Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၂၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">တန်ပြန်တွက်ချက်ခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ပြောင်းပြန်တွက်ချက်မှုမှတစ်ဆင့်  ဝေဝါးသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လုချန်း လျင်မြန်စွာ မြင်လိုက်ရ၏။ ထိုပုံရိပ်သည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ အထက်တွင် ဝဲပျံကာ သက်ရှိအားလုံးကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအား၏ တုံ့ပြန်မှုကို လုချန်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>တွက်ချက်ခြင်းကို သူ အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်၏။၎င်းကို သူ မယုံကြည်နိုင်လည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်သည် လမ်းစဉ်အားလုံး၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်ပြီး သူခေါ်ယူလိုက်သော လမ်းစဉ်စွမ်းအားက အသန့်စင်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း  တွက်ချက်ခြင်း လမ်းစဉ်၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားမှတစ်ဆင့် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နေပါဦး...</p> <p> </p> <p>သူယခုလေးတင် မြင်လိုက်ရသော ပုံရိပ်သည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ အထက်တွင်ရှိပြီး ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးက သူမ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေရာ ထိုသူသည် နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်နေနိုင်မလား။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့လျှင်တော့ သူတို့ကို တွက်ချက်ခြင်းက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအား၏ တုံ့ပြန်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းကတော့ နတ်ဧကရာဇ်များသည် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကာကွယ်ရန် စွမ်းအားများကို သဘာဝအလျောက် ပိုင်ဆိုင်ထားကြသောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေထဲတွင် နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး မည်သို့ ရှိနေနိုင်ဦးမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါးသာ ရှိခဲ့လျှင် ထိုနတ်ဧကရာဇ် ပိုင်ဆိုင်သည့် အင်အားစုက ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေကို ကြီးစိုးထားမည်ဖြစ်ပြီး ကစဉ့်ကလျား အခြေအနေများလည်း ဖြစ်ပွားလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ စိတ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပုံရိပ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူတွက်ချက်ခြင်း စွမ်းအားဖြင့် တွက်ချက်ခဲ့သော သူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းကိုတော့ မြင်တွေ့နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဧကရာဇ် ရွှမ်ချင်းယွမ် ပြန်ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်မလား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသော အခါ လုချန်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ရွှမ်ချင်းယွမ်သည်လည်း စနစ်၏ သတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် ရွှမ်ချင်းယွမ်ကို အောင်နိုင်ရန်က လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်နိုင်ကြောင်း သူ ခံစားမိသည်။ ပန်းနီရထားက သူ့ကို ကူညီနေလျှင်ပင် ရွှမ်ချင်းယွမ်က နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်နေသောကြောင့် သူမကို သတိထားနေရဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ရွှမ်ချင်းယွမ်သာ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသို့ တကယ် ပြန်ရောက်လာခဲ့လျှင် မကြာမီမှာပင် သူမ၏ စွမ်းအားများကို ပြလည် ရရှိလာနိုင်၏။ ထိုအခါ သူ ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို တွေးတောမိပြီးနောက် လုချန်း၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး သူ၏ အမူအရာလည်း အလွန်ပင် တည်ကြည် လေးနက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ တတ်နိုင်သည်က ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ပန်းနီရထားက ထိုနတ်ဧကရာဇ်ကို နှိမ်နင်းပေးရန် မျှော်လင့်ရုံသာပင်။</p> <p> </p> <p>သူယခုလေးတင် တွက်ချက်ခဲ့မိသူက ရွှမ်ချင်းယွမ် တကယ် ဖြစ်နေခဲ့လျှင် သူ၏ တည်နေရာကို သူမ သိနေပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်က သူမ၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသည်နှင့် သူ့ထံ သူမသို့ လာရောက်ကာ ပြဿနာ ရှာပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် တစ်ချိန်က ကစဉ့်ကလျား သားရဲကို တိုက်ခိုက်ရန် ပူးပေါင်းခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့ကြား ဆက်ဆံရေးက ထူးထူးခြားခြား ကောင်းမွန်လှသည်ဟု လုချန်း မထင်ပေ။</p> <p> </p> <p> ကစဉ့်ကလျား သားရဲကို မတိုက်ခိုက်မီက  ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲ၌ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> ထို့ပြင် သူမသည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် စွမ်းအားအကြီးဆုံးဖြစ်သည့် နတ်ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ သူမကို ဆန့်ကျင်သော နတ်ဘုရင် တစ်ဦးကို သူမက သည်းခံနိုင်ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p> သူ၏ စွမ်းအားကို လျင်မြန်စွာ မြှင့်တင်ရမည်ဟု လုချန်း တွေးတောလိုက်သည်။ ရွှမ်ချင်းယွမ်ကို မယှဉ်နိုင်လျှင်တောင်မှ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဖုံးကွယ်နိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားမျိုး ရှိရပေလိမ့်မည်။ သို့မှသာ ရွှမ်ချင်းယွမ်က သူ့ကို လာရှာသော အခါ  တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းအောင်း၍ စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည့် လုချန်းကို ကောက်ရှီယွမ် သတိထားမိလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကိုလှည့်ကာ</p> <p> </p> <p> “ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p> </p> <p> ဟု မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေပြီး ဒဏ်ရာရထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ ကောက်ရှီယွမ် ထိတ်လန့်သွားပြီး</p> <p> </p> <p> “လု... လုချန်း... ရှငိ ဒဏ်ရာရသွားတာလား”</p> <p> </p> <p>ကောက်ရှီယွမ်၏ စကားကို ကြားလျှင် တရားထိုင်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေသော ရှောင်ရွှီရင်ကလည်း မျက်လုံးများ ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာနှင့် အားနည်းနေသော အငွေ့အသက်များကို မြင်ပြီး</p> <p> </p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေး... ဘာဖြစ်တာလဲ”</p> <p>ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးပြန်၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို ကုသရန်အတွက် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ကာ ဝါးမြိုလိုက်ပြီးနောက်</p> <p> “ကျုပ် အဆင်ပြေပါတယ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်ဖို့ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားကို အသုံးပြုရင်း တုံ့ပြန်မှုနည်းနည်း ခံစားလိုက်ရရုံပါ။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။ ကျုပ်တို့ ဆက်ပြီး ကျင့်ကြံကြရအောင်”</p> <p> </p> <p>ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အလွန်တရာ အရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း လုချန်း ကောင်းစွာနားလည်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို ဖန်တီးရန်အတွက် ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိုယ်ပွားသည် လုချန်း၏ စွမ်းအားနှင့် ထပ်တူထပ်မျှနီးပါး ရှိနေ၏။  ထိုကိုယ်ပွားကို မြင်လိုက်ရသော အခါ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြ၏။ နောက်တစ်ခဏတွင် သူမတို့၏ ပါးပြင်များလည်း မှည့်နေသော ပန်းသီးများကဲ့သို့ပင် နီမြန်းလာပြီး စိုစွတ်ကာ အရည်များပင် ယိုကျတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရင်က သူတို့ ကျင့်ကြံလျှင် တစ်ကြိမ်လျှင် တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး တစ်ယောက်က ကျင့်ကြံနေလျှင် ကျန်တစ်ယောက်က သူ့ဘာသာ သီးခြား ကျင့်ကြံရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ယခု လုချန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်က နှစ်ယောက်စလုံးနဲ့ အတူတကွ ကျင့်ကြံဖို့လား။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က</p> <p> “ဒါက ဂျူနီယာမောင်လေးရဲ့ ကိုယ်ပွားလား။”</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ပွားများ အကြောင်း ပြောလာလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် စိတ်မပါ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဖြစ်နိုင်လျှင် ပင်မကိုယ်နှင့်သာ သူမတို့ ကျင့်ကြံချင်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ပြုံးပြီး</p> <p> “ကျုပ်ဖန်တီးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေ အားလုံးက ကျုပ်ကိုယ်တိုင် တွေချည်းပဲ။ ဒါကြောင့် ပင်မကိုယ်နဲ့ ကိုယ်ပွားဆိုတာ မရှိဘူး။ ပုံမှန်အတိုင်း ခွဲခြားရအောင် ဒီအခေါ်အဝေါ်တွေကို သုံးရုံ သက်သက်ပဲ။”</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးနှစ်ဦး လုချန်း၏ ဆိုလိုရင်းကို နားမလည်ပုံရသဖြင့် လုချန်းက ဆက်လက်၍</p> <p> “ကျုပ်က ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေတာ။ ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အချိန်မရွေး ဖန်တီးနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီခန္ဓာကိုယ်တွေကို တူညီတဲ့ နတ်ဝိညာဉ်ကပဲ ထိန်းချုပ်ထားတာ။ ဒါကြောင့် ပင်မကိုယ် ဒါမှမဟုတ် ကိုယ်ပွားဆိုတာမျိုး မရှိဘူး။”</p> <p> </p> <p> အမွေးဖြူမြို့၌ ရှိနေစဉ် ကိုယ်ပွား တစ်ခု ထားခဲ့ရန် လုချန်း ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ထိုအချိန်က သူသည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေသို့ ပြန်ရောက်ကာစသာ ရှိသေးပြီး ၎င်း၏ နိယာမများ၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရသဖြင့် ဖန်တီးခြင်း လမ်းစဉ်ကို အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲမှ ထွက်လာကာစ ဖြစ်သဖြင့် ကစဉ့်ကလျား စွမ်းအား၏ အငွေ့အသက်များ ပါရှိနေဆဲဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့မပြုလုပ်နိုင်ခြင်းက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်လမ်းစဉ် အမြင်တွင် သူသည် ကျူးကျော်သူ တစ်ဦးဖြစ်၏။ သူ၏ စွမ်းအားကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းက အလွန်ပင် ပုံမှန်ဖြစ်‌သော ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုတော့ ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ နိယာမများနှင့် အသားကျသွားပြီး ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကလည်း သူ့ကို အရင်ကလောက် မဖိနှိပ်တော့သဖြင့် ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူအသုံးပြုခဲ့သော ရုပ်သေးပညာရပ်ကို ယခု အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်လမ်းစဉ် နိယာမများ၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ နတ်အာရုံက ကိုယ်ပွား တစ်ခုကို အဝေးဆုံး မည်မျှအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ကိုလည်း လုချန်း သိချင်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလျှင် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ ထို့နောက် သူမတို့က</p> <p>“ဂျူနီယာမောင်လေး။ တို့လည်း ဒီကိုယ်ပွားကျင့်စဉ်ကို သင်လို့ရမလား။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p> “ကိုယ်ပွားကျင့်စဉ်ကို သင်ယူလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေက ကျုပ်ရဲ့ကိုယ်ပွားတွေလို ဖြစ်ချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့အတွက် ကိုယ်ပွားတွေကို ကျုပ် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးပေးရလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ဤကိုယ်ပွားကျင့်စဉ်သည် အခြေခံအားဖြင့် ရုပ်သေးပညာရပ်၏ အဆင့်မြင့် ပုံစံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ရွှီရင်က လုချန်း၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ</p> <p> “ဂျူနီယာမောင်လေး။ တို့ အဲဒါကို သင်ချင်တယ်”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက ပြုံးလျက်</p> <p> “ကောင်းပါပြီ။ ကျုပ် အခုချက်ချင်းပဲ ကျင့်စဉ်ကို သင်ပေးပါမယ်။” </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုချန်းသည် အမျိုးသမီးနှစ်ဦးစလုံးကို ပွေ့ဖက်ထားရင်း ရုပ်သေးပညာရပ်ကို သင်ကြားပေးလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>…….</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်အတောအတွင်း။</p> <p> </p> <p>နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်မှ လူများကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေသော ရွှမ်ချင်းယွမ်သည်လည်း သူမ၏ တည်နေရာကို တွက်ချက်နေသည့် အားကောင်းသော တွက်ချက်ခြင်း စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။ ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားကို ခေါ်ယူကာ ပြောင်းပြန် ပြန်လည်တွက်ချက်လိုက်ရာ လုချန်း၏ ကိုယ်ပွားနှစ်ခု အလုပ်ရှုပ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ မျက်ခုံးများ ထပ်မံ၍ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘာလို့ ဒီလူ ဖြစ်နေရတာလဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီလူ တွက်ချက်ခြင်း ပညာရပ်အချို့ကို သိထားတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်သော်လည်း ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူမကို တွက်ချက်ရန်ကတော့</p> <p>သူကိုယ်တိုင် တွက်ချက်ခြင်း လမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေသူ ဖြစ်မှရလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူမကတော့ သူမ၏ အထူး ကိုယ်ထည်ကြောင့်သာ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရှိစဉ်က လုချန်း၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ရွှမ်ချင်းယွမ် ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ဒီလူရဲ့ လမ်းစဉ်က လမ်းစဉ်အားလုံးကို အသုံးချနိုင်စွမ်းရှိပြီး လမ်းစဉ်အားလုံးရဲ့ စွမ်းအားကို လှည့်ပတ် အသုံးပြုနိုင်ပုံရ၏။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ကိုယ်ထည်က ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေထဲမှာလည်း အသုံးပြုလို့ ရနေသေးတာလား။</p> <p> </p> <p>ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် နိယာမများနှင့် ကွဲပြားသော ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှိသည်။ လူတစ်ဦးသည် စကြဝဠာတစ်ခုတွင် အံ့မခန်း အစွမ်းထက်သော ကိုယ်ထည်ဖြင့် အင်အားကြီးမားနိုင်သော်လည်း ကွဲပြားသော နိယာမများနှင့် ကောင်းကင်လမ်းစဉ် ရှိသည့် စကြဝဠာသို့ ရောက်ရှိသွားလျှင်တော့ သူ၏ စွမ်းအားများနှင့် ကိုယ်ထည်ကို အသုံးမပြုနိုင် ဖြစ်သွားတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း၏ ကိုယ်ထည်က လမ်းစဉ်အားလုံး၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်သည်ဆိုပါက ဤအရာက ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ဟန်ချက်ညီမှုကို ပျက်ပြားစေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤနေရာရှိ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်က သူ့ကို ဤစွမ်းအား အသုံးပြုခွင့် ဘာ့ကြောင့်ပေးထားရသနည်း။  </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save