Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၄၇၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိုက်ဆွေအဆောင် ၊ ရေသောက်တာတောင် သွားကြားညပ်ရမည့် ကံဆိုးမှု ၊ ထိန်းချုပ်မရတော့သော အဆင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">တက်နေသည့် သရဲမိစ္ဆာ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>​"ရပ်"</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ် ကို တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ ထိုသရဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ချုပ်နှောင်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p>ကျန်းဝေမှာမူ မနေနိုင်ဘဲ နောက်သို့ အတင်းဆုတ်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။</p> <p>​ယခုအချိန်တွင် လူနှင့်သရဲမှာ အလွန်နီးကပ်နေပြီး မျက်နှာချင်းပင် ကပ်နေချေပြီ။</p> <p>အကယ်၍သာ ထို ကျန်းဝေအတု ကို သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေးဝင်လိုက်ပါက သူကိုယ်တိုင် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျန်းဝေ ကြိုတင်ခံစားနေရသည်။</p> <p>​ထိုအသိမှာ သူ့ကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>ဗျစ်</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေသည် သွားကိုကြိတ်ကာ လက်ထဲမှ ခေါင်းတလားသံမှို ကို ကျန်းဝေအတု ၏ မျက်လုံးထဲသို့ အတင်းထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။</p> <p> ထိုအချိန်တွင် ကျိချင်းကိုယ်တော်ကလည်း လျင်မြန်စွာပင် သူ၏လက်ထဲမှ မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာအဆောင်လက်နက်တစ်ခုဖြင့် ထိုအတု၏ ဦးခေါင်းကို အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကိုယ်တော်၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ တကယ့်ကို ပွင့်လင်းပြတ်သားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေအတု ၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှူးရှူး ဟု အသံမြည်ကာ အဖြူရောင်အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် သူသည် လီယန်ချူ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းအတတ်မှ ရုန်းထွက်နိုင်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>​သူသည် ကျန်းဝေကို ထပ်မံခုန်အုပ် ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်ကျောဘက်မှ ပြင်းထန်သော ဆွဲငင်အားတစ်ခု ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ဖမ်းစားခြင်းအတတ်</p> <p>​လီယန်ချူသည် တစ်လှမ်းချင်းစီတွင် ချုပ်ကွက်တစ်ခုစီ ထည့်နေခြင်းပင်</p> <p>အချုပ်ခံနေရသော ထိုသရဲအတုမှာ ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်လာရသည်။</p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရွှီမင်ကိုယ်တော်နှင့် ရွှီဟွေ့ကိုယ်တော်တို့ကလည်း သူတို့လက်ထဲမှ အဆောင်လက်နက်များကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ကျန်းဝေအတု ကို အရှိန်ဖြင့် ထိမှန်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဗျစ် ဗျစ်</p> <p> </p> <p>​ကျန်းဝေအတု ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးအိုးအလား အဖုအပိမ့်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>သူ၏မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း နာကျင်နေပုံရသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် ကျိချင်းကိုယ်တော်၏ ပုံစံသို့ ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​တိန်</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလားသံမှိုနှင့် မဟာယာနဗုဒ္ဓဘာသာအဆောင်လက်နက်များမှာ သူ့အပေါ် အာနိသင်မရှိတော့ဘဲ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကုန်သည်။</p> <p> ပုံစံပြောင်းလိုက်သည်နှင့် ထိုအတုသည် ကျိချင်းကိုယ်တော်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> ထိုအရာ၏ မိစ္ဆာအတတ်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းအံ့ဩစရာပင်။</p> <p>​ရှူး</p> <p>ရုတ်တရက် ဝါဂွမ်းရောင် အဆောင်စက္ကူ  တစ်ခုမှာ လေထုကို ခွဲကာ ပျံသန်းလာပြီး ထိုမိစ္ဆာ၏ နောက်စေ့တွင် တိုက်ရိုက် ကပ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုက်ဆွေအဆောင်</p> <p>လူအများကြားတွင် ထိုက်ဆွေနှင့် တိုးသည် ဆိုသော စကားရှိသည်။</p> <p> ထိုက်ဆွေနှင့် တိုးသူမှာ ဘေးဒုက္ခများ ကြုံရတတ်သည်။</p> <p>ဤအဆောင်မှာ လီယန်ချူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အဝါရောင်အဆောင်ဖြစ်ပြီး...</p> <p>​၎င်းမှာ လူကို ကံဆိုးစေနိုင်သည်။</p> <p> ရေအေးအေးသောက်ရင်တောင် သွားကြားညပ်ရလောက်အောင် ကံဆိုးစေသည့် အမျိုးအစားပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အစွမ်းမှာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။</p> <p>​ထိုအဆောင် မိစ္ဆာပေါ်တွင် ကပ်သွားသည်နှင့် မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း စွမ်းအားများမှာ ရုတ်တရက် ဗရုတ်ဗရက် ဖြစ်သွားကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ဖြင့် မှောက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p>သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေရှာသည်။</p> <p>သူက သရဲတစ်ကောင်လေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ချော်လဲရတာလဲ</p> <p>​သို့သော် ကံဆိုးမှုများက ထိုမျှနှင့် မပြီးသေးပေ။</p> <p>သူလဲကျလိုက်သည့်နေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်းမဟုတ်ဘဲ စောစောက ပြုတ်ကျထားသည့် ခေါင်းတလားသံမှိုပေါ်သို့ အတိအကျ ဖြစ်နေသည်ကို သူ စိတ်ပျက်လက်ပျက် သိလိုက်ရသည်။</p> <p>ခေါင်းတလားသံမှိုမှာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးကို တိုက်ရိုက် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p>​မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။</p> <p>သေးငယ်လှသော ခေါင်းတလားသံမှိုမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒေါင်လိုက် ထောင်လျက်သား ဖြစ်နေပြီး၊ ထိုသရဲ လဲကျမည့်နေရာနှင့်လည်း ကွက်တိ ဖြစ်နေရရုံမက သူကလည်း မရှောင်နိုင်ခဲ့ပေ</p> <p>​ဒါဟာ ထိုက်ဆွေအဆောင် ရဲ့ စွမ်းပကားပင်</p> <p>မင်းကို ကံဆိုးစေမယ်၊ သွေးထွက်သံယို ဘေးဒုက္ခ ကြုံစေမယ်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤထိုက်ဆွေအဆောင်အတွင်းရှိ တာအိုအငွေ့အသက်မှာ အလွန်နည်းပါးနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာညောင်းနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည် ၎င်းမှာ မိစ္ဆာကို ခဏတာသာ သက်ရောက်မှုရှိခဲ့ပြီး ကံဆိုးလွန်း၍ သေသွားအောင်အထိတော့ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>​ဗျစ် ဗျစ်</p> <p> </p> <p>လီယန်ချူသည် အရာဝတ္ထုထိန်းချုပ်အတတ် ကို အသုံးပြုကာ ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းတလားသံမှို နှစ်ချောင်းကို ထိုကံဆိုးသူ မိစ္ဆာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထပ်မံစိုက်ထည့်လိုက်သည်။</p> <p> ထိုသရဲမှာ လှုပ်မရတော့ဘဲ အလွန်အမင်း နာကျင်နေရသည်။</p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် အခြားတစ်ယောက်၏ ပုံစံသို့ ထပ်မံပြောင်းလဲရန် ပြင်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​"မကောင်းတော့ဘူး ဒီကောင် ထပ်ပြောင်းဦးမလို့"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဝေက အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရေဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>ကျန်းဝေသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လီယန်ချူကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။</p> <p>လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ထိုက်ကျိပုံရိပ် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကာ အလွန်ပင် ဆန်းကြယ်လှသည်။</p> <p> </p> <p>​ရေဆေးရောင် အငွေ့အသက်များမှာ လီယန်ချူကို ဝန်းရံထားသဖြင့် သူ၏ပုံစံမှာ လောကီထက်လွန်သော နတ်သားတစ်ပါးအလား အေးချမ်းတည်ငြိမ်ကာ နတ်ဘုရားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> ထိုမိစ္ဆာသည် ရွှီမင်ကိုယ်တော်၏ ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဆောင်လက်နက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်စဉ်မှာပင်... ရေဆေးရောင် စွမ်းအားစုတစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အရှိန်ဖြင့် လာရောက်ရိုက်ခတ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်းးး</p> <p> </p> <p>​ထိုသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်မှာ တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားသည်။</p> <p> သို့သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ဖြင့် သူသည် အတင်းရုန်းကန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။</p> <p>ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း နောက်ကနေ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>​လူတစ်ယောက်၏ အတွေးမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။</p> <p>တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် အတွေးပေါင်း ထောင်သောင်းချီ၍ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်သည်။</p> <p>ထို့ကြောင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ အလျင်နှုန်းမှာလည်း ခန့်မှန်း၍မရနိုင်အောင် မြန်ဆန်လှပေသည်။</p> <p>ဤသည်မှာပင် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားသော ကျင့်ကြံသူများသည် သာမန်ကျင့်ကြံသူများကို တိုက်ပွဲတွင် အလွန်အမင်း ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​အကယ်၍ သင့်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ကာကွယ်ရေးအဆောင်လက်နက် မရှိပါက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝခုခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>မြန်လွန်းလှသလို စွမ်းပကားကလည်း ရုပ်ခန္ဓာ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် ထိုက်ကျိပုံရိပ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ နောက်ထပ် ရေဆေးရောင် စွမ်းအားစုတစ်ခုကို ထပ်မံပစ်လွှတ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝုန်းးးးး</p> <p> </p> <p>​ထိုသရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲပျက်စီးသွားပြန်သည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မည်သူ့ပုံစံကိုမျှ မပြောင်းလဲနိုင်တော့ဘဲ အနက်ရောင်အငွေ့အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျူမိသားစုဘိုးဘွားရိပ်သာအတွင်းသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူက သူ့ကို ဆက်လက်လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။</p> <p>သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး... မျက်နှာမှာ အေးစက်တည်ငြိမ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​"နှမြောစရာကြီးဗျာ၊ လွတ်သွားတယ်"</p> <p>ဟု ကျန်းဝေက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသရဲမှာ မည်သူ့ပုံစံမဆို ပြောင်းလဲနိုင်ရုံမက၊ ပုံစံပြောင်းနေစဉ်အတွင်း မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှုကိုမဆို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေသည်မှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။</p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင် မသတ်နိုင်လိုက်သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် သတ်ရန်မှာ ပို၍ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>​လီယန်ချူသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် အနက်ရောင်အငွေ့အမျှင်တန်းကလေးတစ်ခု ပတ်ချာလည်နေသည်။</p> <p>သူသည် ရင်ဘက်ထဲမှ စောစောက ရှာတွေ့ထားသော စက္ကူပိုက်ဆံ (သေသူများအတွက် မီးရှို့ပေးသည့် သာမန်စက္ကူပိုက်ဆံ) တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p>ထို့နောက် ထိုအနက်ရောင်အငွေ့အမျှင်တန်းကို စက္ကူထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ခြေရာခံအတတ်</p> <p>​ထိုထူးဆန်းလှသော မိစ္ဆာကောင် ရောက်လာပုံမှာ အလွန်သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p>၎င်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက် သို့မဟုတ် သရဲတစ်ကောင် ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို ခံထားရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု လီယန်ချူ တွေးမိသည်။</p> <p>နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူမှာ မည်သူဖြစ်သည်ကို သူ သိချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​လျူမိသားစုဘိုးဘွားခန်းမ၊ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင် အတွင်း၌</p> <p>အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခု မတ်တပ်ရပ်နေသည်။</p> <p>သူ၏မျက်နှာကို မမြင်ရသလို၊ ကျား မ ခွဲခြားရန်လည်း ခက်ခဲလှသည်။</p> <p>​ချက်ချင်းပင်</p> <p>အနက်ရောင် အရိပ်ကလေးတစ်ခုမှာ ရှစ်ထောင့်မျှော်စင် အပြင်ဘက်မှ ပျံသန်းဝင်ရောက်လာပြီး ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင်သွားသည်။</p> <p> သူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ကောက်ကျစ်ပြီး နာကြည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးအစုံ ပေါ်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟူး... ကျရှုံးသွားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီလူငယ်တာအိုဆရာက နတ်ဘုရားတစ်ပါးပါးများလား သူ့ရဲ့တာအိုအတတ်တွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဆန်းကြယ်နေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီမြို့ထဲမှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားတွေကို ဆက်ထိန်းထားနိုင်တာလဲ "</p> <p> </p> <p>​"မဖြစ်နိုင်တာ... ဒီမြို့ကလေးရဲ့ ဗဟိုချက် က နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ရတာကို၊ ဘာလို့ ဒီလူငယ်ကို မဖိနှိပ်နိုင်ရတာလဲ။ သူ့ဆီမှာလည်း နတ်ဘုရားလက်နက် ရှိနေလို့လား ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ထိုအနက်ရောင်အရိပ်မှာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ အလွန်အမင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ဝူးးး ဝူးးး ဝူးးး</p> <p> </p> <p>ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p>အခြားသရဲများကို တစ်ဆက်တည်း ဝါးမြိုနေသော ထိုသရဲကြီးသည် ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းရှိ အခြားသော ထူးဆန်းသည့် အရာများကိုပါ တိုက်ရိုက်စားပစ်နေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>​"ဒီကောင်ကတော့ စားရတာ အရသာတွေ့နေပြီပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p>ဟု အနက်ရောင်အရိပ်က ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် အလင်းမျက်နှာပြင်  တစ်ခု ရှိနေပြီး ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်းမှ မြင်ကွင်းများကို မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>​သရဲကြီးတစ်ကောင်မှာ ဘိုးဘွားခန်းမအတွင်း၌ အရာရာကို ဖျက်ဆီးနေသည်။</p> <p> </p> <p>အဆောက်အအုံများ ပြိုကျကာ ယင်အငွေ့အသက်များ ယိုစိမ့်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲမိစ္ဆာများကို ထိုသရဲကြီးက ဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုပစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>​ထိုအချိန်တွင် သရဲကြီး၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>သူ၏ လက်ဖဝါးနှင့် အခြားနေရာများရှိ ပါးစပ်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး... ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးမှာမူ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှသော နိမိတ်မကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>​သရဲကြီး၏ နဖူးပေါ်မှ နီရဲနေသော မျက်လုံးနှစ်စုံမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသရဲကြီးသည် အလောင်းစက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကို ဝါးမြိုပြီးနောက်၊ သူ၏အငွေ့အသက်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံမြင့်တက်လာကာ ပို၍ အစွမ်းထက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>​ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ပါးစပ်ကြီးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ... အုတ်ခဲများ၊ သစ်သားများ၊ အမိုးပြားများနှင့် ပန်းပင်မြက်ပင်များ... အစရှိသည့် အရာအားလုံးမှာ ထိုပါးစပ်ကြီးအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save