နဂါးကိုးပါးဓားချက် ထိမှန်ကာ လွင့်စင်သွားသော လုကျန့်ကျီကို ကြည့်ရင်း အခွင့်ကောင်းယူရန် ကျားဝမ်ရွှီ ပြင်ဆင်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအလား ပြောင်းလဲသွားပြီး လုကျန့်ကျီထံသို့ ချက်ချင်း တိုးဝင်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ထပ်မံပေးရန် သူ ရည်ရွယ်ထား၏။
သေခါနီးဆဲဆဲ အခြေအနေဖြစ်သော်ငြား ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦးဖြစ်သည့် လုကျန့်ကျီ၏ အသက်ဓာတ်က ခိုင်မြဲလွန်းလှသည်။ လုကျန့်ကျီကို အလွယ်တကူ သတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ကျားဝမ်ရွှီ မယုံကြည်ချေ။
ပြန်မထနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သည့် ဒဏ်ရာများရအောင်သာ သူ ပြုလုပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။
သူလက်အောက်ငယ်သား ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို သိလျှင် ချန်ဘုရင် အမွေးဖြူမြို့သို့ ပြန်လာနိုင်သည်ဟု သူ တွေးတောမိ၏။ ထိုအတွေးနှင့်အတူ ကျားဝမ်ရွှီက လုကျန့်ကျီဆီသို့ ဓားဖြင့် ထပ်မံ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။
ဓားချက် လုကျန့်ကျီထံ ကျရောက်တော့မည့်ဆဲဆဲ လူရိပ်တစ်ရိပ် လုကျန့်ကျီ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ဓားဖြင့် ခုခံကာကွယ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါများ ကျားဝမ်ရွှီထံသို့ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
ကျားဝမ်ရွှီလည်း ချက်ချင်းပင် ဓားဖြင့် ပြန်လည်ကာကွယ်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ ခြေထောက်တွင် နတ်စွမ်းအားများ စုစည်းကာ လေပေါ်သို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလျက် လုကျန့်ကျီနှင့် ပေတစ်ရာခန့် ဝေးရာသို့ နောက်ဆုတ်သွားရသည်။
ရုပ်ဖျက်ပညာကို အသုံးပြုထားသဖြင့် လုချန်း၏ ရုပ်သွင် လုံးဝ ပြောင်းလဲနေရာ ကျားဝမ်ရွှီ မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ရောက်ရှိလာသူ၌ မြေနတ်အဆင့် အငွေ့အသက်သာ ရှိသည်ကို မြင်လျှင် ကျားဝမ်ရွှီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း
“မြေနတ်အဆင့်လေးကများ ကောင်းကင်နတ်တွေရဲ့ တိုက်ပွဲထဲကို ဝင်ရှုပ်ရဲတယ်ပေါ့။”
လုကျန့်ကျီကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးချရဦးမည်ဖြစ်သဖြင့် ယခုအချိန် သတ်၍ မဖြစ်သေးပေ။ သို့သော် အခြားသူများကိုတော့ သတ်၍ရသည်။
မြေနတ်တစ်ဦးက ဘာမှမဟုတ်သဖြင့် သတ်လိုက်ရခြင်းက ပြဿနာမရှိချေ။ ထိုသို့ တွေးတောရင်း ကျားဝမ်ရွှီလည်း သူ၏ နတ်အငွေ့အသက်များကို စုစည်းကာ နဂါးကိုးပါးဓားကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။
သူထံသို့ နဂါးပုံသဏ္ဌာန် ဓားအရှိန်အဝါ ကိုးခုပြေးဝင်လာသော်လည်း နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို လုချန်း အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာကို သုံးခြင်းက ခြင်ကို အမြောက်နှင့် ပစ်သကဲ့သို့ အပိုအလုပ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထို့ပြင် နတ်ဘုရင်၏ ကျိန်စာသည် တစ်ကြိမ်သုံးပြီးလျှင် အားပြန်ဖြည့်ရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေမျိုးတွင်သာ ၎င်းကို လုချန်း အသုံးပြုလို၏။
ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်ကတော့ သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားကပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။
နတ်သတ်ဓားကို လုချန်း တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် နတ်စွမ်းအားအားလုံးကို စုစည်းကာ ဓားချက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုဓားချက်နှင့်အတူ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး တုန်ဟိီးသွား၏။ အာကာသဟင်းလင်းပြင်ပင် အက်ကွဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသယောင် ရှိသည်။
“ပိလော့ နဂါးစိမ်းဟိန်းသံ”
နတ်သတ်ဓားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဓားအရှိန်အဝါသည် ဧရာမ နဂါးဝါကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ နဂါးဟိန်းသံနှင့်အတူ ယင်းနဂါးဝါကြီးလည်း နဂါးကိုးကောင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
နတ်သတ်ဓား၏ ဓားစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် နဂါးကိုးကောင်လည်း ချက်ချင်းပင် ပျက်ပြယ်သွား၏။ ပိလော့ နဂါးစိမ်းဟိန်းသံ၏ ဓားစွမ်းအားက ရပ်တန့်မသွားပဲ ရှေ့သို့ ဆက်လက်တိုးဝင်သွားရာ ကျားဝမ်ရွှီလည်း ရှောင်တိမ်းရန် အချိန်မရလိုက်ပဲ ဓားချက်ထိမှန်ကာ လက်တစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
သူမြင်နေရသည့် အရာကို ကျားဝမ်ရွှီ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။ သူသည် စွမ်းအားအကောင်းဆုံး အခြေအနေရှိသော ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက် မြေနတ်အဆင့်လေး၏ ဒဏ်ရာပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလား။
ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...
ဒီလူက တကယ်ပဲ မြေနတ်အဆင့်ပဲလား။
တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ...
လုချန်း၏ လက်ထဲမှ နတ်သတ်ဓားကို ကျားဝမ်ရွှီ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ရုတ်တရက် ကျားဝမ်ရွှီ တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် မျက်နှာတွင် နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။
ထိုဓားမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဖိအားက အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဓားတစ်လက် ဖြစ်နိုင်သည်။ မြေနတ်တစ်ဦးက ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဓားတစ်လက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက ကျားဝမ်ရွှီအတွက် အံ့အားသင့်စရာပင်။
သို့သော် များမကြာမီ ထိုအံ့အားသင့်မှုလည်း လောဘအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မြေနတ်တစ်ဦးကပင် သူ့ကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာပေးနိုင်လျှင် ထိုဓားကိုသာ သူရရှိပါက သူ၏ စွမ်းအား အဆမတန် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့တွေးရင်း သူ၏ စွမ်းအားကုန် ထုတ်သုံးရန် ကျားဝမ်ရွှီ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် သူ၏ အာကာသ လက်စွပ်ထဲမှ မီးဖိုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာ၏။
ကျားဝမ်ရွှီက
“ရွှေရောင်အလင်း မီးဖို”
ရွှေရောင်အလင်း မီးဖိုသည် လုချန်း၏ ထံသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ရုတ်တရက် ဖိချလိုက်သည်။ မီးဖို ကျဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ကောင်းကင်ယံမှ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားများ ကျရောက်လာရာ လုချန်းပင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ဝင်သွား၏။
သို့သော် မီးဖို၏ ဖိအားမှ လုချန်း အလွယ်တကူပင် ရုန်းထွက်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကာ ပိလော့ နဂါးပြာဟိန်းသံကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြန်၏။
လုချန်း၏ နတ်သတ်ဓားထဲမှ ဧရာမ နဂါးကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ နဂါးကြီးနှင့် ရွှေရောင်အလင်း မီးဖို တိုက်မိလျှင် မီးဖိုလည်း ချက်ချင်းပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။
အဝေးမှ မီးဖိုကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ကျားဝမ်ရွှီလည်း စွမ်းအား တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သွေးတစ်ပွက် အန်လိုက်ရ၏။
ဤလူက ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားနိုင်သော်လည်း မြေနတ်အဆင့်သာ ရှိပါလျက် ဘာ့ကြောင့် ဤမျှ စွမ်းအားကြီးမားနေရသနည်းဟု ကျားဝမ်ရွှီ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
နတ်ဓား၏ အဆင့် မြင့်မားလေလေ အသုံးပြုသည့်အခါ နတ်အငွေ့အသက် ပိုကုန်ဆုံးလေလေ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားနည်းပါးသူသာ ကိုင်ဆောင်ပါက နတ်အငွေ့အသက် မလုံလောက်သဖြင့် ဓား၏ စွမ်းအားအပြည့်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
အဆင့်မြင့် နတ်ဓားများသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားသော နတ်အငွေ့အသက်များကို ဝါးမြိုပစ်တတ်၏။ ဓားတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနှင့် နတ်အငွေ့အသက် အမြောက်အမြား ကုန်ဆုံးစေနိုင်သည်။
သို့သော် ဤမြေနတ်အဆင့်လေးက တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားအရှိန်အဝါ နှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျားဝမ်ရွှီ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။
ထိုစဉ် ခရမ်းရောင်လမင်းမြို့မှ အခြား ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦးလည်း ကျားဝမ်ရွှီ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရသွားသည်ကို သတိထားမိလိုက်၏။ သူသည် လျောင်ရှောင်ရွှမ်ကို ချက်ချင်း လက်သီးဖြင့် တွန်းထုတ်လိုက်ပြီး ကျားဝမ်ရွှီ၏ အနားသို့ အပြေးရောက်လာသည်။
အခြားကောင်းကင်နတ်က
“ဆရာ... အဆင်ပြေရဲ့လား”
လေပေါ်တွင် ဝဲပျံနေသော လုချန်းကို ကြည့်ရင်း ပြင်းထန်သော ဝေဒနာကြားမှ အားယူကာ ကျားဝမ်ရွှီက
“ငါ အဆင်ပြေတယ်... ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ မြေနတ်အဆင့်လေးက ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ ဒီနတ်ဓားကို ငါ ရကိုရရမယ်။”
ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားသော်လည်း ကျားဝမ်ရွှီ ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိပေ။ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေ၏။
မြေနတ်အဆင့်က ထိုဓားကို သုံးပြီး သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်လျှင် သူသာ သုံးပါက အဆင့်ကျော်၍ပင် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
စစ်မှန်သောနတ် တစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်တောင် သူ ကြောက်နေရတော့မည် မဟုတ်ချေ။
လုချန်း အစွမ်းပြလေလေ နတ်သတ်ဓားအပေါ် လိုချင်တပ်မက်သော ကျားဝမ်ရွှီ၏ လောဘစိတ် ပို၍ ကြီးထွားလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။ ကျားဝမ်ရွှီက ဘေးနားရှိ ကောင်းကင်နတ်ကို
“အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့”
“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”
ထိုသူနှစ်ဦး အတူတကွ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။ ကျားဝမ်ရွှီက နဂါးကိုးပါးဓားကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ပြီး အခြား ကောင်းကင်နတ်ကလည်း သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး နတ်တိုက်ကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။
ထိုသူနှစ်ဦး ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်လျှင် လုချန်းလည်း အလျှော့မပေးတော့ပဲ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်စွမ်းအားများကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုက သူကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို ကျားဝမ်ရွှီ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။ လုချန်းထံမှ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားမိလျှင် ကျားဝမ်ရွှီ ခဏခန့် မှင်တက်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် အစွမ်းမြှင့် ရတနာအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေတွင်ပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ် စွမ်းအား၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကစဉ့်ကလျား သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှာလောက်တော့ အစွမ်းမပြနိုင်ချေ။
ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ နိယာမများက ခိုင်မာလှသဖြင့် လမ်းစဉ်စွမ်းအားအားလုံးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဖိနှိပ်ထားသည်။ နိယာမစွမ်းအားများက မျှခြေတစ်ခုကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ပေး၏။
စွမ်းအားတစ်ခုခု အလွန် အင်အားကြီးမားလာပါက ထျန်းရန် နတ်ဘုရား နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ် နိယာမက ကန့်သတ်ချက်များ ပြုလုပ်လိုက်လေ့ရှိသည်။
လုချန်း၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း လမ်းစဉ်စွမ်းအားသည် ကောင်းကင်ဘုံ လမ်းစဉ် နိယာမများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံနေရသော်လည်း နတ်သတ်ဓားနှင့် ကောင်းကင်အဆင့် နတ်ကျင့်စဉ်တို့ဖြင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက သာမန် ကောင်းကင်နတ်တစ်ဦး ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အရာ မဟုတ်တော့ပေ။
လုချန်းက သူ၏ဓားကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါလည်း သွေးရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျားဝမ်ရွှီနှင့် သူ၏အနားရှိ ကောင်းကင်နတ်ထံသို့ တိုးဝင်သွားတော့သည်။
သွေးရောင်နဂါးကြီး သူ့အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာမှသာ ဤတိုက်ခိုက်မှုကို သူ မခုခံနိုင်တော့ကြောင်း ကျားဝမ်ရွှီ သဘောပေါက်သွားတော့၏။
သို့သော် အချိန်နှောင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အသက်ကယ် ရတနာများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျက်စီးသွားပြီး သွေးရောင်နဂါးကြီးက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားလေတော့သည်။
***