Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားသာချက်နှင့် အားနည်းချက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"အင်အားအားလုံးကို ငါစိတ်ကြိုက် အသုံးချနိုင်တယ်ဆိုရင်... အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့က ဘာခက်ခဲမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်ကူးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>အရိုးရှင်းဆုံးသော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး နဂါးနက်အစီရင်မှတစ်ဆင့် မီးလုံးတစ်လုံး ပစ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အတတ်ပညာကို ထုတ်ဖော်ရန် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲသွားသည်ကို သူခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> နဂါးနက်အစီရင်သည် တစ်ခုတည်းသော အစုအဖွဲ့ ဖြစ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်မှာ ခန္ဓာကိုယ်၊ သွေးကြောနှင့် အကြောအခြင်များသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ၎င်းတို့ကြားတွင် စီးဆင်းနေပြီး နဂါးနက်လှေအတွင်းသို့ အလွယ်တကူ စီးဝင်ကာ အစီရင်၏ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လိုအပ်ချက်ကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်သည်။</p> <p>သို့သော် ထိုဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပိုမိုသွက်လက်လာအောင် ပြုလုပ်ပြီး အစီရင်ကို အခြေခံကာ အတတ်ပညာတစ်ခု ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားသည့်အခါမှာမူ လမ်းလျှောက်သင်စ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ တစ်လှမ်းချင်းစီမှာ အလွန်ခက်ခဲနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဪ... ဒီလိုကိုး'</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ထဲ၌ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြည့်ရသည်မှာ အမာခံတပည့် အများစုသည်လည်း သူကဲ့သို့ပင် နဂါးနက်လှေ၏ စွမ်းပကားကို အခြေခံအဆင့်လောက်သာ အသုံးပြုနိုင်ကြပုံရသည်။</p> <p>ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ အသုံးချပြီး အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန်အတွက် နဂါးနက်လှေနှင့် ပိုမိုမြင့်မားသော ဆက်နွှယ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို စမ်းသပ်ထုတ်ဖော်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် သူ၏ နဂါးနက်အစီရင်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ သိသိသာသာ ထူးခြားပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​လီရှမ်းဇီက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မအောင့်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖန့်ညီလေးက လမ်းလျှောက်တတ်ရုံရှိသေးတယ်၊ ပြေးချင်နေပြီပဲ။ သူ ခုနက အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဒါက သဘာဝပါပဲ။ မင်းလည်း အမာခံတပည့် အသစ်ဖြစ်ခါစတုန်းက ဒီလိုပဲ စမ်းကြည့်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရုယွဲ့က ပြုံးလျက် အရေးမကြီးသလို ဆိုလိုက်သည်။</p> <p>​ဖန့်ချန်၏ ထိုလမ်းစဉ်ပေါ်ရှိ ပါရမီမှာ သာမန်ထက် ထူးကဲနိုင်သည်ဟု သူသိထားသော်လည်း၊ နဂါးနက်လှေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထိန်းချုပ်ရုံဖြင့် အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော အိပ်မက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် အစီရင်များ စတင်ရှိလာကတည်းက အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်ဖော်နိုင်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p> ဤနေရာတွင် ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် ပါရမီ လိုအပ်သလို၊ အစီရင်ဗဟိုချက်နှင့် လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်လည်း လိုအပ်သည်။</p> <p>အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူ တည်ဆောက်ပြီးမှသာ ထိုတံခါးပိတ်ဆို့မှုကို ရိုက်ချိုးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ထိုတံခါးပိတ်ဆို့မှုမှာ အလွန်တရာ ခိုင်မာလှသဖြင့် အမာခံတပည့် အများအပြားမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးသည်အထိ အောင်မြင်အောင် မဖောက်ထွက်နိုင်ကြချေ။</p> <p> </p> <p>​တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်...</p> <p>နှစ်ဦးသား၏ လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားသည်။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲတွင် အနိုင်အရှုံး မပေါ်ဘဲ သရေဖြင့်သာ လက်စသတ်လိုက်ကြရာ၊ ၎င်းမှာ လီရှမ်းဇီတို့၏ ခန့်မှန်းချက်နှင့်လည်း ကိုက်ညီလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားနိုင်သော်လည်း၊ နဂါးနက်အစီရင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီးနောက်တွင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ ကျင့်ကြံမှု ကွာခြားချက်မှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်အထိ ကျုံ့သွားတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချက်ကို ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်လည်း ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူနှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့ နဂါးနက်အစီရင်ကို အသုံးမပြုဘဲ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်မည်ဆိုပါက သူက လုံးဝ အသာစီးရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော် နဂါးနက်အစီရင်ကို အသုံးပြုလိုက်သည့်အခါ နှစ်ဦးသား၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အဆင့် ၆ မသေမျိုး အသစ်တစ်ဦးနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များ အစုံအလင်ရှိနေပြီး ကျိကန်းတို့ပါ ပါဝင်လာပါက နဂါးနက်အစီရင်၏ စွမ်းအားမှာ ယခုထက် ပိုမိုမြင့်တက်လာဦးမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အားနည်းချက်ကလည်း အလွန်ထင်ရှားလှပေသည်။</p> <p>မသေမျိုးလှေအစီရင်သည် လှုပ်ရှားမှု အလွန်ကြီးမားလွန်းပြီး မသေမျိုးလှေပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ၍ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။</p> <p>ထိုသို့သော လှုပ်ရှားမှုမျိုးသည် မည်သည့်နေရာသို့သွားသည်ဖြစ်စေ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည့် အလင်းဆုံးကြယ် ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့ကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စရပ်များအတွက် မသင့်တော်ပေ။</p> <p>ထို့ပြင် အမာခံတပည့်တိုင်းသည် သွားလေရာရာ၌ မသေမျိုးလှေ ထောင်ပေါင်းများစွာကို ခေါ်ဆောင်သွားရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> လှေပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း မိမိတို့ဘာသာ ရပ်တည်နိုင်ရန် လိုအပ်ပြီး၊ အမာခံတပည့်၏ အနားတွင် တစ်နေ့လုံး လိုက်ပါနေရန်မှာ လုံးဝ မလက်တွေ့ကျသော ကိစ္စပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒါကြောင့် မသေမျိုးလှေအစီရင်က ထူးခြားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေမှာပဲ အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ အခန်းကဏ္ဍက ပါဝင်တာကိုး။ အကယ်၍ ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်ကို ရောက်သွားခဲ့ရင်၊ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို မသုံးနိုင်သေးတဲ့ အမာခံတပည့်တွေကို ကြုံရရင် သိပ်ကြောက်နေစရာ မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့... အရှိန်နှုန်းကတော့ မသေမျိုးလှေအစီရင်ကို မမီနိုင်တဲ့အတွက် တစ်ချိန်လုံး အလိုက်ခံနေရမှာပဲ'</p> <p> </p> <p>​"ဂျူနီယာညီလေးနဲ့ ညီမလေး... ဒီတိုက်ပွဲကနေ ဘာတွေ နားလည်သဘောပေါက်လိုက်လဲ "</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီတို့က ဖန့်ချန်တို့နှစ်ဦးကို ရှေ့သို့ခေါ်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သိပ်ပြီးတော့တော့ နားမလည်သေးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့က အသာအယာ ခေါင်းခါပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းထက် ကျွမ်းကျင်မှု ပိုရှိလာခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အမာခံတပည့်အသစ်တိုင်းက အစပိုင်းမှာ ဒီလိုပါပဲ။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ မင်းတို့နဲ့ အစီရင်ဗဟိုချက်ကြားက ဆက်နွှယ်မှု ပိုခိုင်မာလာရင် လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း ဆီကို ဘယ်လိုဦးတည်ရမလဲဆိုတာ တဖြည်းဖြည်း သဘောပေါက်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​နန်မင်ရုယွဲ့က ပြုံး၍ ဆိုသည်</p> <p> </p> <p> "ကျုပ်တောင်မှ အမာခံတပည့်ဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်း ၄၀၀ ကျော် ကြာမှ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် တစ်မျိုးကို စတင်ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာ"</p> <p> </p> <p>​"ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကို... လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျပြီးရင်တောင် အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို စိတ်ကြိုက် မထုတ်ဖော်နိုင်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မရဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရုယွဲ့က ခေါင်းခါပြသည်</p> <p> </p> <p>"အစီရင်မသေမျိုးအတတ် အမျိုးအစားတိုင်းဟာ မင်းကျွမ်းကျင်တဲ့ အတတ်ပညာအပေါ်မှာ အခြေခံထားတာ။ မင်းက နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့လာပြီး မသေမျိုးလှေအစီရင်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရတာ။ ဒါမှသာ စိတ်ထဲရှိသလို အသုံးပြုနိုင်မှာ။ မင်း ဒီနေ့ လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျသွားရင်တောင်မှ ဒီလမ်းစဉ်ကို လေ့လာဖို့ အချိန်တစ်ခု ထပ်ပေးရဦးမှာပဲ။ အဲဒီတော့မှ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်လွှတ်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်မှာ"</p> <p> </p> <p>​ထိုသို့ပြောရင်း သူက လီရှမ်းဇီကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"လီညီလေးဟာ ဝူရှန့်ငရဲပြည်ကို မသွားခင်ကတည်းက အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ လူနှင့်လှေ တစ်သားတည်းကျခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကတော့ အချိန်မကျသေးဘူး။ အဲဒီခရီးစဉ်မှာ ပြင်ပက ဖိအားတွေကြောင့် သူဟာ ပိတ်ဆို့မှုကို ချက်ချင်းဖြတ်ကျော်နိုင်သွားပြီး အစီရင်မသေမျိုးအတတ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့တာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆို ပဉ္စမစီနီယာအစ်ကိုက အစီရင်မသေမျိုးအတတ် ဘယ်နှစ်မျိုး ထုတ်နိုင်လဲ"</p> <p> </p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်က စပ်စုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်လား သုံးမျိုးပဲ ရှိပါသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရုယွဲ့က နှိမ့်ချစွာ ပြုံးပြသည်</p> <p> </p> <p>"ကျုပ်တို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာဆိုရင် စီနီယာအစ်မကြီး တစ်ယောက်ပဲ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် သုံးမျိုးထက်မက ထုတ်ဖော်နိုင်တာ။ အတိအကျ ဘယ်နှစ်မျိုးလဲဆိုတာကတော့ လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ၊ ကျုပ်တို့တောင် မသိကြဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ဒါကြောင့်လည်း သူက ရှေ့ဆောင်စီနီယာဖြစ်နေတာပေါ့။ အစီရင်မသေမျိုးအတတ် သုံးမျိုးထက်မက တတ်ထားတယ်ဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့တွေ ဝိုင်းတိုက်ရင်တောင် အစ်မကြီးရဲ့ အနှိပ်စက်ကိုပဲ ခံရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>လီရှမ်းဇီက ညည်းတွားသလို ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အမာခံတပည့် ၁၀၀ လောက် ဝိုင်းတိုက်ရင်တော့ ယှဉ်နိုင်ကောင်း ယှဉ်နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အကျအဆုံးကတော့ အတော်များလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>နန်မင်ရုယွဲ့က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>​'မသေမျိုးလှေအစီရင်က လူတိုင်းရဲ့ ကွာခြားချက်ကို တကယ်ပဲ ကျုံ့ပေးလိုက်တာပဲ။ အကယ်၍ မသေမျိုးလှေအစီရင်သာ မရှိရင်၊ စီနီယာအစ်မကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ဆိုရင် အမာခံတပည့် ၁၀၀ မပြောနဲ့၊ ၁၀၀၀ လာရင်တောင် အလကားပဲ ဖြစ်မှာ'</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>​အားလုံး ခေတ္တမျှ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ပိုင်းရက်များတွင် ဖန့်ချန်နှင့် ကြာနီနတ်မိမယ်တို့သည် အချိန်ရတိုင်း လေ့ကျင့်ရေးတိုက်ပွဲများ ဆင်နွှဲကြသည်။</p> <p>အချို့သော အမာခံတပည့်များကလည်း ကြည့်ရင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါ ဝင်ရောက်ပါဝင်တတ်ကြပြီး၊ တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ၊ အဖွဲ့လိုက်ဖြစ်စေ တိုက်ခိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​အတွေ့အကြုံရှိသော အမာခံတပည့်ကြီးများကမူ ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို ပုံတူကူးယူ လေ့ကျင့်ပေးကြသည်။</p> <p>ဥပမာအားဖြင့် အခြားသော ထိပ်သီးအင်အားစုများ၏ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ၊ မသေမျိုးလှေအစီရင် ငါးခု၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုကို ရင်ဆိုင်ရခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် ထိုစီနီယာများက သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများအရ ဖြေရှင်းနည်းများကို ပေးကြသည်။</p> <p>အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ စကားမများဘဲ အမြန်ဆုံးအရှိန်နဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဆိုလျှင် နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အပြန်အလှန် လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေကြရုံသာဖြစ်ပြီး၊ မရပ်တန့်သရွေ့တော့ အရှင်ဖမ်းခံရခြင်းမျိုး မရှိနိုင်ပေ။</p> <p>ကျန်သော နည်းလမ်းများမှာမူ ရန်သူကို ၇၀၀ ထိခိုက်စေပြီး မိမိက ၁၀၀၀ ထိခိုက်မည့် နည်းလမ်းများဖြစ်ကာ၊ ဝိုင်းရံမှုမှ မဖောက်ထွက်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုးတွင်သာ အသုံးပြုရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နောက်ပိုင်းတွင် ကြာနီနတ်မိမယ်နှင့် လေ့ကျင့်ရာ၌ နှစ်ဖက်စလုံးက မိမိတို့၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များကိုပါ ခေါ်ယူခဲ့ကြသည်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ကြာနီနတ်မိမယ်၏ ကျင့်ကြံရေးနယ်မြေတွင် ရှိနေသော ဟွမ်ဝူကျိကို ခေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>လင်းတုန်း၊ ချင်အကြီးအကဲနှင့် ကျိကန်းတို့လည်း ပါဝင်လာကြသည်။</p> <p> ဝိညာဉ်အဆီအနှစ် မိစ္ဆာမသေမျိုး ဖြစ်သည့် မီယွီမိတ်ဆွေကမူ ပြန်မရောက်သေးပေ၊ ပိုးကောင်တောင်ကြားတွင် ရှိနေသေးပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်ဘက်တွင်လည်း အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးနှင့် ကျန်သူများမှာ အဆင့် ၁၊ ၂၊ ၃ မသေမျိုးများ ဖြစ်ကြကာ အဆင့် ၅ မသေမျိုး တစ်ဦးမျှ မပါဝင်ချေ။</p> <p>သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အပြန်အလှန် ယှဉ်နိုင်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအခါမှ ဖန့်ချန်သည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ သတ်မှတ်ချက်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီး စွမ်းအားအချို့မှာ ပိုလျှံနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> ကျိကန်းသည် အဆင့် ၆ မသေမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ သူက နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်အဖြစ်သာ ကူညီပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>နဂါးနက်အစီရင်၏ အားကောင်းမှုမှာ ဖန့်ချန်ကိုယ်တိုင်အပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ပိုလျှံနေခြင်းကလည်း ကောင်းကျိုးရှိပါသေးသည်။</p> <p> အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျိကန်းက တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်သဖြင့် နဂါးနက်အစီရင်နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ဖန့်ချန်တို့ဘက်တွင် အဆင့် ၆ နှစ်ဦး ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p>၎င်းမှာ အားသာချက် တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​'ဒီရက်ပိုင်းတွေမှာ အကျိုးအမြတ် မရှိတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ နဂါးနက်လှေကို မောင်းနှင်တာ ကြာလာလေလေ၊ အစီရင်ဗဟိုချက်ရဲ့ စွမ်းအားက ပိုအားကောင်းလာလေလေပဲ။ ဒါက ဆက်နွှယ်မှု ပိုခိုင်မာလာတာလား'</p> <p> </p> <p>​စွမ်းအားတိုးတက်လာမှုမှာ မသေမျိုးလှေအစီရင်တွင် ပေါ်လွင်နေသည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် ဖန့်ချန်သည် မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်ကိုသာ ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထို့ထက်ပိုပါက ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာတတ်သည်။</p> <p>ယခု လဝက်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီးချိန်တွင်မူ သူသည် မသေမျိုးလှေ အစင်း ၁၅၀၀ ကျော်အထိ ထိန်းချုပ်နိုင်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>နဂါးနက်အစီရင်၏ စွမ်းပကားမှာလည်း လွန်ခဲ့သော လဝက်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​"နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ် အသီးသီးက အဖွဲ့တွေဟာ ကျွယ်မင်ကြယ် အပြင်ဘက်ကို ရောက်နေကြပြီ။ မင်းတို့တွေ လိုက်ပါမယ့် အဖွဲ့တွေကို စတင်ရွေးချယ်နိုင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီး၏ အသံမှာ လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမြင်အာရုံသည် ဟင်းလင်းပြင် အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားပြီး ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် စီတန်းနေသော မသေမျိုးလှေများကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p> တစ်သိန်းလား တစ်သန်းလား မရေတွက်နိုင်အောင်ပင် များပြားလှပေတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save