Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တက်ကြွနေရမယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​"ဒီတစ်ခေါက် စီနီယာအစ်မကြီးက တော်တော်စောစောစီးစီး ပြင်ဆင်ထားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဒီနယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်တွေဆီက အဖွဲ့တွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက သတင်းရရှိထားပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဒါကြောင့်လည်း အချိန်မီ ရောက်လာနိုင်ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ကျွယ်မင်နန်းတော်အတွင်းရှိ အမာခံတပည့်အတော်များများမှာ တိုးတိုးသာသာ ရေရွတ်ပြောဆိုနေကြသော်လည်း မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မပြုလုပ်ကြပေ။</p> <p>အကြောင်းမှာ နံပါတ် ၉၇ ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေ တာ့လေးယင်း သို့ သွားရမည့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေး အမည်စာရင်းတွင် သူတို့အမည်များ မပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုခရီးစဉ်အတွက် ရှေ့ထွက်မည့် အမာခံတပည့် အယောက်တစ်ရာခန့်ကိုသာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးကို ဦးခေါင်းပိုင်းထား၍ ၎င်းနောက်တွင် အမှတ် ၃၊ ၄၊ ၅၊ ၆၊ ၇၊ ၈ စသည့် စီနီယာများက အစဉ်လိုက် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုသူများအဖွဲ့သည် ရှေးဦးစွာ မိမိတို့နှင့် လိုက်ပါမည့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့များကို စတင်ရွေးချယ်ကြသည်။</p> <p> ကျန်ရှိနေသော အမာခံတပည့်များကမူ သူတို့ရွေးချယ်ပြီးမှသာ မိမိတို့အလှည့်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် သဘောတူထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကဲ့သို့သော နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့များကို ရွေးချယ်ရာတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိသည့် အဖွဲ့များကိုချည်း ရွေးချယ်၍မရပေ။</p> <p>အဓိကမှာ မျှတမှုရှိရန် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူများရှိသော အဖွဲ့များကိုချည်း ရွေးလိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်ရှိသော အမာခံတပည့်များအတွက် ဘာမျှ ရွေးစရာ ကျန်တော့မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p>ထို့ကြောင့် စီနီယာအစ်မကြီး ရွေးချယ်သော အဖွဲ့များထဲတွင်ပင် ယခင်က နယ်မြေကိုးခု ချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ ကဲ့သို့သော အခြေခံအဆင့် အဖွဲ့များ ပါဝင်နေတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်းမင်ဟင်လင်းပြင်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အမှတ် ၄၃၂ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်မှ လာသော မသေမျိုးလှေများမှာ အစီအစဉ်တကျ စီတန်းနေကြသည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်လုံးများတွင် တောင့်တမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ကောင်းကင်ယံထက်မှ ပျံသန်းလာကြသော နဂါးနက်လှေများကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်တို့က အခုတော့ နယ်ရုပ်လေးတွေပေါ့၊ ဒီအမာခံတပည့်တွေကတော့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးတွေရဲ့ အနားက အမိန့်တော်ပြန် အရာရှိလေး ဖြစ်ခွင့်ရရင်တောင် ကျုပ် ကျေနပ်ပါပြီဗျာ"</p> <p> </p> <p>​ရွှမ်ဝမ်နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူသည် သူ၏စကားကြောင့် ဝမ်ရွှမ် စိတ်ဆိုးသွားမည်လားဆိုသည်ကိုပင် မစဉ်းစားအားတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​"အရင်ဆုံး လမ်းလျှောက်တတ်အောင် သင်ဦးမှပေါ့၊ ပြီးမှ ပြေးဖို့စဉ်းစား။ မင်းက အခု အဆင့် ၁ မသေမျိုးတောင် မဟုတ်သေးဘဲနဲ့ ဗိုလ်ချုပ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပြန် ဖြစ်ချင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၁ မသေမျိုး ဖြစ်ဖို့မှ မလိုတာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ကျုပ်တို့ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်ကနေ ခွေးချေးပုံ နင်းမိသလို ကံကောင်းသွားတဲ့အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ ရှိခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​"ဟင် "</p> <p> </p> <p>​"မမှတ်မိတော့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>​"အော်... နယ်မြေကိုးခု ချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ကို ပြောတာလား"</p> <p> </p> <p>​အားလုံး သဘောပေါက်သွားကြပြီး မနာလိုဖြစ်ကာ ငေးကြည့်နေကြသည်။</p> <p> အချို့သူများမှာမူ နောင်တရိပ်များ လွှမ်းနေသော မျက်နှာဖြင့် စိတ်ပျက်အားလျော့နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့က ကံတကယ်ကောင်းတာ။ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ဝူရှန့်ငရဲပြည်မှာ အစီရင်ဗဟိုချက်ကို ရသွားပြီး အမာခံတပည့် တန်းဖြစ်သွားတာလေ။ ကျန်တဲ့လူတွေလည်း ကြက်ကလေး၊ ခွေးကလေးတွေကအစ နတ်ပြည်တက်သွားသလို ဖြစ်သွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ အဲဒီတစ်ယောက် ပါလာမလား မသိဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>​"မပါလောက်ပါဘူး... သူက အမာခံတပည့်အသစ်ပဲ ရှိသေးတာကို"</p> <p> </p> <p>​"ဟေ့... ကျုပ်မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မင်းတို့လည်း အရင်က နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့ထဲမှာ ပါခဲ့တာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>​ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က နောင်တရနေသော ကျင့်ကြံသူအချို့ကို လှည့်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်တယ်... မင်းတို့က လင်ကွေ့ကြယ်တာရာက မဟုတ်လား။ နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့နဲ့အတူ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးကြယ်ဆီ ရောက်လာကြတာလေ"</p> <p> </p> <p>​"ဟူး..."</p> <p> </p> <p>​ထိုသူအနည်းငယ်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိကြသည်။</p> <p>သူတို့သည် မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော ဝမ်ရွှမ်နှင့် ရွှီချန့်တို့ကိုလည်း စိတ်ထဲမှ အပြစ်တင်နေမိသည်။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသူနှစ်ဦး၏ စည်းရုံးမှုနှင့် အချို့သော နားလည်မှုလွဲမှားမှုများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူတို့သည် နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့မှ အဘယ်ကြောင့် ခွဲထွက်ခဲ့ပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​သို့သော်လည်း ယခုအခါ ရွှမ်ဝမ်အဖွဲ့တွင် ဝင်ဆံ့နေပြီဖြစ်ရာ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖြေသိမ့်နေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာအစ်ကို... ဒီတစ်ခေါက် ဆရာက အမာခံတပည့်တွေနဲ့အတူ လိုက်ပါလာမလား မသိဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>ရွှီချန့်က မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် ဝမ်ရွှမ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ လင်းတုန်းသာ အဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်လာလျှင် သူတို့၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုမှာ သိသိသာသာ အားကောင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့..."</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ်က သက်ပြင်းအသာချရင်း နဂါးနက်လှေများဆီမှ မျက်လုံးကို လွှဲလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်ထဲမှ မနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုများကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ရွှီချန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွယ်မင်ကြယ်က ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လွန်းတယ်။ ကျွယ်မင်ကြယ်ကို သွားနိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်ခေတ်မှာ တစ်ယောက်ဆိုသလို ထိပ်တန်းလူတွေပဲ။ ဆရာလည်း သူကိုလက်ခံမယ့် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ကို ရှာမတွေ့သေးတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ..."</p> <p> </p> <p>ရွှီချန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုမှာ... နဂါးနက်လှေ တစ်စင်း ကျုပ်တို့ဘက်ကို လာနေပြီ "</p> <p> </p> <p>​"လူစုခွဲပြီး စီတန်းလိုက်ကြ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တက်ကြွနေရမယ်၊ အမာခံတပည့်တွေ မြင်အောင် ပြထားကြစမ်း "</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ်၏ အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​အားလုံးက ချက်ချင်းပင် လက်ပစ်လက်ကိုင်ဖြင့် မတ်မတ်ရပ်ကာ ရင်အုပ်ကို ဖွင့်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုဘက်သို့ နဂါးနက်လှေအချို့ ဦးတည်လာသော်လည်း အချို့မှာ လမ်းခုလတ်တွင် ရပ်တန့်၍ အဖွဲ့များကို ရွေးချယ်နေကြသည်။</p> <p>သို့သော် နဂါးနက်လှေ တစ်စင်းမှာမူ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်၏ စစ်ကြောင်းရှေ့သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>​အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ မသေမျိုးလှေ အစင်းတစ်ထောင်ကျော်နှင့် ကျင့်ကြံသူ သောင်းနှင့်ချီသောသူများသည် လူကြီးမင်းတစ်ဦး လာရောက်စစ်ဆေးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည့်အလား ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>အကယ်၍ ယခုတစ်ခေါက် ရွေးချယ်ခံရပါက အန္တရာယ်ရှိသော်လည်း အခွင့်အရေးမှာ အတိုင်းအဆမရှိပေ။</p> <p>လွန်ခဲ့သော ဝူရှန့်ငရဲပြည် ခရီးစဉ်တွင် သူတို့ အကျိုးအမြတ်အချို့ ရရှိခဲ့ကြရာ၊ ယခုကဲ့သို့ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အချက်အချာသို့ သွားရမည့် အခွင့်အရေးကို မည်သို့ လက်လွှတ်ခံပါမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေပေါ်တွင် ဖန့်ချန်က ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်ရပ်နေသည်။</p> <p> သူ၏ ဘယ်ညာတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ကျိကန်း၊ ဟွမ်ဝူကျီ၊ ချင်အကြီးအကဲ၊ လင်းဒုန်း၊ လင်းယွမ်၊ မုန့်ချင်းလင်၊ ယွိဝူရှ၊ ယွီထျန်းကောနှင့် နန်မင်ရှောက်ကျဲတို့ ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​မူလက ဖန့်ချန်သည် ဖန့်ရွှမ်ယန်နှင့် ဖန့်လူသား တို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာလိုသော်လည်း၊ ဖန့်လူသားသည် စီနီယာအစ်မကြီးနှင့် ဆုံတွေ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝူရှန့်ငရဲပြည်ရှိ ယွမ်သံလိုက် ဓာတ်ငါးပါးတောင်ပေါ်တွင် ဖြစ်သည်။</p> <p>အကယ်၍ ယခုတစ်ခေါက်သာ အမှတ်အသားပြုမိသွားပါက ရှင်းပြရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သဖြင့် ထိုသူနှစ်ဦးကို ကျွယ်မင်ကြယ်၌ပင် ထားရစ်ခဲ့ကာ ဖန့်ထျန်းဇွန် နှင့်အတူ ကျင့်ကြံရန်နှင့် စောင့်ရှောက်ပေးရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်က ကျင့်ကြံသူတွေကတော့ တကယ့်ကို စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြတာပဲဗျာ"</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းက ပြုံးရွှင်စွာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ဂုဏ်ယူနေမိသည်။</p> <p>သူသည် အမာခံတပည့် နှစ်ဦးကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> ယခုအခါ အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဟောင်းများနှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရခြင်းမှာ ဇာတိမြေသို့ ဂုဏ်ရောင်ပြောင်စွာ ပြန်လာခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်က ကျင့်ကြံသူတွေက ကျင့်ကြံမှုအဆင့် သိပ်မမြင့်လှဘူး။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုပဲ ရွေးချယ်သင့်ပြီး ကျန်တဲ့အဖွဲ့တွေကိုတော့ အဆင့် ၄၊ အဆင့် ၅ မသေမျိုးတွေပါတဲ့ အဖွဲ့တွေကို ရှာရွေးရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက အကြံပေးသည်။</p> <p> </p> <p>​လင်းတုန်းက ချက်ချင်းပင်</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ... သဘာဝပေါ့"</p> <p> </p> <p>​ယခင်က လီရှမ်းဇီ လာစဉ်ကလည်း အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ အဖွဲ့များကို အမာခံအင်အားအဖြစ် အသုံးမပြုခဲ့ဘဲ အရန်အင်အားအဖြစ်သာ သုံးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေ ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ဝမ်ရွှမ်နှင့် အခြားသူများသည် လှေပေါ်ရှိ ပုံရိပ်များကို တဖြည်းဖြည်း မြင်တွေ့လာရသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ပိုမို၍ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာတက်ကြွသည့် အမူအရာများကို ထုတ်ပြလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် ရွှီချန့်သည် လင်းတုန်းကို မြင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဆရာ "</p> <p> </p> <p>ရွှီချန့် အံ့အားသင့်ကာ ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p>လင်းတုန်းနှင့် အကျွမ်းဝင်ဆုံးသူဖြစ်သဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းလိုက်တာ... ဆရာက ကျွယ်မင်ကြယ်မှာ ခြေကုပ်ရသွားပြီပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်ပြီးရင် ကျုပ်တို့လည်း ကျွယ်မင်ကြယ်ကို သွားခွင့်ရနိုင်မယ် "</p> <p> </p> <p>ဝမ်ရွှမ်လည်း အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် နဂါးနက်လှေ ပို၍ နီးကပ်လာသောအခါ ဝမ်ရွှမ်တို့သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝေဝါးထွေပြားသွားတော့သည်။</p> <p>ထပ်မံ၍ အသေးစိတ် မစဉ်းစားအားတော့ပေ၊ နဂါးနက်လှေမှာ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အားလုံး နားထောင်ကြ နယ်မြေကိုးခုချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဖန့်အမာခံတပည့်က အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်ဆီကနေ ရွေးချယ်ဖို့..."</p> <p> </p> <p>လင်းတုန်းက ဖန့်ချန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ခုနစ်ရာလောက်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုအခါ သူသည် မသေမျိုးလှေ အစင်း ၁၅၀၀ ခန့်ပါသော အစီရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။</p> <p>ဤနေရာမှ ၇၀၀ ကို ရွေးချယ်ပြီး ကျန်ရှိသော ၈၀၀ ကို အခြားနေရာများတွင် ထပ်မံရွေးချယ်ရန် စီစဉ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ခေါက် ရောက်ရှိလာသော အဖွဲ့များမှာ အလွန်များပြားလှသဖြင့် ရွေးစရာမရှိမည်ကို စိုးရိမ်ရန် မလိုပေ။</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီ... အဖွဲ့ ခုနစ်ရာ "</p> <p> </p> <p>​အမှတ် ၄၃၂ ကြယ်မှ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့ဝင်များမှာ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p>ဝမ်ရွှမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အံ့အားသင့်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​ရွှီချန့်မှာမူ ကြောင်အသွားတော့သည်။</p> <p>လင်းတုန်း၏ စကားမှာ သူမ၏ ဦးခေါင်းကို တူကြီးတစ်လုံးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး အတွေးများမှာ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>​"မဟုတ်... မဟုတ်ဘူးလေ၊ ကြာနီအမာခံတပည့် မဟုတ်ဘူးလား... ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဖန့်အမာခံတပည့် ဖြစ်နေရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ယောက်က အသံထွက်၍ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​နယ်မြေကိုးခုအဖွဲ့မှ ခွဲထွက်ခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာမူ စိတ်ထဲ၌ ရှုပ်ထွေးနောက်ကျိကုန်ပြီး ဦးနှောက်ထဲတွင် ဗလာနတ္ထိ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် လင်းတုန်းက အမည်စာရင်းများကို စတင်ခေါ်ယူလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ရွှမ်ဝမ် နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့..."</p> <p>***</p> <p> </p>


Save