Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော မုရွှယ်သည် ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယိုင်နဲ့သွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ......”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက အသံလာရာဆီသို့ အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ သူ့ကို မြင်လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက တောအုပ်၏ အစွန်းတွင် ရပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက သူမ၏ဆရာကို မတွေ့ရသည်မှာ အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်၏ နှလုံးသားမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူက ချောမောပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းနေတုန်းပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်မှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ပို၍မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူရွှီက “ဒီကိုလာခဲ့...” ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အကြည့်ကို အကဲခတ်ကြည့်လျှင် မုရွှယ်သည် ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်တပည့်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သိသာသည်။ သူက တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို စကားပြောဆိုနိုင်သည့် အာဏာရှိပေသည်။ 'အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါ ထွက်ပြေးလို့ရတာပဲ'</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်မမုရွှယ်... ဒီကိုလာခဲ့ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟိုမြေခွေးအိုကြီး ကောင်းကင်အလင်းက အစ်မကို မိတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ အံ့ဩသွားသည်မှာ မုရွှယ်က သူတို့ကို လုံးဝလျစ်လျူရှုကာ နားဝေတေတေ လုပ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အခုချက်ချင်း ရပ်လိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ အတော်လေး ဒေါသထွက်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏ အိတ်ထဲမှ ယပ်တောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဖြန့်၍ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ရောင်စုံအလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီး မုရွှယ်ကို တစ်ခဏအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ သူမ၏ အရှိန်ကို နှေးကွေးသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်က ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်လက်မမျှပင် မလှုပ်ရှားနိုင်တော့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ချိုးဖျက်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟန်က ဆက်လက်တိတ်ဆိတ်မနေတော့ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ လက်သွားပြီး တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း ဖန်တီးထားသော အတားအဆီးနယ်နိမိတ်ငယ်ကို သူ၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် ကြမ်းတမ်းစွာ ချိုးဖျက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲ ကောင်းကင်အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ကို အလွန်စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၏ လက်ကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်က ပို၍မြန်မြန် ပြေးလာပြီး သူတို့ဘေးတွင် ရပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဆရာ ရောက်နေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်က အပြုံးကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ကျန်းဟန်၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် သူမက လိမ္မာရေးခြားရှိသော ပရိသတ်မလေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်က မုန့်မုန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်ခုံးများကြားမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိနိုင်ပေသည်။ သူမက ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ “မုန့်မုန့်က တော်တော် ဆော့တာပဲ” ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒေါ်လေးကမှ ဆော့တာ” မုန့်မုန့်က ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဟွားချူရန်၊ ရွှမ်ချန်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အရာများကြောင့် မှင်တက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ” တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ခပ်ဟဟရယ်မောလိုက်ပြီး ပွဲကြည့်ရန် ရည်ရွယ်လျက် ဘေးဘက်သို့ ဆုတ်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်က နောက်ဆုံးတော့ တိုင်ကြားရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူနှစ်ယောက်က သစ်ခွတောင်ထွတ်က တပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်းတို့ပါ။ သူတို့က ဂိုဏ်းကို လာတာ အကြံအစည် ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိတယ်။ သူတို့က အလွန် ပရိယာယ်များပြီး ညီငယ်ရွှီဟန်ကို အကြံအစည်နဲ့ သတ်ပစ်ခဲ့ကြတယ်။ ခုနက သူတို့ကို ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ဒဏ်ရာရစေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီငယ်တွေက ဒီလို ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှုမျိုး လုပ်နိုင်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏ ဒဏ်ရာအတွက် ဆင်ခြေတစ်ခုရှာလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့၏ အပြစ်များကိုပါ ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားပြောပြီးနောက် တတိယအကြီးအကဲ ပြန်ရောက်လာသောကြောင့် ရွှမ်ချန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ လုံးဝ ထိတ်လန့်မနေကြတော့ပေ။ ၎င်းက မီးလောင်ရာလေပင့် လုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချိန်မီ ကူညီပေးခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အလုအယက် စကားပြောလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဟန်ယန်က အလွန် ရက်စက်ပြီး ကြင်နာမှုကင်းမဲ့တယ်။ စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ချန်သာ စွမ်းအားမကြီးရင် သူ ခုနက တိုက်ရိုက် အသတ်ခံရမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ ကျန်းဟန်ယန်က ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး စီနီယာအစ်ကို ရွှီဟန်ကို သတ်ပစ်ခဲ့တယ်။ သူက လူတိုင်းရှေ့မှာ စီနီယာအစ်ကို ရွှမ်ချန်ကိုတောင် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို စော်ကားခဲ့တယ်။ ဒီကောင့်ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးလို့မရဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့နှစ်ယောက်က ကြီးမားတဲ့ အပြစ်တွေကို ကျူးလွန်ခဲ့တာ။ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ကွပ်မျက်မပစ်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရင်ထဲက အမုန်းတရားတွေကို ပြေပျောက်စေဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ စကားများတွင် ခံစားချက်များနှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တတိယအကြီးအကဲဖြစ်သော တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ အမူအရာမှာ သိပ်ပြောင်းလဲမသွားပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ဒါ အမှန်ပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ... ဒါ အမှန်ပါပဲ” ကာကွယ်သူတစ်ဦးက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ရွှမ်ချန်၏ စကားများ မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သစ်ခွတောင်ထွတ်က တပည့်တွေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တတိယအကြီးအကဲက သူ၏ မျက်ခုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးသော လေသံဖြင့် “ဒီကိုလာခဲ့စမ်း” ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့က သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်လို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောလိုက်သည်။ “ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေအနေနဲ့ မင်းတို့က ဒီလို ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့တယ်။ အခု သစ်ခွတောင်ထွတ်က တပည့်နှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်းတို့ကို သေဒဏ်ပေးသင့်တယ်လို့ ငါ ကြေညာတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မုရွှယ်... ပြန်လာခဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူရွှီက ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်က ခေါင်းလှည့်ကာ နောက်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ကာကွယ်သူရွှီ... ကျွန်မ မပြန်ဘူး။ ကျွန်မ အခု ကျွန်မရဲ့ ဆရာနဲ့ အတူရှိနေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမ လုံးဝ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တတိယအကြီးအကဲ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း သို့မဟုတ် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ မည်သည့်အကြီးအကဲမဆို ကျရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လေးစားရသော ဆရာမှာ မဟာနတ်ဆိုးကြီးဖြစ်ပြီး သူက ပြိုင်ဘက်ကင်းပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မဟာနတ်ဆိုးကြီးမှာ လက်ရှိတွင် အထိအခိုက်မရှိဘဲ မည်သို့ ထွက်ပြေးရမည်ကို စဉ်းစားနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ေ“’ငါတို့ အခု ထွက်ပြေးသင့်ပြီလား’</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကနေ ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ရခဲ့လား” ကျန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ် ရခဲ့တယ်။ အများကြီးပဲ...” မုရွှယ်မှာ စိတ်အားထက်သန်နေသည်။ “အားလုံးနီးပါးက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေချည်းပဲ။ အချို့က အရည်အသွေး အထူးမြင့်မားတယ်။ ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးပင် ၅၀၀ ကျော်ရှိပြီး အဲဒီအထဲက ဆယ်ပင်ကျော်က ဆဋ္ဌမအဆင့်ထက် ပိုမြင့်တယ်။ အထူးသဖြင့် အရှိန်အဝါ အလွန်အားကောင်းတဲ့ နှစ်ပင်ရှိတယ်။ ကျွန်မ မယူနိုင်ခဲ့ဘူး။ အဲဒါတွေကို နှုတ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာတာ သုံးရက်တောင် ကြာတယ်။ ဟိုအဘိုးကြီးက အဲဒါကို တွေ့သွားပြီး ကျွန်မကို အလျှော့မပေးဘဲ လိုက်ဖမ်းတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်မ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်ခဲ့သေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မုရွှယ်... မင်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်လေ။ တခြားဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက်ကို မင်းရဲ့ဆရာအဖြစ် ဘယ်လိုလုပ် လက်ခံနိုင်ရတာလဲ” ကာကွယ်သူရွှီ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်မ သဘောပါ” မုရွှယ်က သူ့ကို လေးစားမှုမပြဘဲ တိုက်ရိုက် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူရွှီမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြာနှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကြားတယ်မဟုတ်လား။ အခု သူက မင်းတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူး။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါချင်သေးလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်မလေးက ဤမျှ အလိုက်သင့် လိုက်လျောလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ သူအလိုရှိသောအရာပင် ဖြစ်သည်။ သူသာ တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလိုက်ပါက လူများက မလွှဲမရှောင်သာ အတင်းအဖျင်း ပြောကြလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို ဖိနှိပ်နိုင်သော ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူအတော်များများ ရှိပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကျန်းဟန်ထံသို့ ပြေးသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်း သတိထား... သူတို့က အကြံအစည်လုပ်တဲ့နေရာမှာ တော်တယ်...” ရွှမ်ချန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်း ဒဏ်ရာရမည်ကို သူ ကြောက်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်လူ သေချာပေါက် သေဆုံးသွားစေရန် သူ လိုလားနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်မှုက သူ့အတွက် အရေးမကြီးသော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ နာကျင်မှုက သူတို့ကို အမှန်တကယ် မုန်းတီးသွားစေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က လူပုံလယ်မှာ ငါ့ကို ပါးရိုက်ခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ကျဆင်းအောင် လုပ်ခဲ့တယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူ လှုပ်ရှားနေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်းက သူတို့ကို သတ်တော့မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တပည့်မရေမတွက်နိုင်အောင် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဆွေးနွေးသံများ တဖြည်းဖြည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ အသက်ရှူအောင့်ထားကာ မြင်ကွင်းကို အာရုံစိုက်၍ ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူရွှီက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် မုရွှယ်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။ “အခု ပြန်လာခဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ ဒေါသကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် သူ ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မုရွှယ်က ခေါင်းလှည့်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲရွှီ... ရှင့်ရဲ့ ကြင်နာမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ကျွန်မရဲ့ ဆရာနောက်ကို လိုက်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲရွှီမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီလာသည်။ “ဆုံးမလို့မရဘူး... တကယ်ကို ဆုံးမလို့မရတဲ့ တပည့်ပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမကို စိုက်ကြည့်နေလျှင်ပင် အလကားသာ ဖြစ်ပေမည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူမက ဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ပြီး တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက ၎င်းကို အခွင့်ကောင်းယူနေသည်။ သူ့တွင် သူမကို ဖမ်းဆီးရန် အကြောင်းပြချက်အပြည့်အဝ ရှိသည်။ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက မုရွှယ်ကို သတ်လိုက်လျှင်ပင် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကန့်ကွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းဘက်တွင် လူအနည်းငယ်က ၎င်းကို မြင်သောအခါ ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကြည့်ရတာ အဲဒီလူသုံးယောက် သေတော့မလိုပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါလည်း မုရွှယ်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းအကြောင်း နည်းနည်း ကြားဖူးတယ်။ သူကလည်း ပါရမီရှင်တွေထဲက တစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူမရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းဲ့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်မှာ သေရတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာလို့ သူတို့ သည်းမခံနိုင်ရတာလဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာမှာ တောတွင်းဥပဒေသက လွှမ်းမိုးထားတာလေ။ သူတို့ လောလောဆယ် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို မှီခိုနိုင်ခဲ့ရင် သေရမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဆွေးနွေးမှုများစွာ အလယ်တွင် တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကျန်းဟန်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်ကမူ ရှေ့သို့ ခြေငါးလှမ်းသာ တက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ၏ အရှေ့တွင်ရှိသော တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သေစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ အနောက်တွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်၏ မှေးမှိန်သော အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် စုစည်းလာပြီး သူ၏ ပုံရိပ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် လျှို့ဝှက်မှော်ပညာရပ်တို့က တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နတ်တန်ခိုးစွမ်းအားက ကြီးမားသော စွမ်းအားကို ပြသနေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ လှုပ်ရှားလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးမှော်ပညာရပ်မှာမူ သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းတွင် တွယ်ကပ်နေသော ချွန်ထက်သော ဆူးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရပြီး တည့်တည့် ထိုးဆင်းလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်း စွမ်းအားကြီးတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူရွှီ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင်မြင်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့သုံးယောက်စလုံး တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံရပြီး သူတို့၏ အသားနှင့် သွေးများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ သူ မကြည့်ရက်သဖြင့် မျက်လုံးများကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်စက္ကန့်၊ နှစ်စက္ကန့်၊ သုံးစက္ကန့်အကြာတွင်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသော တုံးအိအိအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တပည့်အားလုံး၏ နှလုံးသားများ တုန်ခါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ပြီးသွားပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူရွှီက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူက မုရွှယ်ကို အတော်လေး မျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“နှမြောစရာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဖူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်ထပ် သူကြားလိုက်ရသောအရာက ကာကွယ်သူရွှီကို အတော်လေး နားရှုပ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထိတ်လန့်တကြား အာမေဍိတ်သံများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ... ဘာ......”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူက တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူရွှီမှာ တိုက်ရိုက် မှင်တက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ မြင်ကွင်းကို သေချာမြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ဆံများ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပုစွန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကွေးကောက်သွားသည်။ အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူသည် မီတာထောင်ပေါင်းများစွာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူရွှီပင်လျှင် တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ဘေးနားရှိ လူများကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖြေလိုက်သည်။ “ကာကွယ်သူရွှီ... တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း ပျံသန်းလာပြီးနောက် သူ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို အဲဒီလူက စုပ်ယူလိုက်တာ။ မဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာပါ။ သူက တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို တကယ်ပဲ လွင့်ထွက်သွားအောင် လုပ်လိုက်တာ။ ဒီလူက တော်တော်ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်းတွင် ဤအရာက အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း အတန်ကြာ လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ကျန်းဟန်က သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ လူများကို တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ပြောလိုက်သည်။ “ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ တတိယအကြီးအကဲက သာမန်ပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဖြန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စကားလုံးများက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကို လူပုံလယ်တွင် ပါးရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက ဤအရာသည် အရှက်ခွဲခြင်းတစ်မျိုးဟု ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“မင်း သေလမ်းရှာနေတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">အဝေးမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ပို၍မြန်မြန် ရွေ့လျားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဤအချိန်တွင် ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၊ မုရွှယ်တို့နှင့်အတူ နောက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်...</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် သစ်ရွက်ခြောက်တစ်ဆုပ်ကို ယူကာ အပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သစ်ရွက်များက ကောင်းကင်ယံအနှံ့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူတို့သုံးယောက်မှာ သစ်ရွက်များ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ သစ်ရွက်များ ကျဆင်းသွားပြီးနောက် သူတို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“အရိပ်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။ “သူက ဝင်္ကပါတစ်ခုကိုတောင် တည်ဆောက်ပြီးသွားပြီလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အဝေးရှိ တောအုပ်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း တပည့်တွေ... နားထောင်စမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“လူတိုင်း သွားပြီး ကျန်းဟန်ယန်၊ ယဲ့ဖုန်းနဲ့ မုရွှယ်တို့ကို လိုက်ဖမ်းကြ... သူတို့ကိုတွေ့ရင် အားလုံးကို သတ်ပစ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့ပါ တတိယအကြီးအကဲ...” ရွှမ်ချန်၏ အသံမှာ အလွန်ကျယ်လောင်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်သူများနှင့် ဦးဆောင်ကြီးကြပ်ရေးမှူးများအားလုံးက အနီးအနားရှိ အဖွဲ့များကို ဆက်သွယ်ကာ တာဝန်တစ်ခု ပေးအပ်လိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သစ်ခွတောင်ထွတ်က တပည့်တွေဖြစ်တဲ့ ကျန်းဟန်ယန်နဲ့ ယဲ့ဖုန်း၊ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက တပည့် မုရွှယ်တို့ကို ဖမ်းဆီးပါ။ သူတို့ ပူးပေါင်းမဆောင်ရွက်ရင် သတ်ပစ်လို့ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် ကြီးမားသော လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကြီး စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“သူ... သူတို့ တကယ်ပဲ လွတ်သွားတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ ကာကွယ်သူရွှီ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ “မုရွှယ်ရဲ့ဆရာက ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးမယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ကာကွယ်သူရွှီ၊ ကျွန်တော်တို့ရော......” သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align:justify">“ထားလိုက်တော့” ကာကွယ်သူရွှီက ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်သည်။ “မုရွှယ်က သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်နဲ့သူ ရွေးချယ်ပြီးပြီဆိုတော့ သူ့ကို သွားခွင့်ပြုလိုက်ပါ။ တခြားသူတွေကို ဒီကိစ္စအကြောင်း လျှောက်မပြောဖို့ မှာထားလိုက်။ မုရွှယ်ရဲ့ဆရာက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက တပည့်မဟုတ်ဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br />  </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၇) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save