Bagan
Innovation
Bagan
Innovation Technology
Toggle navigation
Book List
Back to Chapter List
Title
Show in VIP/Series
Status (Active / Inactive)
<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းက သူ၏ လူရာပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဲဒီအစား ကျန်းဟန်နှင့် အခြားသူများက သူ့ကို ရန်စနေသောကြောင့် ဒေါသထွက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“နားထောင်စမ်း။ အမိန့်ပေးလိုက်။ လူတိုင်းကို သူတို့ရဲ့အဖွဲ့တွေ စုစည်းပြီး လူတစ်ထောင်ပါတဲ့ အဖွဲ့တွေ ဖွဲ့ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်။ ထွက်ပြေးနေတဲ့သူတွေကို မဖြစ်မနေ ရှာတွေ့ရမယ်။ ဆုကြေးတွေကို နှစ်ဆတိုးပေးမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း ပြောလိုက်သောအရာက သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများအားလုံးကို စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။ သူ၏ စကားများ၏ နောက်ဆုံးအပိုင်းက သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေ၏။ “ဆုကြေးတွေကို နှစ်ဆတိုးပေးမယ်” တဲ့။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝိုး... မဆိုးဘူးပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ စိတ်ဝင်စားသွားသော်လည်း ခိုင်းသည့်အတိုင်းတော့ လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အမိန့်ပေးပြီးနောက် အဖွဲ့များ စတင်စုရုံးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ တပည့်သုံးသိန်းကျော်နှင့် စုစုပေါင်း အဖွဲ့ ၃၀၀ ကျော်တို့က ဤနေရာတွင် သောင်းကျန်းနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့က ပြဿနာတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟားဟားဟား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့က ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကလား။ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကြားထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး တတိယအကြီးအကဲကိုတောင် လွင့်စင်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ အံ့ဩစရာပဲ... ဒါက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ စတိုင်ပါပဲလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဤအရာများက စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းမှ လှောင်ပြောင်မှုများ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အခြားနေရာအချို့တွင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ရွှမ်ချန်... မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလို့ ထင်နေတာလဲ။ ထွက်သွားစမ်း... ဒီနေရာက လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေကွ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ပင်မအင်အားစု ဖြတ်သွားသောအခါ သူတို့က မေးလိုက်သည်။ “ငါတို့ကို လမ်းလွှဲသွားစေချင်တာ သေချာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ပွဲတစ်ခုက အချိန်မရွေး ဖြစ်ပွားတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့များက ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ သွေးအေးပြီး တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်သည်ဆိုသည့်အချက်ကို တွေးမိသောအခါ သူတို့ အလျှော့ပေးလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရှာဖွေမှုက အဆင်မပြေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေက ပိုဆိုးလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပေါ်လာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ “ငါ ဒီမှာရှိတယ်။ ဖမ်းနိုင်ရင် လာဖမ်းလေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့နောက်ကို လိုက်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ထောင်အဖွဲ့က အလျင်အမြန် လိုက်ဖမ်းလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့် တောင်ပေါ်တောအုပ်တစ်ခုဆီသို့ ပြေးသွားသောအခါ သူမ၏ ပုံရိပ်က ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု တွေ့ပြီ။ ကျန်းဟန်ယန် အဲဒီထဲကို ထွက်ပြေးသွားတာ သေချာတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဝင်ပြီး သူ့ကို ဖမ်းကြ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တာများ ရှိမလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူတို့သုံးယောက်တည်း ရှိတာလေ။ ငါတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်ကြစို့...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ထောင်အဖွဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ကျန်းဟန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ဝင်ပေါက်တွင် ပေါ်လာကြသည်။ သူက အနက်ရောင်ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပေါက်ကွဲစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝင်ပေါက်မှာ ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ ဆယ်မိုင်ကျော် လမ်းလျှောက်သွားပြီးနောက် -</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပေါက်ကွဲစမ်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထွက်ပေါက်မှာလည်း ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝင်ပေါက်နှင့် ထွက်ပေါက် မရှိတော့သဖြင့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဤကမ္ဘာလောကမှ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။ ထိုနေရာရှိ စိတ်ဝိညာဉ်ချီများမှာ တဖြည်းဖြည်း ခန်းခြောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး အရင်းအမြစ်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် သေမင်းနယ်မြေဖြစ်လာလိမ့်မည်။ အရိုးစုအနည်းငယ်မှလွဲ၍ ဘာမှကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သုံးယောက်သည် ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ကာ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရင်း လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းရှိရာသို့ ချီတက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မုရွှယ်မှာ လုံးဝ မှင်တက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ဆရာက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား အနည်းငယ်မျှပင် မသုံးခဲ့သော်လည်း လိုက်လံဖမ်းဆီးနေသော ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံကို အသုံးပြုခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တဖြည်းဖြည်းနှင့် ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်း၊ စစ်မှန်သော သိုင်းပညာဂိုဏ်းနှင့် လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းတို့အားလုံး တစ်ခုခုမှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ယဲ့ဖုန်းလို့လည်း သိကြတဲ့ ကျန်းဟန်ယန်လေ။ သူ့အဖော်က ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းက မုရွှယ်။ ဒါပေမဲ့ အဓိကတိုက်ခိုက်တဲ့သူက ယဲ့ဖုန်းပဲ။ သူက သူ့ရဲ့ခွန်အားကို အရမ်းကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားပြီး တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကတော့ ဒီမှာ တော်တော်လေး အရှက်ကွဲသွားပြီ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အချို့လူများက ပွဲကြည့်နေခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်းအနေဖြင့်မူ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန်ဂရုစိုက်ပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သတင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု သိလိုက်ရသောအခါ သူ လုံးဝ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဖွဲ့ ၁ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဖွဲ့ ၁၃ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဖွဲ့ ၁၅၈ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဖွဲ့ ၃၆ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အဖွဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သုံးရက်အတွင်း အဖွဲ့ ၅၈ ဖွဲ့ ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လူခြောက်သောင်းနီးပါး ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး။ သူတို့က လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတာလား။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အို... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလူတွေ သေကုန်ပြီဆိုတာ စဉ်းစားစရာတောင် မလိုဘူး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ။ တပ်တွေကို ပြန်ဆုတ်ရမလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အကြီးအကဲကောင်းကင်အလင်း အလွန် ဗျာများနေ၏။ ကျန်းဟန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီး မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုရှေ့တွင် သတ်ပစ်နိုင်လျှင် အလေးစားခံရမှု အချို့ကို ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်အနည်းငယ် သူ့တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့ကြောင့် သူက တိတ်ဆိတ်နေပြီး နောက်ထပ်အမိန့်များ မပေးခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရလဒ်အနေဖြင့် ရှာဖွေနေသော အဖွဲ့များ၏ နှလုံးသားများ နိမ့်ကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ အဖွဲ့ထဲတွင် -</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... အခု အဖွဲ့ ၅၈ ဖွဲ့ ဆက်သွယ်လို့ မရတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ... ငါ သိတယ်” ရွှမ်ချန်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေပြီး သူ အကြောက်တရား ကျန်ရစ်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူ ကြောက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူတို့က တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အဲဒီတုန်းက ငါ သေဘေးကနေ လွတ်သွားတာလား’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ အတော်လေး စိတ်မကောင်းလည်း ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူတို့က ငါ့ကို အထင်သေးလို့ မသတ်ခဲ့တာလား’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လို့မရတော့မယ့် အဖွဲ့က ဘယ်အဖွဲ့ဖြစ်မလဲ မသိဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက နတ်ဆိုးပဲ။ သူက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပဲ။ လူတစ်ထောင်အဖွဲ့တွေက သူ့ကို လုံးဝ မဖမ်းနိုင်တဲ့အပြင် ငါတို့တောင် အသတ်ခံရနိုင်တယ်။ သူ့ကို ဆက်ရှာနေရင် ငါတို့ကို သတ်ဖို့ တောင်းဆိုနေသလိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အစ်ကိုချန်... အကြီးအကဲ ဘာစဉ်းစားနေလဲတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါတို့ရဲ့လုံခြုံရေးကို နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုမစိုက်ဘူး။ ငါ ဆက်မရှာချင်တော့ဘူး။ မျှော်လင့်ချက် လုံးဝမရှိတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... ရပ်လိုက်ကြရအောင်။ ငါတို့ သူတို့နဲ့ ဆုံရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ခင်ဗျား အရင်က သူတို့ကို စော်ကားခဲ့ဖူးတယ်လေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အဓိကလက်အောက်ငယ်သားများ၏ စကားများက ရွှမ်ချန်ကို အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းက သူ့အသက်ထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ထွက်သွားကြ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့အားလုံး ထွက်သွားကြ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့ကို အဲဒီလိုပြောနေလို့ ဘာအသုံးကျမှာလဲ။ တတ်နိုင်ရင် သွားပြီး အကြီးအကဲကို ပြောလိုက်လေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ရှာဖွေမှု ဆက်လုပ်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ အမူအရာက အေးစက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက လူအများအပြားကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ပြီး အဖွဲ့ကို တိတ်ဆိတ်သွားစေကာ သူတို့၏ စိတ်များမှာမူ သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အချို့က ရွှမ်ချန်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်လာကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းက လူတိုင်းအတွက် အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း ကိစ္စဖြစ်သောကြောင့်တည်း။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် အရာအားလုံးက အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့က ရှေ့ဆက်သွားနေစဉ် ရွှမ်ချန်က နောက်ထပ်အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ။ ပြန်လှည့်ပြီး ရှာကြ... သူတို့က ငါတို့အနောက်မှာ ရှိနေမယ်လို့ ငါထင်တယ်။ အခု ပြန်လှည့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ......”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... ခင်ဗျားက အမိုက်စားပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ချက်ချင်း ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ်။ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်ပြီး ရှာကြရအောင်။ နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်တာက စည်းကမ်းချိုးဖောက်တာမှ မဟုတ်တာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့တစ်ခုလုံး စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တေးသွားတစ်ခု တီးမှုတ်ပေးရန် ကမ်းလှမ်းသော ဂျူနီယာညီမအချို့ပင် ရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်က ဟွားချူရန်ကို ပိုးပန်းရန် မမေ့လျော့ဘဲ ဂရုတစိုက် ပြောလိုက်သည်။ “ညီမလေးဟွား... ကိုယ်နဲ့ဆို မင်း ဘေးကင်းမှာပါ။ စိတ်မပူနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် တေးသွားသံအတွင်း၌ -</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဘယ်သွားမလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တောအုပ်တစ်ခုလုံးတွင် ခပ်သဲ့သဲ့အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အရှေ့ရှိ သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် ရပ်နေသော လူသုံးယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အား...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ထောင်ကျော်၏ နှလုံးသားများမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခု ပြေးကြ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ ဆက်မတိုက်ခိုက်ချင်တော့ပေ။ ထွက်ပြေးရန် ခြေထောက်ရှစ်ချောင်း ရှိချင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤတောအုပ်မှလွဲ၍ ကျန်နေရာအားလုံး အမှောင်အတိ ကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒေါက်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ နှလုံးသားမှာ ခုန်ရပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်သဘာဝကျပြီး လွတ်လပ်သူ ရွှမ်ချန်မှာ ပထမဆုံး အသက်ချမ်းသာပေးရန် တောင်းပန်သူ ဖြစ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် အခြားသူများလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တောင်းပန်လာကြသည်။ အချို့လူများဆိုလျှင် နှပ်ရည်၊ မျက်ရည်များဖြင့် ငိုကြွေးလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်ရင် ရှင်လို့ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ထဲက နှစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို ငါ မှတ်ထားတယ်။ ရွှမ်ချန်နဲ့ ဟွားချူရန်။ ရွှမ်ချန်မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေရှိပြီး ငါနဲ့ ငါ့သမီးကို သတ်ဖို့ ရွှီဟန်ကို တစ်ခါခိုင်းဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် မင်းတို့အဖွဲ့ကို ငါ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာအခွင့်အရေးများလဲ” ရွှမ်ချန်သည် အစပိုင်းတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မျှော်လင့်ချက် ပြည့်နှက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ပထမဆုံးအနေနဲ့ မင်းတို့က ရွှမ်ချန်ကို အရင်သတ်ရင် ငါ မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ခွင့် ပေးမယ်” ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန် ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူက မီတာအနည်းငယ်အကွာသို့ ရှေ့သို့ပြေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား၍ ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အလွန်စိုးရိမ်နေသဖြင့် အသက်ရှူရခက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... သတိထား။ သူ့ရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ မကျမိစေနဲ့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အဓိကလက်အောက်ငယ်သားများက သူ့ကို ကာကွယ်ရန် အလျင်အမြန် ရောက်လာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနား မလာနဲ့...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်က ဤစကားများကို အော်ပြောလုနီးပါးဖြစ်သွားသော်လည်း ယဲ့ဖုန်း တစ်ယောက်တည်းက သူ့ကို သေချာပေါက် သတ်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား အချို့၏ အကူအညီဖြင့် သူက တိုက်ခိုက်မှုကို အတန်ကြာ ခုခံနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ခွန်အားက သူ၏ အဖွဲ့ထဲတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့် သူ အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်သည်။ အခြားသူများ အနားမကပ်လာအောင် တားဆီးရန်သာ လိုအပ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့မှာ ဆယ်စက္ကန့်ပဲ အချိန်ရမယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် စတင်ရေတွက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သားများက လှုပ်ရှားရန် ပြင်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ “ဒီနားကို မလာနဲ့...” အော်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မည်မျှ သစ္စာရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှမ်ချန် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ သူက အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေး မည်သို့ရနိုင်မည်ကို အဆက်မပြတ် တွေးတောနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နောက်စက္ကန့်တွင် သူ၏နားထဲ၌ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“စီနီယာအစ်ကို... လူတိုင်း အသက်ရှင်ဖို့အတွက် ခင်ဗျား အေးအေးချမ်းချမ်း သေဆုံးသွားနိုင်ပါတယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖူး...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူမှာ သူ၏ လူများထဲတွင် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရာ၌ အတော်ဆုံးသူ ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ မျက်လုံးများက ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖူး...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒါက နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ နောက်ထပ် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။ “စီနီယာအစ်ကို... ကျွန်တော်တို့ အသက်ရှင်ချင်တယ်။ ဒါက အသက် ၉၉၉ ချောင်းအတွက် အသက်တစ်ချောင်းလေ။ ခင်ဗျား ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေးဆပ်သင့်တယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖူး...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဖူး...</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်ဘေးရှိ လူခြောက်ယောက်စလုံးက လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူ သေပြီ... သူ သေပြီ... ငါတို့ကို ချမ်းသာပေးမယ်လို့ မင်း ပြောခဲ့တယ်လေ” အချို့က ရူးသွားပုံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကြီးမားသော ဖိအားများအောက်တွင် သူတို့ ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ ဟွားချူရန်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ လိုသေးတယ်” ကျန်းဟန်က ကောင်မလေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဟွားချူရန်၏ မျက်နှာ ဖြူဖျော့သွားသောအခါ မုန့်မုန့်က တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဖေဖေ... သူ သမီးကို ဘယ်လောက်တောင် လိုက်ပိုးပန်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့လဲဆိုတာကို ထောက်ထားပြီး သူ့ကို ချမ်းသာပေးလိုက်ပါ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းပြီလေ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်းတို့ကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်လို့ ငါပြောခဲ့တယ်။ ဒီမှာပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုနေရာမှာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ လူအုပ်ကြီးမှာ ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ဟေ့လူတွေ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့အားလုံး...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့ တာဝန်မကျေဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ရွှမ်ချန်ကို သတ်မှသာ ငါတို့ အသက်ရှင်နိုင်မှာ။ ငါတို့ ခြောက်ယောက်က လှုပ်ရှားခဲ့ပြီးပြီ။ ကျန်တဲ့သူတွေကလည်း သူ့ကို တစ်ချက်စီ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ မလုပ်တဲ့သူတိုင်း သေရမယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်၏ လက်အောက်ငယ်သား ခြောက်ယောက်ကလည်း သူတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် သတင်းများ ပေါက်ကြားသွားပါက အခြေအနေဆိုးသွားမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူတိုင်းက ရွှမ်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ပါက ကျန်လူအုပ်ကြီးက သူတို့၏ ဆိုးရွားသော လုပ်ရပ်များနှင့် ပူးပေါင်းသွားမည်ဖြစ်ရာ ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး မဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သူတို့ တားဆီးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ရွှမ်ချန်အပြင် လူတစ်ထောင်ထဲတွင် ကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးယောက် ကျန်သေးသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက အပိုင်းပိုင်း အဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူတိုင်းက သူ့ကို တစ်ချက်စီ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမှောင်အတိ ကျနေဆဲဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် တွေ့ရှိလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အား... သူ ငါတို့ကို လိမ်သွားတာပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ငါတို့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“နေဦး... သူက ငါတို့ကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါ ငါတို့ဘာသာ ရှာရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">၎င်းက အမှန်တကယ်ပင် အသက်ရှင်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ပုံရိပ်ယောင်ဝင်္ကပါကို ဖန်တီးပြီးနောက် ရွှမ်ချန်နှင့် အခြားသူများက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ထွက်ပေါက်ကို အလွန်သေချာစွာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူက ဟွားချူရန်ကိုလည်း အဲဒီအကြောင်း ပြောပြခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူဆယ်ယောက်သာ ထွက်ခွာနိုင်ကြောင်းကိုလည်း သူမကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">လူဆယ်ယောက် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဟွားချူရန်က လူအုပ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထွက်ပေါက်ကို ရှာဖွေရန် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီးမှသာ ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူမက တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေးကို ယူခဲ့ခြင်းမဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ စိတ်တွေ ရှိကြတာပါပဲ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူမ ရွေးချယ်လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့အရာမှာ ဘာမှမမှားပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြစို့”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထို့နောက် ကျန်းဟန်က မုန့်မုန့်နှင့် မုရွှယ်တို့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကာလအတွင်း မုရွှယ်က ကျန်းဟန်ကို လေးစားအားကျမှုများဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ဆရာက ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်သဘောကောင်းသော်လည်း ယခုအခါ ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူက ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့ မပြုမူတတ်သော်လည်း တစ်ခါ ပရိယာယ်သုံးပြီဆိုပါက အကျိုးဆက်များက အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားစဉ် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ အဖွဲ့များကို ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">အဖွဲ့ ၈၀ ကျော် ပျောက်ဆုံးသွားသည်အထိ တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်း၏ နှလုံးသားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူက ဘယ်လိုရန်သူမျိုးလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘သူ ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">‘လူသားတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနိုင်ရတာလဲ’</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနေ့တွင် တာအိုဆရာ ကောင်းကင်အလင်းမှာ အကူအညီမဲ့နေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တမ်းတွင် အဖွဲ့အများအပြားက အပြန်ခရီးကို စတင်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အချို့က ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေကာ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွန်သတိထားနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြက်ခင်းများနှင့် သစ်တောများကိုပင် သူတို့၏ ရန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။ လေတိုက်သံက သူတို့ကို အသေအလဲ ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဟွားချူရန် ဦးဆောင်သော တပည့်ဆယ်ယောက်မှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး သတင်းများကို ပြန်လည်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက နတ်ဆိုးပဲ...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဆိုးရွားတဲ့နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ အဲဒီကနေ ထွက်မလာနိုင်ဘူး။ အဲဒီ စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ အခြေအနေမှာ ငါတို့ ရှင်သန်ဖို့ အခွင့်အရေးလေးတစ်ခု တွေ့ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဆယ်ယောက်ပဲ အသက်ရှင်လျက် လွတ်လာတာ”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ သူ့နောက်ကို လိုက်လို့ မရဘူး။ ငါတို့ ဆက်ရှာနေရင် အားလုံး သေကုန်လိမ့်မယ်...”</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align:justify">မသိမသာပင် ယဲ့ဖုန်းဟူသော အမည်မှာ အကြောက်တရား၏ အဓိပ္ပာယ်တူစကားလုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify"><br /> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၉၃၉) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>
Save