Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်တာအို၏ သွေး</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုးနှင့် အခြားသူများသည် ဖန့်ချန်ကို စီနီယာအစ်မကြီး၏ သီးသန့်နားနေဆောင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း ကြည့်နေကြပြီးနောက် အားလုံး၏မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်တုန်လှုပ်ဟန်များ အသီးသီး ပေါ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p>​လူအများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြစဉ် တစ်ယောက်က မတင်မကျ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟိုလူကြီးတွေ လာရင်တောင်မှ စီနီယာအစ်မကြီးက  အိပ်ဆောင်ထဲကို ပေးဝင်တာ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်က တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲလေ၊ အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တဲ့နေရာမှာ ကုန်ဆုံးတဲ့အချိန်က စီနီယာအစ်မကြီးထက်တောင် နည်းသေးတာပဲကိုး"</p> <p> </p> <p>​တိုက်ပွဲတစ်ရာမသေမျိုးက ခေတ္တစဉ်းစားပြီး</p> <p> </p> <p> "အဲဒီတုန်းက စီနီယာအစ်မကြီးက သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို နှိမ်ထားခဲ့တာဆိုပေမဲ့ ဖန့်အမာခံတပည့်ရဲ့ လက်ထဲမှာ အရေးနိမ့်ခဲ့တာ မဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p>​"တိုက်ပွဲတစ်ရာ မိတ်ဆွေ... မင်းပြောချင်တာက... စီနီယာအစ်မကြီးက ဖြစ်နိုင်တာက..."</p> <p> </p> <p>လူအများမှာ ဆက်၍ မတွေးဝံ့ကြတော့ပေ။</p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့သာ တကယ်ဖြစ်လာခဲ့လျှင် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင်ပါ အကြီးအကျယ် ဂယက်ရိုက်သွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် စီနီယာအစ်မကြီး၏နောက်သို့ လိုက်ပါကာ သူမ၏ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p>အခန်းတွင်း အပြင်အဆင်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး လေထုထဲတွင် သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခု လွှမ်းခြုံနေသည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်း အစီရင်ဗဟိုချက်နဲ့ ပဋိညာဉ်ဖွဲ့တာ သိပ်မကြာသေးဘဲနဲ့ ဒီလို သံသယတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတော့... အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်လေးကို ပြောပြပါဦး၊ အစီရင်ဗဟိုချက်ဆိုတာ ဘာဖြစ်နိုင်မယ်လို့ ထင်သလဲ "</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ဖန့်ချန်ကို ထိုင်ရန် အချက်ပြပြီးနောက် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်ကတော့ အစီရင်ဗဟိုချက်ဆိုတာ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း တစ်မျိုးမျိုး ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အသုံးဝင်ပုံက အရမ်းထူးခြားနေပြီးတော့ ဝိညာဉ်ရတနာတွေလိုမျိုးလည်း အသိစိတ် ပေါက်ဖွားလာတာ မရှိတော့ ကျုပ်လည်း အသေအချာ မပြောတတ်ဘူး ဖြစ်နေတာပါ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က စဉ်းစားကာ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝိညာဉ်ပစ္စည်းလို့ ပြောတာလည်း မှန်သင့်သလောက် မှန်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်ပြီး</p> <p> </p> <p> "ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မပြောပြရင်တော့ သူက ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ဘယ်လိုအဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုမှ ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ဘာမျှဝင်မပြောဘဲ စီနီယာအစ်မကြီးကို စပ်စုသော မျက်လုံးများဖြင့်သာ ကြည့်နေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်ချုံစုးန်းက မင်းကို မပြောပြဘူးလား သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် အစီရင်ဗဟိုချက်က ဘယ်ကလာသလဲဆိုတာ သူ သိပြီးလောက်ပြီလို့ ငါ ထင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဝမ်စီနီယာက ကျုပ်ကို ဒီအကြောင်း တစ်ခါမှ မပြောဖူးပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်</p> <p> </p> <p> "ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ် တွေ့တုန်းကလည်း ကျုပ်က အမာခံတပည့် မဟုတ်သေးတော့ သူက ဒီလိုအကြောင်းအရာတွေကို ပြောမှာ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>​"ကြည့်ရတာ မင်းတို့နှစ်ယောက် ကြားထဲမှာ ထပ်မတွေ့ဖြစ်ကြတော့ဘူးနဲ့ တူတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ချက်လှုပ်ရှားသွားပြီးမှ သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>တစ်ဖက်လူက ဤသို့မေးခြင်းမှာ သူနှင့် ဝမ်ချုံစန်းတို့ ထပ်မံတွေ့ဆုံခြင်း ရှိ၊ မရှိကို စမ်းသပ်လိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မတွေ့ဖြစ်ပါဘူး၊ ဝမ်စီနီယာက နဂါးလိုပဲ... ခေါင်းမြင်ရပြီး အမြီးပျောက်နေတတ်တာမျိုးလေ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟင်း... သူက အဲဒီလိုပဲ ဟန်ဆောင်နေရတာကို ကြိုက်တာ။ အရင်က ကိစ္စတစ်ခုကို ငါ သူ့ကို အမြဲတမ်း မေးနေခဲ့တာ၊ သူ ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရပါရက်နဲ့ တမင်တကာ မပြောဘဲ ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဆွပေးနေတာလေ"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"အဲဒီအဖြေတွေကို ငါ သိချင်နေလို့သာပေါ့၊ မဟုတ်ရင် သူ့ကို ငါ့ဓားနဲ့ ထိုးသတ်လိုက်တာ ကြာလှပြီ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ငြိမ်နေလိုက်သည်။</p> <p> ထိုကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများတွင် ဝင်ပါလျှင် နှစ်ဖက်လုံးကို အပြစ်ပြုမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကဲ... စကားတွေ အရှည်ကြီး မပြောတော့ပါဘူး၊ ငါက သူ့လို လူမျိုး မဟုတ်တော့ မင်းကို တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောပြလိုက်မယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီး၏ မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်ဝန်းများမှာ လေးနက်တည်ကြည်သွားကာ ရိုသေခန့်ညားမှု အရိပ်အယောင်များပင် စွန်းထင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်က ဖန့်ချန်ကို အံ့အားသင့်စေသည်။</p> <p>အစီရင်ဗဟိုချက်၏ နောက်ခံမှာ သူမကဲ့သို့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးပင် လေးနက်ရလောက်အောင် ကြီးကျယ်နေသလော။</p> <p> </p> <p>​"ဒီအကြောင်းက ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဆီကနေ သိခဲ့ရတာပါ။ အဲဒါက မှန်သလား၊ မှားသလားဆိုတာကိုတော့ အတည်မပြုနိုင်တော့ဘူး။ မင်း တစ်နေ့နေ့မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်တဲ့အခါကျမှ အဲဒီအဆင့်အတန်းကို ထိတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး လမ်းညွှန်ပေးပါဦး"</p> <p> </p> <p>​"အစီရင်ဗဟိုချက် ဆိုတာ... ကောင်းကင်တာအို၏ သွေး ပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းကင်... တာအိုရဲ့ သွေး "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် မှင်တက်သွားပြီး မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အလွန်တရာ လေးနက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ယခင်က မဟာချန်းနိုင်ငံတွင် ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓာကျမ်းကို ထုတ်သုံးခဲ့စဉ်က ကောင်းကင်တာအိုက ကုသိုလ်တော်များ ပေးသနားခဲ့ခြင်း မရှိပါက သူ သေဆုံးသွားလောက်ပြီဖြစ်ကြောင်းကို ဝေဝေဝါးဝါး မှတ်မိနေသေးသည်။</p> <p>ထို့နောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်တာအိုက မုန်းတီးသော ကောင်းကင်လှည်ြစားခြင်းအတတ် ကို ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် ကုသိုလ်တော်များနှင့် ကံအကျိုးပေး ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> ၎င်းပြင် ယခင်က ယန်နတ်သားရဲ သည်ပင် ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်လာရန် အခွင့်အရေး ရှိခဲ့သော်လည်း ကျရှုံးခဲ့ရဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာအစ်မကြီး... လောကမှာ ကောင်းကင်တာအိုဆိုတာ တကယ်ရှိတာလား ကောင်းကင်တာအိုဆိုတာ စည်းမျဉ်းတစ်ခုခု မဟုတ်ဘူးလား "</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မင်းလည်း သိမှာပါ၊ လောကမှာ ကုသိုလ်တော်ဆိုတာ ရှိတယ်။ ကုသိုလ်တော် ရရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက မများပေမဲ့ ရှာကြည့်ရင်တော့ အချို့ ရှိနေတုန်းပဲ။ အဲဒါက ကောင်းကင်တာအို တည်ရှိနေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြနေတာပဲ။ ကောင်းကင်တာအိုက ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ တည်ရှိနေသလဲဆိုတာကိုတော့ မင်းနဲ့ ငါတို့ မသိနိုင်ဘူး။ ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ငါတို့ တည်ရှိနေတာကို မသိနိုင်သလိုမျိုးပေါ့။ ငါတို့က သူတို့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေးပြီး၊ မသေမျိုးအခွင့်အလမ်းတွေ ပေးသနားလို့ သူတို့က နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူ ဖြစ်လာတဲ့အခါကျမှသာ ငါတို့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သိနိုင်မှာလေ"</p> <p> </p> <p>​စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သက်ပြင်းချဟန် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းနဲ့ ငါတို့က ကောင်းကင်တာအို ရှေ့မှာဆိုရင် ပုရွက်ဆိတ်တွေ မဟုတ်ဘူးလား ငါတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေထက် နည်းနည်း ပိုသန်မာပြီး ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ နည်းနည်း ပိုနီးစပ်တာပဲ ရှိတာပါ"</p> <p> </p> <p>​"တကယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သွေးဆိုတာ တကယ်ရှိခဲ့ရင် ကောင်းကင်တာအို ဆိုတာကလည်း တစ်ချိန်က ကျုပ်တို့လို ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးရမယ်။ သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကသာ ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်သွားတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ရေရွတ်လိုက်သည်</p> <p> </p> <p> "ဒါဆိုရင်... ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သွေးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူ့လောကထဲကို ကျဆင်းလာရတာလဲ..."</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်တယ်... ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ သွေးက ဘယ်လိုလုပ် လူ့လောကထဲ ရောက်လာရတာလဲ "</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြုံးလိုက်သည်</p> <p> </p> <p>"ငါ့စိတ်ထဲမှာလည်း အဲဒီသံသယ ရှိနေလို့ ငါ ကြိုးစားပြီး ကျင့်ကြံနေတာပဲ။ တစ်နေ့နေ့မှာ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မျက်နှာဖုံးကို ငါ ခွာချနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်တာအိုက ဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာ မြင်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>​သူမ ခေတ္တရပ်ပြီး</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာ တည်ရှိခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ။ အဲဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ အဆင့် ၉ မသေမျိုးတွေ အများကြီး ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးပြီး သူတို့အားလုံး ကောင်းကင်တာအိုနဲ့ အနီးစပ်ဆုံးအထိ ရောက်ခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနှစ်တွေမှာ ငါတို့ သဲလွန်စအချို့ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ တစ်ချိန်က လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုမှာ ကမ္ဘာပျက်လုနီးပါး စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးတယ်။ ကောင်းကင်တာအိုဟာ အဲဒီစစ်ပွဲမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့လို့ သွေးတွေ လူ့လောကထဲကို ကျဆင်းခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းကင်တာအိုတင် မဟုတ်ဘူး၊ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု၊ နဆ်ဘုရားလောကနဲ့ ယင်လောက တွေအားလုံး အဲဒီစစ်ပွဲရဲ့ သက်ရောက်မှုကို ခံခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အခု ငါတို့တွေက ကြီးမားတဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေ စစ်ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် မတော်တဆ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ဒုက္ခသည်တွေနဲ့ တူနေတာ။ ငါတို့ မြင်တွေ့နေရတဲ့အရာတွေက လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလ ပုံရိပ်တွေ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>​"မင်း တောက်ပသောလောက မသေမျိုး အကြောင်း ကြားဖူးလား "</p> <p> </p> <p>​"ကြားဖူးပါတယ်၊ ကြာနီမိတ်ဆွေက အဲဒီလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းနေတာပါ"</p> <p> </p> <p>​"အင်း... တောက်ပသောလောက မသေမျိုးတွေက ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ခေတ်အဆက်ဆက်ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူနိုင်တယ်။ အဲဒီ ပျက်သုဉ်းသွားတဲ့ ခေတ်တွေဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ ရှေးယခင်က လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခဲ့ကြတဲ့ သူတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းက ငါတို့ အခုရှိနေတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုပြီး အင်အားကြီးမှာ အသေအချာပဲ။ သူတို့တောင် ပျက်သုဉ်းခဲ့ရသေးရင် ငါတို့က ပြောနေစရာတောင် မလိုတော့ဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ ငါတို့လည်း ပျက်သုဉ်းခြင်းဆီကို သွားကြရမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စီနီယာအစ်မကြီးက ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ငါတို့နဲ့တော့ မဆိုင်ပါဘူး။ အဲဒီနေ့ တကယ်ရောက်လာတဲ့အခါ မင်းနဲ့ ငါတို့က မြေကြီးထဲ ပြန်ရောက်နေကြပြီပဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဒီကိစ္စက ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး နီးကပ်နေနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>​ယနေ့ စီနီယာအစ်မကြီးထံမှ အစီရင်ဗဟိုချက်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိရှိလိုက်ရပြီးနောက် ယခင်က ဝမ်ချုံစန်းသည် အဘယ်ကြောင့် ၎င်းကို အသုံးပြုကာ လင်ကွေ့ကြယ်တာရာ၏ အစီရင်ကို ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့သည်ကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။</p> <p>အကယ်၍ အစီရင်ဗဟိုချက်သည် တကယ်ပင် ကောင်းကင်တာအို၏ သွေးဖြစ်ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် လူ့လောကနယ်မြေကိုးခုထက် သာလွန်နေမည်ဖြစ်ရာ တားမြစ်အတတ်ပညာများကို ဖြိုခွဲနိုင်ခြင်းမှာ အကျိုးအကြောင်း ဆီလျော်လှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ပြန်ပြီး ကျင့်ကြံတော့၊ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ် ၂၀ လောက် သွားရဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>စီနီယာအစ်မကြီးက ပြန်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန် ထိုင်ရာမှထ၍ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​နဂါးနက်လှေသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန် ကျင့်ကြံခြင်း မပြုသေးဘဲ လင်းတုန်း၏နေရာတွင် အစားဝင်ကာ မိမိဘာသာ မသေမျိုးစွမ်းအင်များကို သွန်းလောင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p>လင်းတုန်းက ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်နေသော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ထိုလုပ်ရပ်သည် သူ၏ စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်းဖြစ်သည်ကို မသိရှိပေ။</p> <p> </p> <p>​မသေမျိုးစွမ်းအင်များ ကုန်ဆုံးသွားတိုင်း သူ၏ စွမ်းအင်မှာ ပြန်လည်မြင့်တက်လာတတ်ပြီး ကုန်ဆုံးသွားသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် အနည်းငယ်စီ ပိုမိုတိုးတက်လာတတ်သည်။</p> <p>တိုးတက်လာသော စွမ်းအင်များသည် ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက သက်တမ်းကိုလည်း တိုးစေသည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုအဆင့်သို့ ရောက်လာသောအခါ ဖန့်ချန်သည် ကိစ္စရပ်တိုင်းကို ပို၍ စုံစုံလင်လင် စဉ်းစားလာနိုင်သည်။</p> <p> အားလုံးက မသေမျိုးကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအင်မြှင့်တင်နေချိန်တွင် သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဘာမျှမရှိဘဲ စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>​အဖြေမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပေါ်တွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာလှသည်။</p> <p> </p> <p> ထို လောင်ကျွမ်းနေသော နေမင်းကဲ့သို့ မသေမျိုးနတ်သမီး သည် တကယ်တော့ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်သနည်း။</p> <p> </p> <p>​"ငါ အခု ကျွယ်မင်နန်းတော်ရဲ့ အမာခံတပည့် ဖြစ်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးသေးဘူး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဝေးကွာလှသော ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် ထိန်ထိန်လင်းလက်နေသော ကြယ်ကမ္ဘာကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save