Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၆၃၀) </h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်မိန်းကလေး ပြန်လာပြီ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်မှ လူများ ရွှမ်ချင်းယွမ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ကြလျှင် မှင်တက်သွားကြ၏။ ရွှမ်ချင်းယွမ်က အေးစက်စွာဖြင့်</p> <p> </p> <p>“ဘာလဲ... ကျွန်မပြန်မလာတာ ကြာသွားလို့ မမှတ်မိကြတော့တာလား”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများအဆုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးစွမ်းအားများကို ရွှမ်ချင်းယွမ် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ အငွေ့အသက်သည် နတ်ဘုရင်အဆင့်မှာသာ ရှိသော်လည်း ထိုစစ်မှန်လှသော ကောင်းကင်နတ်ဆိုးစွမ်းအားများက နတ်သခင်အပါအဝင် ရှိသမျှလူတိုင်းကို အလိုလို ရင်တုန်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် နတ်သခင် ပိုင်ရွှေ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရွှမ်ချင်းယွမ်ကို ချက်ချင်းပင် ဂါရဝပြုလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်မိန်းကလေး... ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် နတ်သခင်ပိုင်ရွှေ၏ နောက်မှ နတ်ဘုရင်နှင့် ထိုကမ္ဘာငယ် အတွင်းရှိ နတ်များအားလုံး နောက်ဆုံး၌ သတိဝင်လာကြသည်။ အားလုံးက ညီညာစွာ ဒူးထောက်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ အသံများလည်း ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းကင်မိန်းကလေး... ပြန်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ချင်းယွမ်က နတ်သခင်ပိုင်ရွှေကို ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ကြည့်ကာ</p> <p> </p> <p>“အရင်က နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်ဟာ ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေရဲ့ အရှင်သခင်ဖြစ်ခဲ့တာ... အခုတော့ ဒီကမ္ဘာလေးထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေရတာလား... တကယ်ကို မျက်နှာ ပျက်စရာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများကို ကြားလျှင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ပူနွေးသည့် ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။ ထိုစဉ်က ကောင်းကင်မိန်းကလေး ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သော်လည်း နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်သည် ခိုင်မာသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်၊ မြောက်မြားစွာသော နတ်သခင်များ၏ စွမ်းအားတို့ဖြင့် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဆက်လက်အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ၎င်းတို့ကြားတွင် ပြည်တွင်းစစ်များ ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး၌ နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်၏ အင်အား လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းလာခဲ့ရ၏။ ထိုပဋိပက္ခများအတွင်း နတ်သခင်များလည်း တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ကျဆုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါတွင်တော့ နတ်သခင်တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ထိုနတ်သခင်၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များမှာလည်း နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်သခင်ပိုင်ရွှေက</p> <p>“ကျုပ် အသုံးမကျခဲ့လို့ နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်ကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ ကောင်းကင်မိန်းကလေးကို စိတ်ပျက်စေခဲ့ပါပြီ... ကောင်းကင်မိန်းကလေး ကျုပ်ကို အပြစ်ပေးပါ။”</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ချင်းယွမ်က နတ်သခင်ပိုင်ရွှေကို  တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး</p> <p> “သေခါနီး လူတစ်ယောက်ကို အပြစ်တင်ဖို့ ကျွန်မ  စိတ်မပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်ပြီးသွားခဲ့ပြီမို့ ယခုမှ ပြောနေလျှင်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပေပြီ။ သို့သော် နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်၏ ဖြစ်တည်မှုက ရွှမ်ချင်းယွမ်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ချင်းယွမ် အသက်ရှင်နေပါက နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်သည်လည်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာဦးမည်သာဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ချင်းယွမ်က နတ်သခင်ပိုင်ရွှေကို အေးစက်စွာကြည့်ကာ</p> <p> “နတ်သခင် ပိုင်ရွှေ... ရှင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်က နီးနေပြီ... အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဘူး... အရင်က ပြင်းထန်တဲ့ ဒဏ်ရာတွေကြောင့် ရှင့်ရဲ့ အခြေခံ ဖွဲ့စည်းပုံတွေ ပျက်စီးခဲ့ရတယ်... အဲဒါကြောင့်လည်း အဲဒီအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့တာပဲ”</p> <p> </p> <p>“ရှင် ဆက်ပြီး အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လမ်းစတစ်ခုပဲ ရှိတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို ကြားလျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ် ဆိုလိုသည့် လမ်းစကို နတ်သခင် ပိုင်ရွှေ ချက်ချင်းပင် နားလည်လိုက်သော်လည်း သဘောတူရန် ဝန်လေးနေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သာမန်အားဖြင့် နတ်သခင်တစ်ဦး၏ နောက်ဆုံးအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပါက အသက်ဓာတ် ပါဝင်သည့် နတ်ဆေးပင်များကို စားသုံးခြင်း သို့မဟုတ် အဆင့်ကျော်ဖြတ်ကာ နတ်ဧကရာဇ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်တတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်တွင်တော့ အသက်ဆက်နိုင်မည့် နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိနေသေး၏။ ၎င်းမှာ ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းခံယူကာ သူမ၏ နတ်ဆိုးကျွန်အဖြစ် အမှုထမ်းခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နတ်ဆိုး ဖြစ်သွားသည်နှင့် ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူမ သေဆုံးသွားပါက ၎င်းတို့လည်း လိုက်ပါ သေဆုံးကြရပေမည်။ အရေးကြီးဆုံး အချက်မှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်အခါမှ အဆင့်တိုးတက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်သလို ဘဝသံသရာ လည်ရန်အတွက်ပင် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>နတ်တစ်ပါး၏ နတ်အာရုံသည်လည်း အချိန်နိယာမ၏ တိုက်စားမှုကို မခုခံနိုင်ပဲ တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဘဝသံသရာ လည်ပတ်ရန်အတွက်တော့ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် ဘဝသစ်တစ်ခုကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပါက ထိုအခွင့်အရေး ထာဝရ ပျောက်ဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့် အခြေအနေမျိုးမှလွဲ၍ နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်မှ မည်သူမှ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး မဖြစ်လိုကြပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် နောက်ထပ် အကြောင်းရင်းတစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။ ရွှမ်ချင်းယွမ်သည် စွမ်းအား လိုအပ်လာတိုင်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများအားလုံးကို စုပ်ယူပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်ချင်းယွမ် ဧကရီ ဖြစ်စဉ်အခါက သူမ ပြောင်းလဲခဲ့သည့် ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အရေအတွက် အမြောက်အမြား ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ရွှမ်ချင်းယွမ်၏ အနီးအနား၌ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများစွာ ကျန်မနေတော့ချေ။ ထိုနတ်ဆိုးများ ဘာဖြစ်သွားကြသည်ကို စဉ်းစားမနေပဲနှင့်ပင် သိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်သခင်ပိုင်ရွှေ ခဏခန့် ဝေခွဲမရဖြစ်နေပြီးမှ</p> <p> “ကောင်းကင်မိန်းကလေး... ကျုပ် အဲဒီအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်မလားဆိုတာ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်လောက် ကြိုးစားကြည့်ချင်ပါသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>နတ်သခင် ပိုင်ရွှေ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အဖြစ်မခံယူလိုသည်ကို မြင်လျှင် ရွှမ်ချင်းယွမ် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူမ၏ အခြေအနေကို သူမကိုယ်တိုင်လည်း သိထား၏။ ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း ထိုကောင်းကင်နတ်ဆိုးများထံမှ စွမ်းအားများကို မသိစိတ်ဖြင့် စုပ်ယူမိတတ်ရာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးများသည် သူမအတွက် အာဟာရများသဖွယ် ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>……</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်သည် ထွက်ပြေးပြီးနောက် တစ်လတိုင်တိုင် မရပ်မနား ပြေးလွှားခဲ့ရသည်။ ရွှမ်ချင်းယွမ်က သူ့နောက်ကို လိုက်မလာသည်ကို အတည်ပြုနိုင်ပြီးမှသာ စိတ်အေးနိုင်တော့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မှ အခြားနတ်ဘုရင်တစ်ဦး ကျင်းယန်၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး</p> <p> </p> <p> “ကျင်းယန်... အဲဒီမိန်းမက ဘာလဲ... ခင်ဗျား သူ့ကို သိနေတာလား”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့်</p> <p>“ခင်ဗျား သူ့ကို မသိတာ မဆန်းပါဘူး... သူပျောက်ကွယ်သွားတာ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီမှန်းတောင်မသိနိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“သူက ဒဏ္ဍာရီထဲက နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ပဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်၏ စကားများကို ကြားလျှင် ရှိနေကြသည့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များအားလုံး မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>“နတ်ဆိုးဧကရာဇ်လား”</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးဧကရာဇ်ကို ကိုယ်တိုင်မမြင်ဖူးကြသော်လည်း သူမအကြောင်း ပုံပြင်များကိုတော့ ကြားဖူးထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူမသည် တစ်ချိန်က ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အရှင်သခင် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးက</p> <p> “သူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲကို ဝင်သွားတယ်လို့ ကောလာဟလ ရှိခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြယ်တောင်ကြားထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန်က</p> <p> “သူရဲ့ အငွေ့အသက်က နတ်ဘုရင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတာကို ကျုပ်ခံစားလိုက်ရတယ်... ဒါက သူရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကျဆင်းသွားတာကို ပြနေတာပဲ... သူ ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်ထဲကနေ ထွက်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာတွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကြား ပျာယာခတ်ကုန်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“သွားပြီ... အဲ့ဒီနတ်ဆိုးမ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေက လူ‌တွေတော့ သူ သတ်တာကို ခံရတော့မှာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... သူက ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အမြန်ပြန်ရဖို့အတွက် သက်ရှိတွေရဲ့ သွေးအနှစ်သာရနဲ့ နတ်အာရုံတွေကို စားသုံးရတာ ဝါသနာပါတဲ့သူလို့ သတင်းတွေ ရှိတယ်... သူ ဧကန်မုချ စစ်ပွဲစတော့မှာပဲ။”</p> <p> </p> <p>“သူရဲ့ စွမ်းအားတွေ ပြန်မရခင်မှာ တခြားအဖွဲ့အစည်းတွေကို အကြောင်းကြားပြီး သူ့ကို ချိပ်ပိတ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>သူမသည် ခေတ်တစ်ခေတ်ကို လွှမ်းမိုးထားနိုင်ခဲ့သည့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဖြစ်သည်။ အချိန်မည်မျှကြာသွားပြီးမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည့်တိုင် သူမအကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံနှင့်ပင် လူတို့၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယန် ခဏခန့် စဉ်းစားလိုက်ပြီး</p> <p> “နဂါးပြာခန်းမကို သွားကြစို့... နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ပြန်လာတဲ့အကြောင်းကို လူတွေ ပိုသိထားဖို့ လိုတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားများနှင့်အတူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကို နဂါးပြာခန်းမရှိရာဘက်သို့ ကျင်းယန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်ကို မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းက အမုန်းဆုံးလဲဟု မေးလာပါက  နဂါးပြာခန်းမပင် ဧကန်မုချ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ နဂါးမျိုးနွယ်စုသည် သန်မာဖျတ်လတ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်များ ရှိကြသဖြင့် နတ်ဆိုးဧကရာဇ်၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အဖွဲ့ဝင်မြောက်မြားစွာလည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း ခံခဲ့ကြရ၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ရွှမ်ချင်းယွမ် ထျန်းရန်နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် နဝမကောင်းကင်တက္ကသိုလ်၏ အုပ်ချုပ်မှုကို ဖြုတ်ချရန် နဂါးမျိုးနွယ်စုက ပထမဆုံး စတင်တော်လှန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>…….</p> <p> </p> <p>အမွေးဖြူမြို့၏ စစ်သည်တော်များနှင့်အတူ အမွေးဖြူမြို့သို့ လုချန်း၏ ကိုယ်ပွား  ပြန်လာခဲ့၏။ လုချန်း တကယ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်လျှင် လုကျန့်ကျီ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>လုချန်း ပြန်လာရန် အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာခန့် ကြာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်၏ အကြည့်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် နည်းဗျူဟာပုံစံတစ်ခု ခင်းကျင်းထားသော လျှို့ဝှက်အခန်းထဲသို့ လုချန်းကို လုကျန့်ကျီ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်၏။ နည်းဗျူဟာပုံစံကို အသက်သွင်းပြီးနောက် လုချန်းကို လုကျန့်ကျီက ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ချန်ဘုရင်ကို... ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>လုချန်းက</p> <p>“ထုံးစံတွေ ထားလိုက်ပါ... အမွေးဖြူမြို့ရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါဦး။”</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ အမွေးဖြူမြို့၏ တိုးတက်မှု အခြေအနေများကို လုကျန့်ကျီက အသေးစိတ် ရှင်းပြလေတော့၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ အမွေးဖြူမြို့၌ လူသားဦးရေ ဆယ်သန်း ရှိနေပြီး နတ်အပါး နှစ်ထောင်နှင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်သန်းကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ဤမျှတိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း ဤအတိုင်းအတာအထိ တိုးတက်လာခြင်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် လုကျန့်ကျီ မည်မျှ ကြိုးစားထားသည်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသနေ၏။</p> <p> </p> <p>အမွေးဖြူမြို့၏ တိုးတက်မှုများကို ပြောပြပြီးနောက် လုကျန့်ကျီက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့်</p> <p> </p> <p> “ဘာလို့ ဒီလောက် စောစော ပြန်လာရတာလဲ သခင်”</p> <p> </p> <p>အမွေးဖြူမြို့သည် ကစဉ့်ကလျား ပင်လယ်နှင့် နီးကပ်သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား နည်းပါးလှပြီး နတ်အငွေ့အသက်လည်း ကင်းမဲ့၏။ ရံဖန်ရံခါ ကစဉ့်ကလျား စွမ်းအားများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတတ်သဖြင့် ကျင့်ကြံရန်အတွက်လည်း မသင့်တော်လှပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save