Bagan
Innovation
Bagan
Innovation Technology
Toggle navigation
Book List
Back to Chapter List
Title
Show in VIP/Series
Status (Active / Inactive)
<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၈)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါက နောက်စရာလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်၍ မရပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကာကွယ်သူရွှီမှာ ကာကွယ်သူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားအရဖြစ်စေ၊ အဆင့်အတန်းအရဖြစ်စေ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်းကို သူ လုံးဝမယှဉ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ လူအရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စကားပြောဆိုခွင့်မရှိဘဲ သူတို့က စောင့်ကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ကို သတ်ပစ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက ၁၀ ကီလိုမီတာကျော်အထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် သူ၏ အရှေ့ရှိ လူသုံးယောက်က တောအုပ်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘုန်း...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် အသံတံတိုင်းဆယ်ထပ်ကို ဖောက်ထွက်ကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ့အရှေ့မှ လူသုံးယောက်ကို အဝေးမှ သူ မြင်နေရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ နီးနေပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ပိုနီးလာပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ကို ဖမ်းမိတာနဲ့ သေတာထက် ဆိုးတဲ့အဖြစ်ကို ရောက်စေရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သုံးမိနစ်အတွင်း တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ ထိုလူသုံးယောက်နှင့် မီတာ ၈၀၀ သာ ကွာဝေးတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် ထိုသုံးယောက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ကျန်းဟန်က ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်ကာ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို ဂရုမစိုက်သလို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းရဲ့ အစွမ်းအစလေးလောက်နဲ့ ဘယ်သူ့ကို ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤလှောင်ပြောင်သော စကားကို ကြားသောအခါ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသုံးယောက်မှာ သစ်ရွက်ခြောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲတွင် လွင့်ပါသွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ဘာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ မျက်ဆံများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတောင် သတိမထားမိနိုင်တဲ့ လွတ်မြောက်ရေးစွမ်းရည်လား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အနောက်ဘက်ရှိ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲက ရယ်မောလိုက်သည်။ “စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဒီလိုမျိုး ကစားခံလိုက်ရတာ။ သူခိုးကြီးကောင်းကင်အလင်း... မင်း ဒီလိုအဖြစ်မျိုး ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သူ၏ မျက်လုံးများပင် အနည်းငယ် နီရဲလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ သူ့ကို လှောင်ပြောင်သူမှာ အရေးမပါသူတစ်ယောက်ဖြစ်ပါက သူက လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သတ်ပစ်လိုက်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့်အတန်းနှင့် ခွန်အားအစစ်အမှန် ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့က အဆင့်အတန်း တူညီကြသည်။ ထိုသူက သူ့ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သဖြင့် သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက တကယ်ပဲ ကစားခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အစောကတည်းက သိခဲ့လျှင် သူ ဤမျှ လွယ်ကူစွာ လိုက်ဖမ်းနိုင်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက တပည့်တွေ... နားထောင်စမ်း... ချက်ချင်း မင်းတို့ရဲ့ အင်အားအကုန်သုံးပြီး ရှာကြ... ဒီလေစုန်းမ ကန္တာရမှာ မြေကြီးသုံးပေလောက် တူးရမယ်ဆိုရင်တောင် သူတို့သုံးယောက်ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့ရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် ဒုတိယအမိန့်ကို ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုအဖြစ် သဘောမထားတော့ဘဲ လူများကို လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းတို့မှ တပည့်များက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ပြဇာတ်တစ်ပုဒ်ကို ကြည့်ရှုခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ တတိယအကြီးအကဲ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းက သတင်းကောင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လျှို့ဝှက်နယ်မြေငယ်လေးတစ်ခုအတွင်း၌။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်ယံက တောက်ပပြီး ကြည်လင်နေသည်။ ဤနေရာက လွင်ပြင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ဧရိယာက မကြီးမားသလို အလွန်အန္တရာယ်လည်း မများပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဒီမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ရှိမယ်ဆိုတာ ဘယ်လိုသိတာလဲ” မုရွှယ်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၁၂ ခုကို တွေ့ခဲ့တယ်။ စွမ်းအင်အဆင့်ကို ကြည့်ရသလောက် ဒီနေရာက အားအနည်းဆုံးပဲ။ ရတနာတွေ၊ အန္တရာယ်တွေ ဘာမှမရှိဘူး” ကျန်းဟန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေက အရမ်းတော်တာပဲ” မုန့်မုန့်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ကျန်းဟန်က အသက်ရှူလိုက်ပြီး ဆေးလုံးသုံးလုံးကို ထုတ်ကာ တစ်ပြိုင်နက် မျိုချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်နှင့် မုရွှယ်တို့၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ဖေဖေ ဘာဖြစ်လို့လဲ” မုန့်မုန့်၏ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျန်းဟန်က ထိပ်တန်းအဆင့် ဆဋ္ဌမအဆင့် ဆေးလုံးသုံးလုံးကို သောက်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘယ်လိုဒဏ်ရာမျိုးက သူ့ကို တစ်ပြိုင်နက် ဆေးလုံးသုံးလုံး သောက်ဖို့ လိုအပ်စေတာလဲ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမနှင့် မုန့်မုန့်တို့က ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လူသစ်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့က အခြေခံအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသော်လည်း ဤအရာများအကြောင်းကိုတော့ သိရှိထားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လေပြေလေးက ညင်သာစွာ တိုက်ခတ်နေပြီး နေရောင်ခြည်က သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်သို့ ကျရောက်နေကာ နွေးထွေးနေသည်။ သို့သော် အထူးသဖြင့် မုန့်မုန့်မှာ မကောင်းသော ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူတို့ကို ပြန်မဖြေဘဲ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေ တတိယအကြီးအကဲ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မှ မဟာအရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ့ကို လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် လွင့်စင်မသွားစေမီ သူ၏ အင်အားအကုန်သုံးပြီး အချိန်အကြာကြီး အစီအစဉ်ဆွဲခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေဖြင့် သူက ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာကို အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးပေ။ သူ့အပေါ်တွင် ကန့်သတ်ချက်များလွန်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မုန့်မုန့်က သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက ကျန်းဟန်မှာ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထပ်မံလှဲလျောင်းနေရပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဆယ်စက္ကန့်ကျော်အကြာတွင် ကျန်းဟန် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေ အဆင်ပြေပါတယ်။ ပြဿနာအသေးစားလေးပါ။ အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် စကားပြောရင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝူး... ဝူး... ဝူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာဟေးက မုန့်မုန့်၏ ကျောင်းလွယ်အိတ်ထဲမှ ခေါင်းပြူထွက်လာပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အနံ့ခံမိတယ်။ သခင်က အခု ကျန်းမာရေး သိပ်မကောင်းဘူး၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒဏ်ရာရထားတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အချို့သော ကဏ္ဍများတွင် တာဟေးက အာရုံခံစားမှု အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ... ဖေဖေ့ရဲ့ ဝိညာဉ်က ဒဏ်ရာရထားတာလား” မုန့်မုန့်က နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်လိုက်ပြီး ငိုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။ သူမက စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေ... ဖေဖေ ဘာဖြစ်တာလဲ။ သမီးကို ပြောပြပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ တကယ် အဆင်ပြေပါတယ်။ တွေ့လား။ ဖေဖေ အဆင်ပြေပါတယ်” ကျန်းဟန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ကဲ... ဒီကိစ္စကို သိပ်မတွေးနဲ့တော့။ ဒီမှာ ခဏနားပြီးရင် ဖေဖေတို့ သွားလို့ရပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မရဘူး...” မုန့်မုန့်က ကျန်းဟန်ကို ခေါင်းမာစွာ ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေ သမီးကို ပြောပြရမယ်။ သမီး အခု ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး။ လူကြီးဖြစ်နေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ မပြောချင်သော်လည်း မုန့်မုန့်ကို ပြန်မချေပနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဆရာ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့ကို ပြောပြရမယ်။ အင်း... ဆရာ၊ ဒါတွေကို ကြည့်ပါဦး” မုရွှယ်က သူမ၏ စွမ်းအားကို အနည်းငယ် အသုံးပြုရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာသည်။ သူမက ပြောလိုက်သည်။ “ဒါတွေက ကျွန်မ အရင်ကရခဲ့တဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်တွေရော၊ ခုနက လျှို့ဝှက်နယ်မြေကနေ ရခဲ့တာတွေရောပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းဆီမှာ အဋ္ဌမအဆင့် ငရဲနဂါးအရွက်တွေနဲ့ အဋ္ဌမအဆင့် သလင်းကျောက် နတ်ဆိုးအဆီအနှစ်တွေ ရှိတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအဋ္ဌမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် နှစ်မျိုးစလုံးက အတော်လေး ကောင်းမွန်ပြီး သူမတွင် သတ္တမအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်းက သူတို့နောက်ကို ဘာကြောင့် လိုက်နေရသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ နားလည်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို မျက်စိကျသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါတွေက... မဆိုးဘူးပဲ။ ဒါတွေက ငါ့အတွက် အများကြီး အသုံးဝင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် စုစုပေါင်း ၁၆ မျိုးရှိပြီး ယင်းတို့အနက် ၁၃ မျိုးကို ကျန်းဟန်က နဝမအဆင့် ဝိညာဉ်တည်ငြိမ်ဆေးလုံးများ သန့်စင်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးဆီမှာလည်း အများကြီးရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် ရာပေါင်းများစွာကို တစ်ကြိမ်တည်း ထုတ်ယူလိုက်သော်လည်း မုရွှယ်လောက် မများပေ။ အကြောင်းမှာ မုရွှယ်က ဆေးလုံးသန့်စင်နည်းကို မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူမက ရရှိသမျှ စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များအားလုံးကို သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်။ မုန့်မုန့်ကမူ ဆေးလုံးသန့်စင်ချိန်တွင် ၎င်းတို့ထဲမှ အများအပြားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ ဒါတွေကို အရင်ယူထားမယ်။ အများစုက တော်တော် အသုံးဝင်တယ်။ အရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပြုံးလျက် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို ယူလိုက်ပြီး ခဏစဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဖေဖေ နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဖေဖေ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရသွားလို့ ဆယ်လလောက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့တယ်။ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်မပူပါနဲ့။ မုန့်မုန့်... ဖေဖေ့ကို သလင်းကျောက်လေး နည်းနည်းပေးပါဦး၊ ဖေဖေ နောက်မှ သုံးဖို့ လိုတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မူလက သူ့တွင် သလင်းကျောက်များ ရှိသော်လည်း မုန့်မုန့်၏ အာရုံကို လွှဲရန် ကြိုးစားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမတွင်ရှိသောအရာများမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်သလင်းကျောက်များ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က နှုတ်ခမ်းစူကာ သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ရှင်းထုတ်လိုက်ပြီး သလင်းကျောက်များအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မုန့်မုန့်... နင် တော်တော်ချမ်းသာတာပဲ...” မုရွှယ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို အုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မျက်စိကန်းတော့မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလောက် အများကြီး မလိုပါဘူး” ကျန်းဟန်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အို အကုန်ယူလိုက်ပါ။ သမီးပစ္စည်းက ဖေဖေ့ပစ္စည်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား” မုန့်မုန့်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါဆို လုံလောက်ပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ကို ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ “သူဌေးမလေး... အဲဒါတွေကို သိမ်းထားလိုက်တော့။ သေချာနားပြီးရင် ဖေဖေတို့ ထွက်ပြေးရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ကျွန်မတို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ပြေးရတာပဲ” မုရွှယ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ “ကျွန်မ အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက အဲလိုပဲ ပြောလိုက်သော်လည်း သူမက အတည်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ဒီအရေးမပါတဲ့လူတွေက ငါ့ကို တကယ်ပဲ ဖမ်းနိုင်မယ်လို့ သူ ထင်နေတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာဂရုစိုက်ရမယ်နော်။ ဒါမှ ဖေဖေ မေမေနဲ့ သမီးကို သေချာဂရုစိုက်နိုင်မှာပေါ့” မုန့်မုန့်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သိပါပြီ ကောင်မလေးရယ်။ သမီးက အခု ဖေဖေ့ကိစ္စတွေကိုတောင် ဝင်စွက်ဖက်နေပြီပဲ” ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝင်စွက်ဖက်ရမှာပေါ့။ သမီးက ဖေဖေ့အတွက် အရမ်း စိတ်ပူနေတာကို”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်နှင့် မုန့်မုန့်တို့ စကားပြောနေသည်ကို ကြည့်ရင်း မုရွှယ်က ဘေးမှနေ၍ ရံဖန်ရံခါ ပြုံးနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘာမှန်းမသိသောနေရာတစ်ခုတွင် စွန့်စားရခြင်းက အန္တရာယ်များပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော်လည်း သူမက သူမဆရာ၏ မိသားစုကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်ရသည်ကို နှစ်သက်ဆဲပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘ဆရာကတော် မရောက်သေးတာလေး တစ်ခုပါပဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ဆရာကတော် ဘယ်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူမက အတော်လေး ဝေးတဲ့နေရာမှာ ရှိတယ်။ မင်းတို့ကို နေရာချပေးပြီးရင် သူ့ကို သွားခေါ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စကားပြောနေရင်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိသော်လည်း တတိယအဆင့်နှင့် စတုတ္ထအဆင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင် အနည်းငယ်ကို တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါက ထွက်ပေါက်ပဲ။ အပြင်ရောက်ရင် ငါတို့ လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းဆီ ထွက်ပြေးပြီး ကျယ်ပြောသော သစ်သားဂြိုဟ်ဆီ သွားဖို့ အာကာသယာဉ် စီးရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူတို့ကို လမ်းကြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့သည် လေစုန်းမ ကန္တာရတွင် ပေါ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာတွင် ရံဖန်ရံခါ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်တတ်သည်။ သူတို့ ထွက်လာချိန်တွင် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားခြင်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လမ်းကြောင်းမှန်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက် တောအုပ်ထဲတွင် လျှောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူတို့သည် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့များကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ခြွင်းချက်မရှိ ထိုလူများပြောဆိုသောအရာများမှာ အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် တူညီနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီသုံးယောက်ကို ဖမ်းမိရင် သလင်းကျောက် ၃ သိန်း ဆုချခံရမယ်။ တစ်ယောက်ကို တစ်သိန်းစီပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဓိကက ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်မှော်ပညာရပ်တွေ အများကြီးနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတဲ့ အမှတ် ၅၀၀ တောင် ရမှာ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့ကို ဖမ်းပြီး သတ်ပစ်ရမယ်။ အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် လွယ်လိုက်သလဲ။ သူတို့ကို တွေ့ပြီးတာနဲ့ ငါ ဒီလိုလုပ်မယ်၊ ဟိုလိုလုပ်မယ်၊ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မယ်၊ ပြီးရင် ဆုကြေးတွေ သွားယူမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူအများအပြားမှာ သူတို့ ဆုကြေးရပြီဟု စိတ်ကူးယဉ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ယဲ့ဖုန်းက အရမ်း စွမ်းအားကြီးတယ်လို့ ကြားတယ်။ သူက တတိယအကြီးအကဲနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာတောင် မရှုံးခဲ့ဘူးတဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူက တတိယအကြီးအကဲကို အနိုင်ယူနိုင်ရင် ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် အတိုက်ခံရလို့ပဲ ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဖြစ်ရင်တောင် ငါတို့က ယဲ့ဖုန်းကို နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။ သူ့ကိုတွေ့ရင် သတင်းပို့လိုက်တာနဲ့ ဆုကြေးတွေ အများကြီး ရမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အချို့လူတွေက ယဲ့ဖုန်းက မှော်ရတနာတစ်ခုကိုပဲ သုံးခဲ့တာဖြစ်လို့ သူ့ရဲ့ တကယ့်ခွန်အားက သိပ်မမြင့်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ သူက တတိယအကြီးအကဲရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားတယ်လို့ ငါထင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့ အဖွဲ့များကို ပိုမိုမကြာခဏ မြင်လာရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဖေဖေ သတိထား။ ဟိုဘက်မှာလည်း လူတစ်စု ရှိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဆရာ... ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက လူတွေ အရမ်းများတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့နှစ်ယောက်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းဟန် ရပ်တန့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “ဒါက တကယ်ပဲ အချိန်ဖြုန်းတာပဲ။ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက တကယ်ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်ကြီးနေတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က လူအင်အား အများကြီးရှိတယ်” မုရွှယ်က သူ့ကို သတိပေးလိုက်သည်။ “အကယ်၍ ကျွန်မတို့ အတွေ့ခံရရင် မကြာခင် ဝိုင်းထားခံရလိမ့်မယ်။ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုထဲမှာ လူအများဆုံးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အရင်ကဆိုလျှင် မုရွှယ်က ထိုသို့ ဘယ်သောအခါမှ ပြောမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ယခု သူမ၏ဆရာ ဒဏ်ရာရနေသောကြောင့် သူမက တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပို၍ ဂရုစိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ကျန်းဟန်တွင် မည်မျှ အံ့မခန်းစရာကောင်းသော နည်းလမ်းများ ရှိနေသည်ကို သူမ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က ငါတို့ကို လိုက်ဖမ်းချင်နေမှတော့ သူတို့ကို သင်ခန်းစာပေးရမှာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခပ်ဟဟ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ယခု သူက သူ၏ အထွတ်အထိပ်အခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဆက်လက်ထွက်ပြေးရန် မရည်ရွယ်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရေကန်တစ်ခုနှင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် လူ ၃၀ ကျော်ပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က လျင်မြန်စွာ ကင်းလှည့်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ငါ့ကို ရှာနေကြတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က ရေကန်ဘေးတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ထိုလူများကို လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ဒီမှာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲကို အခုချက်ချင်း အကြောင်းကြားလိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲ... ယဲ့ဖုန်းကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ပြီ။ ပစ်မှတ်ရဲ့ တည်နေရာကို ပို့ပြီးပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို အရင်ဝိုင်းထားရအောင်။ သတိထားကြ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုလူများက သူ့ကို အဝေးမှ ဝိုင်းထားလိုက်ကြသော်လည်း ကျန်းဟန်က ရုတ်တရက် သွေးအန်ချလိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံမှာ အားနည်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား၊ ဒါ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ သူ ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ပိုပိုနီးကပ်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က သူနှင့် မီတာတစ်ရာအကွာအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ-</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းဟန်က သွေးရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အလင်းတန်းက တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး ထိုလူများလည်း အတူတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ သူတို့က အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်နေရာတွင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ဖွဲ့ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ သူတို့က ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြင်းထန်သည့် မြူခိုးများ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူတို့ သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက အဖွဲ့များ၏ ဗဟိုတွင် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာက ရုတ်တရက် မြည်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဘီပ်... ဘီပ်... ဘီပ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဆူညံသောအသံများက သူ့ကို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ ကိရိယာကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် မတူညီသော အဖွဲ့တစ်ဒါဇင်ကျော်ထံမှ မက်ဆေ့ချ်များကို ဆက်တိုက် ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲကို သတင်းပို့ပါတယ်။ ယဲ့ဖုန်းကို တွေ့ပါပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အကြီးအကဲ... ကျန်းဟန်ယန်ကို တွေ့ပါပြီ။ တည်နေရာကို ပို့ပြီးပါပြီ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျွန်တော်တို့ ပစ်မှတ်တွေကို တွေ့ပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သေစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တတိယအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ သူ ဒေါသထွက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့က မတူညီတဲ့ နေရာတစ်ဒါဇင်ကျော်ကနေ တစ်ချိန်တည်းမှာ တည်နေရာတွေ ပို့လာတယ်။ ဒါက နောက်စရာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်ဆက်ဖြစ်လာသည့်အရာက သူ၏ အမူအရာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဓားသွားတောင်ထွတ်က တပည့် ဟောင်ဝူ ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့ရဲ့ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာတွေ အားလုံး ပျက်သွားပြီ။ သူတို့အဖွဲ့ ချေမှုန်းခံလိုက်ရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သားရဲလေ့ကျင့်ရေးတောင်ထွတ်က တပည့်တွေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့များစွာက ချေမှုန်းခံလိုက်ရသည်ဟု သံသယရှိရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရာက တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းကို ဒေါသထွက်သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက အံ့ဩစရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၈) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>
Save