကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားပဲ တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“နန်းတော်သခင်က နေရာအနှံ့မှာ ပါရမီရှိတဲ့ တပည့်သစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ အမိန့်ပေးထားပါတယ်။ နှင်းခဲမြို့ဟာ ကျင့်ကြံသူတွေ စုဝေးရာနေရာဖြစ်သလို အနည်းငယ် လမ်းညွှန်ပေးရုံနဲ့ နတ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် မဟယာနအဆင့် ပါရမီရှင် ကျင့်ကြံသူတွေ အမြောက်အမြား ရှိနေလို့ပါ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက အံ့အားသင့်စွာဖြင့်</p> <p> </p> <p>“ဆရာ တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်းကနေ ထွက်လာပြီလား”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် ဟန်ရှုဝမ် ထိတ်လန့်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤစကားအရဆိုလျှင် ဤချန်းလုသည် လျှို့ဝှက်လဝန်း နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အရေးပါသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး နှင်းခဲမြို့သို့ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က</p> <p> “တံခါးပိတ် ကျင့်စဉ်စခန်းကနေ ထွက်မလာသေးပါဘူး။ အသံလွှင့်ပြီးတော့ပဲ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လုချန်းက</p> <p> “ဆရာက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းခိုင်းရတာလဲ။ တပည့်သစ်ခေါ်ဖို့ အချိန်မရောက်သေးဘူး မဟုတ်လား”</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကဲ့သို့သော နတ်ဂိုဏ်းကြီးများသည် နှစ်အတော်ကြာမှသာ တစ်ကြိမ် တပည့်သစ် စုဆောင်းလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က တပည့်သစ် ခေါ်ယူခဲ့တာ မကြာသေး‌သဖြင့် နောက်ထပ် အချိန်မကျသေးကြောင်း လုချန်း မှတ်မိနေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က</p> <p> “သခင်လေးက တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့ လက်ရှိ အခြေအနေတွေကို သိဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။ အခုဆိုရင် လူတွေက အကန့်အသတ်မရှိ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သလို လူသားဦးရေကလည်း အရှိန်အဟုန်နဲ့ တိုးတက်လာနေတယ်။ ဒါတင်မကဘူး... နတ်တွေတောင်မှ မျိုးဆက်သစ်တွေ ထွန်းကားနိုင်ပါပြီ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save