Book List

<h2 style="text-align:center">အနှိုင်းမဲ့စာဖတ်သူ၏ရှုထောင့်</h2> <h2 style="text-align:center">(စာစဉ်-၂၀)</h2> <h2 style="text-align:center"> </h2> <h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၅၁</h2> <h2 style="text-align:center">မိစ္ဆာဘုရင်ရွေးချယ်ပွဲ (၅)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ကျနော်တို့တွေ မကြာမီမှာပင် ယူဂျွန်ဟော့ စက်မှုဇုန် (ယခင် စစ်ဝစ်ဇ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p>လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ယူဂျွန်ဟော့ က မည်သည့်စကားမျှ မပြောခဲ့သကဲ့သို့ စက်မှုဇုန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ပြုမူခဲ့သည်။ အဆင့်-X ဖာရာရီဂီနီ ကားစက်သတ်လိုက်သည့်ခဏတွင်တော့ ယူဂျွန်ဟော့ က ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ပြီး ကျနော့်ကို ပြောခဲ့သည်။</p> <p>"အခုကစပြီး ငါက သီးခြားစီ လှုပ်ရှားမယ်"</p> <p>" ရွေးချယ်ပွဲအတွက်တော့ မင်းဟာ ရောက်လာမှာ မလား"</p> <p>ယူဂျွန်ဟော့က ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့ပြီးနောက်တွင်တော့ ခြေလှမ်းများကို လှမ်းကာ မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့၏။ သူသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်၊ မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိရှိနေပုံရသည်။ ကျနော် သေချာပေါက် သိရှိနေမိသည့် အရာတစ်ခုကတော့ သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ရှိနေသမျှ အရာအားလုံးကို သူက ချေမှုန်းပစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>"သူ့ကို  မတားတော့ဘူးလား"</p> <p>ဂျန်ဟာယောင်း ၏ မေးခွန်းကို ကျနော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယူဂျွန်ဟော့ က ကျနော့်စကားကို နားမထောင်ဘူးဆိုသည့် အချက်အပေါ်တွင် အခြေခံ၍ အစီအစဉ်တစ်ခုကို ကျနော် ဆွဲထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယူဂျွန်ဟော့ အနေဖြင့် မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲအထိ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာ အသက်ရှင်နေရန်သာ လိုအပ်၏။</p> <p>အရေးကြီးဆုံး အရာမှာ ယခု ကျနော် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ အသေးအဖွဲ လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကျနော် လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အိုင်လင်း ၏ ကောင်စီခန်းမဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့သည်။</p> <p>"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"</p> <p>အိုင်လင်း နှင့်ကျနော် မတွေ့ဖြစ်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး အိုင်လင်းသည် အလုပ်များလှသော စက်မှုဇုန်ကြောင့် လူပင် ပိန်ကျသွားခဲ့၏။</p> <p>အိုင်လင်းက သူ၏ မျက်မှန်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး အစီရင်ခံစာတစ်ခုကို တင်ပြခဲ့သည်။</p> <p>"စော်ဘွားကြီး ထွက်သွားကတည်းက တခြားစက်မှုဇုန်တွေနဲ့ ရုန်းကန်နေခဲ့ရတာ။ အဖွဲ့သားတွေကတော့ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်ကြပါတယ်"</p> <p>"အဖွဲ့သားတွေ ဟုတ်လား"</p> <p>"ယူဂျွန်ဟော့ ရဲ့ အဖွဲ့သားတွေလေ။ ရှင် မသိဘူးလား။ မနက်တိုင်း 'ငါက ယူဂျွန်ဟော့' လို့ အော်ဟစ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတွေ ရှိတယ်။ အဲဒီအဖွဲ့က ရှင်မထွက်သွားခင်လေးမှာတင် တည်ထောင်ခဲ့တာ။ ရှင် မြင်ဖူးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>သူတို့တွေလား။ လဖွတ်ပဲ။</p> <p>ထိုနေ့က အော်ဟစ်သံများကို ယခုအထိ ကြားနေရဆဲဟု တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျနော် တွေးထင်မိသည်။</p> <p>အိုင်လင်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"အခုလတ်တလောတော့ 'ပြစ်ဒဏ်ပေးသူ' ရဲ့ နောက်လိုက်အုပ်စုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာတယ်"</p> <p>"ပြစ်ဒဏ်ပေးသူက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်သွားပြီလား"</p> <p>"မပေါ်သေးဘူး။ စော်ဘွားကြီး ထွက်သွားပြီး သိပ်မကြာခင်မှာတင် ပြစ်ဒဏ်ပေးသူက ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ"</p> <p>"ပျောက်ကွယ်သွားတယ် ဟုတ်လား"</p> <p>ကျနော့် နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ကျနော့်တွင် အတွေးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သော်လည်း ထိုအတွေးမှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်၏။ ကျနော် မည်သို့ပင် တွေးတောနေပါစေ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုး အမှန်တကယ် ဖြစ်လာရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာပင် ဖြစ်၏။</p> <p>အိုင်လင်းက သက်ပြင်းကိုအသာအယာချလိုက်သည်။</p> <p>"ကျမ ဘာလို့ ရှင့်ဆီကို ဆက်ပြီး အစီရင်ခံနေရလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူး။ ဒီစက်မှုဇုန်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ယူဂျွန်ဟော့လေ"</p> <p>" ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်...အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး"</p> <p>"စော်ဘွားကြီး အနေနဲ့ အခု ကိုယ်ပိုင်တဲ့ စက်မှုဇုန်ဆီကို သွားသင့်ပြီ"</p> <p>ဤစက်မှုဇုန်မှာ ကျနော့်၏ စက်မှုဇုန် မဟုတ်ပေ။ ကျနော်သည် မိစ္ဆာနယ်မြေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ကင်ဒေါ့ဂျာ စက်မှုဇုန် (ယခင် ဂီလိုဘတ်) ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သွားရောက် စစ်ဆေးရမည် ဖြစ်သည်။ ကင်ဒေါ့ဂျာ စက်မှုဇုန်ကို မာ့ခ် ဆီတွင် ကျနော်အပ်နှံထားခဲ့သော်လည်း မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေမည်ကို ကျနော် မသိရှိပေ။</p> <p>ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် စက်မှုဇုန်၏ ရှုခင်းကို ကျနော် စိုက်ကြည့်လိုက်မိသည်။ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီးနောက်တွင် အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။ ကျနော် နေရာမှ ထလိုက်ရာ အိုင်လင်း ကလည်း ကျနော်နှင့်အတူ ထလာခဲ့သည်။</p> <p>"စော်... စော်ဘွားကြီး"</p> <p>ကျနော် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အိုင်လင်း ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ သူ၏အမူအရာမှာ အေးစက်နေသလိုလို၊ ဝမ်းနည်းနေသလိုလို၊ စိတ်ပျက်နေသလိုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အိုင်ဟင်း စကားပြောလိုက်သည့် အချိန်တွင်တော့  အသံမှာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ ကျနော်သည် Ways of Survival ထဲတွင် အိုင်လင်း အကြောင်းကို လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် အိုင်လင်းတစ်ယောက် ဤကဲ့သို့သော အသံမျိုး ပြုလုပ်သည့် အခါတိုင်းကို သိရှိနေခဲ့သည်။</p> <p>အိုင်လင်းက ခဏတာမျှ မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက်တွင်တော့ သေတ္တာငယ်လေးတစ်ခုကို ထုတ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါက ဟိုအရင်တုန်းက ရှင်တောင်းဆိုထားခဲ့တဲ့ အရာပါ"</p> <p>ထိုသေတ္တာထဲတွင်တော့ နာရီငယ်လေးတစ်လုံး ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုနာရီလေးမှာ အလွန် သေးငယ်လှသော ပတ်လမ်းများဖြင့် ဒီဇိုင်းဖော်ထားသည့် အိတ်ဆောင်နာရီငယ်လေး တစ်လုံး ဖြစ်၏။ ထိုနာရီကို ကျနော်ကိုင်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့ နာရီထံမှနေ၍ မသိသာသော တုန်ခါမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နှေးကွေးသော်လည်း သေချာပေါက် ရွေ့လျားနေသော အချိန်ကို ကျနော် ခံစားလိုက်ရစဉ်မှာပင် အရာများစွာက ကျနော့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဇာတ်လမ်း မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၊ တော်လှန်ရေးကစားပွဲ...</p> <p>လက်လှမ်းမမီနိုင်သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြသည့် အမှတ်တရများ အားလုံးမှာ တဂျောက်ဂျောက် မြည်ဟည်းနေခဲ့ကြသည်။</p> <p>ထိုနာရီကို ကျနော်ခဏတာမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ အိုင်လင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကျနော် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အိုင်လင်းက  လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်ကို ထပ်လျက် ကျနော့်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။</p> <p>"စော်ဘွား ယူဂျွန်ဟော့"</p> <p>လက်ကောက်ဝတ် နှစ်ဖက်ကို ကြက်ခြေခတ်ပုံစံတင်ထားသော အမူအရာမျိုးကို အိုင်လင်းက ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အိုင်လင်း နေထိုင်ခဲ့သည့် မွေးရပ်မြေဂြိုဟ် ဖြစ်သော လင်းဘာ့ဂ် မှ နှုတ်ဆက်ခြင်း အမူအရာ ဖြစ်လေသည်။ သွေးကြောနှစ်ခုကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ပြီး တုန်ခါမှုများကို တစ်ဖက်လူဆီသို့ ပေးပို့ခြင်း ဖြစ်၏။ နာရီ၏ စက္ကန့်တံကလေး ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ပင် အိုင်လင်း၏ သွေးခုန်နှုန်းမှာ ကျနော့်ထံသို့ ကူးစက်လာခဲ့သည်။</p> <div> <p>"ဒီစက်မှုဇုန်က ရှင့်ကို မေ့လျော့သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> </div> <p> </p> <p>-----</p> <p> </p> <p>ကျနော်တို့သည် ယူဂျွန်ဟော့ စက်မှုဇုန်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်တွင်တော့ ကင်ဒေါ့ဂျာ စက်မှုဇုန်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ခဲ့ကြသည်။ ပုံမှန်အတိုင်းခရီးသွားလျှင် တစ်ပတ်ခန့် ကြာမြင့်နိုင်သော်လည်း အဆင့်-X ဖာရာရီဂီနီ ၏ အင်ဂျင်စွမ်းအားကြောင့် နှစ်နာရီသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p>ဘေးတွဲထိုင်ခုံတွင် ကျနော်ထိုင်ရင်း ဘေးဘီမှ ဖြတ်သန်းသွားသော ရှုခင်းများကို ကြည့်ကာ အိုင်လင်း ၏ စကားများကို တွေးတောနေမိသည်။ သူပြောပြခဲ့သည်မှာ ကျနော် မရှိခိုက်တွင် လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ကြသော ဧည့်သည်များအကြောင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ဒိုကဲဘီ တစ်ကောင်၊ အကျိတ်နှင့်လူ တစ်ယောက်နှင့် နက္ခတ်အချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ နက္ခတ်များမှာ သူတို့၏ ဘွဲ့အမည်များကို ချန်ထားခဲ့ခြင်း မရှိသဖြင့် ကျနော် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ခဲ့ချေ။ အိုင်လင်း က မိစ္ဆာနယ်မြေ ထဲတွင် ကျနော့်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည့် အင်အားကြီးသူများ များပြားလှသဖြင့် သတိထားရန်လည်း မှာခဲ့သည်။</p> <p>ထိုအချက်ကို အိုင်လင်း ပြောပြရန်ပင် မလိုဘဲ စနစ်၏ ချန်နယ်ကို ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p>[နက္ခတ်များစွာက သင်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို အာရုံစိုက်နေကြပါသည်။]</p> <p>[သင်၏ ဘွဲ့အမည်မှာ အကြွင်းမဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စနစ်၏ နက္ခတ်များအကြားတွင် ပျံ့နှံ့နေပါသည်။]</p> <p>['မိစ္ဆာကဲ့သို့ မီးလျှံတရားစီရင်သူ' နက္ခတ်က သင့်အား စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်လုံးများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေပါသည်။]</p> <p>မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲရောက်ရန် သုံးရက်ပင် မလိုတော့ပေ။  ကားနောက်ခန်းတွင် ဖက်လျက် အိပ်ပျော်နေကြသော ဂျန်ဟာယောင်း နှင့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသခင် တို့ကို ကျနော်လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းဓါးသိုသခင် နှင့် ဂျန်ဟာယောင်း တို့သည် ပင်ပန်းနေကြပုံရ၏။</p> <p>အထူးသဖြင့် ဂျန်ဟာယောင်း သည် ကျနော့်ကြောင့် အမည်မသိတံတိုင်းကို အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုခဲ့ရလေသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ ရှိနေခြင်းကြောင့်သာ ကျနော် တစ်ခုခုကို ကြိုးစားကြည့်ရန် တွေးတောနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>ကျနော် ကားမောင်းသူနေရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လှမ်းခေါ်လိုက်မိသည်။</p> <p>"ဌာနမှူး ဟန်မြုံအို"</p> <p>"ဟမ်"</p> <p>ဟန်မြုံအို က အဆင့်-X ဖာရာရီဂီနီ ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များကို စမ်းသပ်နေရင်းမှ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လှမ်းကြည့်လာခဲ့သည်။ ကျနော့်၏ အကြည့်ကို သူ သတိထားမိသွား၍လားတော့ မသိသော်လည်း ဟန်မြုံအို က ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။</p> <p>"အဟမ်း။ အဟမ်း…. ဘဝဆိုတာ မလွယ်ကူဘူးနော်"</p> <p>ဟန်မြုံအို က ကျနော့်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုကို မြင်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် ဆက်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>"ငါ ဖြတ်သန်းလာတဲ့ ဘဝတစ်လျှောက်မှာ ခံစားခဲ့ရတာကတော့ ဘဝဆိုတာ ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တာလို့ပဲ ယူဆတယ်။ ဘာမှ မတတ်နိုင်တဲ့ အချိန်တွေ ရှိသလို အဆင်မပြေဖြစ်တတ်တဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိတာပဲလေ"</p> <p>ဟန်မြုံအို ၏ မျက်နှာအမူအရာတွင် နွေးထွေးမှုအချို့ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ စဉ်းစားကြည့်မှပဲ ဟန်မြုံအိုသည် ကိစ္စများစွာကို အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် သူသည် ကျနော့်ထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲသော အချိန်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံပင်။</p> <p>ကျနော် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေရင်းမှ ဟန်မြုံအို ကို တစ်ခုခု မေးမြန်းချင်စိတ် ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ကျနော် ခင်ဗျားကို တစ်ခုလောက် မေးလို့ ရမလား"</p> <p>"မေးချင်တာ မေးပါ"</p> <p>ဤကမ္ဘာကြီးထဲတွင် ကလေးတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့သည့် ထိုလူသည် ယုံကြည်စိတ်ချရသော မျက်နှာအမူအရာမျိုးကို ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကျနော် ဘာပြောရမလဲဟု တွေးတောရင်း စမတ်ဖုန်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ ဖွင့်လိုက် ပိတ်လိုက် လုပ်နေမိသည်။</p> <p>ဟန်မြုံအို က ကျနော့်၏ လုပ်ရပ်များကို လက်ခံသည့်အလား ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>"အင်း... အဲဒါက တကယ် နာကျင်ခဲ့ရတယ်"</p> <p>"ဘာကို ပြောတာလဲ"</p> <p>"အဲဒါက မင်း မေးချင်တဲ့ အရာလို့ ငါ ထင်မှတ်နေခဲ့တာ။ အဲဒါက ဘယ်ယောက်ျား ဒါမှမဟုတ် ဘယ်မိန်းမမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့ ခဲယဉ်းတဲ့ နာကျင်မှုမျိုးပဲ"</p> <p>ဟန်မြုံအို ဘာပြောလိုသည်ကို နားလည်သွားသည့် ခဏတွင်တော့ ကျနော် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p>မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ငါက သူ့ကို အဲဒီအကြောင်း မေးမလို့ မဟုတ်ဘူးလေ...</p> <p>သို့သော်လည်း ကျနော် စိတ်ဝင်စားမိသွားခဲ့သည်။</p> <p>"ထွက်လာတော့ရော ဘယ်ကနေ ထွက်လာတာလဲ"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲကနေ မွေးဖွားလာခဲ့တာပါ"</p> <p>"နာကျင်ခဲ့ရလား"</p> <p>ဟန်မြုံအို က ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ရုတ်တရက်ဆိုသလို တည်ကြည်သော မျက်နှာအမူအရာမျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။</p> <p>"ပထမတော့ ငါ မင်းကို သတ်ပစ်မလို့ပဲ"</p> <p>ခါးသီးလှသော ဆေးလိပ်ငွေ့များက ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်သို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့သည်။</p> <p>"အဲဒါက ရှက်ရွံ့စရာနဲ့ အရှက်ရစရာ ကောင်းခဲ့တာ။ ငါ အခြေအနေက ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲဆိုပြီး ဆွံ့အခဲ့ရတယ်"</p> <p>"..."</p> <p>"ဒရာမာရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ ပါတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ငါ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့သေးတယ်။ ဥပမာ ပဲငံပြာရည်တွေ အများကြီး သောက်တာမျိုးပေါ့။ ကြုံတွေ့နေရတဲ့အခြေအနေတွေကြောင့် ပဲငံပြာရည်တွေကို ရှာဖို့က မလွယ်ကူခဲ့ဘူး"</p> <p>ဟန်မြုံအို ဆီမှ ဤဇာတ်ကြောင်းကို ကြားနေရသည်မှာ လက်တွေ့မဆန်သကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ကျနော့်အတွက်တော့ စိတ်ကူးကြည့်၍ပင် မရနိုင်လောက်သည့် အခက်အခဲမျိုး ဖြစ်၏။</p> <p>"ငါ ကြောက်ခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ ငါက မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင် မွေးဖွားပေးလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကလေးက ငါ့ကို ပြန်စားပစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တစ်နေ့မှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ငါ့ဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ငါ့ကို သတ်ပစ်မလားဆိုပြီးတော့ပေါ့လေ..."</p> <p>"..."</p> <p>"ငါ တစ်ယောက်ထဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ညပေါင်းများစွာမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့အတူ ထွက်ပြေးခဲ့ရသလို သားရဲတွေကိုလည်း ရှောင်တိမ်းခဲ့ရတယ်။ ဒီကလေးကို ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ သတ်ပစ်ရမလား၊ အသက်ရှင်ခွင့် ပေးရမလား၊ မွေးဖွားပေးရမလား ဒါမှမဟုတ်..."</p> <p>ကျနော်သည် အနှိုင်းမဲ့စာဖတ်သူ၏ရှုထောင့် ကို အသုံးမပြုခဲ့သော်လည်း ဟန်မြုံအို ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ခဲ့ရသည့် မြောက်မြားလှစွာသော ဇာတ်ဝင်ခန်းများမှာ ကျနော့်၏ ခေါင်းထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p>ဟန်မြုံအို သည် ကျနော် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော မျက်နှာအမူအရာမျိုးဖြင့် စကားပြောခဲ့သည်။</p> <p>"ဒါတောင်မှ မင်း သိလား။ ရယ်စရာကောင်းတာက အဲဒီအကြောင်းကို တွေးနေရင်းနဲ့တင် လပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။ အဲဒီလို ရုန်းကန်နေရင်းနဲ့ပဲ ငါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တယ်"</p> <p>ဟန်မြုံအိုသည် အကြီးကျယ်ဆုံးသော ဇာတ်ဝင်ခန်းများမှ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုတည်းကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>"အဲဒီအချိန်မှာပဲ ငါ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။  မဟုတ်မှလွဲရော ဒီကလေးက ငါ့ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ငါ သေသည်ဖြစ်စေ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ဒီကလေးကို မွေးဖွားပေးမယ်လို့ပေါ့"</p> <p>သူက ဆေးလိပ်ကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ရုတ်တရက် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ ဟန်မြုံအို သည် ဆေးလိပ်အသစ်တစ်လိပ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်ပြန်သည်။ ထိုခဏတာအတွင်းတွင် ဟန်မြုံအိုသည် အတိတ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပုံရပြီးမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာခဲ့သည်။</p> <p>ဟန်မြုံအို အကြောင်းကို ကျနော်ကောင်းကောင်း သိသည်။ သူသည် ကျနော် သိရှိထားသမျှသော လူဆိုးများစာရင်းတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း ဤခဏတွင်တော့ ဟန်မြုံအိုသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ငါ့သမီးက အတိုင်းအဆမရှိ လှပတဲ့ ကလေးလေးတစ်ယောက်ပါ။ သူက လူသား မဟုတ်ပေမဲ့ မယုံနိုင်လောက်အောင် ချောမောလှပခဲ့တယ်"</p> <p>"…ကျနော် ခင်ဗျားသမီးကို မြင်ဖူးပါတယ်"</p> <p>ဟန်မြုံအို၏ကလေးမှာ အလွန် ချောမောလှပခဲ့သဖြင့် အက်စ်မိုးဒီအက်စ် က ထိုကလေးမကို သူ၏ ကိုယ်စားလှယ် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျနော် ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ဟန်မြုံအို ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်းက ကောင်းမွန်စွာ အဆုံးသတ်မသွားခဲ့သော်လည်း ဟန်မြုံအို ဘာပြောချင်လဲဆိုသည်ကို ကျနော် မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p>ခဏအကြာတွင်တော့ ဟန်မြုံအိုက စကားကို ဆက်ပြောလေသည်။</p> <p>"ဒါကြောင့် ဒေါ့ဂျာလည်း အဲဒါကို ကြိုးစားကြည့်သင့်တယ်"</p> <p>"…ကျနော်က ကလေးမွေးဖို့ ကြိုးစားရမယ် ဟုတ်လား"</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး။ ငါက ဒေါ့ဂျာအတွက် စိုးရိမ်လို့ပါ"</p> <p>ကျနော့်ထံတွင် ခဏတာမျှ စူးရှသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်။ စမတ်ဖုန်း မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ကျနော့်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော မျက်နှာက ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"ဒေါ့ဂျာ ဘာတွေ တွေးနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် အရင်တုန်းက ဒေါ့ဂျာကို ငါ သဘောမကျခဲ့ဘူး"</p> <p>"အဲဒါကို သိရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"</p> <p>"ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင်ကစပြီး ဒေါ့ဂျာက တစ်မျိုး ဖြစ်နေတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတယ်"</p> <p>ကျနော် နှုတ်ဆိတ်နေလိုက်မိသည်။</p> <p>"အရာရာတိုင်းက အဆင်မပြေဖြစ်တတ်မှန်း ငါ သိပါတယ်။ အားလုံးက ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်မလာနိုင်ဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို အရမ်း အာရုံမစိုက်ပါနဲ့။ မင်းရဲ့ နှလုံးသား ဦးဆောင်ရာနောက်ကိုပဲ လိုက်ပါ"</p> <p>"…"</p> <p>"ဘာတွေပဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါစေ ရှင်သန်ခဲ့တာက ဒေါ့ဂျာပဲလေ။ တကယ်လို့ မင်းသာ လုပ်ဆောင်သင့်တာကို မှန်ကန်အောင် မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် နောက်ပိုင်းမှာ နောင်တရလိမ့်မယ်"</p> <p>အမှန်တကယ်ပင် ကျနော်သည် အချိန်အတော်ကြာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤလူနှင့် ထပ်တူထပ်မျှ ခံစားရမည့် နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သည့်အခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။</p> <p>စမတ်ဖုန်း၏ LCD မျက်နှာပြင် ပွင့်လာခဲ့ပြီး Ways of Survival ၏ ဖိုင်က ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>「 ပျက်စီးသွားသော ကမ္ဘာကြီးတွင် ရှင်သန်နိုင်မည့် နည်းလမ်း သုံးသွယ် (ဒုတိယအကြိမ် ပြင်ဆင်ချက်).txt 」</p> <p>ကျနော့်ထံတွင် ဟန်မြုံအို ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံများ မရှိခဲ့ချေ။ ကျနော့်ထံတွင် ကလေးတစ်ယောက် မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ကလေးယူရန်လည်း အစီအစဉ် မရှိ။ သို့သော်လည်း ဟန်မြုံအို ၏ ခံစားချက်များကို ကျနော် အနည်းငယ်တော့ နားလည်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ဒုတိယအကြိမ် ပြင်ဆင်ချက်ကို ဖတ်ရမလား၊ မဖတ်ရဘူးလား။</p> <p>လွန်ခဲ့သော နာရီအနည်းငယ်အတွင်းတွင် ဤအရာကသာ ကျနော့်၏ အတွေးများကို ကြီးစိုးနေခဲ့သည်။</p> <p>ထိုဝတ္ထုဗားရှင်းအသစ်ကို ကျနော်ဖတ်လိုက်ရခြင်းကြောင့် ထိခိုက်မှုများ ရှိလာမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။ ကျနော့်၏ အလုပ်ရလဒ်များကို အတည်ပြုရခြင်းမှာလည်း နာကျင်စရာ ကောင်းလှသည်။ ကျနော့်၏ 'အနာဂတ်' က တည်မြဲသွားမည်ကိုလည်း ကျနော် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အခြေအနေက အစကတည်းက ရယ်စရာ ကောင်းနေခဲ့ပြီးဖြစ်၏။</p> <p>ဟုတ်ပေသည်။ ဤဇာတ်လမ်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ မွေးဖွားမလာသေးချေ။ ကျနော်သည် တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိဘဲ Ways of Survival ၏ ဖိုင်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ကျနော် အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်နေကျအတိုင်း စတင်၍ ဖတ်ရှုလိုက်တော့သည်။</p> <p>Ways of Survival ၏ ဒုတိယအကြိမ် ပြင်ဆင်ချက်မှာ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက်မှ စတင်ခဲ့သည်။</p> <p>「 အဲဒီအချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလိုမျိုးပါပဲ။ တတိယအကြိမ်မှာတုန်းက သူသာ မရှိခဲ့ရင် အဲဒီမှာတင် ဆရာဟာ သေဆုံးသွားခဲ့ရမှာ 」</p> <p>အချို့သော ဖော်ပြချက်များက ကျနော့်ကို စိတ်သက်သာရာ ရစေခဲ့သည်။</p> <p>「 ဒါတောင်မှ ငါဟာ အဲဒါကို မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ဘူး။ 」</p> <p>အချို့သော ဖော်ပြချက်များမှာတော့ ယခုအထိ မပြောင်းလဲသေးချေ။</p> <p>「 အဲဒီကောင်ဟာ ဒီအကြိမ်မှာ မရှိဘူး」</p> <p>ကျနော်သည် ယူဂျွန်ဟော့ ၏ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် နောက်ပြန်ဆုတ်ခြင်း တွင် ရှိမနေခဲ့ချေ။</p> <p>「 ငါဟာ တတိယအကြိမ်မှာ ကျရှုံးခဲ့တယ်။ ]</p> <p>ကျနော်သည် ကြိုတင်၍ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ စာရေးသူက ကျနော့်ဆီကို ဘာလို့ ဒီလိုမျိုး ပေးပို့ခဲ့သလဲဆိုတာ ကျနော် မသိပေ။​ေကျနော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် သို့မဟုတ် သူအလိုရှိသော ဇာတ်သိမ်းအတွက် ကျနော့်ကို အသုံးချရန် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်၏။ မူလကတည်းက ဤtxtကို ပေးပို့ခဲ့သူမှာ စာရေးသူ ဟုတ်မဟုတ်ကိုပင် ကျနော် မသိရှိခဲ့ချေ။</p> <p>ကျနော် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ကာ ပြန်လည် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ Fourth Wall ကို တွေးတောလိုက်မိသည်။</p> <p>[ ကင်ဒေါ့ဂျာ က တွေးလိုက်တယ်။ ]</p> <p>ကျနော်သည် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ထဲတွင် ဝါကျတစ်ခုကို ရေးသားနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>[ သူဟာ နောက်ဆုံးမှာ ဘာကို အလိုရှိနေလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်နေပါစေ ငါကတော့ ငါ အလိုရှိတဲ့ ဇာတ်သိမ်းကိုပဲ ဖန်တီးသွားမှာပါ။ ]</p> <p>ကျနော်သည် ထိုဝါကျကို ရေးသားလိုက်ပြီး လေထုထဲသို့ ခဏတာမျှ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p>ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မည်သည့် ပြန်လည် ဖြေကြားချက်မျှ ရှိမနေခဲ့ပါ။ ထိုအစား Fourth Wall ကသာ တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။</p> <p>[ Fourth Wall က ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လှုပ်ရှားပါနေသည်။ ]</p> <p>ကျနော် အပြင်သို့ ရုတ်တရက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အဝေးတွင် စက်မှုဇုန်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ကျနော်သည် ကင်ဒေါ့ဂျာ စက်မှုဇုန် သို့ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် ဟန်မြုံအို က ကား၏ အရှိန်ကို ရုတ်တရက် လျှော့ချလိုက်လေသည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p>"…ဇာတ်ဝင်ခန်းက တိုးတက်နေတယ်"</p> <p>ဇာတ်ဝင်ခန်း ဟုတ်လား။ မဖြစ်နိုင်တာ... မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲက မစတင်ရသေးဘူး မဟုတ်လား။</p> <p>[ သင်သည် ဝှက်ထားသော ဇာတ်ဝင်ခန်း နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုပါသလား။ ]</p> <p>ဟန်မြုံအို သည် စက်မှုဇုန်ဆီသို့ သတိရှိရှိဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားခဲ့သည်။ စက်မှုဇုန်၏ ဝင်ပေါက်တွင်တော့ အစောင့်တစ်ယောက်မျှ မရှိဘဲ ဗလာကျင်းနေခဲ့သည်။</p> <p>ကျနော် ပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ စက်မှုဇုန်ထဲမှနေ၍ အော်ဟစ်သံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>"ငါက ကင်ဒေါ့ဂျာ ကွ"</p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ကင်ဒေါ့ဂျာ"</p> <p>"ငါက ကင်ဒေါ့ဂျာ၊ ငါကမှ အစစ်"</p> <p>ဟန်မြုံအို နှင့် ကျနော်သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အချင်းချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဘာတွေလဲ..."</p> <p>စနစ်၏ မက်ဆေ့ချ် တစ်ခုက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p>[ ဝှက်ထားသော ဇာတ်ဝင်ခန်း ― ကင်ဒေါ့ဂျာ ကစားပွဲက လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ]</p> <p>ကျနော် မရှိခိုက်တွင် ကျနော့်၏ စက်မှုဇုန်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save