“သူတို့က ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်သစ်တွေဆိုတာ ငါတို့သိတယ်။ မသိတဲ့သူတွေဆိုရင် သူတို့ကို အရေးပါတဲ့လူတွေလို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်။ စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ချန်ကို လူကိုယ်တိုင် လာခိုင်းရလောက်အောင် သူတို့က တော်တော် အရှက်မရှိတာပဲ”
ထိုနေရာသို့ သွားရာလမ်းတွင် အာဏာရှိသူများကို မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်တတ်သူအချို့က သူတို့၏ အမြင်များကို အလျင်စလို ပြောဆိုကြသည်မှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။
“အစွန်းရောက်အောင် မောက်မာတာပဲ။ ဒီလောက် မောက်မာတဲ့လူမျိုးကို ငါ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး”
“သူတို့ မျက်နှာတွေကို အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားအောင် ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ်”
“သူတို့က စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ချန်ကို မလေးမစားလုပ်ရဲမှတော့ သင်ခန်းစာပေးရမှာပေါ့။ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို သင်ခန်းစာပေးရမယ်။ တပည့်သစ်တွေအနေနဲ့ စီနီယာအစ်ကိုတွေအပေါ် ဘယ်လိုသဘောထားမျိုး ထားသင့်တယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသင့်တယ်”
ရွှမ်ချန်က စွမ်းအားကြီးပြီး ရှုံးနိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း လူတိုင်းက သိထားသောကြောင့် မီးလောင်ရာလေပင့် လုပ်နေသူ အများအပြား ရှိနေသည်။
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တပည့်သစ်များကြားတွင် ရွှမ်ချန်၏ ဂုဏ်သတင်းနှင့် သူ၏ နံပါတ်တစ်တပည့်အဆင့်အတန်းတို့အရ လူသစ်တစ်ယောက်က သူ့ကို အံတုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
အကယ်၍ ရွှမ်ချန်သာ ရန်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် ယခုအခြေအနေက လုံးဝကွဲပြားသွားလောက်ပေသည်။
အခြေအနေက လုံးဝတိတ်ဆိတ်သွားလောက်သည်။ အချို့လူများက ရွှမ်ချန်ကို ဂရုစိုက်သော စကားအချို့ ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ၎င်းက စကားသက်သက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ တကယ့်တိုက်ပွဲဖြစ်လာသောအခါ သူတို့က ကူညီကြမည် မဟုတ်ပေ။
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ လူရာပေါင်းများစွာသည် ချောက်ကမ်းပါးဘေးသို့ လျှောက်သွားနေကြရာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်အချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ လူအနည်းငယ်ကသာ ၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှာ လူဦးရေအများဆုံး ဖြစ်သည်။ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းက ဒုတိယအများဆုံးဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှာ လူဦးရေအနည်းဆုံး ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် ရွှမ်ချန်က ဦးဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းစရာ တစ်ခုခုရှိနေသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသည်။
အခြားဂိုဏ်းနှစ်ခုကလည်း ရွှမ်ချန်အကြောင်းကို သိကြသည်။
“သူ ဘာလုပ်မလို့လဲ”
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူတစ်စု ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ဖေဖေ”
မုန့်မုန့်က ကျန်းဟန်၏ လက်ကို ဆွဲကာ ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ ရောက်လာပြီ”
“အင်း။ ဖေဖေ မြင်တယ်” ကျန်းဟန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “အထင်အမြင်သေးစရာကောင်းတဲ့ လူယုတ်မာတစ်စုပါပဲ။ မုန့်မုန့်... စောင့်ကြည့်နေလိုက်။ သူက သမီးကို အရေးယူချင်နေပြီဆိုတော့ သူ့ကိုယ်သူ ကိုယ်ကျင့်တရားအရ မှန်ကန်တဲ့နေရာမှာ ရပ်တည်နိုင်အောင် နည်းလမ်းရှာပြီးမှ တရားဝင် လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်”
“သမီး သိပြီ”
မုန့်မုန့်က ခေါင်းညိတ်ကာ မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်သည်။
သူမက ယောကျာ်းလေးလို ဝတ်ဆင်ထားဆဲပင်။ ကျန်းဟန်က အစပိုင်းတွင် အသားမကျသော်လည်း မင်းသမီးလေးက ထိုသို့လုပ်ရသည်ကို ပျော်ရွှင်နေသောကြောင့် သူမ သဘောကျသလို ဝတ်ဆင်ခွင့်ပြုထားလိုက်သည်။
“ကျန်းဟန်ယန်၊ ယဲ့ဖုန်း”
ရွှမ်ချန်က မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်သောအခါ တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်သည်။
“ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ကျန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။
ဟွားချူရန်က သူ၏ ဟန်ပန်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
“သူက ဘာလို့ အရင်ကနဲ့ လုံးဝကွဲပြားသွားတဲ့လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေရတာလဲ”
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ရွှမ်ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများပင်လျှင် မီးလောင်ရာလေပင့်လုပ်ကာ တပည့်သစ်နှစ်ယောက်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်နေသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ကြသည်။
သူတို့က ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးကို ရွှမ်ချန်အတွက် ချန်ထားပေးရန် လိုအပ်သည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ နောက်ပြောင်ချင်သော အမူအရာများရှိပြီး အချို့မှာ ဂရုမစိုက်သလိုဖြစ်နေကာ အချို့မှာမူ တိုက်ခိုက်ချင်နေပုံရသည်။
သူတို့က ကျန်းဟန်ယန်နှင့် ယဲ့ဖုန်းတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ကျင့်နိုင်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။
ရွှမ်ချန် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း စူးရှလာသည်။
သူက ရုတ်တရက် အော်ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်းဟန်ယန်၊ ယဲ့ဖုန်း... ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း သစ်ခွတောင်ထွတ်က တပည့်တွေအနေနဲ့ မင်းတို့ရဲ့ အပြစ်ကို ဝန်ခံလား”
“ဘာအပြစ်လဲ” ကျန်းဟန်က ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်ပြီး မုန့်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်လုံးများက “သမီး ဘယ်လိုထင်လဲ။ သူ စပြီး သရုပ်ဆောင်နေပြီ” ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
“မင်းတို့က ကြီးမားတဲ့အပြစ်ကို ကျူးလွန်ထားတာပဲ”
ရွှမ်ချန်က အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ရွှီဟန်က ငါ့ရဲ့ ညီငယ်ကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ သူက ဟွားချူရန်၊ ကျန်းဟန်ယန်၊ ယဲ့ဖုန်းနဲ့ တခြားလူတွေနဲ့အတူ ဒီနေရာကို စူးစမ်းရှာဖွေဖို့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ခဲ့တယ်။ သူတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီထဲကို ဝင်သွားတဲ့အခါ သူတို့က နတ်ဆိုးနွယ်ပင်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ခံခဲ့ရတယ်။ ညီငယ်ရွှီဟန်က သူတို့အတွက် အကာအကွယ်ပေးခဲ့တယ်။ ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်းက သူ့ရဲ့ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှာ ရှိနေခဲ့တယ်။ သူတို့က ရွှီဟန်ကို မကူညီခဲ့တဲ့အပြင် သူ့ကို ချောက်ကမ်းပါးထဲကို တွန်းချခဲ့သေးတယ်။ သူ့ဆီက ရတနာတွေကို လိုချင်လို့ သူ့ကို သတ်ခဲ့ကြတာပဲ။ အခု မင်းတို့ အပြစ်ကို ဝန်ခံပြီလား”
ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့က ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ ရွှမ်ချန်၏ သရုပ်ဆောင်မှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းက သူတို့နှင့် ဘာမှမဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။
တစ်ဖက်လူက ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ချန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ညီငယ်ရွှီဟန်ရဲ့ စရိုက်ကို လူတိုင်းသိပါတယ်။ သူက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့လူ မဟုတ်ဘူး။ တကယ်တော့ သူ့ကို တစ်ခုခုဖြစ်သွားတယ်လို့ ငါထင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းတို့ မှားသွားတယ်။ မင်းတို့ အရမ်းမှားသွားတယ်”
“မင်းတို့ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို မယူသင့်ဘူး။ သူက သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အတန်ဖိုးထားဆုံးပဲ။ သူ သေမသွားဘူးဆိုရင် ဘယ်တော့မှ တခြားသူကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က လက်စွပ်ကို ယူလာခဲ့တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး သူ့ကို သတ်ခဲ့တာပဲ။ မင်းတို့ကို ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို မင်းတို့ သတ်လိုက်တာပဲ”
ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် လူတိုင်းမှာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
အချို့လူများက ရွှမ်ချန်၏ တစ်ဖက်သတ် ပြောဆိုချက်ကို လက်မခံကြသော်လည်း သူပြောသည့်အရာအချို့ကိုတော့ အသိအမှတ်ပြုကြသည်။
ရွှီဟန်က သူ၏ လက်စွပ်ကို ထုတ်ပေးမည့်အစား သေခြင်းတရားကို ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူက အရေးအကြီးဆုံး အချိန်တွင် တိုက်ခိုက်ခံရခြင်းဖြစ်သည်ဆိုသည်ကို ချန်လှပ်ထား၍မရပေ။
သို့သော် ဤသစ်ခွတောင်ထွတ်မှ တပည့်သစ်များကို ခေါ်ယူခဲ့စဉ်က သူ့တွင် ရည်ရွယ်ချက်ကောင်း ရှိခဲ့သလား။
အချို့လူများက တိတ်တဆိတ် ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်ကြသည်။ “သူက သူတို့ကို လှည့်စားဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား သူကိုယ်တိုင် လှည့်စားခံလိုက်ရတာပဲ။ ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်းကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ မလွယ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်”
“ညီမလေးဟွား၊ မင်းကို ငါ မေးပါရစေ။ နောက်ဆုံးမှာ ကျန်ခဲ့တာ သူတို့သုံးယောက်တည်းလား။ ရွှီဟန် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဘာမှန်းမသိတဲ့ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ ငါပြောတာ မှန်လား” ရွှမ်ချန်က မေးလိုက်သည်။
ဟွားချူရန်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။
'ငါ ရွေးချယ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလား'
ကျန်းဟန်ယန်ဘက်က ရပ်တည်ရမည်လား သို့မဟုတ် ရွှမ်ချန်ဘက်က ရပ်တည်ရမည်လားဆိုသည်ကို သူမ မသိပေ။ ရွှမ်ချန်က လှုပ်ရှားရန် ဆင်ခြေတစ်ခု လိုအပ်နေပြီး သူမက ထိုဆင်ခြေကို ပေးနိုင်ပေသည်။
သူမက ရွှမ်ချန်၊ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများနှင့် အဝေးရှိ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းနှင့် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ လူများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဟွားချူရန်မှာ ဖိအားများစွာအောက်တွင် ရောက်နေပြီး အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူမက မုန့်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ခေါင်းလေးလေးပင်ပင် ညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မ ထွက်လာတဲ့အချိန်တုန်းက စီနီယာအစ်ကိုရွှီဟန်က ထွက်ပေါက်နဲ့ သိပ်မဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိနေတာ။ သူ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ ဘာဆက်ဖြစ်လဲဆိုတာကိုတော့ ကျွန်မ မသိပါဘူး”
“ဒါ အမှန်တရားပဲ။ လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးက ခန့်မှန်းရခက်ပါတယ်” ရွှမ်ချန်က ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကျန်းဟန်ယန်... ဂိုဏ်းက မင်းကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံခဲ့တာကို မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးရဲတာလဲ။ မင်း ဘယ်လိုအပြစ်ပေးခံရသင့်တယ်လို့ ထင်လဲ။ ယဲ့ဖုန်း... မင်းက ဂိုဏ်းထဲကို ဝင်လာတာ မကြာသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလို အရှက်ရစရာ ကိစ္စမျိုးကို လုပ်ခဲ့တယ်။ မင်းက ဘယ်သူလဲ”
“သောက်ကျိုးနည်း...”
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နောက်လိုက်များမှာ နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရသွားသဖြင့် အချို့က ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။
“စီနီယာအစ်ကို ရွှီဟန်ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်ရဲရတာလဲ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို ငါ သတ်ပစ်မယ်...”
“သူတို့က ရွှီဟန်ကို အသတ်ခံရအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေပဲ...”
“...”
ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့က စကားမပြောသောကြောင့် လူတိုင်းက သူတို့ ကြောက်လန့်ပြီး ကြောင်အမ်းသွားသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်။
ရွှမ်ချန်က နှစ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ရှေ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ မမြန်ဆန်ဘဲ တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းနေ၏။
သူက ဤကဲ့သို့ ရန်သူများအပေါ် တဖြည်းဖြည်း ဖိအားပေးရသည်ကို နှစ်သက်ပြီး သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲများကိုပင် ခံစားကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်ရှိ ထိတ်လန့်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ကို သူ မြင်တွေ့ချင်သည်။
သူ၏ ရန်သူများကို ခြေမွပစ်ရသည်ကို သူ နှစ်သက်သည်။
သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်သို့ ရောက်သောအခါ သူ နားရှုပ်သွားသည်။
‘ဒီနှစ်ယောက်က မျက်နှာသေတွေလား။ သူတို့မျက်နှာပေါ်မှာ ဘာအမူအရာမှ မရှိဘူး’
“ဒီနေ့ ဂိုဏ်းကိုယ်စား ငါ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆီးမယ်။ သူတို့ ခုခံမယ်ဆိုရင် ချွင်းချက်မရှိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးခံရမယ်...”
ရွှမ်ချန်က သူတို့ကို ချွင်းချက်မရှိ သတ်ပစ်မည်ဟု မပြောဘဲ ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးမည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူက တစ်ဖက်လူကို ခုခံစေချင်ပါက စကားလမ်းကြောင်း ပိတ်၍မရပေ။ ဤနည်းအားဖြင့် တစ်ဖက်လူက ခုခံလာပါက သူတို့ကို အကြင်နာကင်းမဲ့စွာ သတ်ပစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
မုန့်မုန့်က ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ “သူက အရမ်း အောက်တန်းကျတာပဲ...”
“သမီး သူ့ကို တိုက်ချင်လား” ကျန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။
“အင်း”
“ဒါဆို သွားတိုက်လိုက်လေ”
ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၏ ပခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူမက ရွှမ်ချန်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
‘သူတို့က ငါ့ကို ခုခံနေတာလား’
‘ဟားဟားဟား။ သိပ်ကောင်းတာပဲ...’
ရွှမ်ချန် ဝမ်းသာသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သုံးပေရှည်သော တောင်စိမ်းဓားတစ်လက်က သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ပေါ်လာ၏။
“မင်းတို့ဘာသာ သေဖို့တောင်းဆိုတာပဲ...”
“ဒုက္ခပဲ... ရွှမ်ချန်က သူတို့ကို သတ်ချင်နေတာ...”
လူတော်တော်များများတွင် ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ မကောင်းသော ကြိုတင်ခံစားမှုများ ရှိနေကြသည်။ အကယ်၍ ရွှမ်ချန်သာ သူတို့နှင့် တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့ကို သတ်ပစ်မည် သို့မဟုတ် ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှမ်ချန်၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားအရ သူက သူတို့ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ပစ်ချင်နေပုံရသည်။
ဘုန်း...
ရုတ်တရက် တောင်ကြားအလယ်ရှိ မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုမှ ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...
လူတိုင်းက ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
ရွှမ်ချန်လည်း အရှိန်တင်လိုက်သည်။
ဖြန်း...
နောက်ထပ် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
သို့သော် ဤအသံက အနီးအနားမှ ထွက်ပေါ်လာပုံရသည်။
ရွှမ်ချန် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ချန်...”
ဝှစ်...
လူတစ်ယောက် လွင့်စင်သွားပြီး လေထဲတွင် သွေးများစွာ အန်ချလိုက်သည်။
မျက်စိလျင်သော လူအချို့က သွားအချို့ကိုပင် မြင်လိုက်ရသည်။
ဖူး...
ရွှမ်ချန်မှာ မီတာတစ်ထောင်အကွာသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးသွားသည်။
“ဘာ......”
သေချာမြင်လိုက်ရသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
“မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ......”
ရွှမ်ချန်၏ နောက်လိုက်များနှင့် ဟွားချူရန်အပါအဝင် အခြားသူများအားလုံး ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားကြသည်။
မုန့်မုန့်လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
“သမီး အားအရမ်းမသုံးလိုက်ပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် တစ်ချက်တည်းနဲ့ သူ့ကို လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလဲ”
သူမက ဘေးဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသော လက်တစ်ဖက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
“တာဟေးက တကယ် ဆော့တာပဲ”
မုန့်မုန့်က ၎င်း၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မမြင်လိုက်ရချေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ရွှမ်ချန်သည် မုန့်မုန့်၏ ပါးရိုက်ခံရုံသာမက တာဟေး၏ ပြင်းထန်သော လက်သီးချက်ကိုပါ ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ချန်မှာ အခြေခံအချို့ရှိသောကြောင့် အရိုက်ခံရပြီး မသေဆုံးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
“မင်းက တကယ် သရုပ်ဆောင်ကောင်းတာပဲ”
မုန့်မုန့်က အရှေ့ကိုကြည့်ကာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ “မင်းတို့က မျက်နှာနှစ်ဖက်နဲ့ လူယုတ်မာတွေပဲ။ မင်းတို့ ငါတို့ကို ပြဿနာရှာချင်ရင် ပြောလိုက်လေ။ မင်းတို့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ဆင်ခြေတွေ တော်လောက်ပြီ။ မင်းတို့က လူယုတ်မာတွေပဲ။ တောက်...”
“ဘုရားရေ...”
သူမက ထိုအရာကို လူတိုင်းရှေ့တွင် ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဝိုး... သူက အရမ်း ဩဇာလွှမ်းမိုးတာပဲ...”
“ဟားဟားဟား”
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ တပည့်များထံမှ ရယ်မောသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူအများအပြားက ဆူညံပွက်လောရိုက်လာကြသည်။
“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေက တော်တော်လေး စရိုက်ရှိတာပဲ”
“မယုံနိုင်စရာပဲ...”
ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ လှောင်ပြောင်မှုက လူအများအပြားကို ဒေါသထွက်စေပြီး ရှက်ရွံ့စေခဲ့သည်။
ယခုလေးတင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့ စဉ်းစား၍မရပေ။
သို့သော် ကျန်းဟန်ယန်က ရွှမ်ချန်ကို ဤအခြေအနေရောက်အောင် ရိုက်နှက်နိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“မင်း...”
ဟွားချူရန်က မုန့်မုန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။
သစ်ခွတောင်ထွတ်တွင် ကျန်းဟန်ယန်၏ ဆေးလုံးသန့်စင်ခြင်း အရည်အချင်းက မဆိုးပေ။ သူက အခြားသူများ၏ အထင်ကြီးလေးစားမှုကို ခံရသည်။ သို့သော် သူ၏ ခွန်အား မြင့်မားခြင်း ရှိ၊ မရှိကိုတော့ မည်သူမျှ မသိကြပေ။
“မင်း ဘယ်လိုလုပ်ရဲတာလဲ...”
ထိုနေရာတွင် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ ရာထူးကြီးပိုင်း အကြီးအကဲအချို့ ရှိနေသေးသည်။
ကာကွယ်သူများက အစောပိုင်းက ဤကိစ္စကို ဝင်မပါခဲ့ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ရွှမ်ချန်က ဂိုဏ်းတွင် အတော်လေး လေးစားခံရသူ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ရွှမ်ချန် အရိုက်ခံရခြင်းက ကိစ္စမရှိသော်လည်း ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို ထိခိုက်လာမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။
ကာကွယ်သူ သုံးဦးက တစ်ပြိုင်နက် ပျံသန်းလာကြသည်။
သူတို့က မုန့်မုန့်ကို တင်းမာသော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“လာကြစမ်း... ဒီနှစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမကို ခေါ်သွားကြ...”
သူတို့ လှုပ်ရှားရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် တောင်ကြားအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ဗဟိုဧရိယာတွင် စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အလင်းတန်းမှာ ဆယ်မီတာခန့် မြင့်မားသည်။
အမည်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက အလင်းတန်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
အမည်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ စခန်းချရာနေရာသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းသွားသည်။
အမည်းရောင်ပုံရိပ် ထွက်ခွာသွားပြီး ငါးစက္ကန့်အကြာတွင်။
နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပေါ်လာသည်။
“အကြီးအကဲ...”
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ လူအများအပြား အော်ခေါ်လိုက်ကြသည်။
အလင်းတန်းထဲမှ ထွက်လာသော အဘိုးအိုမှာ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တတိယအကြီးအကဲ၊ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ညှိုးငယ်နေသည်။ သူက စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပြေးသွားသော အမည်းရောင်ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ပစ္စည်းတွေကို ပေးလိုက်၊ မဟုတ်ရင် သေရလိမ့်မယ်...”
သူက အမည်းရောင်ပုံရိပ်နောက်သို့ အမြန်လိုက်သွားသည်။
နောက်ထပ် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ထိုသူမှာ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူ ထွက်လာပြီးနောက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်အလင်း... လူငယ်တစ်ယောက်ကို လုယက်တာ မင်း တကယ် အရှက်မရှိတာပဲ...”
စကားပြောနေစဉ် သူက သူ၏ ညာဘက်လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ဝီ...
ဧရာမ လက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုက ရှေ့သို့ လေတိုးသံနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာသည်။
တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူက ဓားဖြင့် ပြန်လည်ခုခံလိုက်သည်။
ဘန်း... ဘန်း... ဘန်း...
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများ ရိုက်ခတ်သွားပြီးနောက် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သွားသည်။
ထိုနေရာမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။
အမည်းရောင်ဝတ်ဆင်ထားသူက တောအုပ်ဘေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်ကို လူတိုင်း စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
“ဝူစစ်... မင်း ငါ့ကို တားချင်တာ သေချာလား”
တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ အသံမှာ အေးစက်နေ၏။
“မင်းကို တားဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မင်း လူငယ်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်တာကို မမြင်ချင်ရုံပါ။ မင်း အရှက်ကွဲသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ” အကြီးအကဲဝူစစ်က ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ဟွန့်...”
တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အမည်းရောင်ပုံရိပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေ... ဒီလူကို ငါ့ဆီပို့ပေးဖို့ မင်းတို့မှာ အချိန်တစ်မိနစ် ရှိတယ်”
ဒီနေရာတွင်ရှိနေသော ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်သူရွှီက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ “အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်း... ခင်ဗျား ဒါကို ဘာသဘောနဲ့ ပြောတာလဲ”
“သူက မယူသင့်တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ယူသွားတယ်” တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
မဟာဂိုဏ်းကြီးများမှ အာဏာရှိသူများက စကားပြောနေကြပြီး သူတို့မှာ အလွန် ရန်လိုနေကြသည်။
တပည့်အများအပြားမှာ အလန့်တကြား မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ရွှမ်ချန်ပင် ဘာမှမပြောရဲတော့ချေ။ အကြီးအကဲများ၏ ကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်မှသာ ကျန်းဟန်ယန်နှင့် ယဲ့ဖုန်းတို့ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် ယဲ့ဖုန်း အမည်ရှိ တပည့်က ရုတ်တရက် “ရွှယ်အာ... ဒီကိုလာခဲ့” ပြောလိုက်မည်ကို မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အခန်း (၁၉၃၆) ပြီး
***