Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၂၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်ရိပ်စစ်ယောင်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်၏ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ဖြစ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေများကို လုချန်း ခန့်မှန်းမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ဒါဆို အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေအားလုံး လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်နေပြီး စစ်ပွဲစဖို့ အသင့်ပြင်နေကြပြီလို့ ပြောချင်တာလား။”</p> <p> </p> <p>ယခင်က ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းအင်အားစုများ စစ်ပွဲစတင်ရန် မဝံ့ရဲခဲ့ကြချေ။ အဓိကအကြောင်းရင်းက ကျဆုံးသွားသည့် နတ်များ၏ အရေအတွက်က တိုးပွားလာသော်လည်း အစားထိုးမည့်သူများ မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုအတိုင်းသာ ဆက်သွားပါက မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းအတွက်မဆို ဆိုးကျိုးများသာ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အရေးကြီးဆုံးအချက်က နတ်များသာမက လူသားများပင် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားရန် မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်ကာလက နတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုသည် နတ်များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့လျှင်ပင် လူ့လောကမှ လူနတ်များကို အမြောက်အမြား ခေါ်ယူကာ အသေခံစစ်သည်များအဖြစ် အသုံးချနိုင်ခဲ့သည်။  သို့သော် လူသားများပင် မျိုးဆက်မပြန့်ပွားနိုင်တော့ပါက စစ်ပွဲများကို ဆက်တိုက်ဆင်နွှဲနေလျှင် နောက်ဆုံး၌ အသေခံစစ်သည်များပင် မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ဆိုက်ရောက်စေမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဂိုဏ်းများအကြားဖြစ်ပွားသော စစ်ပွဲများသည် အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှပြီး  သေဆုံးသူအရေအတွက်ကလည်း အကြိမ်တိုင်းတွင် မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင်ပင် များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း နားလည်သွားသည်ကို မြင်လျှင် ကျိုးနင်က</p> <p> “ဟုတ်တယ်။ အခုတော့ ထိပ်တန်းနတ်ဂိုဏ်း အားလုံးက အခွင့်ကောင်းရတုန်း နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>“အထူးသဖြင့် သွေးလင်းယုန်ခန်းမပါ။ သူတို့ရဲ့ ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့တွေက ကျွန်မတို့နဲ့ ချီယန်ဂိုဏ်းကို ဆက်သွယ်လာပြီးပြီ။ သွေးလင်းယုန်ခန်းမက ကျွန်မတို့ နတ်ဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ သိပ်မကြာတော့ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ယခု မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်အချိန်တွင် ပြဿနာ ထပ်မံဖြစ်ပွားမည်ကို မည်သူမှ အသေအချာ မပြောနိုင်ကြချေ။ ထိပ်တန်းအင်အားစုများစွာသည် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ မပေါ်ပေါက်ခင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုကြ၏။</p> <p> </p> <p> နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန်၊ လူဦးရေပိုမိုသိမ်းပိုက်ရန်နှင့် အရင်းအမြစ်များကို လုယူရန် ကြိုးပမ်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ်တွင် တစ်နေ့နေ့၌ ပြဿနာများ ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပါက သူတို့အနေနှင့် တိုက်ပွဲများကို ရပ်တန့်ရပေလိမ့်မည်။ ထိုအချက်ကြောင့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ထိုအင်အားစုများ စတင်လှုပ်ရှားလာကြပြီး ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို စစ်ရိပ်စစ်ယောင်များ ဖုံးလွှမ်းသွားစေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးနင်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး</p> <p> </p> <p> “နောက်ပြီး ဒီတစ်ခါ တပည့်သစ်စုဆောင်းတာက ကျား၊ မ ကန့်သတ်ချက်မရှိဘူး”</p> <p> </p> <p>ဟု ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် လုချန်း ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ ယွမ်ယုတိက ကျား၊ မ မရွေး စုဆောင်းခိုင်းသည်ဆိုကတည်းက အခြေအနေ အတော်ပင် ဆိုးရွားနေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကောင်းပြီ။ တပည့်သစ်တွေ သွားပြီး စုဆောင်းလိုက်ပါ”</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“အခု အခြေအနေတွေ ရှုပ်ထွေးနေတာဆိုတော့ ရှင်တို့... လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်ကို ပြန်သင့်ပြီ ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကျုပ်က ကောင်းကင်နတ် နယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့အတွက် လူ့လောကမှာ လာပြီး ကျင့်ကြံနေတာပဲ။ အခုထိ မအောင်မြင်သေးတော့ အခုပြန်သွားမယ်ဆိုရင် မပြည့်စုံသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“နောက်ပြီး စစ်ပွဲတကယ်ဖြစ်ရင်တောင် ဆယ်စုနှစ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ရာစုနှစ်တွေအထိ ကြာဦးမှာပါ။ အကယ်၍ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အခြေအနေ တစ်ခုခု တကယ်ဖြစ်လာရင် ကျုပ်ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>နတ်ဂိုဏ်းများကြားမှ စစ်ပွဲများသည် ကလေးကစားစရာ မဟုတ်ပေ။ အင်အားချင်းတူညီသော ဂိုဏ်းများ ထိပ်တိုက်တွေ့ကြလျှင် ဆယ်စုနှစ်များ၊ ရာစုနှစ်များ သို့မဟုတ် ထောင်စုနှစ်များအထိပင် ပြင်ဆင်လေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးလင်းယုန်ခန်းမသည် လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်နှင့် ချီယန်ဂိုဏ်းထက် ပိုမိုအင်အားကြီးမားသော်လည်း ထိုဂိုဏ်းနှစ်ဂိုဏ်းစလုံးတွင် နတ်ဘုရင်များ ရှိနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရင်များကို ရင်ဆိုင်ရန် မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မြင်လျှင် ကျိုးနင်လည်း ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။ သူမက လုချန်းကို ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>“ဒါဆို ကျွန်မ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး”</p> <p> </p> <p>စကားအဆုံးတွင် ဟန်ရှုဝမ်ကို ခေါ်ကာ စံအိမ်မှ ကျိုးနင် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း လုချန်း သူ့ဘာသာ သူ တွေးမိလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ မတော်တဆ မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ်ကို ပြုပြင်လိုက်မိခြင်းက မကောင်းသည့်ဘက်သို့ ဦးတည်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားမိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်းလည်း အခြားအရာများကို များများစားစား မတွေးတော့ပဲ စံအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးနှင့်အတူ ဆက်လက်ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်၏။ သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ထွက်ခွာသွားသော ကျိုးနင်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လာပြီး လုချန်းထံ နတ်အာရုံဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဒါနဲ့ မောင်လေး။ ကျွန်မ တစ်ခုလောက် ပြောဖို့ ရှိသေးတာ မေ့တော့မလို့။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်ကာ အဝေးမှ ကျိုးနင်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ဘာများလဲ”</p> <p> </p> <p>ဟု နတ်အာရုံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က</p> <p> “အမွေးဖြူမြို့က လူတချို့ မောင်လေးကို လာရှာနေကြတယ်။ သူတို့က မင်းနဲ့ အမွေးဖြူမြို့ မြို့တော်ဝန်ကြား ရင်းနှီးတဲ့ဆက်ဆံရေးရှိတယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။ အခု အမွေးဖြူမြို့က အန္တရာယ်တစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရလို့ မင်းဆီက အကူအညီ လာတောင်းချင်ကြတာ။”</p> <p> </p> <p>နတ်များ၏ အမြင်တွင် အမွေးဖြူမြို့ဆိုသည်မှာ အရေးမပါသော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့မျှသာ ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ လူများပင်လျှင် ထိုအခြေအနေကို သိပ်ပြီး ဂုရုမစိုက်ကြချေ။</p> <p> </p> <p> အဆက်အသွယ်ရှာပြီး ရင်းနှီးကြောင်း ပြောကာ အကူအညီတောင်းခံခြင်းက သူတို့အတွက် အလွန်ပင် ရိုးအီနေသည့် ကိစ္စဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် မည်သည့်အဆက်အသွယ်မှ မရှိခဲ့ပဲ ရုတ်တရက် ထင်ရှားကျော်ကြားလာသူများဆီသို့ အတိတ်က သိကျွမ်းသူများက အဆက်အသွယ်လုပ်ရန် ကြိုးပမ်းလေ့ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်မှ လူများ၏အမြင်အရ အမွေးဖြူမြို့မှ လူများသည်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ချန်းလုသည် နန်းတော်သခင်၏ တပည့်ရင်းဖြစ်လာပြီး အရေးပါသူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသည်ကို မြင်သောကြောင့် ချန်းလု၏ ဩဇာအာဏာကို လာရောက်တွယ်ကပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းနှင့် အမွေးဖြူမြို့တို့အကြား မည်သို့ပတ်သက်မှုရှိသည်ကို ကျိုးနင် မသိသော်လည်း သူမ သတိရသွားသည်နှင့် ကြုံကြိုက်သဖြင့် ပြောပြလိုက်ခြင်းဖြစ်၏။ အကယ်၍ လုချန်းနှင့် အမွေးဖြူမြို့တို့ တကယ်ပတ်သက်မှု ရှိနေခဲ့လျှင် ယနေ့ သူမပြောပြလိုက်ခြင်းက သူ့ကို ကျေးဇူးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ လုချန်းနှင့် အမွေးဖြူမြို့တို့ ဘာမှ မပတ်သက်လျှင်ပင် သူမအတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်၏ စကားကို ကြားလျှင် လုချန်းက “ပြောပြပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မ။ ပြန်ရောက်ရင် သူတို့ကို ပြောပေးပါဦး... ကျုပ်ကို နှင်းခဲမြို့မှာပဲ တိုက်ရိုက်လာရှာပါလို့။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းသည် အမွေးဖြူမြို့ အန္တရာယ်ရှိသည်ဟူသော သတင်းကြားရုံနှင့် ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား သွားမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ လုကျန့်ကျီက လူမိုက်တစ်ယောက်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်၏။</p> <p> </p> <p> အကယ်၍ မြို့တွင် လုကျန့်ကျီ မဖြေရှင်းနိုင်သည့် အန္တရာယ် အစစ်အမှန်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရပါက သူသည် အသက်အန္တာရယ် ဖြစ်မည့် အနေအထားကို စောင့်နေမည် မဟုတ်ပဲ  ထွက်ခွာသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူက လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်သို့ လူလွှတ်ကာ လုချန်းကို ရှာခိုင်းသည်ဆိုကတည်းက အမွေးဖြူမြို့တွင် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရလျှင်ပင် ထိုအရာက လုကျန့်ကျီ ကိုင်တွယ်နိုင်သည့် အရာဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လုကျန့်ကျီက သူ့ကို သတိပေးရန် သို့မဟုတ် အချက်ပေးရန်အတွက် လူလွှတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု လုချန်း ယူဆသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင်က</p> <p> “ကောင်းပြီလေ”</p> <p> </p> <p>လုချန်းအား ထိုကိစ္စ ပြောပြပြီးနောက် ကျိုးနင်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် လှည့်ထွက်သွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိုးနင် ခပ်ဝေးဝေးသို့ ရောက်သွားပြီးနောက်မှ လုချန်းလည်း စံအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ခဲ့၏။ အထဲသို့ ရောက်လျှင် ရှောင်ရွှီရင်နှင့် ကောက်ရှီယွမ်တို့က သူ့ကို ထပ်မံကြိုဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်က</p> <p> “မောင်လေး... ဟိုလူတွေက ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က တပည့်သစ်စုဆောင်းဖို့ နှင်းခဲမြို့ကို လူလွှတ်လိုက်တာလေ။ သူက နှင်းခဲမြို့မှာ နန်းတော်က တပည့်တွေ ရှိနေတယ်လို့ ကြားလို့ လာကြည့်တာ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့်</p> <p> </p> <p>“တပည့်သစ် စုဆောင်းတာလား... လျှို့ဝှက်လဝန်းနန်းတော်က ဘာလို့ အခုလိုအချိန်မှာ တပည့်သစ်တွေ စုဆောင်းနေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> </p> <p> “မျိုးဆက်ပြန့်ပွားခြင်း လမ်းစဉ်က တစ်ကျော့ပြန် တောက်ပလာပြီလေ။ အခု လူသားတွေနဲ့ နတ်တွေရဲ့ သားသမီးရနိုင်စွမ်းက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ။ ထိပ်တန်းနတ်ဂိုဏ်း  တွေအားလုံးက ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့ အင်အားကို ချဲ့ထွင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်။”</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စကားကို ကြားလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားကြ၏။ ထိုအရာက ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်တော့မည်ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။</p> <p> </p> <p>အတိတ်ကာလက ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသည် တိုက်ပွဲများဖြင့် အမြဲတစေ ပြည့်နှက်နေခဲ့ဖူးသည်။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နတ်များစွာ ကျဆုံးခဲ့ကြရ၏။ အကယ်၍ နတ်များနှင့် လူသားများတွင် မျိုးဆက်ပြန့်ပွားမှုဆိုင်ရာ ပြဿနာများ မရှိခဲ့လျှင် ခဏတာမျှပင် ငြိမ်းချမ်းရေး ရခဲ့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ နတ်ဧကရာဇ်များ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ပြန်မလာတော့သဖြင့် နယ်မြေအတွင်းရှိ ထိပ်တန်းနတ်ဂိုဏ်းများလည်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အရင်းအမြစ်များကို နတ်သခင်များထံတွင်သာ စုပုံထားခဲ့ကြ၏။ အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား အသုံးချကာ နတ်ဧကရာဇ်များ ထွက်ပေါ်လာစေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်းနတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုမှ နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ပေါ်ပေါက်လာပါက ထိုဂိုဏ်းသည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေကို အချိန်အကြာကြီး ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်လာရန်က မလွယ်ကူလှပေ။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော နတ်သခင်များစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့သည် နတ်သခင်အဆင့်မှ ကျော်လွန်ရန် အလားအလာ အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် သူတို့ နတ်ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များကို စုပုံပေး၍ ကြိုးစားခြင်းကလည်း မဖြစ်နိုင်သလောက်နီးပါး ခက်ခဲသော အလုပ်ပင် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်ခြေ ဟူသော ဆွဲဆောင်မှုသည် နတ်သခင်များအတွက် အလွန်ကြီးမားလွန်းလှ၏။ အသက်ရှည်ကျန်းမာမှု၊ အရာအားလုံးကို အမိန့်ပေးနိုင်သော နတ်ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ အကြွင်းမဲ့အာဏာတို့က သူတို့ကို ရူးသွပ်သွားစေ၏။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နည်းလမ်းမျိုးနှင့်ဖြစ်စေ နတ်သခင်များကတော့ ကြိုးစားကြည့်ကြလိမ့်မှာ မလွဲပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save