Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">တာအိုဓား၏ အစွယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"အစ်ကို... ဓားမသေမျိုး အဆင့် ၂ ဆေးဝါးက ဈေးမကြီးပါဘူး၊ နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ ကလည်း ဈေးမများလှဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ သက်တမ်းမျက်လုံးဆိုတာကတော့ ဈေးက အတော်လေး မြင့်တယ်ဟ"</p> <p> </p> <p>​"ငါ့အကြံပေးချက်ကတော့... အရင်ဆုံး မသေမျိုးကျောက်တုံး နည်းနည်းသုံးပြီး ပထမပစ္စည်းနှစ်ခုရဲ့ တည်နေရာကို အတည်ပြုလိုက်ပါ။ ပြီးမှ ကျောက်တုံး နောက်ထပ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း သုံးပြီး သက်တမ်းမျက်လုံးရဲ့ အချက်အလက်ကို စုံစမ်းတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​မှန်လေးက အေးအေးလူလူပင် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သက်တမ်းမျက်လုံးရဲ့ ဈေးနှုန်းက ဘယ်လောက်တောင် များနေလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တောက်ပသော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခုကို မှန်လေးကတောင် ဈေးကြီးတယ်လို့ ပြောတာလားဤသည်မှာ တကယ့်ကို ရှားပါးလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"တကယ်လို့ မင်းက သူ့ရဲ့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို သိချင်တယ်ဆိုရင် မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ကုန်မယ်။ ငါ မင်းဆီက ကြားခပေးခ တစ်ပြားမှ မစားဘူး"</p> <p> </p> <p>​မှန်လေးက ဆက်ပြောသည်</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ အဲဒီအကြောင်း အသေးစိတ် အချက်အလက်ကိုပဲ သိချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>​"တစ်သောင်းနှစ်ထောင် အချက်အလက် သိရုံတင် တစ်ရာလား "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်လျှံသွားသည်။</p> <p> ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာတောင် ဒီလို ဝိညာဉ်ပစ္စည်းမျိုး မရှိတာ မဆန်းတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>​"ခဏစောင့်ဦး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားခဲ့ကာ လှည့်ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p>သူသည် ချင်အကြီးအကဲကို သွားရှာပြီး သက်တမ်းမျက်လုံးအကြောင်း မေးမြန်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သက်တမ်းမျက်လုံးလား အဲဒီအရာအကြောင်း ငါ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ဖူးတာတော့ အသေအချာပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက တစ်နေရာနဲ့တစ်နေရာ ခေါ်ဝေါ်ပုံချင်း ကွဲပြားနေတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​ချင်အကြီးအကဲက သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>သူသည် ဂုဏ်ထူးဆောင်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတောင် မကြားဖူးလျှင် ဤအရာကို သိရှိသူမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေလိမ့်မည်။</p> <p>မှန်လေး၏ အလေ့အထအရ သိသူနည်းလေ၊ ပတ်သက်နေသည့် ကံတရားအကျိုးပေး ကြီးမားလေဖြစ်ရာ ဈေးနှုန်းမှာလည်း သဘာဝကျကျ မြင့်တက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်က ပထမပစ္စည်းနှစ်ခု၏ ဈေးနှုန်းကို မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဓားမသေမျိုး အဆင့် ၂ ဆေးက ကျောက်တုံး သုံးရာ၊ နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ အတွက်ကတော့ ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုရင် လုံလောက်ပြီ"</p> <p> </p> <p>​"သုံးရာ၊ တစ်ရာ၊ တစ်ရာ..."</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စုစုပေါင်း မသေမျိုးကျောက်တုံး ငါးရာကို မှန်လေးဆီသို့ ပစ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးရာ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် လုံလောက်လှပေသည်။</p> <p>အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ ကြွယ်ဝမှုလောက် ရှိချင်မှ ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​မှန်လေးသည် ကျောက်တုံးများကို ဝါးမြိုပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို စာမျက်နှာ ၃၅၊ ၆၂ နှင့် ၈၉ တို့ကို အစဉ်လိုက် လှန်ခိုင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တာအိုဓား၏ အစွယ် - ရှေးယခင်က တာအိုဓား ဟု ခေါ်သော သားရဲတစ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ထိုသားရဲသည် မွေးကတည်းက ဓားခန္ဓာကိုယ် ရှိပြီး၊ ၎င်း၏ မူလဇစ်မြစ်မှာ တာအိုနှင့် နီးစပ်ကာ ဓားနှင့်လည်း တစ်သားတည်းကျလှသည်။ မည်သည့် ဓားအတတ်ကိုမဆို ဆရာမပါဘဲ တတ်မြောက်သော်လည်း သက်တမ်းမှာမူ အလွန်တိုတောင်းလှသဖြင့် ကြာရှည်စွာ မရှင်သန်နိုင်ပေ။ ကျွေ့ယွမ်ကြယ် ၏ မသေမျိုးပွဲတော်  တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ  - နဂါးတစ်ကောင်သည် နှစ်တစ်ထောင် ရှင်သန်လျှင် သွေးတစ်စက် ဖြစ်လာပြီး၊ နှစ်တစ်သိန်း ရှင်သန်လျှင် သွေးတစ်ရာ ဖြစ်လာသည်။ ကျွေ့ယွမ်ကြယ် ပေါ်တွင် ထိုက်ယင်းနဂါးမျိုးနွယ် တစ်ကောင် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်၌ နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ တစ်လုံး ရှိနေသည်။ မသေမျိုးဖြစ်ပွဲတော်တွင် တွေ့ရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သက်တမ်းမျက်လုံး  - အဆင့် ၈ မသေမျိုး တစ်ဦး သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော မျက်လုံးဖြစ်ပြီး၊ အကယ်၍ နှစ်ပေါင်း တစ်သောင်းတိုင်အောင် မပျက်မစီးဘဲ တည်ရှိနေနိုင်လျှင် သက်တမ်းမျက်လုံး ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ရဲ့ မသေမျိုးဖြစ်ပွဲတော်လား "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။</p> <p>တာအိုဓား၏ အစွယ် နှင့် နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ ကို တစ်နေရာတည်းတွင် ရရှိနိုင်မည်ဟု သူ မထင်ထားမိပေ။</p> <p>သို့သော် သူ့ကို အရှိန်အဝါ အကြီးမားဆုံး ဖြစ်စေသည်မှာ သက်တမ်းမျက်လုံး၏ ရှင်းပြချက်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အဆင့် ၈ မသေမျိုး ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ မျက်လုံးလား</p> <p> </p> <p>​တောက်ပသောနတ်ဘုရားမျက်လုံး ဆိုတာက ယန်နတ်သားရဲ  တွေရဲ့ အတတ်ပညာဖြစ်ပြီး၊ ဒီအတတ်ရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို မြှင့်တင်ပေးတာ။</p> <p>တောက်ပသောလော မသေမျိုး တွေရဲ့ ထူးခြားချက်ကတော့ ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက်က စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူနိုင်တာပဲ။</p> <p> </p> <p>ဒီနှစ်ခုက ဘယ်လိုလုပ် ဆက်စပ်နေတာလဲ ဒါဆိုရင် နတ်ဘုရားမျက်လုံးရဲ့ စတုတ္ထအဆင့်က ငါ့ကို ပျက်သုဉ်းခေတ်တွေရဲ့ စွမ်းအားကို စုပ်ယူနိုင်အောင် လုပ်ပေးမှာလား</p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းနေမိသည်။</p> <p> ယခင်က ကျိရှန့် ပြောခဲ့ဖူးသည်မှာ မှန်ပေသည်။</p> <p> မသေမျိုးလောကငယ် တွင်လည်း တောက်ပသောနတ်ဘုရားမျက်လုံး၏ အမွေအနှစ် ရှိသော်လည်း စတုတ္ထအဆင့်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သဖြင့် အထင်မကြီးခံရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စတုတ္ထအဆင့်သာ မရှိလျှင် တောက်ပသောနတ်ဘုရားမျက်လုံးမှာ သာမန်အတတ်ပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၈ မသေမျိုး ဆိုတာက စီနီယာအစ်မကြီးတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းမျိုးပဲ။ ပြီးတော့ တောက်ပသောလောကမသေမျိုး ဆိုတာက ကျွယ်မင်နန်းတော်တောင်မှ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်မှ ထူးခြားသူ တွေဆီကနေ ရခဲ့တာ။ ဆိုလိုတာက ဒီလမ်းစဉ်ဟာ အမွေအနှစ် ပြတ်တောက်သွားတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီပေါ့။ အဆင့် ၈ တောက်ပသောလောက မသေမျိုးက ချန်ခဲ့တဲ့ သက်တမ်းမျက်လုံးကို ရှာဖို့ဆိုတာ... မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းနှစ်ထောင်ဆိုတာ တကယ့်ကို ခက်ခဲတဲ့အဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ ကျိတ်၍ သက်ပြင်းချမိသည်။</p> <p>မိမိဘာသာ သွားရှာနေမည့်အစား မှန်လေးဆီမှ အချက်အလက်ရယူရန် ကျောက်တုံး တစ်သောင်းနှစ်ထောင် ရှာရသည်မှာ ပို၍ပင် လွယ်ကူနိုင်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါနဲ့... အစီရင်ဗဟိုချက် ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘာလဲ အဲဒီအချက်အလက်အတွက် ကျောက်တုံး ဘယ်လောက်ကုန်မလဲ "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အစီရင်ဗဟိုချက်လား..."</p> <p> </p> <p>​မှန်လေးက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး</p> <p> </p> <p> "ဈေးကတော့ မကြီးပါဘူး၊ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ဒီအကြောင်း သိတဲ့လူ အတော်များများ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သက်တမ်းမျက်လုံးရဲ့ အချက်အလက်ဈေးနှုန်းထက်တော့ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမြင့်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ကျောက်တုံး ရာဂဏန်းလောက်လား"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ စီနီယာအစ်မကြီးကို မေးကြည့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ အဆင့်အတန်းအရ အစီရင်ဗဟိုချက်အကြောင်းကို အတော်အတန် သိရှိနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>​လှေဝမ်းအတွင်းရှိ အခန်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် နဂါးနက်လှေ၏ ကြယ်ပြမြေပုံကို စတင်ကြည့်ရှုသည်။</p> <p>လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ နယ်မြေတိုင်းကို မှတ်သားထားသည်။</p> <p> ကျွေ့ယွမ်ကြယ် ဆိုသည့် အမည်ကို သူ ရင်းနှီးနေသဖြင့် မြေပုံပေါ်တွင် ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ချီတက်နေသော လမ်းကြောင်းအနီးတွင် ကျွေ့ယွမ်ကြယ်၏ အမှတ်အသားကို သူ ရှာတွေ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​အတန်ငယ်ဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသော ချင်အကြီးအကဲကို ဖန့်ချန်က လှမ်းမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ချင်အကြီးအကဲ... ဒီ ကျွေ့ယွမ်ကြယ် က ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ "</p> <p> </p> <p>​"ကျွေ့ယွမ်ကြယ်လား "</p> <p> </p> <p>ချင်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝေခွဲမရဟန် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုစဉ် အဝေးမှ ကျိကန်းက ကြားသွားသဖြင့် ပြုံးလျက် ဝင်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖန့်အမာခံတပည့်... မင်း အရင်က ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ကို ရောက်ဖူးလို့လား အဲဒီကြယ်မှာ အဆင့် ၆ မသေမျိုး အချို့ ရှိပြီးတော့ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ ထဲမှာတော့ အနည်းငယ် နာမည်ကြီးတယ်လေ။ သူတို့က ကြယ်တစ်သာင်းနန်းတော် နဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးကြတယ်"</p> <p> </p> <p>​"အဆင့် ၆ မသေမျိုး အချို့ ရှိတာလား..."</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စစ်ကြောင်း၏ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်အစီရင် တစ်ရာခန့်သည် ယခုအခါ တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံအကာအကွယ်တစ်ခုအောက်တွင် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ချီတက်နေကြသည်။</p> <p>ထိုအကာအကွယ်အတွင်းမှာသာ ရှိနေသရွေ့ အရှိန်နှုန်း၏ သက်ရောက်မှုကို ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"အားလုံးပဲ... ကျုပ် စီနီယာအစ်မကြီးဆီမှာ ကိစ္စတစ်ခု သွားမေးလိုက်ဦးမယ်၊ ခဏနေရင် ပြန်လာခဲ့မယ်"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ပြောပြီးသည်နှင့် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ စီနီယာအစ်မကြီးရှိရာ နဂါးနက်လှေဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> အမာခံတပည့် အတော်များများက မော့ကြည့်ကြသော်လည်း ဖန့်ချန်ဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမျှဝင်မပြောကြပေ။</p> <p> အကယ်၍သာ သာမန်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပါက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ လှေပေါ်မှ ဆင်းခြင်းကြောင့် အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီး၏ နဂါးနက်လှေထဲသို့ မသေမျိုးစွမ်းအင်များကို သွန်းလောင်းပေးနေသော တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုး သည် ဖန့်ချန် လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ စီနီယာအစ်မကြီးကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်သည် စီနီယာအစ်မကြီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မောင်လေး... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ် ကျွေ့ယွမ်ကြယ်အကြောင်း စုံစမ်းချင်လို့ပါ။ အဲဒီမှာ ကျုပ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအချို့ ရှိနိုင်လို့ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ကို ဖြတ်တဲ့အခါ ခဏလောက် သွားယူလို့ ရမလားလို့ပါ"</p> <p> </p> <p>​"လမ်းခုလတ်မှာ အဖွဲ့ကနေ ခွဲထွက်ချင်တာလား"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်</p> <p> </p> <p>"မူလကတော့ ဒါက ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး၊ မင်း အဖွဲ့ကနေ ခွဲထွက်သွားရင် ငါတို့အားလုံး ရပ်စောင့်နေရမှာလေ။ ဒါပေမဲ့ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်က ငါတို့ နားနေမယ့် နေရာနဲ့ သိပ်မဝေးဘူး။ အကယ်၍ မင်းက ဒီကိစ္စကို ၁၀ ရက်အတွင်း အပြီးသတ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ငါတို့ ခဏစောင့်ပေးလို့ ရပါတယ်။ အဲဒီ ၁၀ ရက်ကို နားနေမယ့် အချိန်ထဲကနေ နှုတ်လိုက်ရုံပါပဲ"</p> <p> </p> <p>​သူမ ခေတ္တရပ်ပြီး ဆက်ပြောသည်</p> <p> </p> <p> "သိပ်ပြီး အရေးမကြီးတဲ့ ပစ္စည်းဆိုရင်တော့ အချိန်ဖြုန်းမနေပါနဲ့။ မင်းရဲ့ ဂုဏ်ထူးမှတ်တွေ ကျန်သေးတယ် မဟုတ်လား၊ ဂုဏ်ထူးဆောင်မှာ တိုက်ရိုက်လဲလှယ်လိုက်လေ"</p> <p> </p> <p>​"ဂုဏ်ထူးဆောင်မှာ ဒီပစ္စည်းမရှိလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကျနော်အတွက် အရမ်းအရေးကြီးနေလို့ စီနီယာအစ်မကြီး နားလည်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဂုဏ်ထူးဆောင်မှာတောင် မရှိဘူးလား"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီး စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း ထပ်မမေးတော့ဘဲ ဖန့်ချန်အတွက် အချိန်အနည်းငယ် ပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါနဲ့ စီနီယာအစ်မကြီး... ကျုပ် စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း သံသယဖြစ်နေလို့ပါ။ ဒီ အစီရင်ဗဟိုချက် ဆိုတာက တကယ်တော့ ဘယ်လိုအရာမျိုးလဲ "</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုးနှင့် အခြားသူများလည်း စိတ်ဝင်တစား လှည့်ကြည့်လာကြသည်။</p> <p>သူတို့လည်း အစီရင်ဗဟိုချက်ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော အရာမျိုးဖြစ်ကြောင်း၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ထူးခြားနေရကြောင်းကို မသိရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p>​"မင်း သိချင်တာလား မူလကတော့ ငါ မင်းကို မပြောပြသင့်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့... ဒီနေ့ ငါ စိတ်ကြည်လင်နေတာနဲ့ပဲ... ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save