Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၄၆၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတ်ချင်လို့ သတ်လိုက်တာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ယခုတစ်ခေါက်တွင် ကြာနီနတ်မိမယ်အပြင် ကျိကန်း၊ ချင်အကြီးအကဲနှင့် အိပ်မောကျနေသော ရှဉ့်ပျံလေး  မိယွီတို့ကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဟွမ်ဝူကျိကို မခေါ်လာခဲ့ခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာဖြစ်ပွား၍ လက်ဦးမှုယူရပါက သူသည် ဓားသိုင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သဖြင့် သဲလွန်စများ ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်မိတ်ဆွေ... မိတ်ဆွေ မိယွီက ဘာလို့ တစ်နေ့လုံး အိပ်နေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်သည် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လည်ပင်းဟိုက်ထဲမှ မိယွီကို သဘာဝကျကျပင် ဆွဲထုတ်လိုက်ကာ သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ အိတ်ငယ်လေးထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>သူမ၏ ကျင့်ကြံသူဝတ်ရုံတွင် မူလက ထိုအိတ် မပါရှိသော်လည်း မည်သည့်အချိန်ကမှန်းမသိဘဲ တစ်ခု အပိုချုပ်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဗိုက်အရမ်းဝနေလို့ ဖြစ်မှာပါ၊ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ မိတ်ဆွေ မိယွီက ပိုးကောင်တွေ အများကြီး စားခဲ့တာကိုး"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာထားမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။</p> <p> အနှစ် ၂၀ တိတိ... သူမသည် ထိုအဆိပ်ရှိသတ္တဝါများကို အဆာပြေမုန့်ကဲ့သို့ အချိန်ပြည့်နီးပါး စားနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ပြန်လာစဉ်က အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ပင်ပန်းနေရသနည်းဆိုသည်မှာ မေးနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။</p> <p>ပိုးကောင်လျှိုမြောင်ထဲမှ ပိုးကောင်ပေါင်း မည်မျှအထိ သူမ ရှင်းထုတ်ခဲ့သည်ကိုပင် မခန့်မှန်းနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေ မိယွီက တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်က ရှဉ့်ပျံလေး၏ ခေါင်းလေးကို လက်ချောင်းထိပ်လေးဖြင့် အသာအယာ တို့ထိလိုက်သည်။</p> <p>မိယွီသည် အသိစိတ်မဲ့စွာဖြင့် သူမ၏လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ပြီး ခေါင်းလေးတစ်ဖက် စောင်းလျက် ဆက်၍ အိပ်ပျော်နေပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... ကျုပ်တို့ အခု ဘယ်ဘက်ကို ဦးတည်သွားကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>​ကျိကန်းက သူ၏ ကျူလုံလှေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အရင်ဆုံး လမ်းမေးဖို့ လူရှာရမယ်။ ကျုပ်သိရသလောက်တော့ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်မှာ မသေမျိုးပွဲတော် တစ်ခု ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​မှန်လေး ပေးထားသော အချက်အလက်များအရ ဤမသေမျိုးပွဲတော်မှာ နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ်၊ ခြောက်ဆယ်ခန့် ကျင်းပမည်ဖြစ်ရာ ယခုထိ မပြီးဆုံးသေးလောက်ပေ။</p> <p> စီနီယာအစ်မကြီးတို့က သူ့ကို အများဆုံး ဆယ်ရက်ခန့်သာ စောင့်ပေးမည်ဖြစ်သဖြင့် ထိုဆယ်ရက်အတွင်း တာအိုဓား၏ အစွယ် နှင့် နဂါးသည်းခြေသွေး တစ်ရာ တို့ကို ရရှိနိုင်မလားဆိုသည်မှာ မသေချာလှပေ။</p> <p> </p> <p>​နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ အရေးမကြီးလှသော်လည်း ပထမတစ်ခုဖြစ်သော ဓားအစွယ်ကိုမူ မဖြစ်မနေ ရှာဖွေရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့မှသာ လာမည့်နှစ်ပေါင်း ရာချီအတွင်း သူသည် အဆင့် ၁ မသေမျိုး၏ အဟန့်အတား ၌ ပိတ်မိမနေမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျိကန်းသည် ညွှန်ကြားချက် ရသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျူလုံလှေကို မောင်းနှင်ကာ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ပေါ်တွင် အလွန်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ခရီးနှင်တော့သည်။</p> <p> လမ်းခုလတ်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဆိုးတောင်တန်း နှင့် ဆင်တူသော နေရာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားရာ ထိုနေရာ၏ အရှိန်အဝါမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဆိုးတောင်တန်းနှင့် ထပ်တူနီးပါးပင်။</p> <p>ဖန့်ချန်သည် ထိုတည်နေရာကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်သားထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ခန့်မှန်းရသလောက် ထိုနေရာသည် ကျွေ့ယွမ်ကြယ်၏ တားမြစ်ချက်  ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p>ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အထက်နယ်မြေသုံးခုလုံးရှိ နယ်မြေတိုင်းတွင် ယင်လောကသို့ သွားရာလမ်း မရဏလမ်း ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပိတ်ပင်ထားပုံရပေသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဖန့်အမာခံတပည့်... ရှေ့မှာ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်း  အဆင့် ကျင့်ကြံသူအချို့ ရှိနေတယ်၊ ကျုပ်တို့ သွားပြီး လမ်းမေးကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p>​ခဏချင်းမှာပင် ကျူလုံလှေသည် ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p>သို့သော် ထိုသူတို့မှာ အနည်းငယ်မျှပင် သတိမထားမိဘဲ မနီးမဝေးရှိ သွေးချောင်းစီးနေသော စစ်တလင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးရယ်လျက် စကားပြောနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုနယ်မြေတွင် စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေပြီး ရေတွက်လို့မရနိုင်သော သာမန်လူသား စစ်သည်တော်များမှာ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အသက်ပေးနေကြရသည်။</p> <p>တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤစစ်ပွဲ၏ အတိုင်းအတာမှာ လေးငါးသန်းခန့် ရှိနိုင်ကြောင်း ခန့်မှန်းနိုင်သည်။</p> <p>သာမန်လူသားများကြားတွင် ကျင့်ကြံသူအချို့လည်း ရောနှောနေပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အောက်ခြေအဆင့်လေးဆင့် အတွင်းသာ ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"နေဦး... မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူက ဒီနေရာက သွေးဝိညာဉ်နတ်ဆေး ကို သန့်စင်ဖို့ တာဝန်ယူမှာလဲ ငါက နောက်ထပ် စစ်မြေပြင်တစ်ခုကို အမြန်သွားရဦးမယ်။ ခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီတစ်ခေါက် ဆယ်စုနှစ်ချီပြီး ခင်းထားတဲ့ နယ်ရုပ်တွေကြောင့် အထက်လူကြီးတွေဆီကို အဆင့် ၁ ဆေးလုံးတစ်လုံး ပို့ပေးနိုင်လိမ့်မယ်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ထိုသူများအနက်မှ တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသူတစ်ဦးက ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p>သူသည် အခြားသူများထက် အဆင့်မြင့်သဖြင့် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျုပ်ပဲ နေခဲ့ပါ့မယ်၊ ကံကောင်းတာက ဒီဘက်မှာ အရေအတွက် သိပ်မများဘူးဆိုတော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သန့်စင်လို့ ပြီးမှာပါ "</p> <p> </p> <p>​"ကောင်းပြီ... ဒါဆို မင်းပဲ နေခဲ့လိုက်တော့။ ဒီဘက်ကိစ္စပြီးရင် တခြားတစ်နေရာကို သွားကြည့်လိုက်ဦး"</p> <p> </p> <p>​ကျူလုံလှေပေါ်ရှိ လူများမှာ ထိုသူတို့၏ စကားကို ကြားသည်နှင့် သူတို့၏ နောက်ခံကို ခန့်မှန်းမိသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>​ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများပင်။</p> <p> </p> <p>​သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှလွဲ၍ ထိုလောကတွင် မည်သည့်ကျင့်ကြံသူက သာမန်လူသားများ၏ သတ်ဖြတ်မှုကို ဤမျှ အရေးတယူ လုပ်နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>​ကျိကန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် ရွံရှာမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p>ချင်အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာတွင်မူ အထင်အမြင်သေးမှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။</p> <p>ကြာနီနတ်မိမယ်၏ မျက်နှာမှာလည်း မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားပြီး ဖန့်ချန်က လမ်းမေးရန် မရှိပါက သူမသည် လက်ဦးမှုယူ၍ သတ်ဖြတ်မိပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။</p> <p> ရှဉ့်ပျံလေးကတော့... အိပ်ပျော်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေတို့..."</p> <p> </p> <p>​"ခွင့်လွှတ်ပါဦး..."</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ဖော်ရွေသော အပြုံးဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။</p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူများမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p>သူတို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ကျူလုံလှေ သည် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မိမိတို့၏နောက်တွင် အသာအယာ ကပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးအမျှင်များ ထောင်ထလာကာ ချွေးစေးများ ပြန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ..."</p> <p> </p> <p>​တာအိုပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့် အလယ်အလတ်ရှိသူသည် ရင်ထဲမှ ကြောက်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ နောက်ခံတောင့်တင်းမှုကို သတိရသွားကာ လေသံကို အနည်းငယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ရင်း</p> <p> </p> <p> "ဘယ်သူတွေလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"လမ်းလေး တစ်ချက်လောက် မေးချင်လို့ပါ။ မိတ်ဆွေတို့အနေနဲ့ ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ရဲ့ မသေမျိုးပွဲတော် ကို ဘယ်မှာ ကျင်းပသလဲဆိုတာ သိပါသလား"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​လမ်းမေးတာပဲလား</p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူသည် ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိထားမိသွားသည်။</p> <p> တစ်ဖက်လူက ဤနေရာကို ကျွေ့ယွမ်ကြယ် ဟု ခေါ်နေသလော ကျွေ့ယွမ်ကြယ်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် ထိုနေရာကို ထိုအမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုကြောင်း သိသူ မည်မျှရှိသနည်း</p> <p>​ပြင်ပက လာသူတွေလား</p> <p>​ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ ဒဏ္ဍာရီအချို့ကို သတိရသွားကာ ထိုကျင့်ကြံသူသည် ချက်ချင်းပင် ရိုရိုသေသေဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မိတ်ဆွေတို့က လမ်းမေးတာပဲကိုး။ ဒီနေရာရဲ့ မသေမျိုးပွဲတော်ကို တာ့ရှန့်နိုင်ငံ မှာ ကျင်းပနေတာ ကျုပ်သိပါတယ်ခင်ဗျာ။ အခုဆိုရင် နယ်ပယ်အသီးသီးက ကျင့်ကြံသူတွေဟာ အဲဒီမှာ မသေမျိုးကြီးတွေရဲ့ တရားဓမ္မဟောကြားမှုကို နားထောင်နေကြပြီး မသေမျိုးအခွင့်အလမ်းတွေကို ရှာဖွေနေကြတာပါ"</p> <p> </p> <p>​"မသေမျိုးတွေက တရားဟောနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူက စိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ဆက်ပြောပြသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်၊ တာ့ရှန့်နိုင်ငံဆိုတာ ဒီနယ်မြေမှာ အစည်ကားဆုံး နိုင်ငံဖြစ်ပြီး မသေမျိုးတွေ အမြောက်အမြား ရှိပါတယ်။ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုရောက်တိုင်း မသေမျိုးပွဲတော် ကျင်းပလေ့ရှိပြီး မသေမျိုးအချို့ကို စေလွှတ်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းတရားတွေကို ဟောကြားစေတာပါ။ ဒီနှစ်တွေထဲမှာ အဲဒီတရားတွေကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအသိပွင့်ပြီး မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းသွားတဲ့သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ပွဲတော်ကာလမှာ အဲဒီနေရာက တကယ့်ကို စည်ကားလှပါတယ်။ မိတ်ဆွေတို့ သွားကြည့်ချင်ရင်တော့ ဒီလမ်းအတိုင်း တည့်တည့်သာ သွားလိုက်ပါ"</p> <p> </p> <p>ဟု လမ်းညွှန်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆိုရင် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိတ်ဆွေတို့"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ဓားအရှိန်အဝါတစ်ခုဖြင့် ထိုကျင့်ကြံသူများကို နေရာတင် သုတ်သင်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ကြာနီနတ်မိမယ်သည် မှင်တက်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖန့်မိတ်ဆွေ... ဘာလို့ ဒီလို လုပ်လိုက်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>​"အကြောင်းပြချက်မရှိပါဘူး၊ သတ်ချင်လို့ သတ်လိုက်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ချင်အကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်ပြီး</p> <p> </p> <p>"ဒီလောကမှာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ကြည့်မရတဲ့လူတွေက အများကြီးပဲ။ ဖန့်အမာခံတပည့်အနေနဲ့ သူတို့ကို ကြည့်မရလို့ သတ်တာက သဘာဝကျပါတယ်"</p> <p> </p> <p>​ထိုကျင့်ကြံသူအချို့ သေဆုံးသွားခြင်းမှာ ပင်လယ်ထဲသို့ သဲပွင့်တစ်ပွင့် ကျသွားသကဲ့သို့ပင် မည်သည့်ဂယက်မှ မထပါချေ။</p> <p> </p> <p>​ကျူလုံလှေသည် တာ့ရှန့်နိုင်ငံရှိရာသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p>ကျွေ့ယွမ်ကြယ်မှာ ကြယ်တာရာစုများကဲ့သို့ မကြီးမားလှသဖြင့် နှစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီမှာ အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ယောက် ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိကန်းက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အပိုင်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>သို့သော် သူသည် ထိုသို့သော အဆင့် ၆ မသေမျိုးကို မျက်စိထဲ ထည့်ပုံမရပေ။</p> <p>တကယ့် ပါရမီရှင်များမှာ အင်အားကြီးဂိုဏ်းများက အကုန်သိမ်းကျုံးယူသွားကြပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> အင်အားကြီးဂိုဏ်းများကို အားမကိုးသော အဆင့် ၆ မသေမျိုးမှာ အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းရန် အခွင့်အရေး လုံးဝမရှိသလောက်ပင်။</p> <p>အင်အားကြီးဂိုဏ်းများက လက်မခံသော အဆင့် ၆ မသေမျိုးများမှာလည်း အဆင့် ၇ သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် ပါရမီ မရှိကြသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ကျူလုံလှေ သည် ဟင်လင်းပြင်ထဲတွင် ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားပြီး အောက်ဘက်တွင်မူ မသေမျိုးပွဲတော် ကျင်းပနေသည်။</p> <p>အဆင့် ၂ မသေမျိုးတစ်ဦးသည် စင်မြင့်ထက်တွင် ရပ်၍ ကျင့်ကြံခြင်းအတွေ့အကြုံများကို ဟောကြားနေ၏။</p> <p>အောက်ဘက်တွင် ထောင်သောင်းချီသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် သဘောပေါက်နားလည်သလို၊ တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားနေကြသည်။</p> <p>သူတို့၏အနားတွင်မူ ထိုမသေမျိုးပွဲတော်ကြောင့် အလွန်စည်ကားလှသော ကျင့်ကြံသူဈေးတန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤနေရာမှာ တာ့ရှန့်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> ကျွေ့ယွမ်ကြယ်မှာ သေးငယ်သော်လည်း ကျွမ်းကျင်သူ ဆယ်ပုံလေးပုံခန့်မှာ ဤနေရာသို့ စုဝေးနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>​"မှန်လေး  တာအိုဓားရဲ့ အစွယ်က ဘယ်သူ့လက်ထဲမှာ ရှိနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>​"ဟိုမှာကြည့်... ဟိုဘက်မှာ တစ်ခုခု စားနေတဲ့ ဝဝတုတ်တုတ် မိန်းကလေးငယ်လေးကို မြင်လား မင်းလိုအပ်တဲ့ တာအိုဓားရဲ့ အစွယ်က သူမဆီမှာပဲ ရှိတယ်။ တိုက်ရိုက်သွားဝယ်လိုက်ရုံပဲ"</p> <p> </p> <p>​ဖန့်ချန်သည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနှင့် ဝဝတုတ်တုတ် မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးကို ရှာတွေ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူမမှာ သာမန်လူသားတစ်ဦးသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save