Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၇၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">အဆင့်တက်နေသော သရဲကြီး ၊အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချေမှုန်းခြင်း ၊ အလကားရလိုက်သော ပစ္စည်းများ ၊ ဘေး</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒုက္ခကို တဖက်သို့ လွှဲပြောင်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>​လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း ကွဲပြားနေသည်။</p> <p> </p> <p>​လျူကျွင်းကလွဲလျှင် ကျန်ရှိသူများမှာ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။</p> <p>၎င်းတို့အား ဤဆန်းကြယ်သော မြို့ကလေးထဲသို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများနှင့် အဆောင်လက်နက်များအားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူတို့သည်လည်း အချိန်မရွေး ဤနေရာ၌ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။</p> <p>ယခင်က ရှိခဲ့ဖူးသော အတွေ့အကြုံများသည် သာမန်မိန်းကလေးဖြစ်သည့် လျူကျွင်းထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းရုံရှိပြီး၊ ၎င်းတို့အတွက် ကြီးမားသော အာမခံချက်မျိုး မပေးနိုင်ပေ။</p> <p>အလွန်အမင်း ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားသူများသည် ထိုစွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သာမန်လူများထက် ပို၍ ကောင်းမွန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ထိုလျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာမှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ရိပ်သာအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ယင်လေ များ တိုက်ခတ်လာပြီး နားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ဦးက တိုးတိုးလေး ကပ်ပြောနေသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ယေဘုယျအားဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ထူးဆန်းမိစ္ဆာဆန်သော နေရာမျိုးသည် ကိုယ်လာချင်တိုင်းလာ၊ သွားချင်တိုင်းသွား၍ ရသော နေရာမျိုးမဟုတ်ပေ။</p> <p>တံခါးများ အလိုအလျောက်ပိတ်သွားခြင်း သို့မဟုတ် သရဲတံတိုင်းခတ်ခြင်း တို့မှာ အခြေခံ လုပ်ဆောင်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဘာကြောင့်မှန်းမသိ၊ ဤဆန်းကြယ်လှသော လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာမှာ အလွန်နိမိတ်မကောင်းသည့် နေရာဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူတို့တစ်စုကို အလွယ်တကူ ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိမိတ်ရှစ်ပါး ကို ချိတ်ဆက်ထားသော ရှစ်မြှောင့်ဗိသုကာ အတွင်းမှ လေးလံသော သက်ပြင်းချသံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအသံမှာ အပြင်ဘက်သို့ လုံးဝ မရောက်ရှိနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဝေဝါးနေသော အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် ရှေ့ဘက်သို့ နှမြောတသစွာ ကြည့်နေရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားဟန် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီတာအိုဆရာက ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ သွေးစွန်းသောအလောင်းကောင်ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ပေါ့"</p> <p> </p> <p>​"မဖြစ်ဘူး... သူ ထွက်သွားတာကလည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စပဲ၊ သူ့ကို ဆွဲမထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p>​ထိုအမည်းရောင်အရိပ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း လူသားတို့၏ သွေးသားများကို တပ်မက်စွာ ကြည့်ကာ မသိမသာ တံတွေးမျိုချလိုက်မိသည်။</p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်တစ်ခု ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပေါ်နေသည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသာ လက်ဦးအောင် လှုပ်ရှားလိုက်ပါက သာမန်လူအချို့ကို သတ်နိုင်ကောင်း သတ်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာက သူ့ကို သေချာပေါက် ရှာဖွေပြီး သတ်ပစ်လိမ့်မည် ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအတွေးမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် စောစောက ထိုလူတစ်စု ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် သူ ဘာမှမလုပ်ဝံ့ဘဲ ငြိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် ကိစ္စရပ်များမှာ လီယန်ချူ ထင်သလောက်တော့ မလွယ်ကူခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့ လမ်းမပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါတွင်ပင် နားထဲ၌ ကောင်းကင်ပြိုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက်တွင်တော့ ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဆိုသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီးများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားထွားကျိုင်းလှသော မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင်သည် လမ်းမပေါ်တွင် သောင်းကျန်းနေသည်။</p> <p>သူ၏ အငွေ့အသက်မှာ ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>​လမ်းမပေါ်ရှိ အိမ်ရာများကို သူက တရစပ် တွန်းလှဲဖြိုဖျက်နေပြီး၊ အိမ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သရဲများကို ဖမ်းထုတ်ကာ အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲစားသောက်နေသည်။</p> <p>သူ၏ အငွေ့အသက်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပို၍ ပို၍ အစွမ်းထက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​စောစောက ကုလားကာ တည်းခိုခန်း ထဲတွင် ရှိစဉ်က သူ၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ထွားကျိုင်းရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ဧရာမ လူသားကြီး တစ်ဦးဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>အမြင့်မှာ သုံးမီတာ နီးပါး ရှိနေပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် ပါးစပ်ကြီး တစ်ခု ရှိနေကာ ထိသမျှအရာအားလုံးကို တပ်မက်စွာ ဝါးမြိုနေလေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကြီးမှာ အိမ်ရာများကို ဖျက်ဆီးနေရုံသာမက လူကိုလည်း လိုက်ရှာနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပါးလွှာသော ပိတ်စများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကိုယ်ဟန်လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးမှာ ထိတ်လန့်တကြား ထွက်ပြေးနေရ၏။</p> <p> </p> <p>​သူမမှာ စောစောက အခန်းနံပါတ် (၅) ထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော အခန်းဖော်များထဲမှ တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း ဒိုင်း</p> <p> </p> <p>ထိုသရဲကြီးသည် အိမ်တစ်လုံးကို တွန်းဖြိုလိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာဖြူလျော်နေသော ကာမသရဲ တစ်ကောင်ကို လက်ဖြင့် အသာအယာ ဖမ်းယူလိုက်သည်။</p> <p>ရင်ဘတ်ပေါ်က ပါးစပ်ကြီးသည် ထိုကာမသရဲ၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်ရာ၊ သွေးသားများကို ကရက်ကရက်နှင့် ဝါးစားနေသော အသံမှာ လူကို ကြက်သီးထစေသည်။</p> <p> </p> <p>​ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်နေခြင်းမှာ ထိုသရဲကြီး၏ လှုပ်ရှားမှုကို အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေပေ။</p> <p>သူသည် ပါးလွှာသော အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးကို မရပ်မနား ဆက်လက် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအမျိုးသမီးမှာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အလွန်လှပလှရာ သူမ ခုန်ပေါက်ပြေးလွှားနေသည်မှာ လူကို မျက်စိကျိန်းစေသည်။</p> <p>အခြားအချိန်မျိုးတွင် ဆိုပါက မည်သည့်အမျိုးသားကိုမဆို သွေးပူလာစေပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်သော်လည်း၊ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်မှုကိုသာ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီအမျိုးသမီး တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တာလား၊ ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံးကို ဒီသရဲကြီး စားပစ်လိုက်ပြီ ထင်တယ် "</p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် အတွေးတစ်ခုသည် လူတိုင်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမိစ္ဆာကောင်၏ အဆင့်တက်နှုန်း နှင့် ရင်ဘတ်ပေါ်က ပါးစပ်ကြီး၏ ကြမ်းကြုတ်မှုကို ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်ချေ အလွန်များလှသည်။</p> <p> </p> <p>​စောစောက ဆန်းကြယ်တည်းခိုခန်းအတွင်းက ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ပွဲတွင် နောက်ဆုံး အနိုင်ရရှိသူမှာ ထိုသရဲကြီး ဖြစ်ဟန်တူသည်။</p> <p> ထိုသရဲကြီးမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အဆင့်တက်သွားခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသည့် ကိုယ်ဟန်လှပသော အမျိုးသမီးကိုသာ စားရန် ကျန်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"စီနီယာ ချောင်ချောင်... ကျုပ်တို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးကြရအောင် ဒီမိစ္ဆာက တကယ့်ကို ကြမ်းကြုတ်လှသလို အဆင့်လည်း တက်နေတာ။ ခဏနေရင် ဘာတွေဖြစ်လာဦးမလဲ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝေက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သွားကြစို့၊ ဒီနေရာကနေ ထွက်မယ်"</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် တောက်ပနေပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကြီးအပေါ် စိတ်ဝင်စားနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒီကောင်က သရဲတွေကို စားရတာ ဒီလောက်တောင် ကြိုက်တာလား။</p> <p>​သူတို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်ခွာသွားကြသော်လည်း၊ ထိုပါးလွှာသော အဝတ်ကို ဝတ်ထားသည့် အမျိုးသမီးမှာ လီယန်ချူတို့တစ်စု ရှိရာဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ပြေးလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤသရဲမမှာ အလွန်ပါးနပ်လှသည်။</p> <p>သူမသည် ဘေးဒုက္ခကို သူတစ်ပါးဆီသို့ လွှဲပြောင်းပေးပြီး ထိုသရဲကြီးအား ဤလူသားများကို စားခိုင်းစေလိုခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒီသရဲမက တကယ့်ကို လူမဆန်တာပဲ</p> <p>​လီယန်ချူကမူ အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p>ကစားချင်တာပေါ့လေ၊ ကောင်းပြီလေ။</p> <p>သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာပြီး၊ ထိုအမျိုးသမီးသရဲဆီသို့ လက်ညှိုးဖြင့် လှမ်း၍ ညွှန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ရပ်"</p> <p> </p> <p>​သူသည် ချုပ်နှောင်ခြင်း အတတ် ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်ရာ ထိုသရဲမ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး တောင့်တင်းသွားကာ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူသည် ဆက်လက်၍ ဝိညာဉ်ဖမ်းစားခြင်း အတတ်ကို သုံးကာ ထိုသရဲမကို ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ် သရဲကြီး၏ ရှေ့တွင် တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းပြလိုက်ကာ လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ထည့်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ထိုသရဲကြီးသည် လူသားများထက် သရဲများကို စားရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်ပုံရသည်။</p> <p>သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ထိုသရဲကြီးမှာ သရဲများကို စားခြင်းဖြင့်သာ အဆင့်တက်နိုင်သူ ဖြစ်ရမည်။</p> <p> </p> <p>​မှန်ပေသည်</p> <p>သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မမှားခဲ့ပေ။</p> <p> ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပါးစပ်ကြီး ပါရှိသော ထိုသရဲကြီးသည် သရဲမ ပြောင်းလဲသွားသော အနက်ရောင် အငွေ့တန်းနောက်သို့ မျက်တောင်မခတ်တမ်း လိုက်ပါသွားရင်း လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာထဲသို့ အတင်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ရှစ်မြှောင့်ဗိသုကာအတွင်းရှိ ထိုအမည်းရောင်အရိပ်သည် မျက်လုံးကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ပုံရသည်။</p> <p>​ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက တကယ့်ကို ယုတ်မာလွန်းတာပဲ။</p> <p>​ထိုသရဲကြီးသည် လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားရာ၊ ဘိုးဘွားရိပ်သာ၏ တံခါးကြီးမှာ သူ၏ ဝင်တိုက်မှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပွင့်ထွက်ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p>ဒိုင်း ဆိုသည့် အသံကြီးနှင့်အတူ ဖုန်မှုန့်များ ဝေစာသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း</p> <p> </p> <p>လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာ အတွင်းမှနေ၍ ပြင်းထန်သော အသံကြီးများ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာကာ နားကွဲမတတ်ပင်။</p> <p> </p> <p>​"လီတာအိုဆရာ... ကျုပ်တို့ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိချင်းကိုယ်တော်က မေးသည်။</p> <p> </p> <p>​"မလောနဲ့ဦး၊ ကျည်ဆန်လေး ခဏလောက် ပျံပါစေဦး (စောင့်ကြည့်ရအောင်)"</p> <p> </p> <p>​သူသည် လူများကို ဦးဆောင်ကာ စွန့်ပစ်ထားသော အိမ်ရာများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသုံးဝင်မည့် အဆောင်လက်နက် များကို ရှာဖွေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အရှိန်ဝါကြည့်အတတ် နှင့် ဝိညာဥ်မျက်စိအတတ်တို့ကို အသုံးပြု၍ ရှာဖွေရာတွင် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းအချို့ကို တကယ်ပင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​မိစ္ဆာနှိမ်နင်းနိုင်သော မက်မွန်သားဓား တစ်လက်၊ သံချေးတက်နေသော ခေါင်းတလားသံမှို နှစ်ချောင်း၊ ထို့ပြင် ထိုက်ဆွေအဆောင် တစ်ခုနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအဆောင် နှစ်ခုတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဤသည်တို့မှာ ယခင်က အိမ်ရာများထဲတွင် ရှိနေခဲ့သော အဆောင်လက်နက်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> မူလက ထိုအိမ်များတွင် ရှိနေခဲ့သော သရဲများမှာ သရဲကြီး၏ စားသောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ လီယန်ချူတို့မှာ ထိုပစ္စည်းများကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက်တွင်လည်း သူတို့သည် လီယန်ချူ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဆက်လက် ရှာဖွေကြရာ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာဆိုင်ရာ အဆောင်လက်နက် အချို့ကိုလည်း ထပ်မံ တွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။</p> <p> ဤမျှ ပစ္စည်းများ များပြားနေရခြင်းမှာ ပစ္စည်းများ ပေါများနေ၍ မဟုတ်ဘဲ စောစောက သရဲကြီး၏ ဖျက်ဆီးနှုန်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အိမ်များကို ဖြိုဖျက်ပြီး သရဲများကို စားသောက်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အဟန့်အတားမရှိ ချောမွေ့လွန်းလှသဖြင့် အချိန်ကုန်သက်သာစေရုံသာမက၊ ထိုသရဲမနောက်သို့လည်း အမှီလိုက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> ကံဆိုးသည်မှာ သရဲများမှာ စစ်တလင်းကို ရှင်းလင်းရမည် သို့မဟုတ် ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရမည်ကို မသိကြခြင်းပင်။</p> <p>ယခုအခါတွင်တော့ သူကိုယ်တိုင်ပင် လီယန်ချူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့ကြောင့် ရရှိသမျှ စစ်ပစ္စည်း အားလုံးမှာ လီယန်ချူ ဦးဆောင်သော ထိုအဖွဲ့လေး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။</p> <p> လီယန်ချူသည် ထိုအဆောင်လက်နက်များကို သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လူများအား ကိုယ်လုံကိုယ်ရံအဖြစ် ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ယခုအခါတွင်တော့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး သာမန်လူ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် အခြေခံ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို ပြန်လည် ရရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>လျူကျွင်းပင်လျှင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အဆောင်တစ်ခုကို ရရှိခဲ့လေသည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save