Book List

<h2 style="text-align:center">အခန်း ၂၅၄</h2> <h2 style="text-align:center">မိစ္ဆာဘုရင် ရွေးချယ်ပွဲ (၈)</h2> <h2 style="text-align:center">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>[Fourth Wall က ခြိမ်းခြောက်ဟန်ဖြင့် သွားဖြဲပြနေပါသည်။]</p> <p>ပြင်းထန်သော မီးပွားများက လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ မာ့ခ်ကို ရုံးခန်းထဲမှ အမြန်ထွက်သွားရန် ကျနော်အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူသာ ရှိနေလျှင် Fourth Wallနှင့် လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြော၍မရသောကြောင့် အခြေအနေအပြည့်အဝကို ကျနော် သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>'ခဏစောင့်ဦး၊ ငါပြောတာကို နားထောင်ပါဦး'</p> <p>ချီးထုတ်တံတိုင်းကို ပြေလျော့သွားစေရန် ကျနော် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p>'မင်းက ဇာတ်လမ်းတွေကို မြတ်နိုးတာမလား။ ဒါတွေ ပြီးသွားတာနဲ့ မင်းစားချင်တာမှန်သမျှကို ငါအများကြီး ကျွေးပါ့မယ်'</p> <p>[Fourth Wall က သင့်အား မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကြည့်ရှုနေပါသည်။]</p> <p>ဟိန်းဟောက်နေသော ဖိအားများက အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားပုံရသည်။ ကျနော့်၏ စည်းရုံးမှုက မည်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ ရှိပုံ မပေါ်ပေ။</p> <p>'ငါ့မှာ စစ်ဆေးရမယ့်အရာတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒါကို ငါမသိရင် သေသွားနိုင်တယ်။ အဲဒါမျိုးကို မင်းက ဖြစ်စေချင်တာလား'</p> <p>Fourth Wall သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဤကောင်သည် လောလောဆယ်တွင် ကျနော်ကို သေစေချင်ပုံမရပေ။ Fourth Wall သည် စကားမပြောမီ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။</p> <p>「 Fourth Wall က ပြောသည်၊ ကင် ဒေါ့ ဂျာ 」</p> <p>"အေး"</p> <p>「 ငါ မရှိ လျှင် အန္တ ရာယ် များ လိမ့် မည် 」</p> <p>မည်သည့်အန္တရာယ်ကို ပြောဆိုနေမှန်း ကျနော် မှန်း၍ရသည်။ Fourth Wall ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ကျနော့်အား နက္ခတ်များ၏ အကြည့်များမှ ကာကွယ်ပေးခြင်း ပါဝင်သည်။ ထို့ကြောင့် Fourth Wallကို ပိတ်လိုက်သည်နှင့် နက္ခတ်များ က ကျနော့်အား အန္တရာယ်ပြုမည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>'ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ငါကြည့်ရမယ်'</p> <p>ကျနော်၏ ခိုင်မာသော ဆန္ဒကို တွေ့မြင်ပြီးနောက် Fourth Wall သည် ခေတ္တခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ပြောသည်။</p> <p>「 ၁၀ စက္ကန့် သာ ရ မည် 」</p> <p>၁၀ စက္ကန့်။  ပေးထားသောအချိန်က လိုအပ်သည်ထက် အနည်းငယ်မလုံလောက်သော်လည်း အဆင်ပြေ၏။</p> <p>「 ရုပ် သံ လိုင်း အား လုံး ကို ပိတ် ဆို့ ရ မည် 」</p> <p>ကျနော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>– ဘီယူ။ ရုပ်သံလိုင်းမှာ ကြော်ငြာတစ်ခု ပြလိုက်စမ်း။</p> <p>အမိန့်ကို ဒိုကဲဘီ ဆက်သွယ်ရေးမှတစ်ဆင့် ပေးပို့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်သားပြင်မှာ ပိတ်သွားသည်။</p> <p>[ရုတ်တရက် ကြော်ငြာဝင်လာခြင်းကြောင့် နက္ခတ်များစွာသည် ရှုပ်ထွေးသွားကြပါသည်။]</p> <p>ကောင်းပြီလေ၊ ဒီလောက်ဆိုရင် လုံလောက်လောက်မှာပါ။</p> <p>သို့သော်လည်း Fourth Wall က မကျေနပ်သေးပေ။</p> <p>「 Fourth Wall က ပြောသည်၊ မ လုံ လောက် သေး ပါ 」</p> <p>'မလုံလောက်သေးဘူး ဟုတ်လား။ ဘာကိုမလုံလောက်တာလဲ'</p> <p>Fourth Wall က ပြန်မဖြေပေ။ ကျနော် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ဘီယူသည် အပြစ်ကင်းစင်စွာဖြင့် မျက်တောင်ခတ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>[...ဘတ်]</p> <p>ဘီယူ က ရုပ်သံလိုင်းကို သေချာပေါက် ကောင်းမွန်စွာ ပိတ်ဆို့ထားသည်။ မလုံလောက်သေးဘူးဆိုတာက...</p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယခင် ဇာတ်ဝင်ခန်း က စိတ်ထဲသို့ ပေါ်လာသည်။</p> <p>ဝှက်ထားသောဇာတ်ဝင်ခန်း - ကင်ဒေါ့ဂျာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်း။</p> <p>ဤစက်မှုဇုန်တွင် ဇာတ်ဝင်ခန်းကို အကောင်အထည်ဖော်နေသည့် ဒိုကဲဘီ တစ်ကောင် ရှိနေလေသည်။ ဇာတ်ဝင်ခန်း၏ အပျက်အစီးများကို ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကျနော် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>ကြယ်တာရာ ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု က ဝှက်ထားသော ဇာတ်ဝင်ခန်းများကို ဖန်တီးခဲ့သော်လည်း ဇာတ်ဝင်ခန်း၏ လမ်းကြောင်းကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သူမှာ ဒိုကဲဘီ များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>[မတည်ငြိမ်သော ရုပ်သံလိုင်း အခြေအနေများကြောင့် နက္ခတ်များစွာက ကန့်ကွက်နေကြပါသည်။]</p> <p>နောက်ကြောင်းပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် 'ကင်ဒေါ့ဂျာ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခြင်း' သည် အတော်လေး ထူးဆန်းသော ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုဇာတ်ဝင်ခန်းသည် နက္ခတ်များ ၏ တောင်းဆိုချက်များကို တိကျစွာ သိရှိထားသည့်အပြင် ပထမဆုံး ဇာတ်ဝင်ခန်း မတိုင်မီက 'ကျနော်' နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကိုပါ ဖော်ပြထား၏။</p> <p>ကျနော် မည်သို့ပင် စဉ်းစားပါစေ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်မည့်သူမှာ တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်။ ကျနော် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ပါးစပ်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်ဟလိုက်သည်။</p> <div> <p>"ဘီဟွန်း။ မင်း ထွက်မလာသေးဘူးလား"</p> </div> <p>----</p> <p> </p> <p>"အဒေါ်ကြီး။ ဘယ်မှာလဲ။ ကျမ ရောက်လာပြီ"</p> <p>ဆောင်းနမ် ရှိ ဇီဝိတဒါန ဆေးကုသရေးကယ်ဆယ်ရေးစခန်း တစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။ အစိုးရ၏ အကူအညီဖြင့် တည်ထောင်ထားသော ဤခိုလှုံရာစခန်းသည် ဇာတ်ဝင်ခန်း ကျူးကျော်မှုများကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသူများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးသော အရပ်ဘက် ကယ်ဆယ်ရေး အဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း သည် လမ်းတွင် လဲလျောင်းနေသော လူနာတစ်ဦးကို ကန်ကျောက်လိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ ရဲ့ အမေ။ ကင်ဒေါ့ဂျာ ရဲ့ အမေ။ လက်ထောင်ပြပါ"</p> <p>လဲလျောင်းနေသော လူနာသည် ကန်ကျောက်ခံရခြင်းကြောင့် အမြန်ပင် ဖယ်ရှားပေးလိုက်သည်။ ယူဆန်းအာ သည် အပြေးအလွှား ချဉ်းကပ်လာပြီး ထိုလူနာကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးလိုက်၏။</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်။ အဆင်ပြေရဲ့လားရှင်။ ဟေ့…. ဟန်ဆိုယောင်း"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း သည် ယူဆန်းအာ ၏ စူးရှသောအသံကြောင့် စိတ်ပျက်သွားသည်။</p> <p>"အာ… ငါ့ကို ပွစိပွစိပြောနေဦးမှာဆိုရင် ဝေးဝေးသွားစမ်းပါ"</p> <p>"နင်ကလည်း လွန်လှချည်လား။ ဒီလူတွေက လူနာတွေလေ"</p> <p>"ငါလည်း လူနာပဲ"</p> <p>မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော ယူဆန်းအာတစ်ယောက် ဒေါသထွက်လာစဉ် ကယ်ဆယ်ရေးစခန်း၏ တံခါးပွင့်လာပြီး လူနာသစ်များ ပေါ်လာသည်။ ထိုလူနာတို့မှာ ဤလောကတွင် တည်ရှိနေသော သားရဲများ ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ကြသော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုကိုယ်စားလှယ်တို့မှာ ဆေးရုံကြီးများက လက်မခံနိုင်တော့သဖြင့် ဤကယ်ဆယ်ရေးစခန်းသို့ မဖြစ်မနေ လာရောက်ခဲ့ကြရသူများ ဖြစ်၏။ ဟန်ဆိုယောင်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုစဉ် ရင်းနှီးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p>"လီဆောဟွာလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ"</p> <p>ဆရာဝန်မ လီဆောဟွာသည် ဤနေရာတွင် လူနာများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေသော ယူဂျွန်ဟော့ ၏ အပေါင်းအဖော် တစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p>"တကယ်ကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေတာပဲ... နင်သိလား။ အစက လီဆောဟွာဟာ တကယ့်ကို ဆိုးသွမ်းတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ကံပါလာခဲ့တာဟ"</p> <p>"အဲဒါကို နင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ"</p> <p>" ကင်ဒေါ့ဂျာ သိတဲ့အရာကို ငါက ဘာလို့ မသိနိုင်ရမှာလဲ"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း က ကင်ဒေါ့ဂျာ အကြောင်းကို ပြောဆိုလိုက်သောအခါ ယူဆန်းအာ ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ဟန်ဆိုယောင်းသည် ယူဆန်းအာ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ က အရာရာကို အများကြီး ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တယ်။ သူက သေရမယ့်သူတွေကို ကယ်တင်ခဲ့ပြီး ရှင်သန်ရမယ့်သူတွေကိုတော့ သတ်ပစ်ခဲ့တယ်..."</p> <p>"...ဒါက ပရောဟိတ် ရဲ့ အကြောင်းအရာနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"</p> <p>"နင်လည်း အဲဒါကို သိမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။ ငါပြောချင်တာက ငါသာဆိုရင် ကင်ဒေါ့ဂျာ လုပ်ခဲ့တဲ့အရာမျိုးကို ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာပဲ"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း သည် အနက်ရောင် ချောကလက် တစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ စားလိုက်သည်။ ချောကလက်၏ ခါးသက်သော အရသာသည် ဟန်ဆိုယောင်း၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုခါးသက်မှုက ဟန်ဆိုယောင်း အပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနေပုံရသည်။</p> <p>"အနာဂတ်က သူ့ကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။ ဇာတ်လမ်းက ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့အတိုင်းပဲ စီးဆင်းသွားသင့်တာ။ ငါသာဆိုရင်..."</p> <p>"နင်သာဆိုရင်တော့ ကင်ဒေါ့ဂျာ နဲ့ နင်ဟာ 'ဇာတ်ကောင်' တစ်ယောက်နဲ့ ဘာမှ ခြားနားမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p>ထိုအသံမှာ ယူဆန်းအာ ၏ အသံ မဟုတ်ပေ။ ဟန်ဆိုယောင်း သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုသူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိပုံရသားပဲ၊ ဆိုယောင်း"</p> <p>ကင်ဒေါ့ဂျာ ၏ မိခင် လီဆော့ယောင် သည် သူတို့၏ နောက်တွင် ရှိနေလေသည်။</p> <p>"ကျမ ကျန်းမာသည်ဖြစ်စေ မကျန်းမာသည်ဖြစ်စေ အရေးမပါပါဘူး"</p> <p>"ငါ့ရဲ့ ဒေါ့ဂျာ ကတော့ မကျန်းမာတဲ့ ကလေးတွေကို သဘောကျပုံရတယ်"</p> <p>"ကင်ဒေါ့ဂျာ ဘာကို သဘောကျလဲဆိုတာ ကျမ ဂရုမစိုက်ဘူး"</p> <p>လီဆော့ယောင် သည် ဟန်ဆိုယောင်း ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်။ ယူဆန်းအာ။ ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ"</p> <p>ယူဆန်းအာ ပြန်မဖြေနိုင်မီမှာပင် ဟန်ဆိုယောင်း က ထပ်မံ၍ ဖြတ်ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်း၊ ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်ခြင်း ဗေဒင် ကို အသုံးပြုလိုက်ပါ"</p> <p>ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်း၊ ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်ခြင်း ဗေဒင်ဆိုသည်မှာ လီဆော့ယောင်က သူ၏ ထောက်ပံ့သူ ဖြစ်သော တည်ထောင်သူ၏ မိခင် ထံမှ ရရှိထားသော အထူးစွမ်းရည် များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်း၊ ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်ခြင်း ဗေဒင်... နင်က အမြဲတမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိပုံရတာပဲလေ။ ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုအရာမျိုးအပေါ် အားကိုးဖို့ ကြိုးစားနေရတာလဲ"</p> <p>" အရာအားလုံးကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှုရှိရုံနဲ့ပဲ ဖြေရှင်းနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပေါ့"</p> <p>"နင်တို့မှာရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ အဲဒါ မှန်တယ်မလား"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း နှင့် လီဆော့ယောင် တို့မှာ ကင်ဒေါ့ဂျာ နှင့် ကွဲပြားကြသည်။ ဟန်ဆိုယောင်း သည် မူရင်းဝတ္ထု၏ 'အစောပိုင်း' အပိုင်းများကိုသာ ဖတ်ရှုခဲ့ဖူးပြီး လီဆော့ယောင် မှာမူ ကင်ဒေါ့ဂျာထံမှ ကြားသိခဲ့ရသော အချက်အလက်များကိုသာ သိရှိထားသည်။ ယခုအချိန်တွင်တော့ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ မသေချာသော အနာဂတ် အချက်အလက်များကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p>လီဆော့ယောင် သည် အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ဆီ လာခဲ့တာလဲ။ ဆန်းအာ ကလည်း အိုလံပတ်စ် ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ အလားတူအရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်နိုင်တာပဲလေ"</p> <p>"ကျမကို နောက်နေတာလား။ အိုလံပတ်စ် က ကင်ဒေါ့ဂျာ အပေါ် ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မေ့သွားပြီလား"</p> <p>၎င်းတို့နှစ်ဦး အငြင်းပွားနေကြစဉ် ယူဆန်းအာက ရှက်ရွံ့သော အမူအရာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အခုလောလောဆယ်မှာ ကျမ မကူညီနိုင်ပါဘူး..."</p> <p>"အဲဒါကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့။ အိုလံပတ်စ် နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးနေမှန်း ငါသိပါတယ်။ အခုလောလောဆယ်မှာ သူတို့က အတွင်းရေးပဋိပက္ခတွေ ဖြစ်ပွားနေတဲ့ အလယ်မှာ ရောက်နေတာ မဟုတ်လား"</p> <p>"...ဟုတ်ကဲ့"</p> <p>ယူဆန်းအာ သည် မကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ခေါင်းကို ငုံ့ထားစဉ် ဟန်ဆိုယောင်း က ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ပါ။ သူတို့က ကာမကိစ္စတွေကို အရမ်းလွန်လွန်ကျူးကျူး ပြုမူနေကြတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းတွေက တိုတောင်းကုန်ကြပြီ။ ဟိုဟာထက်တောင် ပိုမြန်―"</p> <p>ယူဆန်းအာ ၏ မျက်လုံးများသည် မမျှော်လင့်ထားသော စကားလုံးများကြောင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။ လီဆော့ယောင် သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ မိန်းမပျိုတို့။ ဘယ်လို အချက်အလက်မျိုးကို သိချင်ကြတာလဲ။ ကြိုတော့ပြောထားမယ်။ ငါက ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်း၊ ကပ်ဘေး သို့မဟုတ် ပျော်ရွှင်ခြင်း ဗေဒင် နဲ့ တကယ့်အနာဂတ်ကို မမြင်နိုင်ဘူး။ ငါက လမ်းညွှန်ချက်ကိုပဲ ညွှန်ပြပေးနိုင်တာ"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်း သည် သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်ကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>"ကျမ ကင်ဒေါ့ဂျာ ရဲ့ အခုလောလောဆယ် အခြေအနေကို သိချင်ပါတယ်"</p> <p>"ဟင်း..."</p> <p>လီဆော့ယောင် သည် ဟန်ဆိုယောင်း ကို ထူးခြားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ဟန်ဆိုယောင်း က အမြန်ပင် ထပ်လောင်းပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒီဘက်က အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်ပြီး ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ်ကြီးက ပျက်စီးသွားနိုင်လို့ပါ။ ဒီရက်ပိုင်းမှာ နက္ခတ်တွေဆီကနေ ထူးဆန်းတဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ ကြားနေရလို့လေ... ဘာဖြစ်လို့ ရယ်နေတာလဲ"</p> <p>"နင်က ချစ်စရာကောင်းလို့ပါ"</p> <p>ဟန်ဆိုယောင်းက ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p>"မြန်မြန်လေး လုပ်ပေးပါ"</p> <p>"ငါ အဲဒါကို ကြည့်နေခဲ့တာ ကြာပါပြီ"</p> <p>"ဟုတ်လား။ ...ဒါဆိုရင် ဘာတဲ့လဲ"</p> <p>လီဆော့ယောင် သည် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>"ကောင်းပြီလေ။ အဖြေက နှစ်မျိုးလုံး ဖြစ်နိုင်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်ကတော့ အလယ်အလတ်မှာ ရှိနေပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်ကတော့ ကံဆိုးမယ့် အတိတ်နိမိတ် ဖြစ်နေခဲ့တယ်..."</p> <p>"ဟမ်။ ကံဆိုးမယ့် အတိတ်နိမိတ် ဟုတ်လား"</p> <p>"မနေ့ကတော့ ကံကောင်းတယ်..."</p> <p>"ဒါဆိုရင် အခုကော ဘာဖြစ်နေလဲ"</p> <p>လီဆော့ယောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ကြေးမုံမှန် တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုကြေးမုံမှန်မှာ မြင့်မြတ်သော ရတနာသုံးပါးထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်မှန် ၏ အပိုင်းအစတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ ကြည့်လိုက်ပါ"</p> <p>လီဆော့ယောင်၏ အသံထဲတွင် ထူးခြားသော လေသံ ပါဝင်နေသဖြင့် ဟန်ဆိုယောင်း နှင့် ယူဆန်းအာ တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းချင်းရိုက်၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ ကြေးမုံမှန်ပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့သော စာလုံးများ ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p>―မဟာ ဘေးဒုက္ခ။</p> <p>ခေတ္တခဏမျှ ဟန်ဆိုယောင်း သည် သူသည် ပေါ်လာသော တရုတ်စာလုံးကို မှားများ ဖတ်မိတာလားဟု သံသယဝင်သွားသည်။</p> <p>"ဒါက တကယ်ပဲလား"</p> <p>"ငါလည်း မသိဘူး။ နင်တို့ သိချင်ရင် ဟုန်းဂစ် နက်ဗျူလာ ကို မေးမြန်းကြည့်လို့ရတာပဲ"</p> <p>လီဆော့ယောင်က ဤသို့ ပြောဆိုလိုက်သော်လည်း လီဆော့ယောင်၏ ပုံစံမှာလည်း အလွန်အမင်း သက်သောင့်သက်သာရှိပုံ မပေါ်ပေ။ ထို့စဉ် မှန်၏ မျက်နှာပြင်မှာ လှုပ်ခါသွားပြီး စာသားများ ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p>"အာ... 'အကူအညီ' ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပေါ်လာတယ်"</p> <p>ယူဆန်းအာ က အာမေဍိတ်သံ ပြုလိုက်ပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာလည်း မှန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p>အကူအညီ။ ၎င်းမှာ ထင်ရှားသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး အနက်ဖွင့်ဆိုနေရန် မလိုအပ်ပေ။ ဟန်ဆိုယောင်း နှင့် ယူဆန်းအာ တို့သည် တစ်ပြိုင်တည်း အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ကြသည်။</p> <div> <p>လီဆော့ယောင်သည် သက်ပြင်းကိုအသာအယာ ချလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်အား မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒါဆိုရင် ဘယ်သူတွေ သွားကြမလဲ"</p> </div> <p>[…ကင်ဒေါ့ဂျာ ကတော့ ကင်ဒေါ့ဂျာ ပါပဲ။ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိတာလဲ]</p> <p>ဘီဟွန်း သည် လေထုထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အမွှေးအမျှင်များမှာ ပြောင်လက်နေပြီး အဝတ်အထည် ကောင်းကောင်းများကိုလည်း ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထို ဒိုကဲဘီ သည် ယခင်က ကျားရေအတွင်းခံကိုသာ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိသော်လည်း ထိုသို့ ဝတ်ဆင်ခဲ့ခြင်းမှာ ယခုအခါ ရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ကိုရီးယားကျွန်းဆွယ် ရုပ်သံလိုင်းကော ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ"</p> <p>[ငါ ရာထူးတိုးလျှော့ခံလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကို မင်း မသိသာဘူးလား]</p> <p>"ငါ မရှိတော့တော့ မင်းလည်း အဆင်မပြေဖြစ်နေပုံရတယ်နော်"</p> <p>[မင်းသာ ပြန်လာခဲ့ရင် သိရမှာပေါ့]</p> <p>ဘီဟွန်း သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ယဉ်ကျေးသော အသုံးအနှုန်းများကို အသုံးမပြုတော့ပေ။ ထိုသို့အသုံးပြုတော့ခြင်းက ကျနော်တို့ကြားက ဆက်ဆံရေး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချက်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ကျနော် သေဆုံးသွားခဲ့စဉ်ကပင် သူနှင့် ကျနော်၏ စာချုပ်မှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>ဘီဟွန်း သည် ကျနော့်ကို ခေတ္တခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီး ကျနော်ကလည်း ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>[ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိရဲ့လား]</p> <p>"မင်း မြင်တွေ့နေရတဲ့အတိုင်းပါပဲ"</p> <p>[ဟုတ်ပါပြီ၊ မင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတွေ အများကြီး ငါကြားခဲ့ရပါတယ်]</p> <p>ကျနော် အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>[ငါ့ရဲ့ ရုပ်သံလိုင်းကို ပြန်လာချင်သေးလား။ ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံပေးပါ့မယ်]</p> <p>ဘီဟွန်း ၏ စကားများမှာ ရိုးသားပုံရသည်။ သူ၏ စကားများမှာ ရိုးသားနေသောကြောင့် ပို၍ အန္တရာယ်များသည့် ကမ်းလှမ်းချက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>"ဟင်း..."</p> <p>ကျနော်သည် ယခုအခါ ဘီဟွန်း ကို မုန်းတီးခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့သော်လည်း ဘီဟွန်း နှင့် လက်တွဲရလောက်အောင် ကျနော်သည် အပြစ်ကင်းစင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ဘီဟွန်း သည် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ဒိုကဲဘီ တစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ထိုဌာနသည် ဤလောကတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး အဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p>[အမှန်ပါပဲ၊ မင်းက အစကတည်းက ဒီလိုလူစားမျိုးပါပဲ]</p> <p>ဘီဟွန်း ၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဒိုကဲဘီ များမှာ ၎င်းတို့၏ ရုပ်သံလိုင်းမှ ထွက်ခွာသွားသူများအပေါ်တွင် စိမ်းကားသွားတတ်ကြစမြဲပင်။ ဘီဟွန်း သည် ရန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်သည်ဆိုသည့် အယူအဆမှာ မဖြစ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်ငြားလည်း ထိုအချိန်မှာ ကျနော် ထင်ထားခဲ့သည်ထက် ပို၍ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p>[ဒါဆိုရင် ဒီလိုဆိုရင်ကော ဘယ်လိုလဲ။ ငါနဲ့အတူ ပူးတွဲရုပ်သံလိုင်းတစ်ခု တည်ထောင်ပါ။ ဒါက မိစ္ဆာနယ်မြေ ဖြစ်နေတာမလို့ အဆင်ပြေပါတယ်]</p> <p>ခေတ္တခဏမျှ ကျနော် နားကြားမှားခဲ့သည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်မိသည်။</p> <p>"...မင်း တကယ်ပြောတာလား"</p> <p>[တစ်ကြိမ်လောက် စဉ်းစားကြည့်ပါ]</p> <p>အမှန်တကယ်တွင် ထိုတိုက်တွန်းချက်မှာ ဆိုးရွားလှသော တိုက်တွန်းချက် တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ကျနော်သာ ဘီယူ နှင့်အတူ ပူးတွဲရုပ်သံလိုင်းတစ်ခုကို တည်ထောင်လိုက်မည်ဆိုလျှင် ထိုရုပ်သံလိုင်းက ဘီယူ အား လျှင်မြန်စွာ သင်ယူနိုင်ရန်နှင့် ကြီးထွားတိုးတက်လာစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>"ငါ နားလည်ပြီ။ အဲဒါထက်၊ အခုလောလောဆယ်မှာ..."</p> <p>ထိုစဉ် ဒိုကဲဘီ ဆက်သွယ်ရေးမှတစ်ဆင့် ဘီဟွန်း ၏ ပြောကြားချက်ကို ကျနော် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p>– ငါ့ကို ရုပ်သံလိုင်း ပိတ်ထားစေချင်တာလား။</p> <p>ကျနော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဘီဟွန်း သည် ငတုံးတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်နေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p>– မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ မင်း အဆင်ပြေပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ ငါ လုပ်စရာ အနည်းငယ် ရှိနေသေးလို့... ကျန်တာတွေကိုတော့ နောက်မှပဲ ရှင်းကြတာပေါ့။</p> <p>ဘီဟွန်း သည် ကျနော်အပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ မျက်နှာသာပေးနေရကြောင်းကို ကျနော် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျနော် ကံကောင်းခဲ့သည်။ ဘီဟွန်း က ဆက်တင်များကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီးနောက် နက္ခတ်များ ထံမှ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>[ရုပ်သံလိုင်းအတွင်းရှိ နက္ခတ်များအားလုံးသည် ရုပ်သံလိုင်း၏ ချိတ်ဆက်မှုအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြပါသည်။]</p> <p>Fourth Wall ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ကျနော်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>「 Fourth Wall က ပြောသည်၊ အ ကြာ ကြီး မ ကြည့် ပါ နှင့် 」</p> <p>[သီးသန့်စွမ်းရည် 'Fourth Wall' ကို ပိတ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။]</p> <p>ကျနော်၏ ကမ္ဘာကြီးကို ဝန်းရံထားသော ကန့်လန့်ကာကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကျနော် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျနော်သည် ဤအချိန်ကို လက်လွတ်မခံဘဲ ဝိသေသ လက္ခဏာဇယား ကို ဖွင့်လိုက်တော့သည်။</p> <p>[ဝိသေသ လက္ခဏာဇယားကို စစ်ဆေးနေပါသည်။]</p> <p>အဆမတန် များပြားလှသော အချက်အလက်များက ကျနော်၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p>[ဇာတ်ကောင်စာရင်း]</p> <p>အမည်<br /> ကင်ဒေါ့ဂျာ</p> <p>အသက်<br /> ၂၈ နှစ်</p> <p>ထောက်ပံ့သူ<br /> မရှိ</p> <p>ဘွဲ့အမည်<br /> ကယ်တင်ခြင်း၏ မိစ္ဆာဘုရင် (ဒဏ္ဍာရီအဆင့်)</p> <p>သီးသန့် ဝိသေသ လက္ခဏာ     <br /> လာမာ့ခ်၏ သစ်ကုလားအုတ် (ဒဏ္ဍာရီ)၊ မိစ္ဆာနယ်မြေ စော်ဘွား (ဒဏ္ဍာရီ)၊ ဇာတ်ဝင်ခန်း ဘာသာပြန်စွမ်းရည်၊ ■■ တမန်တော် (???)။ …</p> <p>…</p> <p>…</p> <p>ယခင်အကြိမ်က သေသေချာချာ အတည်မပြုနိုင်ခဲ့သော ကျနော်၏ ဝိသေသလက္ခဏာများကို ယခုအခါ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် အံ့သြစရာကောင်းလှသည်။ ကျနော်၏ ဝိသေသလက္ခဏာမှာ 'စာဖတ်သူ' ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျနော် ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။</p> <p>ဇာတ်ဝင်ခန်း ဘာသာပြန်စွမ်းရည်ဟုတ်လား။</p> <p>ထို့အပြင်၊ 'တမန်တော်' ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဝိသေသလက္ခဏာ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို မဖော်ပြထားရ သနည်း။</p> <p>[သင်သည် သင်၏ ဝိသေသ လက္ခဏာဇယားကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စစ်ဆေးခဲ့ပါသည်။]</p> <p>['ဇာတ်ဝင်ခန်း ဘာသာပြန်စွမ်းရည်' ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု အသက်ဝင်လာပါပြီ။]</p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျနော်သည် အချက်အလက်များကို ဆက်လက် စစ်ဆေးနေခဲ့သည်။ ကျနော် သေချာဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ခဲ့သော အပိုင်းမှာ 'ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်' များ ဖြစ်သည်။</p> <p>ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်<br /> အနှိုင်းမဲ့စာဖတ်သူ၏ရှုထောင့် အဆင့် ?၊ စာမှတ် အဆင့် ?၊ ဇာတ်ကောင်စာရင်း အဆင့် ?၊ Fourth Wall အဆင့် ?၊ စာဖတ်နားလည်နိုင်စွမ်း အဆင့် ?၊ …</p> <p>မူလက * ဖြင့် ဝှက်ထားသော စွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုကို မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>စာဖတ်နားလည်နိုင်စွမ်း။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် တစ်စုံတစ်ခုကို ဖတ်ရှုပြီး နားလည်နိုင်သော စွမ်းရည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ထိုစွမ်းရည်မှာ ထိုမျှအထိ ရိုးရှင်းလိမ့်မည်ဟု ကျနော် မထင်မိပေ။ ကျနော် ယခုအချိန်အထိ ရရှိခဲ့သော စွမ်းရည်အများစုမှာလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>ကျနော်သည် စဉ်းစားမနေတော့ဘဲ ဝိသေသ လက္ခဏာဇယား ဆီသို့ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မီးပွားများ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဝိသေသ လက္ခဏာဇယား မှာ စတင်ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>...၁၀ စက္ကန့် ပြည့်သွားခဲ့ပြီလား။</p> <p>ကျနော် စစချင်း ထိုသို့ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း ပြဿနာမှာ ထိုမျှအထိ ရိုးရှင်းမနေခဲ့ပေ။</p> <p>ကျနော်၏ နားထဲတွင် မှိန်ဖျော့သော အသံတစ်ခု မြည်လာပြီး ခေါင်းထဲမှလည်း ရုတ်တရက် အပြင်းအထန် ကိုက်ခဲလာခဲ့သည်။ ဝိသေသ လက္ခဏာဇယား ကို ထိတွေ့ကိုင်တွယ်ခဲ့သော လက်ချောင်းမှာ ထုံကျဉ်သွားခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးမှာလည်း မူးဝေလာခဲ့သည်။ ကျနော် အော့အန်ချင်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကျော်လွှားနိုင်ခြင်း မရှိသော တံတိုင်းကြီး၏ တစ်ဖက်မှ တစ်စုံတစ်ရာက ကျနော်အား လှမ်းခေါ်နေခဲ့သည်။</p> <p>[သီးသန့်စွမ်းရည် 'Fourth Wall' သည် ပြင်းထန်စွာ အသက်ဝင်လာနေပါသည်။]</p> <p>Fourth Wall က အသက်ဝင်လာခဲ့သော်ငြားလည်း အခြေအနေမှာ တိုးတက်ကောင်းမွန်မလာခဲ့ပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရှုခင်းများမှာ အတူတကွ စတင်ရောထွေးလာခဲ့သည်။ ကျနော်မြင်နေရသည်မှာ အတူတကွ မရှိသင့်သော အရာများ ရောယှက်နေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဤဆိုးရွားလှသော စိတ်အခြေအနေကြားမှပင် ကျနော်သည် ထူးဆန်းသော တစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုခံစားချက်မှာ ကျနော် အချိန်အတော်ကြာ တောင့်တခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ ကျနော်သည် ထူးဆန်းသော မက်ဆေ့ချ်တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရ၏။</p> <p>['ကင်ဒေါ့ဂျာ' ဟူသော ဇာတ်ကောင်အပေါ် သင်၏ နားလည်နိုင်စွမ်း တိုးမြင့်လာပါသည်။]</p> <p>ဘာ...</p> <p>ကျနော်၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျနော်အား စကားလှမ်းပြောလာခဲ့သည်။</p> <p>(ဒါကြောင့် မင်းကို အကြာကြီး မကြည့်ပါနဲ့လို့ ပြောထားတာကို)</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align:center">***</p>


Save