Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွီလန်ဘုရားကျောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤလေဟာနယ်တံခါးချပ်ကို ယင်ယန်ဂိတ်တံခါးဟုခေါ်ဆိုပြီး ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာများ၏ ထူးခြားသော နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မော်တယ်ဘုံရှိ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအဟန့်အတားများကို ရှောင်ကွင်းပြီး ဖြစ်နိုင်သမျှလမ်းကြောင်းကို အသုံးချခြင်းဖြင့် ယင်နှင့်ယန်၏ နယ်ပယ်ကြားက အကြားအလပ်ကနေတစ်ဆင့် ဖြတ်ကျော်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း ဤနည်းစနစ်မှာ ကြီးမားသော ကန့်သတ်ချက်များရှိနေသည်။ ဤနေရာမှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုခုရှိနေမည်ဆိုလျှင် ယင်ယန်ဂိတ်တံခါးက အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒါ့အပြင် အကြိတ်အနယ်တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ လေဟာနယ်တံခါးချပ်ကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းပေါ် အာရုံစိုက်ရန် ခက်ခဲလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာက လေဟာနယ်တံခါးကို ဖွင့်နိုင်မည်ဆိုလျှင်ပင် ပြိုင်ဘက်က သူတို့ကို တားဆီးနိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်က အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်သော ကိုယ်ခံပညာသိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေမည်ဆိုလျှင်ပင်။ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာသည် လေဟာနယ်တံခါးကို မဖွင့်နိုင်ခင်မှာ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားရနိုင်ခြေရှိလေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာအများစုက ဤနည်းစနစ်ကို တိုက်ပွဲထဲမှာ အသုံးမပြုကြပေ။ အဲဒါကို အရင်က မတွေ့မြင်ဖူးသောသူများကတော့ ၎င်းသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး ထူးခြားအံ့မခန်းဖြစ်သည်ဟု ထင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် စာပေပညာရှင်သည် ကျန်းယွဲ့လုကို ယာယီမှင်တက်စေပြီးနောက် ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် ယင်ယန်ဂိတ်တံခါးကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စာပေပညာရှင်သည် ထိုအခွင့်အလမ်းကို ချိန်ဆပြီး ကျန်းယွဲ့လုကို မတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ သူသည် ဤမျှအချိန်တိုအတွင်း သူမကို သတ်ဖြတ်ဖို့ သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိစေဖို့ ယုံကြည်မှုမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ့အပြင် ကျန်းယွဲ့လုက သန်မာလွန်းသည်။ သူက တစ်ခုခုလုပ်မည်ဆိုလျှင် လင်းကျန်းယွမ်နှင့်အတူ ဤနေရာမှာ သေသွားရနိုင်ခြေရှိသည်။ ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်မှာ အန္တရာယ်ကို ရှောင်ကွင်းကာ ဆုတ်ခွာခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက သတိပြန်ကပ်လာပြီးနောက် လေဟာနယ်ဂိတ်တံခါးက အမဲရောင်အစက်တစ်စက်အဖြစ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး နောက်ဆုံးမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ လက်ထဲကနေ ဒုတိယမြောက် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ယုံကြည်သူက ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြန်ပြီဖြစ်သောကြောင့် သူမက အနည်းငယ်စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဘက်မှာတော့ ချီရွှမ်းစုက အကြိမ်တိုင်းမှာ အယူဝါဒမိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်သူမ သူနှင့်ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ်နိမ်ကျနေသည်ဟုပင် ခံစားလာရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်မှာ ချီရွှမ်းစု၊ ဝမ်ကျိချန်၊ လောရှောင်နှင့် အခြားသူများကလည်း သူတို့နောက်ကို လိုက်မီလာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က တည်တံ့သောအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီ ဂမ္ဘီရဝိဇ္ဇာက နောက်ဆုံး ကိုယ်ထင်ပြလာပြီလား… ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး ရွက်လှေကို နစ်မြှုပ်ခဲ့တာက သူပဲ ဖြစ်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်၏ မျက်နှာက တည်တံ့နေ၏။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားနှင့် အထက်လူကြီး နှစ်ဦးစလုံးက အယူဝါဒမိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်နေသောကြောင့် သူက မအီမသာခံစားနေရသည်။ တောင်ပိုင်းစစ်ဘက်ကွပ်ကဲရေးရုံး၏ သံတမန် ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးက သူ၏ ပိုင်နက်နယ်မြေထဲမှာ အယူဝါဒမိစ္ဆာများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ တာဝန်ပျက်ကွက်မှုဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက ငေးငိုင်နေပြီး မည်သည့်စကားမှ မဆိုပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဦးခေါင်းပြတ်က အသက်ပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ထိုစကားကိုသာပြော၍ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်သေဆုံးသွားသည်။ သို့သော်လည်း ပိုင်ယုံကွမ်းနှင့် လင်းကျန်းယွမ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုအရ သူနှင့်ပတ်သက်၍ ထူးခြားမှုတစ်စုံတစ်ရာရှိနေသည်ကို သူနားလည်လာသည်။ ၎င်းသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သန်မာရုံမျှသာ မဟုတ်လောက်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရလဒ်အနေဖြင့် ချီရွှမ်းစုက ပြဿနာနှစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်လာရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမပြဿနာသည် လင်းရှန်စုန်းကဝေအယူဝါဒဂိုဏ်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အတော်လေးသဘောကျနေပုံရပြီး သူ့ကို ပေါင်းကူးခန္ဓာအဖြစ် အသုံးချရန် ဖြစ်နိုင်သမျှနည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးချလာနိုင်ခြေရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့လက်ထဲသို့ ကျဆင်းမသွားစေရန် သူ့အနေဖြင့် အချိန်တိုင်း နိုးနိုးကြားကြားရှိနေရပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒုတိယပြဿနာသည် ကျန်းယွဲ့လု သို့မဟုတ် တာအိုဂိုဏ်းတော်က သူ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာတွေ့သွားနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ထူးခြားခန္ဓာနှင့် မွေးဖွားလာခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ချီရွှမ်းစုက ကောင်းကောင်းသိရှိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်မသိလိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် ချင်းဖျင်အသင်းတော်က သူ့ကို အသွင်ပြောင်းလဲပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ တာအိုဂိုဏ်းတော်က ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်ဆိုလျှင် သူ၏ သရုပ်သကန်က ပေါက်ကြားကာ သူက အသက်အန္တရာယ်ရှိလာပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်မှာ ချီရွှမ်းစုသည် သူ၏ သရုပ်သကန်ကို ဘယ်လိုဖုံးကွယ်ရမလဲ စဉ်းစားနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထိုအချိန်တုန်းက ပိုင်ယုံကွမ်း၏ ဦးခေါင်းပြတ် ပြောခဲ့သည့်စကားကို လူတိုင်းကြားခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုသည် သူ့အပေါ် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့က ဘယ်လိုထင်မြင်မလဲ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူဂရုစိုက်သည်မှာ ကျန်းယွဲ့လု၏ ထင်မြင်ချက်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ကျန်းယွဲ့လုနှင့် ကောင်းမွန်သောဆက်ဆံရေးရှိထားပြီး သူမက သူ့ကို ရုတ်တရက် သံသယဝင်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤအချက်ကြောင့်ပင် ချီရွှမ်းစုက အတော်လေးရှက်ရွံ့ကာ မလုံမလဲခံစားနေရသည်။ ကျန်းယွဲ့လုက သူ့အပေါ် ဤမျှထိ စိတ်ရင်းမှန်ကန်စွာ ဆက်ဆံခဲ့သော်လည်း သူက သိုဝှက်ထားပြီး သူ၏ သရုပ်သကန်ကို သူမထံမှ ဖြစ်နိုင်သမျှနည်းလမ်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားမိသည်။ သူသည် ဇနီးမသိအောင် ကာမဖောက်ပြန်ထားသော အမျိုးသားတစ်ယောက်လို ခံစားနေရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက စဉ်းစားတွေးတောပြီးနောက် အရင်စတင်စကားပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီမိစ္ဆာတွေက နတ်ဘုရားဆင်းသက်မှုတစ်ခုအတွက် ပေါင်းကူးခန္ဓာတစ်ခုကို ရှာဖွေနေတဲ့ပုံပဲ… ငါ ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းမှာ ရှိခဲ့တုန်းက ငါက သူတို့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်အတွက် အကောင်းဆုံးပေါင်းကူးခန္ဓာဖြစ်တယ်လို့ ပိုင်ယုံကွမ်းက တွက်ခဲ့တယ်။”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ဤစကားကိုကြားသောအခါ ချီရွှမ်းစု၏ ကိုယ်ကာယအခြေအနေကို များစွာအာရုံမစိုက်ဘဲ နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းဟူသော စကားကိုသာ စိတ်ဝင်စားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက အံ့အားတသင့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီမိစ္ဆာတွေက နတ်ဘုရားဆင်းသက်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်နေကြတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာသန်မာတဲ့ ပေါင်းကူးခန္ဓာတစ်ခုကို လိုအပ်တယ်လို့ ပိုင်ယုံကွမ်းက အမှတ်တမဲ့ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူသည် ကျန်းယွဲ့လုပြောပြခဲ့သည့် ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်ယုံကြည်သူများ၏ အချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ လုပ်ကြံဖန်တီးပြောဆိုလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ပိုင်ယုံကွမ်းသည် ‘ပေါင်းကူးခန္ဓာ’ဟူသော စကားကိုသာပြောပြီး တခြားဘာမှမပြောခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လုပ်ကြံပြောဆိုမှုက အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ချီရွှမ်းစု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ၎င်းနှင့်ပတ်သက်၍ သံသယမဝင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">“တကယ်တော့ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေရဲ့ ပေါင်းကူးခန္ဓာဆိုတာ တာအိုစိတ်ဝိညာဉ်တပ်သားတွေနဲ့ အခြေခံသဘောတရားခြင်းဆင်တူတယ်… ဒါပေမဲ့ တာအိုဂိုဏ်းတော်က စိတ်ဝိညာဉ်တပ်သားတွေရဲ့ အသိဉာဏ်ကို ပိတ်ပင်မထားဘူး… သူတို့ကို ဂမ္ဘီရစွမ်းအားပဲ ပေးထားတယ်… ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေကတော့ ပေါင်းကူးခန္ဓာတွေကို ပူးကပ်သိမ်းပိုက်ပြီး သူတို့ရဲ့ အသိစိတ်ကို တဖြည်းဖြည်းအပိုင်စီးကြလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ထပ်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ထျန်းယွမ်… နင်နောက်ပိုင်း ပိုပြီးတော့ သတိထားရမယ်… အဲဒီမိစ္ဆာတွေ နင့်ကို အတင်းဖမ်းဆီးမသွားအောင် နင် ငါ့မျက်စိအောက်မှာ ရှိနေရင်အကောင်းဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ကို ဤမျှအထိ ဂရုစိုက်လာသောအခါ ချီရွှမ်းစုက ဖော်မပြတတ်စွာဖြင့် ရှက်လာမိသည်။ သူက သူမကို အမှန်မပြောနိုင်ဘဲ တိတ်တဆိတ်ဖြင့် ခေါင်းသာညိတ်ပြလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အခု.. ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အယူဝါဒမိစ္ဆာခုနှစ်ဦးထဲ ငါးဦးကတော့ ပေါ်ထွက်လာပြီ… ကျုပ်တို့မသိသေးတာဆိုလို့ အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားနဲ့ ဘုန်းကြီးပဲ… ဒီမြို့ထဲမှာ အဲဒီအချက်အလက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နာမည်ဂုဏ်သတင်းကြီးမားတဲ့ မိသားစုတစ်ခုရှိလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က လောရှောင်ကို ချက်ချင်းပင်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တပ်မှူးလော… ယီရှန်မြို့က မင်းရဲ့ နယ်မြေပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က အလောတကြီးပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“မြို့ထဲမှာ ဘုရားကျောင်းတစ်ခု တကယ်ပဲရှိပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“တပ်မှူးလော… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မတို့ကို အဲဒီဘုရားကျောင်းဆီ ခေါ်သွားပေးပါ… ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဒဏ်ရာတွေကုသဖို့နဲ့ ဟဲနျန်ရဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုခုတွေ့မလား ရှာဖို့ ကွပ်ကဲရေးဗိုလ်မှူးဝမ်ကတော့ တပ်မှူးရုံးမှာပဲ နေခဲ့ပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲများကို တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲနွဲပြီးနောက် ဝမ်ကျိချန်က ခြေကုန်လက်ပန်းကျနေပြီဖြစ်သည်။ သူက ခေါင်းမာမနေတော့ဘဲ ထိုအကြံကို သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ပညာရှိကျန်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ချက်ချင်းပင် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားခေါင်းဆောင်သုံးဆယ်နှင့် စစ်သည် ၆၀ ကို စုဖွဲ့လိုက်၏။ သူတို့အားလုံးက ဒူးလေးများကို ကိုင်ဆွဲထားပြီး သူတို့သည် စစ်သည်လေးယောက်ထမ်းရသော အမြောက်ငယ်တစ်ခုကိုပင် ယူဆောင်လာကြသည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျန်းယွဲ့လုနှင့်ချီရွှမ်းစုကို ဘုရားကျောင်းရှိရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိပ်မကြာခင် သူတို့အုပ်စုက တောင်ပေါ်ဘုရားကျောင်း၏ ဝင်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤနေရာက တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်နေပြီး လာရောက်ပူဇော်သည့် လူများ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့မြင်ရပေ။ ဤမြင်ကွင်းသည် ယီရှန်မြို့တော်က ဗုဒ္ဓဘာသာထွန်းကားရာနေရာဖြစ်သည်ဟူသော ကောလာဟလများနှင့် ကွဲလွဲနေ၏။ တကယ်ဆို ဤဘုရားကျောင်သည် ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းနှင့် များစွာမကွာခြားပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချင်းပိုင်ဘုရားကျောင်းသည် မြို့ပြင်ဘက်မှာ တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် ပို၍ကျယ်ဝန်းပြီး ပို၍ ခမ်းနားသည့်ပုံပေါ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက အရင်ဆုံး သူမ၏ နတ်ဘုရားသိမြင်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တပ်မှူးလော… ရှင်တို့တွေအရင်ဆုံး လူစုခွဲပြီး ဘုရားကျောင်းရဲ့ ဘေးပတ်လည်ကိုဝိုင်းထားကြ… အမှုဆောင်ချီနဲ့ကျွန်မက အထဲကိုသွားပြီး စစ်ဆေးကြည့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက လောရှောင်၏ အထက်လူကြီး မဟုတ်သော်လည်း သူမ၏ အမိန့်ကို ကျေကျေနပ်နပ်နာခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယီရှန်မြို့ကို တောင်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် မြို့၏ မြေပြင်အနေအထားက ဆင်ခြေလျှောများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤဘုရားကျောင်းကိုလည်း တောင်ကုန်းတစ်ခုပေါ်မှာ တည်ဆောက်ထားပြီး ဘုရားကျောင်းဆီသို့ ဦးတည်နေသည့် ကျောက်သားလှေခါးထစ်လမ်းတစ်လမ်းရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်မှာ လောရှောင်နှင့် ဖိးနစ်စိမ်းတပ်သားများက တောင်ခြေမှာ ဝိုင်းပတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုနှင့်ချီရွှမ်းစုက တောင်ခြေဝင်းတံခါးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျောက်လှေခါးထစ်လမ်းအတိုင်း ဘုရားကျောင်းရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စက္ကူကို ထုတ်ပြီး စက္ကူထီးတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်၏။ ဓားတစ်လက်နှင့်ယှဉ်လျှင် ထီး၏ အကြီးမားဆုံးအားသာချက်မှာ ခံစစ်အတွက်အသုံးချနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ လိုအပ်သည့်အခါ ထီးကို ကြီးမားသော ဒိုင်းကာတစ်ခုအဖြစ် အသုံးချနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒီနေရာက အယူဝါဒမိစ္ဆာတွေရဲ့ ခိုလှုံရာအသိုက်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် သူတို့ထဲမှာ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့သူ အနည်းဆုံးသုံးယောက်ရှိနေမယ်… ပိုင်ယုံကွမ်းနဲ့ ဟဲနျန်က သေသွားပြီ… တခြားနှစ်ယောက်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားကြတယ်… အဲဒါကြောင့် သူတို့ လောလောဆယ်တိုက်ခိုက်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး.. ကျန်တဲ့သုံးယောက်ကတော့ စာပေပညာရှင်ရယ်၊ ဘုန်းကြီးရယ်၊ အထက်တန်းလွှာအမျိုးသားရယ်ပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့အားလုံးက ကွေ့ကျန်းအဆင့်မှာရှိနေမယ်လို့ ငါခန့်မှန်းမိတယ်… ပုံသဏ္ဍာန်မဲ့စက္ကူနဲ့ဆိုရင် ငါ သူတို့ထဲကနှစ်ယောက်ကို ထိန်းထားနိုင်တယ်… ဒါပေမဲ့ သူတို့သုံးယောက်နဲ့ရင်ဆိုင်ရမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး… ဘာပဲပြောပြော ငါကလည်း ကောင်းကင်ဘုံသက်ရှိအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး… အဲဒါကြောင့် နင် ဂရုစိုက်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက ထူးဆန်းသောအမူအရာတစ်ခုဖြင့် သူမကို ကြည့်နေသည်ကို လမ်းတစ်ဝက်မှာ ကျန်းယွဲ့လုက ရုတ်တရက် သတိထားမိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာဖြစ်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်ယွဲ့လုက သူမကိုယ်သူမ အလိုလိုငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ စောစောက တိုက်ပွဲမှာ သူမရဲ့အဝတ်အစားစုတ်ပြဲသွားသလားဟု တွေးနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်လည်း သူမကိုယ်မှာ မည်သည်မှားယွင်းမှုကိုမှ မတွေ့ရပေ။ သူမ၏ အဝတ်အစားများက သေသေသပ်သပ်ရှိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဘာရယ်မဟုတ်ပါဘူး… ငါ့ကို အခုလိုမျိုး ဂရုစိုက်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက်မှမရှိတော့တာ ကြာခဲ့ပြီမို့လို့ပဲ… ငါ အဲဒါနဲ့ အသားမကျသေးလို့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်ယွဲ့လုက ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“နင်က ငါ့ရဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့အတွက် တောင်တန်းတွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ခြေကျင်ခရီးကြမ်းသွားဖို့ သဘောတူခဲ့တယ်… ဒီအချိန်အတွင်း နင်တစ်ခုခုဖြစ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါ မလုံမလဲ ခံစားနေရမှာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုကသက်ပြင်းချပြီး အနည်းငယ်စိတ်နုသွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ပြောရမယ်ဆိုရင် ၇လပိုင်း ၁၅ ရက်နေ့ ကျုံးယွမ်ပွဲတော်မှာ ငါတို့တွေ့ခဲ့ကြတယ်… အဲဒါက သုံးလပဲရှိသေးပေမယ့် ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်သိလာခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီလို့ ခံစားနေရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ဝေဖန်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“မှတ်ဉာဏ်တွေက အတွေ့အကြုံပေါ်မှာ အများကြီးမှီခိုတယ်… နေ့ရက်တိုင်းမှာ တူညီတဲ့ပုံစံအတိုင်း တွေ့ကြုံနေရမယ်ဆိုရင် ဆယ်စုနှစ်တွေက ဘာမှမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်ရတယ်… ဒါပေမဲ့ နင်က တစ်ရက်တည်းမှာ မှတ်မှတ်ရရ ကိစ္စများစွာနဲ့ ကြုံတွေ့ရမယ်ဆိုရင်တောင် အဲဒီတစ်ရက်ကို တစ်နှစ်တာလို ခံစားနေရလိမ့်မယ်… ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် တွေ့ရတာ မကြာသေးဘူးဆိုပေမယ့် ငါတို့ အဖြစ်အပျက်တွေအများကြီးကို အတူဖြတ်ကျော်ခဲ့ပြီးပြီ… အဲဒါကြောင့် နင်ဒီလိုခံစားနေရတာဖြစ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရော ဘယ်လိုခံစားရလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ခဏမျှရပ်တန့်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေလိုက်၏။<br />             “ငါလည်း အဲလိုပဲ ခံစားရပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့စကားပြောရင်း ဘုရားကျောင်း၏ တံခါးပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာကာ အထက်တွင်ချိတ်ဆွဲထားသော မော်ကွန်းကျောက်ပြားကို ဖတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ယွီလန်ဘုရားကျောင်း”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်မှာ ဘုရားကျောင်းဝင်းတံခါးကို မဝင်နိုင်အောင် သော့ခတ်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လု၏ မျက်လုံးက ခရမ်းရောင်အလင်းဖြင့် ဖျတ်ခနဲလက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားကျောင်းကို ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုနဲ့ ပိတ်ထားတယ်… အဲဒါကြောင့် ငါတို့ အတင်းအကျပ် ချိုးဖျက်ပြီးဝင်မှပဲရလိမ့်မယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အားထုတ်ရသက်သာအောင် တစ်ယောက်ယောက်က လမ်းကြောင်းတစ်ခု ဖောက်ပေးထားခဲ့တဲ့ပုံပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းယွဲ့လုက ချီရွှမ်းစုကို ယွီလန်ဘုရားကျောင်း၏ အပြင်ဘက်တံတိုင်းအတိုင်း ပတ်ခေါ်သွားသည်။ သိပ်မကြာခင် တံတိုင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင် ပြိုကျနေသည့် နေရာတစ်ခုကို သူတို့ရှာတွေ့လိုက်ပြီး ထိုနေရာကနေတစ်ဆင့် ဘုရားကျောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တံတိုင်းကိုဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် အထဲမှာ လေးပေပတ်လည်ခန့်ရှိသော အလွန်တရာကျဉ်းမြောင်းသည့် လေးထောင့်ပုံစံ အမိုးပွင့်ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို တွေ့မြင်ရသည်။ ထိုနေရာက ခြောက်သွေ့နေသော ပေါင်းပင်ရိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လူသူအရောက်အပေါက်မရှိသည်မှာ အလွန်ကြာခဲ့ပြီကို ညွှန်ပြနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ နောက်ဘက်မှာ သူတို့ဝင်ရောက်လာသည့် အပေါက်ရှိနေသည်။ ညာဘက်မှာ နောက်ထပ်နံရံတစ်ခုရှိပြီး ဘယ်ဘက်မှာပိတ်ဆို့ထားသော ပြတင်းပေါက်တစ်ချပ်ရှိနေသည်။ သူတို့၏ ရှေ့တည့်တည့်မှာ တံခါးငယ်တစ်ချပ်ရှိနေပြီး တစ်ယောက်ယောက် အတင်းအကျပ်ချိုးဖျက်ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား တံခါးက တိုးလိုးတန်းလန်းပွင့်ဟနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုနှင့် ချီရွှမ်းစုက ရှေ့သို့ဆက်တက်သွားပြီး တံခါး၏ အခြားတစ်ဘက်မှာ ဘေးဘက်ခန်းမတစ်ခုကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန်းမထဲမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်ထားသည့် သဲလွန်စတချို့ရှိနေ၏။ ပြုံးနေသော အရိမေတ္တယျဘုရားရုပ်တုက အောက်ခံခုံပေါ်မှာ ထိုင်တော်မူနေပြီး လက်နှစ်ဖက်ပျောက်နေ၏။ ရုပ်ပွားတော်၏ မျက်နှာပေါ်ကို အရိပ်များကျဆင်းနေပြီး ရုပ်တုကို အနည်းငယ်ချောက်ချားစရာကောင်းသည့်ပုံပေါ်နေစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save