“လေစုန်းမကန္တာရဆိုတာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေ ဝန်းရံနေတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေက တစ်ခါတလေ လူတွေရဲ့ စိတ်ကို သက်ရောက်မှုရှိတယ်။ ယန်စွမ်းအင် အပြည့်အဝပါတဲ့ ရတနာတချို့ ပြင်ဆင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ”
“ငါတို့ လိုအပ်လာမယ့် ဆေးလုံးတွေ၊ အဆောင်တွေ၊ ဝင်္ကပါအလံတွေ စတာတွေကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်တယ်”
“ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကလည်း လူအများကြီး စေလွှတ်လိုက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ သူတို့က လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး သူတို့ သတ်ရမယ့် လူစာရင်းရှိတယ်”
“စာရင်းထဲမှာ ပါလာတဲ့သူတွေအားလုံးက ပါရမီရှင်လူငယ်တွေချည်းပဲ”
“ပါရမီရှင်တွေ အားလုံး စုဝေးနေကြပြီ။ ဒါက ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ ပွဲတစ်ခုပဲ”
“ဓားသွားတောင်ထွတ်ရဲ့ တောင်ပိုင်းတောင်ထွတ်မှာ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် ရွှမ်ချန်၊ သူ့ရဲ့ ညာလက်ရုံး ရွှီဟန်နဲ့ မြောက်ပိုင်းတောင်ထွတ်မှာ နံပါတ်တစ် သိုင်းပညာရှင် မုန့်ကျိုးတို့လို ငါတို့ဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်လူငယ် အများအပြားလည်း ရှိတယ်”
“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးခန်းမကို တတိယအကြီးအကဲက ဦးဆောင်တာ မဟုတ်လား”
“တတိယအကြီးအကဲ တာအိုဆရာကောင်းကင်အလင်းက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်။ သူရှိနေရင် ငါတို့ခရီးစဉ်မှာ ဘာမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး”
“...”
ဆွေးနွေးမှုများစွာမှတစ်ဆင့် ကျန်းဟန်သည် ယခုတစ်ကြိမ် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းအဖွဲ့၏ အခြေအနေအကြောင်း လေ့လာခဲ့ရသော်လည်း အကြမ်းဖျင်းအခြေအနေကိုသာ သိခဲ့ရသည်။ တကယ်တော့ သူတို့ပြောခဲ့သည့်အရာများက အခြေခံအချက်အလက်များသာဖြစ်ပြီး အတွင်းသတင်းများကို သူတို့ လုံးဝ မသိခဲ့ကြပေ။
ယာဉ်အုပ်စုက ဆက်လက်ပျံသန်းနေခဲ့သည်။
သူတို့က အမြန်လေယာဉ်ဖြင့် (၁၃) ရက်ကြာ ခရီးသွားခဲ့ကြသည်။
ဤကာလအတွင်း မုန့်မုန့်က ကျင့်ကြံသည်... သို့မဟုတ် ကျန်းဟန်၏ဘေးတွင် နေကာ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ သူမ၏ ဇာတ်လမ်းများကို သူ့အား ပြောပြခဲ့သည်။
“သစ်ခွတောင်ထွတ်က ကျန်းဟန်ယန်က ခရီးသွားနေတုန်းမှာ ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူနိုင်ရတာလဲ”
“သူက ယောကျ်ားလေးတွေကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုပြုမူတာက အဆင်မပြေဘူး”
“ဒါက မသင့်တော်ဘူး”
“ဒီလိုလူမျိုးကို လေ့ကျင့်ရေးမှာ ပါဝင်ခွင့်မပြုသင့်ဘူး”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအချို့ တီးတိုးပြောနေကြသည်။
သို့သော် မုန့်မုန့် မကြားနိုင်ပေ။ သူမက အသံလုံအလွှာတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားပြီးဖြစ်ကာ ကြားလျှင်ပင် အရေးမကြီးပေ။
သူမက အစကတည်းက မင်းသမီးလေးတစ်ပါးပင်။
(၁၃) ရက်အကြာတွင် ယာဉ်အုပ်စုက သူတို့၏ ခရီးစဉ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
“လေယာဉ်ထဲမှာ အနားယူပါ။ မင်းတို့ဘာသာမင်း အဖွဲ့ဖွဲ့လို့ရတယ်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ လူ (၃၀) ပါဝင်တယ်။ မင်းတို့ ဒီက လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတွေကို စူးစမ်းလေ့လာလို့ရတယ်။ တစ်ခုခု တွေ့ရင် တခြားသူတွေကို သတင်းပို့နိုင်တယ်”
ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ တတိယအကြီးအကဲ တာအိုဆရာကောင်းကင်အလင်းက စည်းမျဉ်းများကို ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။
“နောက်တော့ ထူးချွန်တဲ့ တပည့်တချို့က သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လေ့ကျင့်ရေးအဖွဲ့တွေကို အရင်ရွေးချယ်ခွင့်ရလိမ့်မယ်”
သူက အရည်အချင်းရှိသော တပည့်အချို့ကို ကပ္ပတိန်များအဖြစ် ဆောင်ရွက်ခွင့်ပြုခဲ့သည်... အဓိကအားဖြင့် သူတို့ကို လေ့ကျင့်ရန် အခွင့်အရေးပေးရန် ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ချန်နှင့် အခြား ထူးချွန်သော ပုဂ္ဂိုလ်များက သူတို့၏အဖွဲ့များကို ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။
ရွှီဟန်၏ အလှည့်ရောက်သောအခါ သူက လေယာဉ်ပေါ်ရှိ သူ၏အစ်ကိုကြီး ရွှမ်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ ပြုံးပြီး နာမည်များကို စတင်ရေတွက်လိုက်လေသည်။
“သစ်ခွတောင်ထွတ်က ဟွားချူရန်...”
“သစ်ခွတောင်ထွတ်က ကျန်းဟန်ယန်...”
“သားရဲလေ့ကျင့်ရေးတောင်ထွတ်က ရှုန်းဖုန်းရန်...”
ဒေါက်...
တတိယနာမည်က မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ဖြစ်နေသည်။
“သူ မလာဘူးလား”
“ကောင်းပြီလေ။ ဒါက သူ့အတွက် သင်ခန်းစာလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားမှာပေါ့”
“ဒါပေမဲ့ ကျန်းဟန်ယန်...”
ရွှီဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။
“သစ်ခွတောင်ထွတ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေး ဟွားချူရန်... ကျန်းဟန်ယန် သေတာကို သူမ မျက်စိနဲ့တပ်အပ် မြင်အောင် ငါ လုပ်မယ်”
ထို့နောက် ရွှီဟန်က အားနည်းသော တပည့်အချို့ကို ကျပန်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။
အဖွဲ့ငယ်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းသွားသည်။
မုန့်မုန့်ဘက်တွင် အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းသောအခါ စုဝေးမည့်နေရာများအကြောင်း အရိပ်အမြွက်များ ရှိနေသည်။
သစ်ခွတောင်ထွတ်မှ သာမန်တပည့် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရသည်။
သူတို့၏ ကပ္ပတိန်မှာ ရွှီဟန်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ သူတို့အားလုံး အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကြသည်။
“ဝိုး... စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က ငါ့ကို ရွေးတာ ငါ တကယ်ကံကောင်းတာပဲ”
“အခု ငါတို့မှာ ကြီးမားတဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေပြီ။ စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန် ရှိနေရင် ငါတို့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုက သေချာပေါက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူလာလိမ့်မယ်”
သူတို့က အခြားသူများ၏ မနာလိုသော အကြည့်များကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဤလူများ၏ မျက်နှာများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က ၎င်းကို အလွန်နှစ်သက်နေကြသည်။
သို့သော် ကျန်းဟန် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။
“ရွှီဟန်က သစ်ခွတောင်ထွတ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသခင်မလေးနဲ့ မုန့်မုန့်ကို ရွေးချယ်တာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ”
လူအုပ်ကြီးနောက်သို့ လိုက်ထွက်လာရင်း အောက်ဘက်ရှိ တောင်တစ်တောင်၏ ချောက်ကမ်းပါးစွန်းတွင် သူတို့ စုရုံးခဲ့ကြသည်။
ဤရှည်လျားသော တောင်တန်းများက လေစုန်းမကန္တာရနှင့် အနီးဆုံးဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် ရပ်တည်နိုင်သော အဖွဲ့များ၏ ကပ္ပတိန်များအားလုံးနီးပါးက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းတွင် ကျော်ကြားသော ဇာတ်ကောင်များ ဖြစ်ကြသည်။
တကယ်တော့ အခြားဂိုဏ်းသုံးခုအတွက်လည်း အခြေအနေက အတူတူပဲဆိုတာကို လူတိုင်းသိကြပါတယ်။ လူတိုင်းက အဖွဲ့တွေကို ဦးဆောင်ဖို့ အရည်အချင်းရှိတဲ့ တပည့်တွေ ရှိတယ်။ အသင်းအဖွဲ့နဲ့ မနေချင်တဲ့သူတွေက တစ်ကိုယ်တော် သမားတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုပဲလေ။
မကြာမီ ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်၏ အဖွဲ့ရှိ လူတိုင်း စုဝေးမိကြသည်။
“ဟင်”
ရွှီဟန်က တပည့်သစ် ယဲ့ဖုန်းဖြစ်သော ကျန်းဟန်ကို မှတ်မိနေသေးသည်။
သူက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။
“မင်းနာမည်က ယဲ့ဖုန်း မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ နည်းပါးလှတဲ့ ခွန်အားနဲ့ မင်းသဘောဆန္ဒအတိုင်း လေစုန်းမကန္တာရကို ဘယ်လိုလုပ် လာရဲတာလဲ။ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ဖောက်ဖျက်တဲ့အတွက် မင်းကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးရမလဲ”
“မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ။ ငါတို့ကို အပြစ်ပေးနိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား”
မုန့်မုန့် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားသည်။
သူမကို ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြောဆိုခြင်းများကို တစ်ခါတစ်ရံ သူမ လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း သူမဖခင်ကို ပစ်မှတ်ထားလာပါက သူမ လုံးဝ သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။
“ဟား... ဟားဟားဟား...”
ရွှီဟန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ မပျော်မရွှင်ဖြစ်သွားသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”
သူက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းကာ သူတို့ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။ သစ်ခွတောင်ထွတ်၏ အကြီးဆုံးသခင်မလေး ဟွားချူရန်ကို မရည်ရွယ်ဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“လေစုန်းမကန္တာရက ငါတို့ရှေ့မှာ ရှိတယ်။ ငါ့အဖွဲ့မှာ စည်းမျဉ်းတချို့ ရှိတယ်။ ပထမအချက်... ငါ့ညွှန်ကြားချက်ကို နားထောင်ရမယ်။ ဒုတိယအချက်... ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ အဖွဲ့ကနေ မထွက်သွားရဘူး။ တတိယအချက်... ဒီက သရဲတစ္ဆေတွေတင်မကဘူး တခြားဂိုဏ်းသုံးခုက တပည့်တွေကိုပါ သတိထားသင့်တယ်။ ရှေးခေတ်ကတည်းက အဲဒီဂိုဏ်းတွေက ငါတို့ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကို ရန်လိုခဲ့ကြတယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါတို့က မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုထဲမှာ အင်အားအကြီးဆုံးမို့လို့ပဲ။ ဒါပါပဲ။ ထွက်သွားကြစို့”
ရွှီဟန်က ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ပျံသန်းရေး သင်္ဘောတစ်စင်းကို ယူကာ ရှေ့သို့ ချီတက်သွားလေသည်။
အခြားသူများမှာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပျံသန်းနေကြသည်။ အချို့က ပျံသန်းရန် ဓားများကို အသုံးပြုကြပြီး အချို့က တိုက်ရိုက် ပျံသန်းကြသည်။ ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့လည်း သူတို့အထဲတွင် ပါဝင်သည်။
မုန့်မုန့်က ယခု ကျောင်းလွယ်အိတ်တစ်လုံး လွယ်ထားပြီး ၎င်းမှာ အရင်ကနှင့် မတူပေ။
သို့သော် ရွှီဟန်၏ စကားများကြောင့် ကျန်းဟန်၏ မျက်လုံးများ အေးခဲသွားလေသည်။
လူတိုင်း၏ အမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက အင်အားအကြီးဆုံးဟု သူတို့အားလုံး ထင်နေကြသော်လည်း တကယ်တော့ အခြား မဟာဂိုဏ်းကြီး သုံးခုနှင့် အဆင့်တူတူပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် အခြားဂိုဏ်းသုံးခုအပေါ် သူတို့တွင် ရန်ငြိုးများစွာ ရှိကြလေသည်။
“ယဲ့ဖုန်း... မင်းက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ထွက်လာတာ။ နောက်မှ လေ့ကျင့်တဲ့အခါ ငါနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် နေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက တပည့်သစ်ပဲလေ။ အခု မင်းဒီရောက်နေတာက အဓိကအားဖြင့် မင်းရဲ့အမြင်တွေကို ကျယ်ပြန့်စေဖို့ပဲ”
ရွှီဟန်က နောက်လှည့်ပြီး ကြင်နာစွာ ပြောလိုက်သည်။
“ညီငယ်ကျန်းက သစ်ခွတောင်ထွတ်က ဆေးလုံးသန့်စင်ရေး ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဘယ်လောက် အားကောင်းလဲ ငါမသိသလို မင်းရဲ့ခွန်အားကိုလည်း ငါမသိဘူး။ ငါ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ သေချာတာပေါ့... အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ ဆေးလုံးတချို့ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ ညီငယ်ကျန်းကိုလည်း လိုအပ်လိမ့်မယ်”
မုန့်မုန့်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
“ရွှီဟန်က ဘာလို့ ငါတို့အပေါ် ရုတ်တရက်ကြီး ကောင်းလာတာလဲ”
သူမ တစ်ခုခုပြောတော့မည့်အချိန်မှာပင် ကျန်းဟန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်။ စီနီယာ့အကူအညီအတွက် အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်”
“ကိစ္စမရှိပါဘူး”
ရွှီဟန်က ကြင်နာစွာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့အားလုံး ဂိုဏ်းတူညီအစ်ကိုတွေပဲ။ ငါ မင်းတို့ကို သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပေးမှာပါ... ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က လိမ္မာရမယ်”
တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရွှီဟန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ရှိနေကြောင်းကို ကျန်းဟန် တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီကောင်က လှုပ်ရှားတော့မှာလား”
သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုက တကယ့်ကို သဘောကောင်းတာပဲ”
ဤအရာကို မြင်သောအခါ အခြားသူများမှာ များစွာ ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားကြသည်။ အချို့က ပြုံးပြီး ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
“ဟုတ်တယ်... စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်ရဲ့ နာမည်ကို ကျွန်တော် ကြားနေတာ ကြာပြီ။ သူက စွမ်းအားကြီးပြီး ဂိုဏ်းမှာ စိတ်သဘောထား ကောင်းတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြတယ်”
“မှန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်ကို လေးစားလာတာ ကြာပါပြီ။ ဒီနေ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် တွေ့ရပြီ”
“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က သိပ်အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ”
ရွှီဟန်သည် ပရိသတ်တစ်စုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားလေသည်။
“ငါက တင်းကျပ်တဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ များသောအားဖြင့် တခြားသူတွေနဲ့ စကားပြောဆက်သွယ်ရတာကို သဘောကျတယ်။ ငါတို့အားလုံးက ဂိုဏ်းတူတပည့်တွေပဲ။ အချင်းချင်း သူငယ်ချင်းတွေလို ဆက်ဆံလို့ရပါတယ်။ ငါနဲ့အတူ ရှိနေတဲ့အခါ မင်းတို့ အရမ်းကြီး စည်းကမ်းတင်းကျပ်နေစရာ မလိုပါဘူး”
သူက ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က သိပ်သဘောကောင်းတာပဲ”
လူအုပ်ကြီးသည် ရွှီဟန်၏ အပြုအမူကြောင့် လုံးဝ ကျေနပ်သွားကြသည်။
ဤမျှ စိတ်သဘောထားကောင်းပြီး စွမ်းအားကြီးသော သူတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့ရရန် ခက်ခဲလှပေသည်။
သို့သော် မုန့်မုန့်က မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။ သူမက အလွန်ထက်မြက်သည်။ ခုနက ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တုံ့ပြန်မှုအရ ရွှီဟန်က ပြဿနာရှာတော့မည်မှာ သေချာကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။
သူမက သူ့ကို ပို၍ပင် သတိထားလာမိသည်။
‘သောက်ကောင်... နင် ငါတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား’
ရွှီဟန်က ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်ကို နောက်ထပ် စကားကောင်းအချို့ ပြောခဲ့ပြီး သူ၏ သဘောထားက ပို၍ပို၍ ဖော်ရွေလာသည်။ သို့သော် သူက သူတို့နှင့် ခဏသာ စကားပြောခဲ့ပြီး အချိန်အများစုကို အခြားသူများနှင့် စကားပြောခဲ့သည်။ မကြာမီ အဖွဲ့ထဲမှ လူတိုင်း အဆင်ပြေသွားကြသည်။
လေထုက ပေါ့ပါးနေသည်။
သို့သော် လေစုန်းမကန္တာရထဲသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ရွှီဟန် တဖြည်းဖြည်း စကားရပ်သွားသည်။ အခါအားလျော်စွာ သူက ကြီးလေးသော အကြည့်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လေ့ရှိသည်။
“ချီထျန်း၊ ကျုံးရှီး၊ အိုလန်... မင်းတို့သုံးယောက် ဘယ်ဘက်ကို သွားပြီး စုံစမ်းကြည့်။ ငါတို့နဲ့ မီတာငါးရာ အကွာအဝေးမှာပဲ နေ။ တစ်ခုခု ပုံမှန်မဟုတ်ရင် အချိန်မရွေး ငါ မင်းတို့ကို ကူညီပေးနိုင်တယ်”
ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ရွှီဟန်က ပြောလိုက်သည်။
“မာကျီ... မင်းတို့ ခြောက်ယောက် ညာဘက်ကိုသွားပြီး စုံစမ်းကြည့်။ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခုတွေ့ရင် ငါ့ကို ချက်ချင်း သတင်းပို့။ ဒီနေရာက အရမ်းတိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်။ သရဲတစ္ဆေတွေ ဒါမှမဟုတ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတွေ ရှိနိုင်တယ်”
ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...
ခေါ်ထုတ်ခံရသော လူကိုးယောက်က အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ခွဲပြီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ တောင်များကို ရှာဖွေကြလေသည်။
သူတို့ထဲမှ အတော်များများက အလွန် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသည်။
အခန်း (၁၉၃၁) ပြီး
***