Bagan
Innovation
Bagan
Innovation Technology
Toggle navigation
Book List
Back to Chapter List
Title
Show in VIP/Series
Status (Active / Inactive)
<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">အံ့ဩစရာ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်(၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ကြောက်စရာကောင်းတာ တစ်ခုခုနဲ့ တိုးမိတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ညာဘက်မှ အလန့်တကြား အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ပင်တစ်ပင်၏ အရိပ်က အမျိုးသား၏ဘေးမှ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်တော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အားနည်းတဲ့ သရဲတစ္ဆေလေးပဲ။ ဒီမှာ ပြဿနာလာရှာရဲတယ်ပေါ့လေ။ ပြင်းပြလောင်ကျွမ်းနေတဲ့ နေမင်းခုတ်ချက်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ထိတ်လန့်နေသော တပည့်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆုတ်... ရန်သူကို ငါ ရှင်းလိုက်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဧရာမ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ညှိုးနွမ်းနေသော သစ်ပင်၏ အရိပ်က တုန်ခါသွားပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးက ဆယ်စက္ကန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တပည့်က ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စုကြ။ ဒီမှာ အဆင်ပြေသွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စုံစမ်းရန် ထွက်သွားသော လူအုပ်ကြီး ပြန်ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန် မည်မျှစွမ်းဆောင်နိုင်သည်ကို လူတိုင်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ခုနက သူထုတ်ဖော်ခဲ့သော စွမ်းအားက အလွန်အားကောင်းလှသဖြင့် လူငယ်မျိုးဆက် တပည့်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် လုံးဝမတူပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အချို့လူများကပင် ပြောဆိုကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဂိုဏ်းရဲ့ ကာကွယ်သူတစ်ယောက်လိုပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒါက နည်းနည်းတော့ ပိုလွန်းသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ရွှီဟန်ကို စိတ်ထဲမှ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘယ်လို အထာကျတဲ့ လုပ်ရပ်လဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူက အတော်လေးဟန်ဆောင်ကောင်းတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း... မင်း ဒီက ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျရဲ့လား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ပြုံးပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ကြောက်ရွံ့နေဟန်ဆောင်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသော လေသံဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း... ကျွန်တော် အသားမကျသေးဘူး။ နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသလို ခံစားရတယ်။ ကံကောင်းတာက စီနီယာက ကျွန်တော်တို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနေလို့ပါ။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမှန်း သိမှာမဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း... မင်းက လူသစ်ပဲလေ။ ဒါက မင်းရဲ့ ပထမဆုံး လေ့ကျင့်မှုဆိုတော့ စိတ်လှုပ်ရှားတတ်တာပေါ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏အတိတ်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ရွှီဟန်က အသံကိုနှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လိုက်ခဲ့။ ဗဟိုဒေသဆီ ဆက်သွားကြရအောင်။ ကံကောင်းရင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုနဲ့ ဆုံတွေ့နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တင်းမာသော လေထုတစ်ခု ဖန်တီးလိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဖေဖေက သရုပ်ဆောင် အရမ်းကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၏ ရယ်မောသံက ကျန်းဟန်၏နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဟမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ခပ်ဖွဖွ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေဖေ လုပ်စရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ သူ့ကို နောက်ပြောင်ချင်စိတ် ပေါ်လာလို့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သိပ်ဆိုးတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက တမင်လုပ်တာလား... မလုပ်တာလားဆိုတာ ငါတို့ မကြာခင် သိရတော့မှာပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ယေဘုယျအားဖြင့် ပြောရရင် ရန်လိုနေတာ သေချာပေမဲ့ ရုတ်တရက်ကြီး ဖေဖေတို့ကို နှစ်သိမ့်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ ဒီလိုလူမျိုးက လျှို့ဝှက်ပြီး အကြံအစည်ရှိနေတတ်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး ခံစားလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ မသေချာဘူး။ သူ့ကို သတိထားနေဖို့ပဲ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီး လိမ္မာပါတယ်။ သူ့ကို သွားမလှည့်စားရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သူမကို သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ ဖေဖေတို့က ဂိုဏ်းထဲမှာ မရှိတော့တဲ့အတွက် သတိထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်သင့်တယ်။ အဲဒါက အရေးအကြီးဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ထဲတွင်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က လူတိုင်းနှင့် အခါအားလျော်စွာ စကားပြောဆိုလေ့ရှိပြီး ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့က အနောက်ဘက်တွင် အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သစ်ခွတောင်ထွတ်၏ အကြီးဆုံးသခင်မလေး ဟွားချူရန်အတွက်မူ သူမက အဖွဲ့နောက်သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်လာပြီး မုန့်မုန့်ကို အခါအားလျော်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာက အမြဲတမ်း ရှုပ်ထွေးနေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ခရီးစဉ်အတွင်း ရွှီဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် လူတစ်ယောက်ကို အခါအားလျော်စွာ စေလွှတ်လေ့ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">နှစ်ရက်အကြာတွင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း... မင်းက လူသစ်ဆိုပေမဲ့ အတွေ့အကြုံရဖို့ လိုတယ်။ ညာဘက်ကိုသွားပြီး ညီငယ်ကျန်းနဲ့ စုံစမ်းကြည့်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပါပြီ စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့ ညာဘက်ရှိ တောင်ပေါ်တောအုပ်ကို စူးစမ်းရှာဖွေနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကျန်းဟန်က ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ထဲမှ လူများအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘အဲဒါ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် သရဲတစ္ဆေလား’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တောအုပ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် သဲလွန်စအချို့ကို သူ ကြိုတင် အာရုံခံမိပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းဟန် အဲဒီကိုသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... အခု ဒီကိုလာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ သရဲတစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သုံးစက္ကန့်ခန့် စောင့်ပြီးနောက် ရွှီဟန် လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်။ အမှောင်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော သရဲတစ္ဆေကို ကြည့်ရင်း သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သေလိုက်စမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူပစ်လွှတ်လိုက်သော ဓားရောင်ခြည်က ရှေ့သို့ ခုတ်ပိုင်းသွားပြီး ထိုသရဲတစ္ဆေကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက ကျန်းဟန်ကို ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် အာမခံလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း... မကြောက်ပါနဲ့။ ငါ ဒီမှာရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၏ မျက်နှာကြွက်သားများ တုန်ယင်နေသည်။ သူမ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းထားရန် အနည်းကြိုးစားနေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဖေဖေ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဖေဖေက သမီးကို အမြဲတမ်း ရယ်အောင်လုပ်နေတာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်လေးမှာတင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တောင်စောင်းပေါ်တွင် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် လျှောကျလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်နေပြီး လှိုင်းဂယက်များ ထနေသော အနက်ရောင် တွင်းပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက... လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန် ဝမ်းသာသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အသေးစား လျှို့ဝှက်နယ်မြေများ၏ (၈၀) ရာခိုင်နှုန်းကျော်တွင် အဖိုးတန်ရတနာများစွာ ရှိလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... စီနီယာက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတာပဲ။ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ချက်တည်းနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တာပဲ။ အဲဒါ အံ့ဩစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီဟန် ဆွံ့အသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဟိုကျောက်တုံးက...’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ထားလိုက်တော့’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူ မသိဘူး။ ဤအချိန်တွင် သူက ကျန်းဟန်ကို အနည်းငယ် မျက်စိကျလာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း... စိတ်အေးအေးထားပါ။ ငါတို့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေကြရအောင်။ ပထမတော့ စွမ်းအင် အတက်အကျတချို့ကို ငါ ခံစားမိရုံပါပဲ... ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က လက်ခုပ်တီးကာ အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... စီနီယာက အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးထဲ ဝင်ကြရအောင်။ မှတ်ထား... အဲဒီထဲဝင်သွားရင် မင်းတို့ သတိထားရမယ်... ပြီးတော့ ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း စုဝေးလာကြသည်။ သူတို့ စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ရွှီဟန်က မုန့်မုန့်နှင့် ကျန်းဟန်တို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ထဲမှ လူသုံးဆယ့်တစ်ယောက်စလုံး လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာရှိ ရှုခင်းက ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အလွန်ဆင်တူသည်။ နေမရှိဘဲ ကောင်းကင်က မှိုင်းနေသည်။ သူတို့က တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင်လည်း ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ရှေ့ရှိ ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့ ရှိနေလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောအုပ်က အလွန်မှောင်မိုက်နေပြီး တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်လက်ချောင်းကိုတောင် မမြင်ရလောက်အောင် မှောင်မိုက်နေသည်။ ရှေးဟောင်းမြို့လေးသာ အနည်းငယ် လင်းထိန်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ကိုယ့်အသက်ရှူသံကိုတောင် ကြားနေရလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒီလို လုံးဝ တိတ်ဆိတ်မှုနဲ့ အမှောင်ထုက လူတစ်ယောက်ကို ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ တုန်လှုပ်သွားစေ၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တောအုပ်ထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတာ တစ်ခုခု ပုန်းအောင်းနေသလိုပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာနေလို့ မရဘူး။ ရှေးဟောင်းမြို့ကို ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်၏ အသံက တိုးညှင်းပြီး အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်ပေါက်က ပျောက်သွားပြီ... ဒီမှာမရှိဘူး။ အဲဒီ ရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ ရှိတယ်။ ထွက်ပေါက်ကို အရင်ရှာကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ဒီနေရာက အခြေအနေကို တော်တော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူ စဉ်းစားလို့မရချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက လူတွေကို အသင့်တော်ဆုံးနည်းလမ်းနဲ့ တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ချီထျန်း... မင်းတို့က ရှေ့ကနေ လမ်းပြပြီး ဆူးခြောက်ချောင်းပုံစံနဲ့ ရှေ့ကိုတက်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟွားချူရန်... မင်းတို့က အလယ်မှာနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်။ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ငါတို့ကို ချက်ချင်း အသိပေး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အိုလန်... မင်းတို့က အဖွဲ့ရဲ့ အနောက်မှာနေပြီး ငါတို့ကို အချိန်မရွေး ကူညီဖို့ အသင့်ပြင်ထား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်၊ ယဲ့ဖုန်း... မင်းတို့နှစ်ယောက် ငါ့နောက်ကနေ လိုက်ခဲ့။ တစ်ယောက်ယောက် ဒဏ်ရာရရင် သူ့ကိုကူညီဖို့ ဆေးလုံးတချို့ ပေးနိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း၏ တာဝန်များကို ခွဲဝေပေးပြီးပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ရွှီဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခု သွားကြစို့။ တောအုပ်နောက်ကွယ်မှာ ကြောက်စရာကောင်းတာ တစ်ခုခု ရှိမရှိ ငါ သံသယဖြစ်မိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“တစ်ခုခု ဖြစ်တာနဲ့ မင်းတို့ အရင်ပြေး... ငါ မင်းတို့ကို အကာအကွယ်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီး လျင်မြန်စွာ ရှေ့သို့ တိုးသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က အဖွဲ့၏ အနောက်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်။ သူ့ရှေ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ ရှိနေပြီး ရွှီဟန်၏အမြင်တွင် ယဲ့ဖုန်းနှင့် ကျန်းဟန်ယန် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးရတနာတွေကို ထုတ်ထား။ ပေါ့ဆလို့ မရဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သစ်ခွတောင်ထွတ်၏ အကြီးဆုံးသခင်မလေး ဟွားချူရန်သည် မကြာသေးမီက နှလုံးကွဲကြေနေခဲ့သည်။ သူမက သူမသင်ယူခဲ့သမျှကိုပင် စတင်သံသယဝင်လာပြီး အမြတ်အစွန်းနှင့် အရှုံးများအတွက် စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူမ စကားများများစားစား မပြောခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော အရေးကြီးသောအချိန်တွင် သူမက အဖွဲ့သားများကို သတိပေးနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ထဲရှိ လူအများအပြားက ကာကွယ်ရေး သို့မဟုတ် ထောက်လှမ်းရေး ရတနာအချို့ကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ယန်ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေရင်း ရှေ့သို့ လျင်မြန်စွာ ချီတက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘုရားရေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဘာလို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်မရတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ရှေးဟောင်းမြို့က ရှေ့မလှမ်းမကမ်းမှာ ရှိနေတာ သေချာပေမဲ့ ငါတို့ ငါးမိနစ်လောက် သွားနေတာတောင် အကွာအဝေးက အတူတူပဲ ဖြစ်နေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရှီး...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြား ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူသွင်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ အချိန်တောက်လျှောက် ဒီနေရာမှာပဲ ရှိနေတာ။ ငါတို့ ပိတ်မိနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤမျှ ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ ကြုံတွေ့ရမည်ဟု ဘယ်သောအခါမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့တွင် ကာကွယ်ရေးရတနာ အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း အချည်းနှီးသာဖြစ်သည်။ ဤနေရာမှ ထွက်သွားရန် နည်းလမ်း လုံးဝမရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မကြောက်ကြနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤကဲ့သို့သော သဘောထားကမှ သူ၏ အစစ်အမှန် သဘာဝဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် သူ သတိမထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ခွန်ဖန်းဖိနှိပ်တောင်ပံ ဝင်္ကပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက ဝင်္ကပါအလံများစွာကို ထုတ်ယူကာ ဝင်္ကပါတစ်ခု တည်ဆောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်လုံးမှော်မီးတောက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး အနီးနားတစ်ဝိုက်ကို လင်းထိန်စေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တောအုပ်ထဲတွင် သိပ်သည်းသော အနီရောင် အစက်အပြောက်များ ရှိနေကြောင်း လူအုပ်ကြီး ချက်ချင်း တွေ့ရှိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သေချာကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအရာများက သတ္တဝါအချို့၏ မျက်လုံးများဖြစ်ကြောင်း သူတို့ တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သွေးနီရောင်မျက်လုံးများက သွေးဆာနေသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ထင်ဟပ်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းမြို့၏ လားရာက သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ ကွင်းပြင်တစ်ခု ရှိနေပုံရကြောင်း လူအုပ်ကြီး သတိပြုမိသွားကြသည်။ သူတို့က အရင်က ဤနေရာကို ပတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျီ...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် သိပ်သည်းသော အနီရောင်အစက်အပြောက်များ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီးက ပိုမိုနီးကပ်လာသောအခါ ဤသတ္တဝါတစ်ကောင်စီမှာ တစ်မီတာကျော် ရှည်လျားကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သွေးဆာလင်းနို့ဘုရင်တွေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၂) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>
Save