Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ခွန်အားကို ငှားရမ်းအသုံးချခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိပ်မကြာခင် ဝမ်ကျိချန်၊ ဒေသခံခရိုင်ဝန်နှင့် တပ်ခွဲမှူးတို့က ရှမိသားစုဂေဟာသို့ အပြေးအလွှားရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှင့်အတူ အရာရှိလောင်းများ၊ ရဲမက်အရာရှိများ၊ ဝတ်ရုံနက်များနှင့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများစွာကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။ ဒေသဆိုင်ရာအုပ်ချုပ်ရေးရုံး၏ လူသူအင်အား အားလုံးနီးပါးကို စုဖွဲ့လာပြီး လူအရေအတွက် စုစုပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါးရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးသည် ပကတိအဆင့်-၆ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအရာရှိဖြစ်ပြီး ဖီးနစ်စိမ်းတပ်မှူးနှင့်အဆင့်တူကာ ပကတိအဆင့် ၇ ခရိုင်ဝန်ထက် အဆင့်နှစ်ဆင့်ပိုမြင့်သည်။ ထို့ကြောင့် တပ်ခွဲမှူးသည် ခရိုင်ဝန်၏ လက်အောက်ငယ်သားမဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်သည် ဤတစ်ခေါက်မှာ စစ်သည် ၁၅၀ နှင့် အရံစစ်သည်နှစ်ရာကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။ တိုက်ပွဲဝင်စစ်သည်များအားလုံးသည် ခဲယမ်းလက်နက်များနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် တာအိုဆရာများ အသုံးပြုလေ့ရှိသည့် ပစ္စတိုများကို အသုံးမပြုကြပေ။ ထိုအစား အဝေးပစ်သေနတ်ရှည်များကို အသုံးပြုကြသည်။ သူတို့၏ကျည်အိမ်ထဲတွင် ကျည်ဆန်များစွာကို ထည့်သွင်းထားနိုင်ပြီး အဆက်မပြတ် ပစ်ခတ်နိုင်ကြသည်။ အရံတပ်ဖွဲ့များကတော့ အဓိကအားဖြင့် အမြောက်လက်နက်လေးမျိုးကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤတစ်ခေါက်မှာ တပ်ခွဲမှူးသည် ပြောင်းဝ ၁၀၂ မမနှင့် ၁၀၉ မမ (ဂ)အဆင့် အမြောက်လေးလက်ကို ယူဆောင်လာကြသည်။ သူတို့မှာ မြို့ရိုးကို တိုက်ခိုက်နိုင်လောက်သည့် ပြင်းအားမရှိသော်လည်း စံအိမ်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်လောက်အောင် စွမ်းအားကြီးမားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့ကနေ တိုက်ခိုက်မည့် ဝတ်ရုံနက်များအပြင် တပ်ခွဲမှူးကျောက်သည် ဒေသဆိုင်ရာအုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများနှင့် ရဲမက်အရာရှိများစွာကိုလည်း ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ဤဖွဲ့စည်းပုံက ထျန်ကန်းခန်းမနှင့်ဆင်တူသည်။ ရဲမက်အရာရှိတစ်ဦးမှာ လက်ထောက်နှစ်ဦးရှိပြီး လက်ထောက်တစ်ဦးစီမှာ အကူတစ်ဦးစီရှိကြလေသည်။ အရာရှိလောင်း တပ်စိပ်သုံးစိပ်ကတော့ စုစုပေါင်း လူနှစ်ရာခန့်ရှိသည်။ သူတို့သည် အဓိကအားဖြင့် လမ်းများကိုရှင်းလင်းရှင်း၊ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို ဖော်ဆောင်ခြင်းနှင့် လူစုခွဲခြင်းတို့ကို အဓိကတာဝန်ယူထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါ့အပြင် ဝတ်ရုံနက်များကို ကူညီထောက်ပံ့ရန် တပ်မှူးရုံးမှ ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများကိုလည်း စုဖွဲ့ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့သည် ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ရာဇဝတ်မှုများ စစ်ဆေးစုံစမ်းခြင်းကို တာဝန်ယူထားသည်။ ရာထူးအဆင့်အတန်းမြင့်မားသော ဝတ်ရုံနက်များစွာကို ဖီးနစ်စိမ်းတပ်ဖွဲ့သို့ ရွှေ့ပြောင်းပေးပြီးနောက် သူတို့သည် တရားစီရင်ရေးဌာနများနှင့် အခြားသော ဌာနများသို့ လွှဲပြောင်းပေးခံရကာ နောက်ဆုံးမှာ ဝန်ကြီးများဖြစ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများသည် ဝတ်ရုံနက်များဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက်က ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ အခက်အခဲမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုနှင့် ချီရွှမ်းစုက ရှချန်၏ စံအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည့်အချိန်မှာ နေရာတစ်ခုလုံးအား ဝိုင်းပတ်ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို သူတို့တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဂိုဏ်းတော်နှင့် အင်ပါယာနန်းတော်မှာ မတူညီသောဖွဲ့စည်းပုံများရှိသော်လည်း ထိုက်ဖျင်ဂိုဏ်း၏ မဟာသူတော်စင်သည် ဧကရာဇ်ပေးအပ်ထားသည့် လောကီဆရာသခင်ဘွဲ့ကို ယူထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒေသဆိုင်ရာခရိုင်ဝန်၊ တပ်ခွဲမှူးနှင့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်မှူးတို့အားလုံးက အဆင့် ၄ ကျိကျိုးတာအိုအကြီးအကဲဖြစ်သော ကျန်းယွဲ့လုထက် နိမ့်ကျလေသည်။ ဝမ်ကျိချန်ကသာ ကျန်းယွဲ့လုနှင့် တန်းတူရည်တူဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အမိန့်ပေးစေခိုင်းနိုင်သူများဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရှမိသားစုက အပြင်ထွက်ပြီး အညံ့မခံကြသေးဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ကျုပ်.. ကျုပ်တပ်သားတွေကို အော်မေးခိုင်းပြီးသွားပြီ… သူတို့တွေ တံခါးဖွင့်ပြီး အညံ့ခံလိုတာနဲ့ ကျုပ်တို့က ဒုစရိုက်သမားတွေကိုပဲ နှိမ်နင်းမယ်.. ဒါပေမဲ့ သူတို့က အထဲမှာနေပြီး ခေါင်းမာနေတုန်းပဲဆိုရင်တော့.. ကျုပ်တို့ အဆောက်အအုံကိုဖျက်ဆီးရလိမ့်မယ်… အဲဒါအခါကျရင် နောင်တရဖို့ နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောထားပြီးပြီ.. ဒါပေမဲ့ အဲလိုပြောထားတာတောင် သူတို့ဘက်က ဘာတုံ့ပြန်မှုမှမရှိသေးဘူး… လူကြီးမင်း… နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ ကျေးဇူးပြုပြီး ညွှန်ကြားပေးပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ကျန်းယွဲ့လုကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပညာရှိကျန်း… ခင်ဗျားဘယ်လိုထင်လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းယွဲ့လုက ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“သာမန်မိသားစုတစ်စုက သူတို့ရဲ့ အိမ်ဝင်းအပြင်ဘက်မှာ ဒီလိုမျိုး စစ်သည်ရဲမက်အစုအဝေးကို တွေ့မြင်တဲ့အခါ တံခါးဖွင့်ပေးကြလိမ့်မယ်… ဘယ်သူကမှ မတုံ့ပြန်ဘူးဆိုမှတော့ သူတို့က မဟုတ်တာလုပ်ထားတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတာပဲ… ဒီလိုဆိုမှတော့ ဘာမှယဉ်ကျေးပြနေစရာမလိုတော့ဘူး… သူတို့ရဲ့ဝင်းတံခါးနဲ့ တံတိုင်းကို ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးပြီး ဝင်ရောက်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“တပ်ခွဲမှူးကျောက်.. ပညာရှိကျန်းရဲ့ အမိန့်အတိုင်း လိုက်နာလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် တပ်ခွဲမှူးကျောက်က နာခံလိုက်သည်။ သူက ပေတစ်ထောင်အကွာအဝေးကနေ ရှစံအိမ်၏ ဝင်းတံခါးများကို ချိန်ရွယ်ထားသည့် အမြောက်နှစ်လက်ရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွား၏။ အခြားသော အမြောက်နှစ်လက်က ဘေးဘက်တံတိုင်းများကို ချိန်ရွယ်ထား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုက အမြောက်များကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်က သူ၏ ညာဘက်လက်ကိုမြှောက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အမြောက်ဆန်ဖြည့်ကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမြောက်လေးလက်ကို တာဝန်ယူထားသည့် စစ်သည်များက တစ်ချိန်တည်းမှာ လှုပ်ရှားလာကြသည်။ ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ထားသော သေနတ်သမားနှစ်ဦးက သစ်သားသေတ္တာကို အလျင်အမြန်ဖွင့်ပြီး ငှက်ပျောဖူးပုံစံ အမြောက်ဆန်တစ်ခုကို မယူကာ အမြောက်၏ ပြောင်းဝမှာ ဆက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေနတ်သမားက အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“အဆင့်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခေါင်းဆောင်တပ်မှူးကျောက်က ရုတ်တရက် သူ့လက်ကို အောက်သို့ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ပစ်…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစုသည် သူ့မျက်နှာကိုလာရောက်ရိုက်ခတ်သည့် အပူလှိုင်းတစ်လှိုင်းကို ခံစားလိုက်ရ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့အောက်ဘက်ရှိမြေပြင်က မြေငလျင်တစ်ခုလှုပ်သွားသလို တုန်ခါသွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှစံအိမ်၏ ဝင်းစောင့်တဲက လုံးလုံးလျားလျားပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြံဝန်းတံတိုင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကလည်း ပြိုကျသွား၏။ အပျက်အစီးပုံများကြားမှာ မီးတောက်တချို့ရှိနေဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်က သူ့ညာဘက်လက်ကို နောက်တစ်ဖန်မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ထောင့်ချိုးကိုညှိပြီး အမြောက်ဆန်ထပ်ဖြည့်ကြ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေနတ်သမားများက ချိန်သားကိုက်မှု၊ ဦးတည်ဘက်နှင့် ထောင့်ချိုးကိုဆွေးနွေးပြီးနောက် အမြောက်များကို လှည့်ကာ မတူညီသောဦးတည်ဘက်များကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သေနတ်သမားက ပြောင်းဝကို ရှင်းလင်းပြီး အမြောက်ဆန်ကို ထပ်ဖြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဆင်သင့်ဖြစ်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သေနတ်သမားလေးဦးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အစီရင်ခံလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်က သူ့လက်ကို နောက်တစ်ဖန်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ပစ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">(ဂ)အဆင့် အမြောက်လေးလက်က နောက်တစ်ဖန်အော်မြည်သွားပြီး ပြောင်းဝကနေ မီးတောက်များလျှံထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမြောက်ဆန်လေးခုက လေထဲမှာအော်မြည်ပြီး ရှစံအိမ်မှာပေါက်ကွဲကာ မီးခိုးလုံးများ တထောင်းထောင်းထ၍ ကြီးမားသောတုန်ခါလှိုင်းများနှင့် မီးပြင်ကျယ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးကျောက်ခဲများ၊ သစ်ပင်များနှင့် မြေစိုင်ခဲများ၏ အကျိုးအပဲ့အစအနများက လေထဲကိုကန်တက်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေပြင်က နောက်တစ်ဖန်တုန်ခါသွားပြီး ပေါက်ကွဲသံကြောင့် နားထဲမှာ တစီစီမြည်နေသည်ကို ချီရွှမ်းစုခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော အဖျက်စွမ်းအားမှာ ရှန်းထျန်သက်ရှိတစ်ဦးပင် ရှင်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ကြိမ်ဆက်တိုက်တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ရှစံအိမ်က လုံးဝကို ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်ကြေသွားသည်။ မည်သည့်ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါမဆို ဖျက်ဆီးခံရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ဝမ်ကျိချန်က စံအိမ်ကိုတိုက်ခိုက်ရန် စစ်သည်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချီရွှမ်းစု၊ ကျန်းယွဲ့လုနှင့် ဝမ်ကျိချန်တို့က နောက်ကနေ လိုက်ဝင်သွား၏။ ခရိုင်ဝန်ကတော့ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကိုစောင့်ကြည့်ရန် အပြင်ဘက်မှာ နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခြံဝန်းထဲမှာ ယမ်းနံ့က မွှန်ထူနေ၏။ ကျန်းယွဲ့လုက မီးခိုးများကို လက်ဖြင့်ခတ်ထုတ်ပြီး ချီရွှမ်းစုကို ခပ်တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ရွှမ်အရှင်မြတ်နဲ့ တုံဟွမ်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ခု… ငါ နည်းနည်းကြားဖူးထားတာရှိတယ်… မဟာပေါင်အန်ဘုရားကျောင်းက မတော်တဆဖြစ်ရပ်မှာ  တုံဟွမ်က အသက်ဘေးကနေ ပွတ်ကာသီကာ လွတ်မြောက်လာပြီးတဲ့နောက် သူ့ကို ရွှမ်အရှင်မြတ်က ဆူပူအော်ငေါက်ခဲ့တယ်လို့ပြောတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့လဲဆိုတော့ တုံဟွမ်က သူ့ရဲ့နောက်ခံ၊ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့၊ အခွင့်အာဏာကို အထင်ကြီးပြီး ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရလို့ပဲ… အဲဒီကောလာဟလတွေက အမှန်ဟုတ်မဟုတ် ငါမသိပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကစပြီး တာအိုဂိုဏ်းတော်က ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်တွေကို နှိမ်နင်းတဲ့အခါ တခြားသူတွေရဲ့ အကူအညီကို ရယူနိုင်မယ်ဆိုရင် တစ်ယောက်တည်း မလှုပ်ရှားကြတော့ဘူး… အခု ငါတို့က သူတို့ရဲ့အင်အားကို ငှားရမ်းအသုံးချလိုက်တဲ့အတွက် ငါတို့ရဲ့စွမ်းအင်ကို ချွေတာနိုင်သွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သိပ်မကြာခင် ဝတ်ရုံနက်များနှင့် ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများက အစီရင်ခံတင်ပြဖို့အတွက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြ၏။ ခြံဝန်းထဲမှာ သေဆုံးနေသော အစေခံတချို့တွေ့ရှိကြောင်း သူတို့က တင်ပြကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအစေခံများသည် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် သေဆုံးခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူတို့က အဆိပ်မိထားခြင်းဖြစ်၏။ တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို နှုတ်ပိတ်ပစ်ခဲ့သည့်ပုံပေါ်သည်။ သေဆုံးနေသော အစေခံများကလွဲလျှင် စံအိမ်ထဲမှာ တခြားမည်သူကိုမှ ရှာမတွေ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသည် လင်းရှန်စုန်းကဝေအယူဝါဒဂိုဏ်း၏ ခံတပ်ဖြစ်သည်ကို ဝမ်ကျိချန်က ပို၍ပင် သေချာပြောနိုင်သွားသည်။ သူက နေရာတစ်ခုလုံးကို ပိုက်စိပ်တိုက်ရှာဖွေဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဖီးနစ်စိမ်းတပ်သားများသည် ဤနေရာမှာ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လောရှောင်က ရှာဖွေမှုကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ပြီး သိပ်မကြာခင် ကျောက်ပုံတစ်ခု၏ အောက်ဘက်မှာ မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်ကို ရှာတွေ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ကျိချန်က ကျောက်ပုံကိုဖောက်ခွဲပစ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် အောက်ဘက်မှာရှိသောမြေအောက်နန်းတော်ဆီ ဦးတည်နေသည့် ဝင်ပေါက်က ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မြေအောက်နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်က အတော်လေးကျယ်ဝန်းပြီး  လူလေးယောက် ဘေးချင်းယှဉ်လျှောက်နိုင်သည်။ ၎င်းက အောက်သို့လျှောဆင်းသွားပြီး လှေခါးထစ်လမ်းသာမက လက်တွန်းလှည်းသွားနိုင်သောလမ်းပင် ပါရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တပ်ခွဲမှူးကျောက်က အော်ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify">“ဒိုင်းကာတွေ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားသောဒိုင်းကာများနှင့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာအပြည့်အဝတပ်ဆင်ထားသော ဝတ်ရုံနက်ဆယ်ဦးကျော်က မြေအောက်နန်းတော်၏ ဝင်ပေါက်ဝသို့ လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤခြေလျင်တပ်သားများက ဟောက်ထျန်သက်ရှိများသာဖြစ်သော်လည်း သူတို့က နွားရိုင်းနဂါးချပ်ဝတ်တန်ဆာများနှင့်အတူ အလွန်တရာသန်မာကြသည်။ ဤချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ကလေးလက်သီးဆုပ်အရွယ် ကြေးခွံ ၃၆၀ ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားလေသည်။ ချီတိုက်ခိုက်မှုနှင့် အစီအရင်မန္တန်များကို ခုခံဖို့အတွက် အထူးတလည်ပုံစံဖော်ထားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုစစ်သည်များသည် နွားရိုင်းနဂါးချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏ အပေါ်မှာ ဝါဂွမ်းသတ္တုချပ်ဝတ်ဟု ခေါ်ဆိုသော နောက်ထပ်အလွှာတစ်လွှာကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ထိုဝါဂွမ်းများကို အကြမ်းခံစေရန် ရေစိမ်ခြင်း၊ နေလှန်းခြင်းတို့ဖြင့် အထူးစီမံပြုလုပ်ထားသည်။ အထဲမှာ သတ္တုပြားများကို စီထည့်ထားပြီး ကြေးမှိုများဖြင့် ခိုင်မြဲအောင်ဆွဲထားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဲယမ်းလက်နက်များပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ရှေးရိုးစဉ်လာ သတ္တုချပ်ဝတ်တန်ဆာများက ခေတ်အောက်သွားခဲ့သည်။ တာအိုဂိုဏ်းတော်ကနေ အဆင့်မြှင့်တင်ထားသည့် ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကလည်း တန်ဖိုးကြီးလွန်းလေသည်။ ထို့ကြောင့် ကျင်းမင်းဆက်ခေတ်အတွင်း သေကွင်းသေကွက်များကိုကာကွယ်ရန် သတ္တုပြားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် အထည်သားချပ်ဝတ်တန်ဆာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့သည် အဆိပ်ငွေ့များကိုကာနိုင်သည့် မျက်နှာဖုံးများပါသော ချပ်ဝတ်တန်ဆာများအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သယ်ဆောင်လာသည့် ကြီးမားသော ဒိုင်းကာများကို ခွေးအဒိုင်းကာဟု ခေါ်ဆိုပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကိုကာပေးထားနိုင်သည်။ ၎င်းသည် ကျည်ဆန်များ၊ ချီများနှင့် အစီအရင်တချို့ကို ခုခံနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒိုင်းကာများကို ကိုင်ဆွဲထားသောစစ်သည်များ၏ နောက်ဘက်မှာ သေနတ်ရှည်များကို ကိုင်ဆွဲထားသည့် နောက်ထပ်စစ်သားများ လိုက်ပါလာပြီး သူတို့က ဒိုင်းကာများကြားကနေ ပစ်ခတ်နိုင်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စစ်သည်များသည် အယူဝါဒမိစ္ဆာများကို ချေမှုန်းသုတ်သင်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီး တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ချီတက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save