လုချန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကိုယ်ထည်ဖွဲ့စည်းပုံကို တွေးမိရင်း ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွား၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုချန်းကို သူမ၏ အကြီးမားဆုံးသော ရန်သူအဖြစ် ရွှမ်ချင်းယွမ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အစက သူမသည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် ပါရမီအရှိဆုံး ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။ လမ်းစဉ်များစွာကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့်အပြင် ဒဏ္ဍာရီလာ ကစဉ့်ကလျား ကိုယ်ထည် ဟူသည့် ထူးခြားသော ကိုယ်ထည်ဖွဲ့စည်းပုံကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုစွမ်းပကားများကြောင့် လမ်းစဉ်များ၏ စွမ်းအားကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းညှိထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။
ယခုတော့ သူမထက် လမ်းစဉ်များကို ပိုနားလည်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ရွှမ်ချင်းယွမ်စိတ်ထဲ ကြီးမားသော စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အနည်းငယ်မှ တွေဝေမှုမှမရှိပဲ လုချန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများကို သူမ ထပ်မံ၍ တွက်ချက်ဟောကိန်းထုတ်လိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ သူ၏ အတိတ်နှင့် အနာဂတ် နှစ်ခုလုံးကို သိနိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
မကြာမီ လုချန်း၏ အတိတ်ပုံရိပ်များ သူမ၏ အာရုံထဲ ထင်ဟပ်လာ၏။ သူ၏ အတိတ်ကို မြင်တွေ့ရလျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ် ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သန်းထောင်ပေါင်းများစွာကတည်းက ဒီအကျင့်အတိုင်းပဲ။ တကယ့် ကို တစ်စက်ကလေးမှ မပြောင်းလဲသေးဘူး။”
လုချန်းသည် အတိတ်ကာလကပင် မိန်းမလိုက်စားသောသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ ဟောကိန်းအရ တွေ့ရ၏။ သို့သော် ထိုသို့သော သဘာဝရှိလင့်ကစား ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစု အသီးသီးမှ သူတော်စင်မများနှင့် မင်းသမီးများအားလုံးက လုချန်း၏ အဖော်ဖြစ်လာရန် အလိုရှိနေကြပြန်သည်။
အကြောင်းရင်းက ရှင်း၏။ လုချန်း၏ ပါရမီသည် အလွန်တရာ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နတ်ဘုရင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်၏။
သူမထက်ပင် ပို၍မြန်ဆန်စွာ နတ်ဘုရင်အဆင့်သို့ လုချန်း ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ရလျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲ စိုးရိမ်စိတ်များ ပိုမိုတိုးပွားလာ၏။
လုချန်း၏ အတိတ်ကို ရွှမ်ချင်းယွမ် ဆက်လက် တွက်ချက်ကြည့်ပြန်သည်။ ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေရှိ ထိပ်တန်း အင်အားစု အသီးသီး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို သူ ခံနေရသည်ကို တွေ့ရ၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးများစွာနှင့်အတူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်မှ ထွက်ခွာသွားရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခြင်း ခံခဲ့ရပြန်သည်။
သေမင်းတံခါးဝအထိ သူ၏ ဇနီးမယားများစွာကို ခေါ်ဆောင်သွားချင်သည့် လုချန်း၏ သဘောထားကို တွေးမိရင်း ထိုသူ အလွန်အတ္တကြီးသူဟု ရွှမ်ချင်းယွမ် စိတ်ထဲ မှတ်ချက်ချလိုက်၏။
ထို့ပြင် သူတို့နှစ်ဦး ဆုံတွေ့ခဲ့သည့် ဖြစ်ရပ်များနှင့် ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဇနီးမယားများကို ရှာဖွေရန်အတွက်သာ ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ဘဝကူးပြောင်းနေခဲ့သော လုချန်းကို မြင်တွေ့ရလျှင် ထိုသူသည် အတ္တအနည်းငယ် ကြီးသော်လည်း သူ၏ ဇနီးမယားများအပေါ် ထားရှိသော သံယောဇဉ်ကတော့ စစ်မှန်ကြောင်း ရွှမ်ချင်းယွမ် မှတ်ချက်ပြုမိပြန်၏။
သူသည် လူဆိုးသက်သက်တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ချေ။
လုချန်းနှင့် သူမ လမ်းခွဲခဲ့ကြသည့် နေရာတွင်ပင် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ ဟောကိန်းထုတ်မှု ရပ်တန့်သွား၏။ ထိုထက်ပို၍ မည်သည့်အရာမှ သူမ မမြင်နိုင်တော့ချေ။
လုချန်း မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်ကို ရွှမ်ချင်းယွမ် သိလိုသော်လည်း မတတ်နိုင်သည့်အတွက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။
ထိုပန်းနီရထားကပဲ လုချန်းကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သလား။ ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ပန်းနီရထား၏ မူလအစကို ရွှမ်ချင်းယွမ် ထပ်မံ တွက်ချက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။
တကယ်တော့ ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ဝမ်းဗိုက်အတွင်း၌ တစ်ကြိမ်၊ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်တွင် တွေ့စဉ်က တစ်ကြိမ် ပန်းနီရထားကို သူမ တွက်ချက်ကြည့်ခဲ့ဖူး၏။ သို့သော် နှစ်ကြိမ်စလုံးတွင် မည်သည့်အရာမှ မပေါ်ပဲ ဗလာဖြစ်နေခဲ့သည်။
တွက်ချက်လို့ မရရင်လည်း နေပါစေတော့...
ထိုနောက် ရွှမ်ချင်းယွမ်လည်း တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး လေထုထဲရှိ နတ်အငွေ့အသက်များကို အငမ်းမရ စုပ်ယူတော့သည်။
လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို ဆက်လက် ဟောကိန်းထုတ်ရန် သူမ ရည်ရွယ်ထား၏။ အတိတ်ကို တွက်ချက်ခြင်းထက် အနာဂတ်ကို တွက်ချက်ခြင်းက စွမ်းအား ပိုကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သောကြောင့် စွမ်းအား အနည်းငယ် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
နှစ်လကြာပြီးလျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ စွမ်းအားများ အတော်အသင့် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်။ လုံလောက်ပြီဟု ခံစားရလျှင် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို စတင် တွက်ချက်တော့သည်။
ထိုသို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး အနာဂတ်တွင် မည်သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာမည်ကို သူမ သိလိုလှ၏။ အရေးအကြီးဆုံးက သူမ၏ လမ်းစဉ်ကို လုချန်း ပိတ်ဆို့ဟန့်တားမလား ဆိုသည့် အချက်ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို စတင် တွက်ချက်လိုက်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်စိရှေ့တွင် အဆုံးမဲ့သော မှောင်မိုက်မှုများကိုသာ မြင်တွေ့ရပြီး မည်သည့်အရာမှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။
ရွှမ်ချင်းယွမ် ခဏခန့် မှင်တက်သွား၏။ လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို တွက်ချက်၍ မရလျှင်တောင်မှ အမှောင်ထုအစား ဗလာနယ်မြေသာ ပေါ်လာသင့်သည်။ ယခု အဘယ်ကြောင့် အမှောင်ထုကြီး ဖြစ်နေရသနည်း။
သူမ၏ ဟောကိန်းက အလွန်တိကျလွန်းသဖြင့် လုချန်း၏ နောက်ဆုံး နိဂုံးအထိ ရောက်သွားခြင်းလား။
ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားကို အနည်းငယ် လျှော့ချကာ လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို ထပ်မံ တွက်ချက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အဆုံးမဲ့သော အမှောင်ထုကိုသာ ထပ်မံ တွေ့ရှိရပြန်သည်။ ထိုအဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲတွင် မည်သည့်အရာ မည်သည့် တည်ရှိမှုမှ မရှိပေ။ ကစဉ့်ကလျား အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်နေသည့်အလား သူမ ခံစားရ၏။
ရွှမ်ချင်းယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အကြိမ်ကြိမ် ထပ်မံ ကြိုးစားသော်လည်း ရလဒ်များက ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။
လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို တွက်ချက်၍ မရတော့သဖြင့် ရွှမ်ချင်းယွမ် လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။ လုချန်းနှင့် သူမ နှစ်ဦးလုံးသည် ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေကြပြီး သူ၏ ပါရမီကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် အနာဂတ် တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦး မလွဲမသွေ ဆုံတွေ့ကြရဦးမည်ဟု ရွမ်ချင်းယွမ် တွေးတောမိသည်။
အခြားပုံစံ တစ်မျိုး ပြောင်းလဲ၍ ကြိုးစားကြည့်ရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ လုချန်း၏ အနာဂတ်ကို မသိနိုင်လျှင်ပင် သူမ၏ အနာဂတ်ကိုတော့ တွက်ချက်ကြည့်နိုင်သည်။ ထိုသို့တွေးရင်း ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက် စွမ်းအားကို အသုံးချကာ သူမ၏ အနာဂတ်ကို ရွှမ်ချင်းယွမ် စတင် တွက်ချက်လိုက်၏။
ထိုခဏချင်းမှာပင် သူမ၏ အာရုံထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ထိုပုံရိပ်ထဲ၌ သူမနှင့် လုချန်းသည် မင်္ဂလာအခန်းတစ်ခန်း အတွင်း၌ မလျော်ကန်သော အပြုအမူများကို ပြုလုပ်နေကြ၏။ ထိုပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး ဟောကိန်းထုတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်တော့၏။
ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။
ပန်းနီရထားကို သယ်ဆောင်ခဲ့သည့် ကံတရား အကျိုးဆက်ကြောင့်များလား။ ရွှမ်ချင်းယွမ်လည်း ထိုရလဒ်ကို မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် ထပ်မံ တွက်ချက်ကြည့်ပြန်၏။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ပုံရိပ်က ပြောင်းလဲသွား၏။ ရှေ့တွင်ရှိသော တံခါးကြီးတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် လုချန်း၏ ကျောပြင်ကိုသာ သူမ မြင်တွေ့ရတော့သည်။
ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲ များစွာ တုန်လှုပ်သွားရ၏။
ထိုအရာက ကောင်းကင်ဘုံတံခါး ဖြစ်သည်။
လုချန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ဤလောကမှ ထွက်ခွာနိုင်သည့် လုချန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို တွေးတောမိရင်း ရွှမ်ချင်းယွမ် စဉ်းစားမိပြန်သည်။
လုချန်းနှင့် သူမ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူမလည်း ဤကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာနိုင်မှာလား။
သူမ တွက်ချက်ထားသော အနာဂတ်များကို ပြောင်းလဲနိုင်သော်လည်း ပြောင်းလဲနိုင်သည့် အတိုင်းအတာက အလွန်ပင် သေးငယ်လှကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံတံခါးနှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာများက ပို၍ပင် ခက်ခဲကြောင်း ရွှမ်ချင်းယွမ် ကောင်းစွာ သိထား၏။
သို့သော် ပထမဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ပုံရိပ်ကို ပြန်လည်တွေးမိလျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ မျက်နှာ တစ်ဖန် ပြန်၍ မည်းမှောင်လာပြန်သည်။
မြင့်မြတ်လှသော နတ်ဧကရာဇ် တစ်ဦးဖြစ်သည့် သူမက နောက်ဆုံး ထိုလူရဲ့ ကစားစရာ ဖြစ်သွားရတယ်တဲ့လား။
ထိုသို့သော အဖြစ်မျိုးကို သူမ ဧကန်မုချ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။
…….
လဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်။
နှင်းခဲမြို့။
လုချန်း၏ အကူအညီဖြင့် ရှောင်ရွှီရင်သည်လည်း စစ်မှန်သောနတ် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူမ၏ အဆင့်မှာလည်း လျင်မြန်စွာ တည်ငြိမ်သွား၏။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာပင် အမျိုးသမီး နှစ်ဦးလုံး၏ ဝမ်းဗိုက်များ၌ မည်သည့် ထူးခြားသော လက္ခဏာမှ ပေါ်မလာခဲ့ချေ။
သို့သော် နှင်းခဲမြို့၏ လူဦးရေကတော့ တစတစ တိုးပွားလာနေ၏။ အထူးသဖြင့် မွေးကင်းစ ကလေးငယ် အရေအတွက်က ပို၍ပင် တိုးလာ၏။
ယနေ့တွင်လည်း ထုံးစံအတိုင်း အမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် လုချန်း ကျင့်ကြံနေစဉ် စံအိမ်၏ အဝင်ဝတွင် လူတစ်စု ပေါ်လာတာကို ရုတ်တရက် အာရုံရလိုက်၏။ ထိုလူစုထဲတွင် နှင်းခဲမြို့၏ မြို့တော်ဝန် ဟန်ရှုဝမ်နှင့် သူ မသိသော အခြားလူများ ပါဝင်နေသည်။ ထိုအုပ်စုထဲမှ လူနှစ်ဦးသည် လူနတ် အဆင့်ရှိသူများ ဖြစ်ကြ၏။
ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရှုဝမ်က ရိုသေစွာဖြင့်
“သံတမန်... ဒီလူတွေက အမွေးဖြူမြို့က လာတာပါ။ သံတမန်နဲ့ တွေ့ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။”
ထိုအရာကို လုချန်း ကြားလျှင် ကောက်ရှီယွမ်ထံမှ သူ၏ ကိုယ်ပွားကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ မကြာမီ စံအိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် သူ ပေါ်ထွက်လာသည်။
ထွက်လာသော လုချန်းကို မြင်လျှင် အမွေးဖြူမြို့မှ လူအုပ်ကြီးက ချက်ချင်းပင် ဂါရဝပြုလိုက်ကြ၏။
“အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။”
ဟန်ရှုဝမ်ကလည်း ဦးညွှတ်လိုက်၏။
“သံတမန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ဟန်ရှုဝမ်ကို လုချန်း ကြည့်လိုက်ပြီး
“ကျုပ်မှာ လုပ်စရာ ကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ် မြို့တော်ဝန်ဟန်။ မြို့တော်ဝန်ရဲ့ အလုပ်တွေကိုသာ ဆက်လုပ်ပါ။”
ဟန်ရှုဝမ်က ချက်ချင်းပင်
“ကောင်းပါပြီ။ သံတမန်ကို ကျုပ် အနှောင့်အယှက် မပေးတော့ပါဘူး”
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် စံအိမ်မှ ဟန်ရှုဝမ် ထွက်ခွာသွား၏။ ဟန်ရှုဝမ် ထွက်သွားသည်နှင့် ထိုလူစုကို စံအိမ်၏ အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်းသို့ လုချန်း ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် အသံလုံ အတားအဆီးတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။
အတားအဆီး ပြုလုပ်ပြီးနောက် လုချန်းက
“အမွေးဖြူမြို့မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”
လူတစ်ဦးက စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး လုချန်းကို
“ဒါက မြို့တော်ဝန်ဆီက အရှင့်အတွက် ပေးတဲ့စာပါ။ အရင်ဆုံး ဖတ်ကြည့်ပေးပါ”
မည်သည့် တွေဝေမှုမျှမရှိပဲ စာကို လုချန်း ယူကာ ဖွင့်ဖတ်လိုက်၏။ အကြောင်းအရာကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် အခြေအနေကို သူ နားလည်သွားသည်။ သူ ထျန်းရန် နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတာကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သိသွားသည်ဟု လုကျန့်ကျီက သံသယရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
***