Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">စီနီယာအစ်ကိုက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ (၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်မှ လူအုပ်ကြီးကို သူ ဘာညွှန်ကြားချက်မှ ထပ်မပေးတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဟွားချူရန် အံကို ကြိတ်ကာ မှော်ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည့် ခြေလှမ်းကျဲ အဆောင်တစ်ခုကိုလည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမြန်နှုန်းက သိသိသာသာ တိုးလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် လွတ်မြောက်ရန် နည်းလမ်းများက အတော်လေး အရေးကြီးသည်။ လူတိုင်းက အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်သူများက သေချာပေါက် နှေးကွေးမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက်ရှိ တပည့်အနည်းငယ်၏ မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို ကယ်ပါဦး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ သူမ ကျန်းဟန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တစ်ခါတလေကျရင် သမီးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ စည်းတစ်ခု ထားရှိဖို့ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လေးနက်စွာ အကြံပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တခြားသူတွေရဲ့ အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေဆုံးခြင်းက ဖေဖေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါက အမှားအမှန် မဟုတ်ဘူး... ဒါပေမဲ့ သမီး ပိုပြီး နေလို့ကောင်းစေလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို ကူညီဖို့ဆိုတာ လက်တစ်ချောင်း မရုံလောက်ပါပဲ။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက်လုံး သမီးကို ဂရုမစိုက်တတ်ဖို့ ဖေဖေ သင်ပေးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး... သမီးကို ဘေးကင်းစေဖို့ပါ။ မုန့်မုန့်... သမီး ကြီးလာပြီပဲ။ အနာဂတ်မှာ သမီးရဲ့ စိတ်ခံစားချက်အတိုင်း အလုပ်လုပ်သင့်တယ်။ သမီးရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုက သမီးရဲ့ ဦးစားပေးဖြစ်သင့်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် စကားပြောနေစဉ် ကျန်းဟန်က ညင်သာစွာ ပြုံးပြီး သူ၏စိတ်ကို အနည်းငယ် လည်ပတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များကို ခြိမ်းခြောက်ရန် သူက စွမ်းအားအနည်းဆုံး အသုံးပြု၍ အမှန်ကန်ဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း…</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နောက်သို့ လိုက်နေသော နတ်ဆိုးနွယ်ပင် ရုတ်တရက် နှေးကွေးသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းသွားသည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။ လမ်းတစ်ဖက်တစ်ချက်ရှိ ခြံဝင်းများမှ သစ်ရွက်များမှာလည်း အရင်ကလောက် မတုန်ခါတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်တဲ့ လူငါးယောက် ဒါမှမဟုတ် ခြောက်ယောက်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့သူတွေအားလုံး ဒီနေရာမှာ သေရလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုက လူများကို ရတနာများ ပေးစွမ်းနိုင်သော်လည်း လူများကို အလောင်းမကျန်အောင်လည်း သေဆုံးစေနိုင်သည်။ အခွင့်အလမ်းများနှင့် အန္တရာယ်များက အတူယှဉ်တွဲ တည်ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“နားလည်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် နှုတ်ခမ်းစူကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖေဖေ သမီးနဲ့အတူ ရှိနေသရွေ့ သမီး ပျော်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ရှေးဟောင်းမြို့အလယ်ရှိ လမ်းဘေးသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ကြပြီး ထိုနေရာတွင် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များ၏ သစ်ပင်များ အပြင်းထန်ဆုံး တုန်ခါနေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ခဏအကြာတွင် အကြိမ်ရေများစွာ လျော့ကျသွားပြီး ကျန်းဟန် သူ၏စိတ်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များက သူတို့နောက်သို့ ပို၍ပို၍ လိုက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထိုသတ္တဝါများ၏ အမြန်နှုန်းအရ လူအုပ်ကြီး ထွက်ပြေးရန် ပြဿနာမရှိသင့်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒီမှာ... မြန်မြန်လာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရှေးဟောင်းမြို့၏ မြောက်ဘက်... မြို့အစွန်တွင် ထွက်ပေါက်ဖြစ်သော အဖြူရောင် ဝဲဂယက်တစ်ခု ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ရွှီဟန်က ပြန်ပျံသန်းလာသည်။ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များက အဝေးကြီးမှာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ချက်ချင်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူ တစ်ခုခုကို တွေးနေသကဲ့သို့ သူ၏မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက လူအုပ်ဆီသို့ ကိုယ်တိုင် လျှောက်သွားပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ပြီ။ မြန်မြန်လုပ်။ ပြေးတော့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အခုနက အနောက်မှာ နေခဲ့တဲ့သူတွေက အရင်ထွက်ဖို့ ဦးစားပေးတယ်။ ဟွားချူရန်... ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်း... မင်းတို့ ဒီမှာနေပြီး နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေကို ခုခံဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့။ ကျန်တဲ့လူတွေ မြန်မြန်ထွက်သွားကြ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏စကားများကြောင့် လူတိုင်း အတော်လေး စိတ်ထိခိုက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို လာတဲ့ ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်မှာ စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က သူ့အစွမ်းကုန် တကယ်ကြိုးစားခဲ့သည်။ သူက ထွက်ပေါက်ကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ သူတစ်ယောက်တည်း ထွက်သွားမယ့်အစား သူတို့ကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်မှ နတ်ဆိုးနွယ်ပင် ရာပေါင်းများစွာကို ကြည့်ရင်း ရွှီဟန်က သူလိုအပ်သော အချိန်နှင့် အမြန်နှုန်းကို စဉ်းစားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အတူတကွ လှုပ်ရှားရန် သူက ဟွားချူရန်ကို ခေါ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ သူ့ကို ဖြတ်ကျော်မသွားရန် သူ သေချာလုပ်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်မှတစ်ဆင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သမီး တွေ့လား။ သူ့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟွန့်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ရွှီဟန်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အပြုအမူများကို သတိပြုမိပြီး ခပ်ဖွဖွ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အဓိကအင်အားစု ထွက်သွားပြီးနောက် လူလေးယောက်သာ ကျန်တော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟွားချူရန်... မင်း အရင်ထွက်သွားဖို့ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဟွားချူရန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဝဲဂယက်၏ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ၎င်းနှင့် မီတာတစ်ဒါဇင်ခန့် အကွာအဝေးတွင် ရှိနေစဉ် ရွှီဟန်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်... ယဲ့ဖုန်း... မြန်မြန် ထွက်သွားကြ။ ငါ မင်းတို့ကို အကာအကွယ်ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏အသံက အတော်လေး အလောတကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူ မကြာခဏ တိုက်ခိုက်ပြီး သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများက ရဲရင့်ပြီး အားကောင်းလှသဖြင့် သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းပုံပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူက တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်နေရဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူပြောသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ သူတို့ မချဉ်းကပ်မီ ဟွားချူရန်က ခေါင်းကို လှည့်ကာ တိုက်ပွဲဝင်နေသော ရွှီဟန်ကို ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... အရင်က ကျွန်မ ရှင့်ကို အထင်လွဲသွားခဲ့တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမက ထွက်ပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တစ်ပင်၏ ပိတ်လှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ညှိုးနွမ်းနေသော အကိုင်းအခက်များမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှုများက ကြာပွတ်များနှင့် တူသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရိုက်ချက်များက သူ့ကို တုန်ယင်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်။ ယဲ့ဖုန်း... အခု ထွက်သွားတော့။ သတင်းကို အပြင်ထုတ်သွား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံက ကီလိုမီတာတစ်ခုအတွင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ဟွားချူရန်၏ ပုံရိပ်က ထွက်ပေါက်တွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နောက်ဆုံးတွင် အကြံအစည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း သူ၏ လေသံတွင် နက်ရှိုင်းသော အမုန်းတရားနှင့် နာကြည်းမှုများ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ကျန်း... ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟား... မင်းတို့ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝီ…</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက သေတ္တာပုံစံ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ အလင်းလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ဆီ လာခဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အရိပ်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရေတွက်မရနိုင်သော စွမ်းအင်များက ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့အပေါ် ချိတ်ပိတ်သွားသည်။ အလင်းလှိုင်းက ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဖုံးအုပ်သွားပြီးနောက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ နေရာများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ထွက်ပေါက်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေသော ရွှီဟန်က သူ၏အနောက်ရှိ လူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ လက်ချောင်းများကို လှုပ်ယမ်းလျက် မထီမဲ့မြင်ပြုသော အကြည့်ဖြင့် လှောင်ပြောင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက အလွန် ဂရုတစိုက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ညီငယ်ကျန်း... ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း... မင်းတို့ အချည်းနှီး သေရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာကို ဖိနှိပ်ပြီး မင်းတို့အတွက် ကလဲ့စားချေဖို့ ဂိုဏ်းရဲ့ တပ်ဖွဲ့ကို ငါ ဦးဆောင်လာခဲ့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ထွက်ပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားပြီး သူ၏ အပေါ်ပိုင်းက အရင်ထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုရွှမ်ချန်ကို မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ် စော်ကားရဲတာလဲ။ မင်းတို့ သေလမ်းရှာနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး... ငါ နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာနိုင်ပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန် အများကြီး ပိုပြီး သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ ပြန်လာမည့်အချိန်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသော လူနှစ်ဆယ်ကျော်က အပြင်ဘက် ချိုင့်ဝှမ်းတွင် ရှိနေသည်ကိုလည်း သူ မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို တစ်ခုခုက ရုတ်တရက် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်၏ မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ခုခံ၍မရနိုင်သော အင်အားတစ်ခုက သူ့ကို နောက်သို့ ဆွဲခေါ်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မလုပ်နဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ နောက်ပြန်ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရချိန်တွင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင်မရလိုက်ပေ။ သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ့ရှေ့တွင် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">လုံးဝန်းနေသော မျက်လုံးနှစ်လုံးကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ ကင်းကောင်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို အနောက်ကို ပြန်ပစ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ဒေါသတကြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားစမ်း”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက အော်ငေါက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ရွှီဟန်၏ ခြေထောက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အားကုန်သုံးပြီး ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေးဟောင်းမြို့အလယ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပစ်ပေါက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မလုပ်ပါနဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်လုံးများ နီရဲသွားပြီး နာကြည်းသော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏အသံကို ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်စေသော အခြားအသံတစ်ခုက မကြာမီ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူက မုန့်မုန့်ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာဟေး သေးငယ်သွားပြီး မုန့်မုန့်၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်များက သူတို့အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ရဲကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်အတွက်မူ... သူက မုန့်မုန့်၏လက်ကို ကိုင်ကာ အေးအေးဆေးဆေးဖြင့် ထွက်ပေါက်ထဲသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ အပြင်ထွက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူက ထွက်ပေါက်ဘက်ကို ကြည့်ကာ ရင်ဘတ်ကိုထုပြီး ခြေဆောင့်နင်းလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့ စီနီယာကိုယ်စီနီယာ အန္တရာယ်ထဲ ပို့လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးအချိန်မှာ စီနီယာက ကျွန်တော့်ကို သိုလှောင်လက်စွပ် ပေးခဲ့တယ်။ စီနီယာသေရတော့မယ်ဆိုတာ သိရက်နဲ့ နတ်ဆိုးနွယ်ပင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်... စီနီယာ ဒီလိုမလုပ်သင့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် ဆွံ့အသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘သူ ဘာလို့ ဒီလောက် သရုပ်ဆောင်ကောင်းနေတာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ မြန်မြန်သွားကြရအောင်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဟွားချူရန်၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားသည်။ ကျန်းဟန်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သူမ ဝမ်းနည်းသွားပြီး ထွက်ပေါက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရွှီဟန် အပြင်ထွက်မလာသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒီလိုခံစားချက်မျိုးက အရမ်းဝမ်းနည်းဖို့ကောင်းသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒါက စိတ်ဓာတ်ကျစရာ မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ အဖွဲ့မှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရှိရမည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဟွားချူရန်က သူမတွင် တာဝန်များစွာရှိကြောင်း သိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤတစ်ကြိမ် သူတို့စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးက ကပ္ပတိန်ရွှီဟန်ပင် သေဆုံးရလောက်အောင် အန္တရာယ်များလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှီဟန်က သူတို့အပေါ် အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည့် မြင်ကွင်းများကို လူအုပ်ကြီးက တွေးမိသောအခါ လူများစွာ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်လည်း ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက အားကိုးရာမဲ့နေသည့် အခြေအနေကို ပြသကာ အလွန် ဝမ်းနည်းသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူက ငါတို့အတွက် သူ့ကိုယ်သူ စတေးခဲ့တယ်။ သူက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဂလု...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် တံတွေးမမျိုချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘ဘုရားရေ’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘အခု ဖေဖေက မေမေ့ထက်တောင် ပိုတော်တဲ့ သရုပ်ဆောင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီ’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘ဖေဖေက မေမေ့ဆီက သရုပ်ဆောင်တာကို သင်ယူခဲ့တာများလား’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">‘ဒါက ခွေးတွေနဲ့ အိပ်တဲ့သူဟာ သန်းတွေနဲ့အတူ နိုးထလာလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားလိုမျိုးလား’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် အခုလေးတင် အသစ်တစ်ခု သင်ယူလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် ဝမ်းနည်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ လူအုပ်ကြီးက သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ... အရမ်းဝမ်းမနည်းပါနဲ့ ညီငယ်ယဲ့ဖုန်း။ ဒီတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ငါတို့ ဘယ်လိုမှ မခုခံနိုင်ဘူးလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်... စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က အဲဒီမှာ သေချင်မှ သေမှာပါ... ဂိုဏ်းကို အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားကြရအောင်။ သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုမှာ ပိတ်မိနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားရင် သူ့ကို ကယ်ဖို့ လူတွေ သေချာပေါက် လွှတ်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန် သေလို့မဖြစ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ စကားများကို ကြားသောအခါ မုန့်မုန့် ရုတ်တရက် အတော်လေး အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမက နဖူးကို ထိလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ယခုအချိန်တွင် ရွှီဟန်၏ အရိုးတစ်ချောင်းပင် ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၄) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save